DIH-34/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KON SUMENTÓW Strona 1 z 8 DIH - 709 - 54 ( 3 ) / 1 7 / JS Warszawa, 18 maja 201 7 r. DECYZJA DIH - 1/ 34 /20 1 7 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania a dministracyjnego ( Dz. U. z 201 6 r. poz. 23 z późn. zm. ), art. 1 ust. 3 , art. 5 ust. 2 oraz art . 30 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz . U. z 201 6 r. poz. 1059 z późn. zm.) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania P rzedsiębior stwa Handlowo Usługowe go „PRIMA” Bąk sp. j. z siedzibą w Mie lcu, od decyzji Po dkarpac kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie z 2 1 marca 2017 r. (nr akt sprawy: DT.8361.160.2016, DT.8361.180.2016 ) , w przedmiocie zobowiązania ww. przedsiębiorcy do zapłaty równowartości kosztów przeprowadzonych badań próbki produktu o nazwie polędwiczki z rekina błękitnego, w kwocie 336,70 zł (słownie: trzysta trzydzieści sześć złotych 70/ 100) , utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 1 4 - 2 1 listopada 201 6 r. pr zez inspektorów reprezentujących Po dkarpac kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie – zwanego dalej również „ Po dkarpac kim WIIH ” – zgodnie z upoważnieniem do przeprowadzenia kontroli nr DT . 8361.1 60 .2016 , w Hurtowni przy ul. Głowackiego 27 w Mielcu , należącej do P rzedsiębior stwa Handlowo Usługowe go „PRIMA” Bąk sp. j. z siedzibą w Mielcu – zwane j dalej również „stroną” – pobrano do badań laboratoryjnych próbk ę produktu o nazwie polędwiczki z rekina błękitnego , produkt głęboko mrożony oznac zonego datą minimalnej trwałości : Najlepiej spożyć przed końcem: 03/2018, Nr partii: 101016. Wyprodukowany przez: BALTIC UNITED Andrzej Trylski, Sp. K., ul. Olchowa 4H, 82 - 240 Reda w iloś ci 1,55 kg wartości 27,30 zł z partii liczącej 90 kg – zwanej dalej : „ polędwiczkami z rekina ” . Jednocześnie z tej samej partii, w ilości 1,56 kg pobrano i zabezpieczono próbkę kontrolną , którą pozostawiono w kontrolowanej placówce pod nadzorem wspólnika ww. spółki . Próbka i próbka kontrolna zostały pobrane , w ilościach n iezbędnych do przeprowadzenia badań i reprezentujących ww. partię produktu , zgodnie z dyspozycją art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 201 6 r., poz. 1059 z późn. zm. ), zwanej dalej „ ustawą o Inspekcji Handlowej ”. Strona 2 z 8 P owyższe czynności udokumentowano w : p rotokole kontroli z 2 1 listopada 201 6 r. (nr akt kontroli : DT.8361.160.2016 ) oraz p rotoko le p obrania próbki z 1 5 listopada 2016 r. nr 099283 . Przeprowadzone w dni ach 1 - 5 grudnia 2016 r. przez akredytowane Laboratorium Kontrolno - Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w Kielcach (akredytacja Polskiego Centrum Akredytacji nr AB 4 02 ), – zwane dalej Laboratorium w Kielcach, badania laboratoryjne wykazały wyższą zawartość glazury w porównaniu do wymag ań zadeklarowanych przez producenta w oznakowaniu (wynik badania: 16%, podczas gdy deklarowano 10% glazury). Powyższa nieprawidłowość świadczyła o niespełnieniu wymagań jakości i świadczyła o zafałszowaniu produktu. Wyniki tych badań zawarte zostały w Spr awozdaniu z badań nr 496 z dnia 13 grudnia 2016 r. Koszt y badań Laboratorium w Kielcach , stosownie do nw. przepisów, określono w wysokości 336,70 zł (trzysta trzydzieści sześć złotych 70/100). W dniach 20 - 22 grudnia 2016 r. przeprow adzono ponowną kontrolę w ww. hurtowni należącej do strony dostarczając kontrolowanemu jeden egzemplarz ww. sprawozdania z badań, jednocześnie informując go o wynikach przeprowadzonych badań oraz pouczając o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o z badanie zabezpieczonej próbki kontrolnej w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. sprawozdania. Kontrolowany z przysługującego mu prawa nie skorzystał. Pismem z 22 lutego 201 7 r ., Po dkarpac ki WIIH zawiadomił stronę m.in. o wszczęciu postępowania administra cyjnego w sprawie zobowiązania jej, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, do uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki polędwiczek z rekina. Stronę postępowania pouczono m. in. o przysługującym jej p rawie do czynnego udziału w postępowaniu, wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów, wglądu w akta sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu w każdym stadium postępowania. Strona w piśmie z dnia 27 lutego 2017 r. wskazała, że nie produkuje ryb, a jedynie je sprzedaje oraz że nie poczuwa się do odpowiedzialności za to, że producent nie napisał prawdy na opakowaniu swojego produktu. Strona wskazała, że nie jest w stanie zweryfikować zawartości glazury w produkcie tym samym strona uznała, że nałożenie kary na firmę będzie niesprawiedliwe. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 496) , zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie trybu pobierania i badania próbek produktów”, dyrektor Laboratorium w Kielcach w piśmie zatytułowanym „Koszt przeprowadzonych badań laboratoryjnych nr 42 /201 6 ) z 29 grudnia 201 6 r. ustalił ko szt przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki ww. produktu na łączną kwotę 336 , 70 zł , na którą złożyły się następujące pozycje: ocena organoleptyczna – 28,34 zł, Strona 3 z 8 przygotowanie próbki do badań – 2 8 , 3 4 zł , zawartość glazury – 28,34 zł , obecność i identyf ikacja związków fosforu – 138 , 34 zł, ocena wyników – 56 ,6 7 zł , sporządzenie sprawozdania z badań – 56,67 zł . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z 2 1 marca 201 7 r. (nr akt kontroli: DT.8361.160.2016, DT.8361.180.2016 ) , wydaną na pods tawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej Podkarpacki WIIH zobowiązał P rzedsiębior stwo Handlowo Usługowe „PRIMA” Bąk sp. j. z siedzibą w Mielcu do uiszczenia kwoty 336 ,70 zł (słownie: trzysta trzydzieści sześć złotych 70/ 100 ) , stanowiącej równowart ość kosztów przeprowadzonych badań laborato ryjnych próbki polędwiczek z rekina. Ponadto , w drodze odrębnego postępowania, w związku z wprowadzeniem do obrotu zafałszowanych polędwiczek z rekina, Podkarpacki WIIH wymierzył ww. przedsiębiorcy karę pieniężną. Jednym p ismem z 3 kwietnia 201 7 r. strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej również „Prezesem UOKiK” – odwołanie od obydwu ww. decyzji zarzucając decyzji wydanej na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, naruszenie : 1) art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów roln o - spożywczych ( Dz. U. z 2016 r. poz. 1604 z późn. zm. ) , zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej ” poprzez brak podstawy prawnej do pobrania próbki ; 2) art. 33 ww. ustawy poprzez brak wskazania urządzenia na którym dokonano badań oraz pozytywnej opinii właściwej jednostki . Jednocześnie strona wyraziła gotowość uiszczenia należności w zakresie kosztów badań laboratoryjnych „Polędwiczek z rekina błęki tnego”. Pismem z 4 ma j a 201 7 r. Prezes UOKiK poinformował stronę , iż przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonyc h żądań. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień i telefonicznie skontaktowała się z Urzędem podtrzym ując stanowisko przedstawione w odwołaniu w zakres ie zbyt wysokiej kary oraz potwierdziła gotowość uiszczenia należności kosztów badań laboratoryjnych . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły r olno - spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe Strona 4 z 8 wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producen ta. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 u staw y o Inspekcji Handlowej, jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia, na wskazany przez odp owiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań, którą następnie przekazuje się na rachunek dochodów budżetu państwa, o ile przepisy od rębne nie stanowią inaczej. Zgodnie z § 9 rozporządzenia w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej, wysokość należności pieniężnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, usta la dyrektor laboratorium kontrolno - analitycznego Inspekcji Handlowej (ust. 1), z uwzględnieniem: rodzaju badanego produktu, rodzaju materiałów lub urządzeń użytych w toku przeprowadzania badań, uzasadnionego kosztu pracy jednej osoby w jednym dniu lub godz inie pomnożonego przez liczbę osób i dni lub godzin oraz uzasadnionego kos ztu pracy laboratorium (ust. 2) . W niniejszej sprawie, badania prób ki pobranej przez inspektorów reprezentujących Podkarpackiego WIIH w placówce należącej do strony, wykazały że prze dmiotowa próbka polędwiczek z rekina , nie spełniała wymagań zadeklarowanych przez producenta w oznakowaniu (wynik badania: 16%, podczas gdy wartość zgodna z wymaganiami to 10% glazury). Analizy te zostały wykonane w akredytowanym Laboratorium UOKiK w Kielc ach , oraz udokumentowane w sprawozdani u z badań nr 496 /2016 z 13 grudnia 2016 r. Strona nie wniosła o zbadanie prób ki kontroln ej . Strona nie kwestionowała też wyników badań zawartych w ww. sprawozdaniu z badań. Z tytułu przeprowadzonych badań laboratoryjny ch, Po dkarpacki WIIH ustalił wysokość należności pieniężnej na kwotę 336,70 zł , na podstawie kosztorysu wystawionego przez Laboratorium UOKiK w Kielcach (pismo zatytułowane „Koszt przeprowadzonych badań laboratoryjnych nr 42/2016) z 29 grudnia 2016 r. ). Bi orąc powyższe pod uwagę, decyzją wydaną na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, Podkarpacki WIIH zobowiązał kontrolowanego przedsiębiorcę, tj. P rzedsiębior stwo Handlowo Usługowe „PRIMA” Bąk sp. j. z siedzibą w Mielcu , do uiszczenia powyżs zej kwoty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych zakwestionowanego produktu . Odwołując się od decyzji, strona nie kwestion owała wyników przeprowadzonych badań , ale w odwołani u od ww. decyzji zarzuciła naruszenie: Strona 5 z 8 1) art. 31 ust. 7 ustawy o jakości handlowej poprzez brak podstawy prawnej próbki do badania ; 2) art. 33 ww. ustawy poprzez brak wskazania urządzenia na którym dokonano badań oraz pozytywnej opinii właściwej jednostki. Jednocześnie strona wyraziła gotowość uiszcz enia należności w zakresie kosztów badań laboratoryjnych „Polędwiczek z rekina błękitnego”. W opinii Prezesa UOKiK odwołanie od decyzji złożone przez stronę uznać należy za niezasadne . Odnosząc się do zarzutów , na wstępie należy zaznaczyć, że strona nie wn osiła uwag do protokołów kontroli, a tym samym nie kwestionowała ustaleń faktycznych w nich udokumentowanych. Nadto strona po zapoznaniu się z wynikami przeprow adzonych badań laboratoryjnych nie skorzystała z p rzysługującego jej prawa do złożenia wniosku o zbadanie zabezpieczonej próby kontrolnej kwestionowanego produktu ani w żaden sposób nie odniosła się do wyników badań laboratoryjnych wykonanych przez akredytowane L aboratorium w Kielcach. W związku z zarzute m odwołania dotyczącym naruszenia art. 31 ust. 7 ustawy o jakości handlowej poprzez brak podstawy prawnej pobrania próbki do pobrania, Prezes UOKiK stwierdza, że wbrew twierdzeniu strony , w „Protokole pobrania próbki nr 099283 ” podano podstawę prawną tego działania , choć odmienną niż ta, na którą w odwołaniu powołuje się strona . Organ drugiej instancji zaznacza, że postępowanie przez organy Inspekcji Handlowej z próbkami produktów są uregulowane w art. 16 ust. 1 pkt 10 i rozdziale 6 „Pobieranie i badanie pr óbek produktów” ustawy o Inspekcji Handlowej , a także w rozporządzeni u w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów . Badanie prób , w zakresie działalności Inspekcji Handlowej , odbywa się zatem w oparciu o tę ustawę i wydane na jej po dstawie rozporządzenie, albowiem głównym celem działań kontrolnych Inspekcji Handlowej jest ochrona interesów i praw konsumentów. Zważywszy na podanie tych właśnie – prawidłowych – podstaw prawnych przez organ pierwszej instancji, w tym zakresie zarzuty od wołania są bezpodstawne. W swoim odwołaniu strona błędnie przywołała jako naruszony art. 31 ust. 7 ustawy o jakości handlowej