Wspólny wniosek o interpretację: od 5 września nowy formularz ORD-WS (6)

Wspólny wniosek o interpretację indywidualną pozwala uczestnikom jednej transakcji lub jednego planowanego zdarzenia uzyskać odpowiedź Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w ramach jednego postępowania. Nowe rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r. nie zmienia samej idei tej procedury, ale od 5 września 2026 r. wprowadzi nowy wzór formularza: ORD-WS (6), który zastąpi dotychczasowy ORD-WS (5).

Kontekst: dlaczego pojawia się nowe rozporządzenie

Interpretacja indywidualna to pisemna odpowiedź organu podatkowego na pytanie, jak przepisy prawa podatkowego mają zastosowanie do opisanego przez wnioskodawcę stanu faktycznego (sytuacji, która już wystąpiła) albo zdarzenia przyszłego (sytuacji dopiero planowanej).

Wniosek wspólny jest szczególną odmianą takiego wniosku. Nie służy do przedstawiania ogólnego problemu grupy osób czy branży. Ma dotyczyć konkretnej, wspólnej sytuacji podatkowej co najmniej dwóch podmiotów.

Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r., opublikowane w Dz.U. pod poz. 1054, zostało wydane na podstawie art. 14r § 6 Ordynacji podatkowej. Jego rola jest techniczna, ale praktycznie istotna: określa wzór formularza wspólnego wniosku oraz sposób opłacenia wniosku.

W § 1 nowego aktu minister wskazał wprost jego zakres:

„Rozporządzenie określa:

wzór wniosku wspólnego o wydanie w indywidualnej sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej), zwanego dalej „wnioskiem”;

sposób uiszczenia opłaty za wniosek.”

— § 1 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 1054)

Ważna jest data. Rozporządzenie ogłoszono 5 sierpnia 2026 r., a jego § 4 przewiduje wejście w życie po 30 dniach od ogłoszenia. Oznacza to, że nowy wzór ma zacząć obowiązywać 5 września 2026 r. Do tego dnia formalnie obowiązuje jeszcze rozporządzenie z 31 lipca 2024 r.

Jednocześnie poprzedni akt nie będzie funkcjonował równolegle z nowym. Przepis przejściowy wskazany w przypisie do rozporządzenia z 2026 r. przesądza, że rozporządzenie z 2024 r. traci moc z dniem wejścia w życie nowego aktu.

Kiedy można złożyć wniosek wspólny i kto go składa

Najważniejsza wskazówka znajduje się nie tylko w nazwie formularza, lecz także w jego objaśnieniu. Wzór ORD-WS (6) wyznacza dwa warunki użycia procedury wspólnej:

muszą występować co najmniej dwaj zainteresowani;
muszą uczestniczyć w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mieć uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym.

Formularz ujmuje to następująco:

„Wzór wniosku jest przeznaczony dla dwóch lub więcej zainteresowanych uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym.”

— ORD-WS (6), objaśnienie nr 2, załącznik do rozporządzenia z 24 lipca 2026 r.

„Zainteresowany” oznacza tutaj podmiot, którego sytuacji podatkowej dotyczy opisana sprawa. Nie wystarczy więc, że kilka osób ma podobny problem lub interesuje je taka sama wykładnia przepisu. Konieczny jest wspólny stan faktyczny albo wspólne zdarzenie planowane.

Przykład: dwóch wspólników spółki cywilnej planuje jedną, wspólnie przeprowadzaną czynność i chce ustalić jej konsekwencje podatkowe dla obu stron. Taka konfiguracja może odpowiadać konstrukcji wniosku wspólnego, jeżeli opis obejmuje tę samą czynność i obu uczestników. Nie będzie natomiast właściwym zastosowaniem ORD-WS samo podobieństwo działalności prowadzonej przez dwa niezależne podmioty.

Wniosek nie jest też składany przez wszystkich uczestników jako równorzędnych „nadawców”. Pozostali zainteresowani wskazują jedną osobę lub jeden podmiot jako stronę postępowania — czyli formalnego uczestnika kontaktu z organem.

„Wniosek składa zainteresowany wskazany przez pozostałych zainteresowanych jako strona postępowania.”

— ORD-WS (6), objaśnienie nr 2, załącznik do rozporządzenia z 24 lipca 2026 r.

To właśnie ten zainteresowany jest wpisywany w części B formularza jako „zainteresowany będący stroną postępowania”. Wniosek kieruje się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Co dokładnie zmienia rozporządzenie z 2026 r.

W warstwie normatywnej — czyli w samych paragrafach rozporządzenia — układ jest zasadniczo taki sam jak w rozporządzeniu z 31 lipca 2024 r. Zarówno dawny, jak i nowy akt:

określa wzór wspólnego wniosku;
odsyła do załącznika jako miejsca, w którym znajduje się formularz;
wskazuje rachunek Krajowej Informacji Skarbowej jako rachunek właściwy do opłaty.

Nowy § 2 stanowi:

„Wzór wniosku stanowi załącznik do rozporządzenia.”

— § 2 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r.

A § 3 dodaje:

„Opłatę za wniosek uiszcza się na rachunek Krajowej Informacji Skarbowej.”

