DIH-183/2020

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 3 grudnia 2020 r. DIH-2.709.70.2020.CS DECYZJA DIH-2 NR 183/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), w związku z art. 35 a pkt 9 lit. b, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2019 r. poz. 660, z późn. zm.) oraz 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez – reprezentowanego przez pełnomocnika - przedsiębiorcę Krzysztofa Samoraja prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą KRZYSZTOF SAMORAJ „U KRZYŚKA” w Mrągowie – od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 8 października 2020 r. nr KNR.8361.40.2020.GM, wymierzającej Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za wystawienie świadectwa jakości paliw stałych, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym p o s t a n a w i a uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji UZASADNIENIE Przy piśmie z 30 października 2020 r. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie – 2 reprezentowanego przez pełnomocnika - przedsiębiorcy (…) (dalej także: „Przedsiębiorca” lub „Strona”) wraz z aktami sprawy. W trakcie kontroli przeprowadzonej 26 sierpnia 2020 r. w należącym do Przedsiębiorcy składzie węgla przy (...), inspektorzy reprezentujący Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań ze zwału o wielkości 12 ton próbki węgla kamiennego groszek, tj. próbkę paliwa stałego nr 0354/20/3859 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 4175/20/3859 w ilości 40,45 kg próbka paliwa stałego i 40,85 kg próbka kontrolna paliwa stałego groszek, na podstawie protokołu pobrania próbek paliwa stałego nr 0019. Dla pobranego do badań paliwa stałego groszek Przedsiębiorca przedstawił świadectwo jakości nr 1/Groszek/2020 z 4 sierpnia 2020 r. Następnie inspektorzy reprezentujący Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę węgla kamiennego nr 0354/20/3859 i próbkę kontrolną nr 4175/20/3859 do niezależnego akredytowanego laboratorium tj. Polcargo International Sp. z o.o. w Szczecinie, według protokołu przyjęcia próbek paliw stałych do badania nr 99/332/16/2020 z 26 sierpnia 2020 r. wraz ze świadectwem jakości paliwa stałego nr 1/Groszek/2020 z 4 sierpnia 2020 r. Badanie laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. Polcargo International Sp. z o.o. w Szczecinie (sprawozdanie z badań laboratoryjnych FM/332/16/2020 z 4 września 2020 r.) wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 26 sierpnia 2020 r. węgiel kamienny groszek (o nr próbki 0354/20/3859) po uwzględnieniu odchylenia, które zostało określone w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem” nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych wystawionym przez Stronę (nr 1/Groszek/2020 z 4 sierpnia 2020 r.) z uwagi na zawyżony parametr zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik badania wyniósł 11,4%, przy wymaganiach jakościowych zadeklarowanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych dla zawartości wilgoci całkowitej 9,1% . Ponieważ badanie ww. próbki paliwa stałego nr 0354/20/3859 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego pobranej 26 sierpnia 2020 r., o nr 4175/20/3859 zostało przeprowadzone z urzędu zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. Polcargo International Sp. z o.o. w Szczecinie. Badanie próbki kontrolnej nr 4175/20/3859, po uwzględnieniu odchylenia które zostało określone w § 2 rozporządzenia, potwierdziło 3 niespełnienie wymagań jakościowych określonych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego (sprawozdanie z badań laboratoryjnych FM/332/16A/2020 z 9 września 2020 r.) w zakresie zawyżonego parametru zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik badania wyniósł 11,8%, przy wymaganiach jakościowych zadeklarowanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych dla zawartości wilgoci całkowitej 9,1% . W związku z wynikami badań laboratoryjnych Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej stwierdził, że badany węgiel kamienny groszek jest niezgodny z parametrami wskazanymi w wystawionym przez Stronę w świadectwie jakości paliwa stałego nr 1/Groszek/2020 z 4 sierpnia 2020 r. Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, pismem z 17 września 2020 r. poinformował Przedsiębiorcę o wynikach badań laboratoryjnych próbek węgla kamiennego groszek oraz przekazał Stronie egzemplarze sprawozdania z badań laboratoryjnych FM/332/16/2020 z 4 września 2020 r. i sprawozdania z badań laboratoryjnych FM/332/16A/2020 z 9 września 2020 r. Pismem z 18 września 2020 r. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 35d ust. 1 pkt. 1, w związku z art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz poinformował, że na podstawie art. 10 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), dalej: „Kodeks postępowania administracyjnego” - ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Ponadto Strona została wezwana do przekazania informacji o wielkości obrotów dotyczących paliw stałych lub wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Strona ustanowiła pełnomocnika 23 września 2020 r. W piśmie z 25 września 2020 r. pełnomocnik Strony ustosunkował się do zawiadomienia o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego i przekazał oświadczenie Przedsiębiorcy dotyczące wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli oraz pełnomocnictwo. Pismo to wpłynęło do Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Olsztynie 28 września 2020 r. Pismem z 28 września 2020 r. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorcę o zakończeniu postępowania administracyjnego i zamiarze wydania decyzji do 18 października 2020 r. oraz poinformował Stronę, że na 4 podstawie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Decyzją Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 8 października 2020 r. nr KNR.8361.40.2020.GM, wymierzono Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za wystawienie świadectwa jakości paliw stałych, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym. Pełnomocnik Przedsiębiorcy pismem z 26 października 2020 r. odwołał się od ww. decyzji i wniósł o jej uchylenie, podnosząc zarzuty naruszenia przepisu art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz przepisów art. 10 § 1, art. 40 § 2, art. 77 § 1, art. 78 oraz art. 189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z 6 listopada 2020 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 20 listopada 2020 r. wniosła o uzupełnienie postępowania dowodowego o przesłuchanie Przedsiębiorcy i wskazanych pracowników składu węgla, na okoliczność poboru próbek w trakcie kontroli przeprowadzonej 26 sierpnia 2020 r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz 5 zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, j eżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W stanie faktycznym niniejszej sprawy, Strona ustanowiła pełnomocnika 23 września 2020 r. Pełnomocnik podjął działania, formułując w piśmie z 25 września 2020 r. zarzuty dotyczące pobrania próbek węgla kamiennego w trakcie opadów deszczu – co mogło mieć wpływ na kwestionowany parametr zawartości wilgoci całkowitej - oraz wskazując osoby mogące potwierdzić ten fakt. Pismo to wpłynęło do Warmińsko – Mazurskiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Olsztynie 28 września 2020 r. Tego samego dnia, tj. 28 września 2020 r. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorcę o zakończeniu postępowania administracyjnego i zamiarze wydania decyzji do 18 października 2020 r. oraz poinformował Stronę, że na podstawie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Pismo to, wbrew dyspozycji art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, skierowane zostało do Strony, z pominięciem pełnomocnika. Oczywistym jest, że omawiane pismo mogło zostać wysłane do Przedsiębiorcy, zanim odnotowano wpływ pisma pełnomocnika Strony. Niemniej jednak organ I instancji w dacie 28 września 2020 r., dysponował już wiedzą, że Strona jest reprezentowana przez pełnomocnika. Nic zatem nie stało na przeszkodzie, aby np. 29 września 2020 r. zawiadomić pełnomocnika o zakończeniu postępowania administracyjnego, zamiarze wydania decyzji do 18 października 2020 r. oraz prawie do czynnego udziału w postępowaniu na podstawie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i zawiadomienie takie skutecznie doręczyć. Organ I instancji zaniechał jednak takiego działania. Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny, należy stwierdzić, że p rzepis art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń, obarcza organy administracji prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Wskazany przepis pełni funkcję gwarancyjną dla ochrony interesów strony, która mając ustanowionego pełnomocnika i dokonując przez niego czynności procesowych, nie może ponosić ujemnych konsekwencji prawnych z powodu braku doręczenia konkretnego 6 rozstrzygnięcia w sprawie ustanowionemu pełnomocnikowi. Od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnika powinien mieć on zapewniony czynny udział w postępowaniu, tak samo jak strona, a pominięcie pełnomocnika w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem strony w postępowaniu administracyjnym, wywołuje te same skutki prawne. Strona ustanawiając pełnomocnika czyni to w określonym celu, chce bowiem ustrzec się przed negatywnymi skutkami nieznajomości prawa, zagwarantować sobie rzetelną ochronę własnych interesów. Jeżeli organ pomija pełnomocnika w toku czynności postępowania administracyjnego, to w ten sposób niweczy skutki staranności strony w dążeniu do ochrony jej praw i interesów (por. np. wyroki: WSA z 13.08.2018 sygn. III