Sygnatura
ZSOŚS.440.109.2018
Decyzja UODO ZSOŚS.440.109.2018
Status
final
- Data publikacji
- 16 kwietnia 2019
Treść rozstrzygnięcia
Decyzja ZSOŚS.440.109.2018 Na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018, poz. 2096), art. 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” w związku z art. 55 ust. 3 i art. 57 ust. 1 lit. a i f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1), zwanego dalej „ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych osobowych”, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi Pana P. N., zam. w miejscowości R., reprezentowanego przez adw. R. T., Kancelaria (…) z siedzibą w Ł., na przetwarzanie jego danych osobowych przez Prezesa Sądu Rejonowego dla W., umarzam postępowanie Uzasadnienie W dniu (…) lipca 2018 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Pana P. N., zwanego dalej „Skarżącym”, w przedmiocie nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Prezesa Sądu Rejonowego dla W., zwanego dalej „Prezesem Sądu”. Skarżący wskazał, iż w aktach sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym dla W. (sygn. (…)) umieszczono wydruk ze strony internetowej kancelarii adwokackiej, na którym znajduje się fotografia odzwierciedlająca daną osobową w postaci wizerunku Skarżącego. Skarżący wskazał nadto, iż dane te są zbędne dla celów postępowania sądowego, bowiem opisany wydruk, stanowiący załącznik do pisma procesowego nie został dopuszczony jako dowód w sprawie i nie stanowi materiału dowodowego sprawy, na którym w jakimkolwiek stopniu oparte było rozstrzygnięcie. Skarżący wyjaśnił także, iż nigdy nie wyrażał zgody na wykorzystanie jego wizerunku w opisany sposób, w związku z tym brak jest przesłanki legalizującej przetwarzanie danych osobowych Skarżącego w sposób opisany w skardze. Mając powyższe na uwadze Skarżący w treści skargi zażądał podjęcia przez Prezesa działań mających na celu ochronę jego danych osobowych poprzez usunięcie wydruku fotografii odzwierciedlającej daną osobową w postaci jego wizerunku i stanowiącej załącznik do pisma procesowego strony powodowej. W toku postępowania zainicjowanego skargą, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych uzyskał wyjaśnienia odnośnie okoliczności sprawy, zapoznał się z materiałem dowodowym i dokonał następujących ustaleń. Pismami z (…) października 2018 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych poinformował Skarżącego oraz Prezesa Sądu o wszczęciu postępowania w sprawie oraz zwrócił się do Prezesa Sądu o ustosunkowanie się do treści skargi oraz złożenie pisemnych wyjaśnień. W dniu (…) października 2018 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęło pismo Prezesa Sądu ((…)), w którym wyjaśnił, iż dane osobowe Skarżącego przetwarzane były przez Sąd Rejonowy dla W. we W. w celu prowadzonego postępowania sądowego w sprawie o sygn. (…). Prezes Sądu wskazał nadto, iż podstawą przetwarzania danych osobowych jest art. 6 ust. 1 lit. c, e rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1). Prezes Sądu wyjaśnił także, iż Skarżący w postępowaniu prowadzonym przed ww. Sądem występował jako strona pozwana, a strona przeciwna złożyła wraz z pismem procesowym wydruk ze strony internetowej kancelarii Skarżącego, na której znajdowała się fotografia odzwierciedlająca jego wizerunek. Prezes Sądu uszczegółowił, iż ww. dane osobowe w postaci fotografii znajdującej się na karcie (…) akt sądowych o sygn. akt (…) przechowywane są z zastosowaniem środków technicznych i organizacyjnych przewidzianych przez art. 24 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych. Ponadto, Prezes Sądu w nadesłanych wyjaśnieniach zaznaczył, iż (…) lutego 2018 r. sędzia referent w sprawie sygn. (…) wydała zarządzenie o wyłączeniu z akt sprawy karty nr (…). Wymieniona karta została umieszczona w kopercie i zabezpieczona w aktach sądowych poprzez zaklejenie koperty. Wobec tego, dostęp do danych osobowych w postaci fotografii znajdującej się na karcie (…) akt sądowych o sygn. akt (…) został w stopniu całkowitym zabezpieczony przed wszystkimi osobami mającymi dostęp do akt. Powyższe zarządzenie z (…) lutego 2018 r. zostało przekazane Skarżącemu. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych poinformował pismami z (…) listopada 2018 r. Skarżącego oraz Prezesa Sądu o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w wyniku którego został zgromadzony materiał dowodowy wystarczający do wydania decyzji administracyjnej oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z treścią art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania ww. pism. W dniu (…) listopada 2018 r. adwokat R.T. złożył do akt sprawy pełnomocnictwo procesowe uprawniające go do reprezentowania Skarżącego w niniejszej sprawie. W takim stanie faktycznym i prawnym Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych zważył, co następuje: Art. 57 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych statuuje podstawowe zadania organu nadzorczego, jakim jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych oraz określa ogólnie sposób realizacji tych zadań. Do ww. zadań, stanowiących istotę i najważniejszą część aktywności organu, zaliczyć można: monitorowanie i egzekwowanie stosowania przepisów rozporządzenia (ust. 1 lit. a) oraz rozpatrywanie skarg i prowadzenie postępowań w sprawach skarg (ust. 1 lit. f). Przepis art. 55 ust. 3 ww. rozporządzenia zawiera stwierdzenie o braku właściwości rzeczowej organów nadzorczych w zakresie przetwarzania danych przez sądy w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Podstawowym celem wyłączenia właściwości organu nadzorczego w tym zakresie jest ochrona niezawisłości sądów. Wykonywanie przez organ właściwy w sprawach ochrony danych nadzoru nad przetwarzaniem danych w zakresie orzekania mogłoby stanowić niedopuszczalną ingerencję w działalność orzeczniczą. W motywie 20 preambuły wyjaśniono, że ww. rozporządzenie ma zastosowanie między innymi do działań sądów i innych organów wymiaru sprawiedliwości, niemniej jednak prawo Unii lub prawo państwa członkowskiego może doprecyzować operacje i procedury przetwarzania danych osobowych przez sądy i inne organy wymiaru sprawiedliwości. Właściwość organów nadzorczych nie powinna dotyczyć przetwarzania danych osobowych przez sądy w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości – tak by chronić niezawisłość sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Powinna istnieć możliwość powierzenia nadzoru nad takimi operacjami przetwarzania danych specjalnym organom w systemie wymiaru sprawiedliwości państwa członkowskiego, organy te powinny w szczególności zapewnić przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, zwiększać w wymiarze sprawiedliwości wiedzę o jego obowiązkach wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz rozpatrywać skargi związane z takimi operacjami przetwarzania danych. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w ramach kompetencji przyznanych mu ustawą nie może ingerować w tok ani w sposób postępowań prowadzonych przez inne, uprawnione na podstawie odrębnych przepisów organy. Tym samym nie może ingerować w treść dokumentów zgromadzonych w aktach takich postępowań. Zatem nawet, gdyby wątpliwości budziło umieszczenie w aktach sprawy danych Skarżących w postaci wydruku ze strony internetowej kancelarii Skarżącego, na której znajdowała się fotografia odzwierciedlająca jego wizerunek, a nie będącego dowodem w sprawie, to podkreślić należy, iż Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie może podejmować czynności dotyczących postępowań prowadzonych przez inne organy na podstawie właściwych przepisów prawa. Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 2 marca 2001 r. (sygn. akt II SA 401/00) stwierdził, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (obecnie: Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych) nie jest organem kontrolującym ani nadzorującym prawidłowość stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do właściwości innych organów, służb czy sądów, których orzeczenia podlegają ocenom w toku instancji czy inny sposób określony odpowiednimi procedurami. W tym stanie faktycznym i prawnym Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych rozstrzygnął, jak na wstępie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Rodzaj
- decision
- Data ogłoszenia
- 31 stycznia 2019
- Słowa kluczowe
- umorzenie, Pozostałe, dopuszczalność przetwarzania danych zwykłych, obowiązek prawny, interes publiczny lub władza publiczna, bezpieczeństwo przetwarzania, ocena skutków przetwarzania dla ochrony danych, podstawy prawne, prawa osoby, prawo dostępu do danych, rejestr czynności przetwarzania, sektor publiczny, sądy, środki techniczne i organizacyjne
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Danych Osobowych