— § 3 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r.

Najbardziej czytelna zmiana dotyczy wersji druku: ORD-WS (5) zostaje zastąpiony przez ORD-WS (6). To nie jest detal estetyczny. W praktyce posłużenie się nieaktualnym wzorem po wejściu w życie nowego rozporządzenia może komplikować sprawę już na etapie kontroli formalnej dokumentu.

Widoczne są również zmiany redakcyjne w formularzu. W ORD-WS (6) w części dotyczącej danych rejestrowych odrębnie wskazano pole na nazwę rejestru oraz pole na numer we właściwym rejestrze. Zmieniono też określenie pola dotyczącego zagranicznej identyfikacji na „zagraniczny numer identyfikacyjny do celów podatkowych”. Nie należy jednak wyprowadzać z tego automatycznie wniosku o powstaniu nowych warunków materialnych złożenia wniosku — rozporządzenie przede wszystkim aktualizuje wzór druku.

Praktyczne konsekwencje: jak przygotować ORD-WS (6)

Formularz wyraźnie dzieli pola na jasne, które wypełnia wnioskodawca, i ciemne, przeznaczone dla właściwego organu. Nakazuje też używanie dużych, drukowanych liter w kolorze czarnym lub niebieskim.

Przed złożeniem należy przede wszystkim ustalić, kto będzie stroną postępowania. Dla tej osoby lub podmiotu formularz przewiduje m.in. identyfikator podatkowy — NIP albo PESEL — rodzaj zainteresowanego, nazwę lub dane osobowe, status oraz adres.

W części A trzeba wskazać rodzaj sprawy. Formularz pozwala oznaczyć m.in. CIT, PIT, VAT, akcyzę, podatek od czynności cywilnoprawnych, podatek od spadków i darowizn, Ordynację podatkową, podatek od wydobycia niektórych kopalin albo kategorię „inne”. Trzeba też zaznaczyć, czy dokument jest składany jako nowy wniosek, czy jako uzupełnienie wniosku.

Część B wymaga wyboru statusu zainteresowanego będącego stroną postępowania. Formularz wymienia m.in. podatnika, płatnika (podmiot obliczający i pobierający podatek), inkasenta (podmiot pobierający podatek), osobę trzecią w rozumieniu Ordynacji podatkowej, zamawiającego w reżimie zamówień publicznych oraz podmiot publiczny w partnerstwie publiczno-prywatnym.

Warto zwrócić uwagę na różnicę między adresem zamieszkania albo siedziby a adresem do doręczeń. W poprzednim wzorze ORD-WS (5) wyraźnie zaznaczono, że dane adresu do doręczeń należy wypełnić tylko wtedy, gdy są inne niż adres zamieszkania lub siedziby. Praktycznie oznacza to potrzebę sprawdzenia spójności danych kontaktowych już przed wysyłką.

Na co uważać przed złożeniem

Największym ryzykiem nie jest sam wybór rubryki, lecz błędne rozpoznanie, czy sprawa rzeczywiście jest wspólna. W orzeczeniu z 8 stycznia 2026 r. WSA w Gdańsku opisał sytuację, w której organ uznał, że używanie ogólnych określeń, takich jak „my seniorzy” czy działanie „w imieniu seniorów”, nie pozwala ustalić, kogo konkretnie dotyczy wniosek. Sąd oddalił skargę dotyczącą dalszego etapu tej sprawy.

Wniosek praktyczny jest prosty: każdy zainteresowany powinien być jednoznacznie określony, a jego związek z opisanym zdarzeniem — jasno wyjaśniony. Nie można zastąpić danych konkretnych osób lub podmiotów nazwą luźnej grupy.

Trzeba również pamiętać, że wspólny wniosek nie zwalnia z obowiązku precyzyjnego opisania sprawy i sformułowania własnego stanowiska. W sprawie rozpoznanej przez WSA w Gdańsku organ wskazał, że niekompletny, nieprecyzyjny lub niespójny opis zdarzenia nie daje podstawy do wydania interpretacji.

Co to oznacza w praktyce

Do 4 września 2026 r. należy stosować dotychczasowy wzór ORD-WS (5); od 5 września 2026 r. — ORD-WS (6). Przy pracy nad wnioskiem na przełomie tych dat decydujące znaczenie ma dzień złożenia dokumentu.
Wspólny wniosek wymaga co najmniej dwóch konkretnie oznaczonych zainteresowanych. Nie wystarczy opisać grupy osób bez wskazania, kogo dokładnie dotyczy sprawa.
Wszyscy zainteresowani muszą być związani jednym stanem faktycznym lub jednym zdarzeniem przyszłym. Podobne problemy podatkowe różnych podmiotów nie czynią jeszcze sprawy „wspólną”.
Trzeba wyznaczyć jednego zainteresowanego jako stronę postępowania. To on składa formularz ORD-WS i jest wskazany w jego części B.
Przed wysyłką warto skontrolować wersję formularza, dane identyfikacyjne, status zainteresowanego, adres oraz oznaczenie podatku. Opłatę za wniosek wpłaca się na rachunek Krajowej Informacji Skarbowej.