DIH-35/2018

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DIH - 7 09 - 5 9 ( 3 ) / 1 8 / C S Warszawa, dnia 20 czerwca 201 8 r. DECYZJA DIH - 2 NR 35 /201 8 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 19 września 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) , art. 9a ust. 1 i 2, art. 35a pkt 4, art. 35c ust. 1, art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 427 , z późn. zm.) oraz art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1063 , z późn. zm. ) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwoła nia z 9 maja 2018 r. , przedsiębiorcy Z. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU Z. S. w S. – od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 30 kwietnia 201 8 r., nr ANU.8361.43.2018 , nakładającej na ww. przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną, z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 9 a ust. 1 i 2 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ( j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 427, z późn. zm. ) , tj. niezamieszczenia w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych, tj. oleju napędowym, benzynie bezołowiowej 95 i benzynie bezołowiowej 98 wprowadzanych do obrotu na kontrolowanej stacji w /.../ , w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych , p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy . UZASADNIENIE 2 Inspektorzy reprezentujący Podkarpacki ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Han dlowej - 1 marca 2018 r. - działając na podstawie upoważnienia nr ANU.8361.43.2018 , przeprowadzili kontrolę – doty czącą zamieszczania na stacjach paliw informacji o zawartości biokomponentów w pal iwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na stacji paliw, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych oraz spełnienia obowiązku wprowadzenia do obrotu na stacji paliwowej lub zakładowej benzyny z zawartością do 5% biokomponentów (E5) przy równoczesnym wprowadzaniu do obrotu benzyny z zawartością od 5% do 10% biokomponentów (E10) oraz oznakowania dystrybutorów przeznaczonych do wprowadzenia do obro tu benzyny (E10), a także umieszczania informacji dotyczących upewnienia się przez konsumenta, czy oferowane paliwa mogą być stosowane w używanym przez niego silniku - na stacji paliw w /.../ , należącej do przedsiębiorcy Z. S. pro wadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU Z. S. w S. (dalej także : „ Strona ” lub „ Przedsiębiorca ” ). W toku kontroli stwierdzono, że Przedsiębiorca nie zamieścił na kontrolowanej stacji paliw informacji dotyc zącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, co stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 9a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ( j.t. Dz.U. z 201 8 r. poz. 427, z późn. zm. ), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw”. P owyższe ustalenia udokumentowano w protoko le kontroli z 1 marca 2018 r. nr ANU.8361.43.2018 oraz poprzez dokumentację fotograficzną stanowiącą załącznik do ni niejszego protokołu . Ponadto fakt ten znalazł potwierdzenie w oświadczeniu z 1 marca 2018 r. pracownika kontrolowanej stacji paliw , będącego osobą czynną w lokalu w rozumieniu art. 97 Kodeksu cywilnego , któr y potwierdził brak informa cji o zawartości biokom ponentów w dniu kontroli. Upoważnienie do kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach Strony oraz protokołem kontroli, doręczono Przedsiębiorcy 6 marca 2018 r. Pomimo prawidłowego pouczenia Strony o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu, na podsta wie art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1063 , z późn. zm. ) , dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Przedsiębiorca nie wniósł żadnych uwag do treści protokołu, w tym do ustaleń dotyczących nie zamieszc zenia informacji o zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji. Biorąc powyższe pod uwagę, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji 3 Handlowej p ismem z 30 marca 201 8 r. nr ANU.8361.43.2018 , poinformował Przedsiębio rcę o wszczęciu post ę powania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia Przedsiębiorcy administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 5000 zł, określonej zgodnie z dyspozycją art. 35a pkt 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wobe c braku zamieszczenia na kontrolowanej stacji paliw informacji o zawartości biokomponentów w oferowanych do sprzedaży paliwa ch oraz o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, możliwości składania wyjaśnień i wniosków dowodowych. Strona skorzyst ała z przy sługującego jej prawa i w piśmie z 4 kwietnia 2018 r. wyjaśniła, że informacja o zawartości biokomponentów była zamieszczona na kontrolowanej stacji, jednakże została uszkodzona i zdjęta . Jej ponowne zawieszenie nastąpiło w dniu kontroli. Jednocześnie Prze dsiębiorca wniósł o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej . 30 kwietnia 201 8 r., Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję nr ANU.8361.43.2018 nakładającą na P rzedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną, z tytułu niewykonania o bowiązku wynikającego z art. 9a ust. 1 i 2 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ( j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 427, z późn. zm. ) , tj. niezamieszczenia w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, czytelnych info rmacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych, tj. oleju napędowym, benzynie bezołowiowej 95 i benzynie bezołowiowej 98 wprowadzanych do obrotu na kontrolowanej stacji w /.../ , w szczególności informacji o zawartości bioetano lu w benzynach silnikowych. Pism em z 9 maja 2018 r. , Przedsiębiorca złożył odwołani e od ww. decyzji, w którym wniósł o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej . Strona ponownie stwierdziła, że wymagana informacja o zawartości biokomponentów znajdowała się na kontrolowanej stacji paliw, lecz uległa zniszczeniu i została zdjęta, zaś w dniu kontroli została ponownie umieszczona wewnątrz budynku przy drzwiach wejściowych. Ponadto Przedsiębiorca stwierdził, że do wglądu klientów pozostają świadectwa jakości ofer owanego paliwa. Przy piśmie z 18 maja 2018 r. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odwołanie wraz z aktami sprawy nr ANU.8361.43.2018 . Pismem z 22 maja 2018 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 K odeks u postępowania administracyjnego , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a t akże do zapoznania się ze 4 zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona nie skorzyst ała z przysługującego jej prawa . Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził: N a wstępie należy zauważyć , iż zgodnie z art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych. Informacje te, na leży umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na t ej stacji w sposób określony w art. 9a, zgodnie z art. 35a pkt 4, podlega karze pieniężnej. Wysokość kary pieniężnej na poziomie 5000 zł, wynika natomiast wprost z art. 35c ust. 1 omawianej ustawy. Odnosząc się do treści odwołania, na wstępie wypada wyjaśn ić, iż z powołanych wyżej przepisów, wynika ż e przedsiębiorcy są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu, które to informacje należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Niedopełnienie przedmiotowego obowiązku tj. niezamieszczenie takich informacji w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, powoduje że przedsiębiorca podlega karze pieniężnej. Innymi słow y, aby obciążyć Stronę karą pieniężną, musi ona wymaganych informacji w ogóle nie zamieścić, lub zamieścić je w miejscu nie będącym ogólnodostępnym (np. na zapleczu), albo uczynić ją niewidoczną (np. zasłaniając plakatem reklamowym), pomimo umieszczenia w miejscu ogólnodostępnym. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż Prezes UOKiK opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z 1 marca 2018 r. nr ANU.8361.43.2018 oraz załączona do nie go dokumentacja fotograficzna . Niniejsz y protok ół należy traktować jako dokument urzędow y w rozumieniu art. 76 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego , który korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15) . Z 5 treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż na kontrolowanej stacji paliw nie zamieszczono informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych . Inspektorzy w toku kontroli, stwierdzili brak omawianej informacji , która nie była zamieszczona w żadnym widocznym i ogólnodostępnym miejscu . Jednocześnie dokumentacja fotograficzna – stanowiąca załącznik do protokołu kontroli - nie pozostawia wątpliwości, iż na kontrolowanej stacji paliw nie zamieszczono informacji doty czących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu . Ustalenia te potwierdza oświadczenie pracownika kontrolowanej stacji paliw , który potwierdził brak informacji o zawartości biokomponentów w dniu kontroli. Pomimo prawidłowego p ouczenia o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Przedsiębiorca nie wniósł żadnych uwag do treści ww. protokoł ów , w tym do ustaleń dotyczących braku informacji o zawartości biokomponentów w paliw ach ciekłych wprowa dzanych do obrotu na tej stacji . Podsumowując powyższe, kontrola wykazała, że na stacji p aliw w /.../ , brak było wymaganej informacji o biokomponentach. Strona nie zgłosiła uwag do tych ustaleń, a ponadto poprzez własne oświa dczeni a zawarte w piśmie z 4 kwietnia 2018 r. oraz odwołaniu z 9 maja 2018 r. – potwierdziła je . Odnosząc się do twierdzeń Strony dotyczących zniszczenia informacji o biokomponentach co skutkowało jej zdjęciem , należy zauważyć, iż w interesie Przedsiębiorc y jest takie umieszczanie wymaganych przepisami prawa informacji, aby nawet gdy dojdzie do nieprzewidzianych zdarzeń , informacja znajdowała się w miejscu ogólnodostępnym i widocznym. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby Przedsiębiorca umieszczał wymagane info rmacje w kilku różnych miejscach równocześnie np. nie tylko w miejscach nieosłoniętych jakimi są dystrybutor y, zewnętrzna strona okien lub drzwi itd., ale i w miejscach zabezpieczonych przed działaniem wiatru, deszczu, czy też ingerencją osób trzecich. Prz ykładem może tu być umieszczenie informacji na drzwiach lub w oknie budynku, po wewnętrznej ich stronie , co zresztą Strona uczyniła po zakończeniu kontroli . W takiej sytuacji , wymagana informacja pozostaje ogólnodostępn ą i widoczn ą niezależnie od panującej na zewnątrz aury, czy też działań osób trzecich. A rt. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nakłada na przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych, obowiązek zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w 6 paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych, w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Z tego płynie wniosek, że Przedsiębiorca powinien informację umieścić i utrzymywać ją w ogólnodostępnym miejscu w sposób widoczny, przez cały czas. W chwili kontroli obowiązek ten nie był jednak realizowany, c o wskazano już powyżej. Na marginesie wypada także dodać, że kontrola dokonywana przez inspektorów Inspekcji Handlowej w oparciu o przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, w zakresie realizacji obowiązku wynikającego z dyspoz ycji art. 9a ust. 1 i 2 tejże ustawy, polega na ocenie stanu faktycznego na dzień jej przeprowadzenia. Inspektorzy z oczywistych względów nie oceniają realizacji omawianego obowiązku w dniach poprzedzających kontrolę, czy też w dniach następujących po kont roli. Odnosząc się do twierdzeń Strony, iż każdy z klientów ma wgląd do świadectw jakości paliw oferowanych na kontrolowanej stacji, należy zauważyć, iż w toku kontroli nie stwierdzono, aby świadectwa takie znajdowały się w miejscu ogólnodostępnym i widocz nym. Sam fakt posiadania świadectw jakości przez Przedsiębiorcę i np. ich przechowywania na terenie stacji paliw, czy też użyczania do wglądu na żądanie konsumenta, nie czyni za dość wymaganiom określonym w 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i k ontrolowania jakości paliw. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w art. 35a pkt 4 przewiduje, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji dotyczących zawarto ści biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji w sposób określony w art. 9a. Wysokość kary określona została w sposób jednoznaczny w art. 35 c ust. 1 ustawy. Zgodnie z nim wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 1 - 4, 6 i 8, wynosi 5000 zł. Tym samym wydając zaskarżoną decyzję organ I instancji nie mógł wymierzyć innej kary niż 5000 zł. Ustawodawca przyjął bowiem w przypadku naruszenia art. 9a ustawy karę w wysokości 5000 zł, nie przewid ując możliwości jej zmniejszenia. Odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i przesłanką jej przyjęcia jest sam fakt stwierdzenia naruszeń prawa. Zatem samo stwierdzenie - udowodnienie faktu niedopełnienia przez Stronę obowiązku wynikająceg o z przepisu, jest przesłanką wystarczającą do nałożenia stosownej kary. Nie mają przy tym znaczenia przyczyny stwierdzonych nieprawidłowości. Samo udowodnienie, że Strona, nie umieściła wymaganych 7 art. 9a ust. 1 ustawy, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Mając powyższe na uwadze bezsprzeczne jest, iż w przedmiotowej sprawie istniały przesłanki do wymierzenia stronie kary z art. 35a pkt 4 ustawy. Konkludując, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu mentów, okoliczności wskazane w treści odwołania Strony, nie stanowią przesłanek do uchylenia decyzji Podkarpacki ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 30 kwietnia 201 8 r., nr ANU.8361.43.2018 , nakładającej na Przedsiębiorcę administracyjną kar ę pieniężną, za niezamieszczenie na stacji paliw w /.../ , czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych, wprowad zanych do obrotu na tej stacji, w sposób określony w art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kon trolowania jakości paliw . Istotą regulacji zawartej w art. 9a omawianej ustawy jest zapewnienie konsumentom swobodnego dostępu do informacji dotyczących zawartości biokomponentów w oferowanych na stacjach paliwach ciekłych. W chwili kontroli obowiązek ten, bez wątpienia n ie był przez Stronę realizowany, co wynika nie tylko z ustaleń kontroli, ale także wyjaśnień przedłożonych przez Przedsiębiorcę. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczn a w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prez esa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności p ieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł d o 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem 8 postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniose k ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201). Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudn ia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), art. 40a ust. 8 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczyc h (Dz. U. z 2016 r., poz. 1604 z późn. zm.) Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej Anna Janiszewska