SA/Kr 392/18, WSA z 18.09.2019 sygn. II SA/Gd 190/19, WSA z 13.06.2019 sygn. III SA/Kr 345/19). Konkludując, w sytuacji gdy strona ustanowiła pełnomocnika, doręczenie pisma wyłącznie stronie z pominięciem pełnomocnika, jest prawnie bezskuteczne i stanowi naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, wyrażonej w art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również – z oczywistych względów – stanowi naruszenie przepisu art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odnosząc się ponownie do stanu faktycznego w niniejszej sprawie, należy zauważyć, iż pełnomocnik Strony w piśmie z 25 września 2020 r. sformułował zarzuty dotyczące poboru próbek, wskazując jednocześnie na świadków i dysponowanie nagraniami z monitoringu, mającymi potwierdzić stanowisko Strony. Tak sformułowane pismo, należało potraktować jako złożenie wniosków dowodowych w sprawie. Zgodnie z a rt. 78 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy. Jak wynika z treści cytowanych przepisów (§ 2) o rgan nie ma obowiązku przeprowadzenia dowodu przedstawionego przez skarżącego, jeżeli w jego ocenie wniosek dowodowy strony dotyczy okoliczności dostatecznie wyjaśnionych w trakcie postępowania. Jednakże w takiej sytuacji powinien przedstawić argumenty i motywy zajętego stanowiska (por. wyrok WSA z 20.05.2009 r. sygn.. II SA/Sz 214/09). Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie przedstawił argumentów i motywów odmowy uwzględnienia 7 wniosków dowodowych Strony. Za takowe nie można bowiem uznać stwierdzenie, iż nie uznał stawianych w piśmie z 25 września 2020 r. tez, za wiarygodne i zasługujące na uznanie. W tym miejscu należy także podkreślić, iż o rgany administracji publicznej, zgodnie z art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego, powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. W konsekwencji powyższego, należy także stwierdzić, iż w zakresie odniesienia się do wniosków dowodowych Strony, doszło do naruszenia przepisu art. 107 § 1 pkt 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Konieczność właściwego uzasadnienia decyzji wiąże się z zawartą w art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego zasadą przekonywania, zgodnie z którą organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Takim elementem decydującym o przekonaniu strony co do trafności rozstrzygnięcia, a zarazem przedstawiającym tok rozumowania organu jest uzasadnienie decyzji, stanowiące jej integralną część. Zasada przekonywania nie zostanie natomiast zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Wszelkie okoliczności i zarzuty strony, a zwłaszcza te, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, muszą być rzetelnie omówione i wnikliwie przeanalizowane przez organ rozpatrujący sprawę (por. wyrok WSA z 15.01.2019 r. sygn.. I SA/Kr 1113/18). W kontekście wskazanych powyżej naruszeń przepisów postępowania, uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, odnoszenie się do pozostałych zarzutów Strony zawartych w odwołaniu, w szczególności zarzutu naruszenia przepisu art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz art. 189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego , jak również wniosków dowodowych zgłoszonych przez Stronę, stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie dyspozycję art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nakazującą organowi przekazującemu sprawę wskazanie, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wyjaśnia że postępowanie w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy powinno przebiegać z poszanowaniem ogólnych zasad postępowania administracyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem zasad wyrażonych w art. 10 i art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego, które w niniejszym postępowaniu zostały naruszone. Ponadto, zgodnie 8 z dyspozycją art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wszelkie pisma i rozstrzygnięcia, powinny być adresowane na ustanowionego w sprawie pełnomocnika. Kierowane do organu przez pełnomocnika wnioski dowodowe, powinny być rozpatrywane zgodnie z dyspozycją art. 78 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadnienie wydanej finalnie decyzji, winno zawierać wszystkie elementy wyszczególnione w art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności uzasadnienie faktyczne i prawne odnoszące się w tym przypadku do wniosków dowodowych zgłoszonych przez Stronę. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 14 dni od jej doręczenia stronie przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprzeciw należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa. 2. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo 9 pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 64a – 64e, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/