dotyczący sporządzania protokołu z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno - spożywczych dla potrzeb oceny. Tymczasem z treści uzasadnienia wynika, że chodzi o art. 31 ust. 1 cytowanej ustawy dotyczący dokonywania oceny jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy. Na gruncie przedmiotowej sprawy pozostaje wskazać, że przepis ni niejszy nie ma zastosowania , a to z uwagi na to, że organy Inspekcji Handlowej (także i w niniejszej sprawie) nie prowadzą postępowania w zgodzie z ww. podstawami prawnymi . W tym zakresie jedyną regulacją, jaka może mieć zastosowanie jest ustawa o Inspekcj i Handlowej , w myśl której do pobrania prób nie jest bowiem potrzebny wniosek kontrolowanego . Próbki pobierane są bowiem w toku Strona 6 z 8 kontroli przez inspektora (por. art. 16 ust. 1 pkt 10 ustawy o Inspekcji Handlowej), a więc z urzędu , w celu realizacji zadań ok reślonych w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o Inspekcji Handlowej i art. 17 ust. 3 ustawy o jakości handlowej . Do zadań określonych w tych przepisach należy kontrola jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych w obrocie detalicznym, w tym w hurtowniach. W cel u sprawdzenia czy wymagania jakości zostały spełnione pobierane są próbki do badań w sposób określony w rozdziale 6 ustawy o Inspekcji Handlowej. Tym samym powyższy zarzut strony uznać należy za niezasadny. Odnosząc się do drugiego zarzutu, dotyczącego nar uszenia przez organ pierwszej instancji art. 33 ustawy o jakości handlowej , Prezes UOKiK wyjaśnia , że przepis ten nie dotyczy badań przeprowadzanych przez Inspekcję Handlową . Badania przeprowadzane w ramach kontroli dokonywanych przez Inspekcję Handlową re alizowane są w oparciu o ustawę o Inspekcji Handlowej na co wskazuje również art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o jakości handlowej, zgodnie z którym badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej, o której mowa w art. 17 ust. 3 ustawy o jakości hand lowej sprawuje Inspekcja Handlowa. Z ustawy o Inspekcji Handlowej wynika jedynie, że badania pobranych próbek produktów i próbek kontrolnych przeprowadzają laboratoria kontrolno - analityczne Inspekcji, a w przypadku gdy laboratoria Inspekcji nie mogą wykona ć badań, organ Inspekcji może zawrzeć umowę o wykonanie badań pobranej próbki z innym wyspecjalizowanym laboratorium (art. 29 ust. 1 i 2 ustawy). W przedmiotowej sprawie przeprowadzające badania pobranej próbki L aboratorium w Kielcach posiada akredytację P olskiego Centrum Akredytacji AB 402, a badania w zakresie glazury przeprowadzone zostały metodą akredytowaną. Dlatego, wbrew twierdzeniu strony, „Sprawozdanie z badań nr 496” jest wiarygodne oraz posiada przymiot dowodu w sprawie. Podkreślenia wymaga równi eż, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2012 r. w sprawie sygn. II GSK 1492/11 , sprawozdanie z badań, jak każdy dokument urzędowy, korzysta z domniemania wiarygodności. Procedura kwestionowania wyników badań zawartych w sprawozdaniu z badań pobranych próbek sprowadza się do poddania badaniu próbki kontrolnej, z czego w przedmiotowej sprawie strona nie skorzystała. Ponadto w uzasadnieniu odwołania strona zarzuciła organowi pierwszej instancji , że pobra nie prób nastąpiło z naruszeniem rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków pobierania próbek artykułów rolno - spożywczych (Dz.U. nr 59, poz. 526 z późn. zm.) , a w szczególności jego § 2 pkt 3, zg odnie z którym próbki pobiera się w sposób dostosowany do postaci i rodzaju artykułu rolno - spożywczego oraz wielkości partii produkcyjnej, z której próbki są pobierane. P owołując się na powyższy przepis strona wskazała, że pobranie próbki w mniejszej iloś ci niż jedno opakowanie mogło zafałszować wynik badań. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK zauważa, że w przypadku kontroli Inspekcji Handlowej przepis ten nie ma jednak zastosowania. Jak wcześniej wyjaśniono badanie prób w zakresie działalności Inspe kcji Strona 7 z 8 Handlowej odbywa się w oparciu o ustawę o Inspekcji Handlowej i wydane na jej podstawie rozporządzenie w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów. Tym samym powyższy zarzut należy uznać za niezasadny. Wskazać też należy, że przepis art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, na którym oparta została przedmiotowa decyzja, ma charakter przepisu bezwzględnie obowiązującego i nie przewiduje możliwości odstąpienia od obciążenia podmiotu wprowadzającego nieodpowiadający jakości ha ndlowej produkt do obrotu, kosztami badań tego produktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 916/11). Obowiązek uiszczenia kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych w przypadku ujawnienia niezgodności ciąży zawsze na kontrolowanym w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o Inspekcji Handlowej (kontrolowanym jest przedsiębiorca, którego działalność jest kontrolowana) . Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w szeregu orzeczeń, m.in. w wyroku z dnia 23 paźdz iernika 2012 r. (sygn. II GSK 1492/11), przepis art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a ustawodawca nie przewidział żadnej możliwości odstąpienia od obciążenia podmiotu kontrolowanego kosztami badań produktu. N ależy zauważyć, że zgodnie z § 9 rozporządzenia w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej, wysokość należności pieniężnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, ustala dyrekt or laboratorium kontrolno - analitycznego Inspekcji Handlowej (ust. 1), z uwzględnieniem: rodzaju badanego produktu, rodzaju materiałów lub urządzeń użytych w toku przeprowadzania badań, uzasadnionego kosztu pracy jednej osoby w jednym dniu lub godzinie pomn ożonego przez liczbę osób i dni lub godzin oraz uzasadnionego kosztu pracy laboratorium (ust. 2) . Koszty te szczegółowo wylicza się w oparciu o załącznik wydany na mocy Zarządzenia Prezesa UOKiK z dnia 22 września 2009 r. w sprawie sposobu naliczania koszt ów badań przeprowadzonych przez laboratoria. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że obciążenie kontrolowanego , którym w myśl art. 2 pkt 8 ustawy o Inspekcji Handlowej, był o Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe „PRIMA” Bąk sp. j. z siedzibą w Mielcu , kosztami badań laboratoryjnych , było w ocenie Prezesa UOKiK zgodne z obowiązującym prawem, a tym samym zasadne . Przedstawiona wyżej argumentacja, zdaniem Prezesa UOKiK, wpływa na uznanie, że przedmiotowa decyzja została wydana przez organ pierwszej ins tancji w sposób prawidłowy i zgodny z prawem, a podniesione przez stronę w odwołaniu argumenty nie zasługują na uwzględnienie. W związku z tym, iż strona w odwołaniu nie skonkretyzowała zarzutów odnoszących się do skarżonej decyzji wydanej na podstawie art . 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej i Strona 8 z 8 zgodziła się na jej wykonanie, pozostałe zarzuty zawarte w odwołaniu złożonym w jednym piśmie dotyczącym również odwołania od decyzji wymierzającej stronie karę pieniężną w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej zostaną rozparzone szczegółowo w odrębnym postępowaniu dotyczącym ww. kary pieniężnej . Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcj i Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w k tórej utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. W myśl § 9 ust. 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów, kwotę, o której mowa w sentencji decyzji należ y wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja określająca wysokość należności pieniężnej stanie się ostateczna. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. z up. PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW ZAST ĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski Otrzymują: 1. Przedsiębiorstwo Handl owo Usługowe „PRIMA” Bąk sp.j. ul. Głowackiego 27 39 - 300 Mielec 2. Po dkarpac ki Wojewódzki Inspektor I nspekcji Handlowej w Rzeszowie 3. a/a