DIH-105/2016

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DIH - 709 - 109 ( 3 ) / 1 6 / AnŁ Warszawa, 29 grudnia 201 6 r. DECYZJA DIH - 1/ 105 / 2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 2 3 , z późn. zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1059 , z późn. zm.) , art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1604, z późn. zm.), Prezes Urzę du Ochrony Konkurencji i Konsume ntów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Green Food Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Krakowi e od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie z dnia 13 października 2016 r. (nr akt sprawy: WŻ.8361.140.2016) wymierz ającej karę pieniężn ą w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu wpr owadzenia do obrotu jednej partii oleju z rzepaku i lnu (15%) „Klasyczny Smak Global Fit” á 500 ml o łącznej wartości 238 990,20 zł , nieodpowiadającego jakości handlowej , utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej od 13 do 24 czerwca 2016 r. przez inspektorów reprezentujących Małopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie – zwanego dalej „ Małopolski m WIIH ” – w magazynie sklepu internetowego mieszczącym się przy ul. Półłanki 62a w Krakowie , należąc ym do przedsiębiorcy Green Food Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Krakowie – zwane go dalej również „ stroną ” – zakwestionowano prawidłowość oznakowania m.in. jednej partii oleju z rzepaku i lnu (15% ) „Klasyczny Smak Glo bal Fit” á 500 ml, w ilości 4799 opakowań w cenie 49,80 zł/op., o łącznej wartości 238 990,20 zł , oznaczone go datą minimalnej trwałości „31.01.2017” oraz informacją „wyprodukowano w Unii Europejskiej dla Green Food Sp. z o.o. Sp. komandytowa” – zwanego dal ej „ olejem z rzepaku i lnu (15%) ”. Małopolski WIIH stwierdził, że na zewnętrznym opakowaniu oleju z rzepaku i lnu (15%) , tj. na pudełku, w którym prezentowano butelkę z produktem, z amieszczona została informacja „bez dodatku barwników” . Komunikat ten powtórzony był w oznakowaniu zamieszczonym na stronie internetowej kontrolowanego przedsiębiorcy www.green - food.pl (strona ogólnodostępna, bez konieczności logowania się) oraz sklepu internetowego tego przedsiębiorcy sklep.green - food.pl (strona dostępna dl a zalogowanych klientów). Zdaniem Strona 2 z 9 Małopolskiego WIIH, powyższe sugerowało konsumentom szczególne właściwości ww. środ k a spożywcz ego , gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości , ponieważ rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. U. L 354 z 31.12.2008 s. 16 z późn. zm.), zwane dalej „ rozporządzeniem nr 1333/2008 ”, w części E załącznika II nie zezwala na dodat e k barwników do olejów. W związku z powyższym, zastosowanie w oznakowaniu przedmiotowego oleju informacji „bez dodatku barwników” naruszało przepis y art. 7 ust. 1 lit. c oraz art. 36 ust. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 paździe rnika 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komi sji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011 r., s. 18 z późn. zm.), zwanego dalej „ rozporządzeniem 1169/2011 ”, a t akże art. 16 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L UE 31 z 01.02.2002, s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „ rozporządzeniem 178/2002 ” . W ofercie handlowej kontrolowanego przedsiębiorcy znajdowały się ponadto trzy inne warianty oleju z rzepaku i lnu. Nie były one oz nakowane ww. kwestionowanym komunikatem o braku dodatku barwników. Powyższe udokumentowano w protokole kontroli z dnia 24 czerwca 2016 r. nr WŻ.8361.140.2016 wraz z załącznikami , w tym : załącznikiem nr 4 zawierającym fotografie, załącznikiem nr 5 dokumentującym oznakowanie produktu na ogólnodostępnej stronie internetowej sklepu należącego do kontrolowanego przedsiębiorcy, załącznikiem nr 6 dokumentującym oznakowanie produktu widoczne wył ącznie dla zalogowanych klientów ww. sklepu. Protokół kontroli został podpisany bez uwag przez osobę uprawnioną do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy. Pismem z 13 września 2016 r. Małopolski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Green Food Sp. z o.o. S p. k. z siedzibą w Krakowie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1604 z p óźn. zm.) – zwanej dalej „ ustawą o jakości handlowej ” – oraz poinformował o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami i prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z ww. praw a . Pismem z 30 września 2016 r . strona poinformowała m.in. o wielkości obrotów i przychodu za rok 2015, natomiast pismem z 6 października 2016 r. poinformowała ona o sposobie realizacji wniosków postawionych przez Małopolskiego WI IH w wystąpieniu pokontrolnym. Strona 3 z 9 Po przeprowadzeniu postęp owania administracyjnego, w dniu 13 października 2016 r. Małopolski WIIH wydał decyzję (nr akt: WŻ.8361.140.2016 ) w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł (słownie: dzie sięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu wprowadzenia do obrotu jednej partii oleju z rzepaku i lnu nieodpowiadającego jakości handlowej z uwagi na ww. nieprawidłowe oznakowanie . Pismem z 10 listopada 2016 r. , strona złożyła odwołanie od ww. decyzji do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej również „ Prezesem UOKiK ” – i wniosła o jej uchylenie . W uzasadnieniu odwołania strona postawiła zarzut sprzeczności decyzji z przepisami prawa, w szczególności art . 7 ust. 1 lit. c rozpor ządzenia 1169/2011 poprzez: 1. oczywiście błędną interpretację przepisu prawa unijnego , 2. albo wadliwą ocenę stanu faktycznego sprawy poprzez przyjęcie, że umieszczenie n a etykiecie informacji o treści „bez dodatku aromatów i barwników” jest równoznaczne ze szczególnym podkreśleniem takiej informacji . Ponadto strona podniosła, że bez względu na rodzaj popełnionego błędu prze z organ pierwszej instancji , decyzja jest wadliwą i powinna być uchyloną, bowiem: 1. organ nie twierdzi (co byłoby , zdaniem strony , abs urdem), że pojęcie „szczególne podkreślanie” jest tożsame z pojęciem „ informowanie ” , 2. organ nie wykazał, (poprzez stosowną wykładnię), że pomimo odmiennych treści ww. pojęć ustawodawcy unijnemu chodziło nie o zakaz „szczególnego podkreślania” lecz w ogól e o zakaz umieszczania np. na opakowaniu, jakiejkolwiek informacji. Pismem z 5 grudnia 2016 r. Prezes UOKiK poinformował stronę, iż przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przys ługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Ko nsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002 , podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i k ontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W myśl art. 17 ust. 2 tego rozporządzenia, państwa członkowskie wprowadzają w życie prawo żywnościowe oraz monitorują i kontrolują przestrzeganie przez podmioty działające na rynku spożywczym i pasz odpowiednich wy mogów prawa żywnościowego na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. W tym celu Państwa Członkowskie zachowują system oficjalnych kontroli i innych działań stosownych do okoliczności, z uwzględnieniem informowania opinii publicznej o bez pieczeństwie i ryzyku związanym z żywnością i paszami, nadzorem nad bezpieczeństwem żywności i pasz oraz innych działaniach Strona 4 z 9 monitorujących, obejmujących wszystkie etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji. Państwa Członkowskie ustanawiają również zasady dotyczące środków i kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia prawa żywnościowego i paszowego. Ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W myśl przepisu art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, prawo żywności owe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną żywnością. W szczególności, zgodnie z art. 16 tego rozporządzenia, etykietowanie, reklama i prezentacja żywnośc i nie może wprowadzać konsumentów w błąd. W myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, podawanie informacji na temat żywności służy wysokiemu poziomowi ochrony zdrowia i interesów konsumentów przez zapewnienie konsumentom finalnym podstaw do dokonywan ia świadomych wyborów (…) . Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1169/2011, informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności przez sugerowanie, że środek spożywczy ma s zczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości, zwłaszcza przez szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników odżywczych . W myśl art. 36 ust. 2 rozporządzenia 1169/ 2011, i nformacje na temat żywności przekazywane na zasadzie dobrowolności muszą spełniać następujące wymogi: a) nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd, o czym mowa w art. 7; b) nie mogą być niejednoznaczne ani dezorientować konsumenta; (…). Substancje dodat kowe, jakie można stosować do olejów określa załącznik II część E do rozporządzenia 1333/2008. Do olejów (kategoria 02.1 Tłuszcze i oleje zasadniczo bezwodne, wyłączając bezwodny tłuszcz mleczny) nie dopuszczono dodatku barwników . Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły rolno - spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Definicja jakości handlowej zawarta w art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej obejmuje cechy artykułu rolno - spożywczego w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynik ające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania artykułów rolno - spożywczych, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Rozporządzenie nr 1169/2011 , precyzuje w art. 8 zasady odpowiedzialności podmiotów za inf ormację o żywności. Podmiotem działającym na rynku spożywczym odpowiedzialnym za informację na temat żywności jest podmiot, pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy lub – jeżeli ten podmiot nie prowadzi działalności w Uni i – importer danego środka na rynek Unii (ust. 1). Podmiot ten zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz z wymogami odpowiednich przepisów krajowych (ust. 2). Strona 5 z 9 Zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów , podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej , wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej , uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może, na podstawie art. 40a ust. 5c ustawy o jakości handlowej , odstąpić od wymierzenia ww. kar y pieniężn ej w przypadku niskie go stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotyc hczasowej działalności podmiotu. W niniejszej sprawie, w wynik u kontroli przeprowadzonej przez Małopolski ego WIIH w magazynie należąc ym do strony, zakwestionowano sposób oznakowania jednej partii oleju z rzepaku i lnu (15%) o łącznej wartości 238 990,20 zł z uwagi na podanie informacji o braku dodatku barwników, która mogła sugerować konsumentom szczególne właściwości tego środka spożywcz ego, podczas gdy wszystkie oleje posiadają takie właściwości. Małopolski WIIH stwierdził, że zakwestionowane oznakowanie naruszało przepisy zawarte w art. 7 ust. 1 lit c, art. 36 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1169/2011 oraz art. 16 rozporządzenia 178/200 2 . Biorąc powyższe pod uwagę, organ pierwszej instancji uznał, że wprowadzon y do obrotu ww. produkt stanowi ł artykuł rolno - spożywczy nieodpowiadający pod względem oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej – co wyczerpało zna miona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej oraz skutkowało wymierzeniem stronie kary pieniężnej w wysokości 10 0 00 zł. Prezes UOKiK stwierdził, że rozstrzygnięcie wydane przez organ pierwszej instancji znajdowało oparcie w z gromadzonym w sprawie materiale dowodowym. W odwołani u strona postawiła zarzut sprzeczności decyzji z przepisami prawa, w szczególności art. 7 ust. 1 lit. c rozpo rządzenia 1169/2011 poprzez oczywiście błędną interpretację przepisu prawa unijnego , albo wadliwą ocenę stanu faktycznego sprawy poprzez przyjęcie, że umieszczenie n a etykiecie informacji o treści „bez dodatku aromatów i barwników” jest równoznaczne ze szczególnym podkreśleniem takiej informacji . Strona starała się wykazać, że fraza „bez dodatk u aromatów i barwników”, użyta w oznakowaniu zakwestionowanej jednej partii oleju z rzepaku i lnu (15%) , stanowiła prostą w treści i formie prawdziwą informację, która nie została w żaden sposób podkreślona. Dla strony oczywistym jest, że ustawodawca w art . 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1169/2011 nie zabronił informowania konsumentów o faktach, lecz zabronił szczególnego podkreślania takiej informacji. Strona 6 z 9 Prezes UOKiK nie zgodził się z stanowiskiem strony. Zdaniem organu drugiej instancji, przepis art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1169/2011 należy interpretować w ten sposób, że zakazane zostało wprowadzane konsumentów w błąd przez sugerowanie, że środek spożywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze charakteryzuj ą się takimi właściwościami. Dalsza część tego przepisu jest uszczegółowionym przykładem: „zwłaszcza przez szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników odżywczych ”. Przepis nie podaje więc wyczerpującej listy, jakie spo soby sugerowania szczególnych właściwości są zakazane. Prezes UOKiK jest ponadto przekonany, że w wyrażeniu „zwłaszcza przez szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników odżywczych ”, ustawodawca nie miał na myśli wyłącz nie podkreślania graficznego, jak zdaje się uważać strona odwołująca się, ale także inne sposoby podkreślania, np. przez kontekst w jakim umieszczono informację, powtórzenie informacji. Przepis art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1169/2011 należy interpret ować także w połączeniu z przepisem art. 36 ust. 2 lit. a i b tego rozporządzenia, który stanowi, że i nformacje na temat żywności przekazywane na zasadzie dobrowolności nie mogą wprowadzać konsumen ta w błąd, o czym mowa w art. 7 oraz nie mogą być niejednoz naczn e ani dezorientować konsumenta. Należy zauważyć jednocześnie, że na mocy art. 9 ust . 1 lit. b oraz art. 18 ust. 1 rozporządzenia 1169/2011, opakowane środki spożywcze muszą być oznakowane wykazem składników, w którym podane są wszystkie składniki śro dka spożywczego , w tym zastosowane dodatki do żywności . Inaczej ujmując, konsument w oparciu o obowiązkowy wykaz składników może sprawdzić, czy w danym produkcie znajduje się substancja barwiąca. W związku z powyższymi rozważaniami, Prezes UOKiK doszedł do wniosku, że przedsiębiorca decydując o zamieszczeniu dobrowolnej informacji o braku określonego składnika w środku spożywczym, musi zapewnić, że informacja taka nie wprowadzi konsumentów w błąd, np. nie wywoła mylnego wrażenia, że tylko dany środek spożyw czy charakteryzuje się brakiem wymienionego dodatku. Wprowadzeniu w błąd może zapobiec umieszczenie wyjaśnienia, że wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości (np. że oleje roślinne nie zawierają cholesterolu) . W niniejszej sprawie, jak ustalił organ pierwszej instancji, jedn a parti a oleju z rzepaku i lnu (15%) oznakowana była dobrowolną informacją o braku dodatku barwników podczas gdy przepisy prawa nie dopuszczają barwienia olejów. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, tj. załączników nr 4, 5, 6 do protokołu kontroli z dnia 24 czerwca 2016 r., informacja ta znajdowała się w obszernym, kilkuzdaniowym opisie produktu zawierającym inne dobrowolne informacje o produkcie, m.in. o wysok iej temperatur ze dymienia, obniżon ej zawartoś ci katalizatorów utleniania, brak u dodatku aromatów . Wymieniony o pis zamieszczony był na opakowaniu produktu oraz na stronach internetowych, w tym na stronie, która wyłącznie prezentowała produkt, bez możliwości dokonania zakupu (aby dokonać zakupu należał o się zalogować). Nie ulega wątpliwości Prezesa UOKiK , że celem podania w oznakowaniu przedmiotowego oleju obszernej informacji dobrowolnej o jego cechach , w tym o braku dodatku barwników, miało na celu podkreślenie jego wyjątkowości i wyróżnienie go na tle innych tego typu produktów. Prezes UOKiK zwrócił też uwagę, że pozostałe trzy rodzaje Strona 7 z 9 olejów z rzepaku i lnu , oferowane w sklepie należącym do strony, nie zawierały w oznakowaniu dodatkowej informacji o braku dodatku barwników, choć również dodatku tak iego nie posiadały. Podsumowując, należało zgodzić się z organem pierwszej instancji, że ww. oznakowanie mogło wprowadzać konsumentów w błąd i naruszało przepisy art. 7 ust. 1 lit. c i art. 36 ust. 2 lit. a rozporządzenia 1169/2011 oraz art. 16 rozporząd zenia 178/2002. Na marginesie Prezes UOKiK dodaje, że cały dobrowolny opis oleju z rzepaku i lnu (15%) wzbudza wątpliwości co do zgodności z przepisami art. 7 ust. 1 lit. c i art. 36 ust. 2 lit. a rozporządzenia 1169/2011 oraz art. 16 rozporządzenia 178/20 02. W szczególności komunikaty o „ wysok iej temperatur ze dymienia ”, „stabilnej strukturze”, „zwiększonej odporności na obróbkę termiczną”, „ obniżon ej zawartoś ci katalizatorów utleniania” są, zdaniem Prezesa UOKiK niejednoznaczne i mogą sugerować, że jedynie ten środek spożywczy charakteryzuje się podanymi cechami, podczas gdy np. obniżony poziom katalizatorów utlenienia dotyczy wszystkich olejów rafinowanych, a nie tylko oleju z rzepaku i lnu (15%) . Powyższa uwaga nie ma jednak wpływu na rozstr zygnięcie w ni niejszej sprawie , gdyż na ten aspekt sprawy organ pierwszej instancji nie zwrócił uwagi podczas przeprowadzanej kontroli . Przywołane w odwołaniu orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2015 r. o sygn. II GSK 961/14 , zdaniem Prezesa UOKiK, nie popiera tez odwołania, wręcz przeciwnie – dowodzi słuszności rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że „ Zaistnienie możliwości wprowadzenia w błąd , w rozumieni u przywołanego przepisu ustawy 1 łączyć należy więc z sytuacją, która w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji skłaniającej go do nabycia danego produktu, której w innych okolicznościach, tj. gdyby zost ał należycie poinformowany i wiedział o rzeczywistym charakterze, składzie tego produktu, czy też o rzeczywistej jego nazwie, by nie podjął i produktu tego nie nabył ” . W odwołaniu strona zarzuciła organ owi pierwszej instancji, że nie wykazał, poprzez stosowną wykładnię, „ że pomimo odmiennych treści ww. pojęć ustawodawcy unijnemu chodziło nie o zakaz „szczególnego podkreślania” , lecz w ogóle o zakaz umieszczania , np. na opakowaniu, jakiejkolwiek informacji ” . Powyższy zarzut, w ocenie Prezesa UOK iK, nie zasługuje na uznanie, ponieważ ani w zaskarżonej decyzji, ani wcześniej w postępowaniu kontrolnym i administracyjnym, Małopolski WIIH nie zajął takiego stanowiska, jak wskazuje strona. Prezes UOKiK stwierdził, że Małopolski WIIH jednoznacznie poin formował stronę o ustaleniach kontroli , a strona w toku prowadzonego postępowania nie zgłosiła braku zrozumienia wykazanych nieprawidłowości – o czym świadczy protokół kontroli z dnia 24 czerwca 2016 r. podpisany bez uwag przez stronę oraz pismo strony z 6 października 2016 r. informujące o usunięciu kwestionowanego oznakowania. Ponadto, n a stronie szóstej 1 mowa o art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2015 r. poz. 594 z późn. zm.), który obowiązywał do czasu wejścia w życie art. 7 rozporządzenia 1169/2011 – przypis Prezesa UOKiK Strona 8 z 9 zaskarżonej dec yzji Małopolski WIIH prawidłowo wskazał stronie przesłanki, które przesądziły o uznaniu oznakowania oleju z rzepaku i lnu (15%) za artykuł rolno - spożywczy nieodpowiadający jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej. Powyższe okoliczności świadczyły, zdaniem organu odwoławczego, o zastosowaniu zasady przekonywania, zgodnie z art. 9, 11, 107 § 3 Kpa. Przeprowadzon a ponowna analiza sprawy w wyniku wniesionego odwołania prowadzi do wniosku, że organ pierwszej instancji słusznie uznał przedsiębiorcę Green Food Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Krakowie za podmiot podlegający karze pieniężnej określonej w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej w związku z wprowadzeniem do obrotu jednej partii artykuł u rolno - spożywcz ego nieodpowiadając ego jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej. W niniejszej sprawie została wymierzona kara pieniężna 10 0 00 zł , która mieściła się w przedziale wyznaczonym ww. przepisem ustawy (tj. nie wyższa niż pięciokrotność wartości korzyści majątkowej, która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu ww. oleju o łącznej wartości 238 990,20 zł, jednak nie mniejsza n iż 500 zł). Prezes UOKiK podtrzymał i w całości podziela ocenę wszystkich przesłanek wymierzenia kary pieniężnej, której dokonał Małopolski WIIH zgodnie z art. 40a ust. 5 ww. ustawy. Zdaniem organu drugiej instancji wynik tej oceny nie dawał podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Podsumowując przeprowadzone rozważania , Prezes UOKiK uznał, że zaskarżoną decyzję należy utrzymać w mocy. Zgodni e z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie , w terminie 30 dni od dni a, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 12 7 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Bi orąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r. p oz. 718 , z późn. zm. ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochr ony Konkurencji i Konsumentów. Strona 9 z 9 Do należności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2015 r. p oz. 613 , z późn. zm. ). z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski Otrzymują: 1. […] pełnomocnik Green Food Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Krakowie […] 2. Małopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Krakowie 3. a/a