DIH-52/2009

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-74-165(22)/09/MC Warszawa, dnia 16 grudnia 2009 r. DECYZJA DIH-2 NR 52/2009 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z ze zm.) w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (tj.: Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219) oraz art. 25 ust. 1 i art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwch ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 ze zm.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z dnia 20 lipca 2009 r. przedsiębiorcy Polski Koncern Naftowy „ORLEN” S.A. z siedzibą w Płocku, od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie z dnia 1 lipca 2009 r., nr ANU-42-139/09, wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 tys. zł za brak oznakowania dystrybutorów do wydawania biopaliwa ciekłego na stacji paliw nr 4354 zlokalizowanej w Krośnie, przy ul. Bursaki 29 p o s t a n a w i a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Polski Koncern Naftowy „ORLEN” S.A. ul. Chemików 7 09-411 Płock reprezentowany przez radcę prawnego Małgorzatę Szulińską Kancelaria Radcy Prawnego Małgorzata Szulińska Al. Korfantego 2, II piętro, pok. 13 40-004 Katowice 2 UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach od 25 maja do 5 czerwca 2009 r. na stacji paliw nr 4354 w Krośnie przy ul. Bursaki 29, należącej do firmy Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. z siedzibą w Płocku, zwanego dalej także „przedsiębiorcą” lub „stroną”, inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ujawnili, iż ww. przedsiębiorca prowadzi sprzedaż biopaliwa ciekłego, tj. estrów stanowiących samoistne paliwo, wykorzystując do tego celu niewłaściwie oznakowane dystrybutory. Sprzedaż biopaliw ciekłych prowadzona była z trzech dystrybutorów (każdy po dwa pistolety nalewcze) oznakowanych znakami graficznymi o wymiarach 75 mm x 75 mm wyposażonych łącznie w sześć nieoznakowanych pistoletów nalewczych. Mając powyższe na uwadze, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z dnia 9 czerwca 2009 r. nr ANU-42-139/09 wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w wysokości 5 tys. zł za brak oznakowania dystrybutorów do wydawania biopaliwa ciekłego na stacji paliw nr 4354 zlokalizowanej w Krośnie, przy ul. Bursaki 29. Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r., nr RIR2/JR/537/2009, strona przyznała, iż oznakowanie dystrybutorów do wydawania biopaliw ciekłych na stacji paliw w Krośnie przy ul. Bursaki 29 nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 51, poz. 449 ze zm.). Jednocześnie strona zobowiązała się do wykonania prawidłowego oznakowania dystrybutorów w terminie do dnia 29 czerwca 2009 r. Decyzją z dnia 1 lipca 2009 r., na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 6, ust. 2 i ust. 9 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwch ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 z późn. zm.), Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Rzeszowie wymierzył przedsiębiorcy Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. karę pieniężną w wysokości 5 tys. złotych. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż przedsiębiorca przyznał w piśmie z dnia 22 czerwca 2009 r., że oznakowanie dystrybutorów nie wypełnia dyspozycji zawartych w rozporządzeniu w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych, a fakt zobowiązania się strony do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie ma znaczenia dla sprawy, gdyż nastąpiło to po kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Inspekcji Handlowej. Pismem z dnia 20 lipca 2009 r. zatytułowanym jako: „Odwołanie od decyzji sygn. akt ANU-42-139/09 Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 1 lipca 2009 r.”, podpisanym przez Pana Artura Dudzica, Dyrektora PKN ORLEN S.A. Region Inwestycji i Remontów Południe strona, wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od wymierzenia przedsiębiorcy PKN ORLEN S.A. grzywny w kwocie 5 tys. złotych. Strona zarzuciła decyzji, iż cyt.: „… Kontrolujący nie stwierdzili naruszenia obowiązujących przepisów na kontrolowanej stacji za wyjątkiem ustalenia, że naklejki do sprzedaży bioestru oznaczone były znakiem identyfikacji wizualnej odbiegającymi rozmiarem jednego boku od wzoru wynikającego z rozporządzenia…”. Natomiast w kwestii oznakowania pistoletów do wydawania biopaliwa ciekłego strona wskazała, iż umieszczane na nich znaki graficzne są bezustannie zrywane przez konsumentów, czego nie można na bieżąco poprawiać. W uzasadnieniu przedsiębiorca podniósł, iż nałożenie na niego grzywny w kwocie aż 5 tys. zł jest niewspółmiernie dolegliwe w stosunku do stwierdzonych uchybień. 3 Pismem z dnia 31 lipca 2009 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wezwał stronę do przekazania pełnomocnictwa dla ww. pełnomocnika wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej albo ponownego przekazania pisma z dnia 20 lipca 2009 r., opatrzonego podpisem osoby do tego umocowanej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r. strona przesłała odwołanie z dnia 20 lipca 2009 r. od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 1 lipca 2009 r. opatrzone podpisem pełnomocnika – radcy prawnego Małgorzaty Szulińskiej wraz z pełnomocnictwem i dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. W zaskarżonej decyzji strona podniosła te same zarzuty, co w piśmie z dnia 20 lipca 2009 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2009 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Z możliwości tej przedsiębiorca nie skorzystał. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009 r. Prezes Urzędu przedłużył termin rozpatrzenia odwołania z dnia 20 lipca 2009 r. do dnia 25 września 2009 r. Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Prezes UOKiK stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 1 lipca 2009 r. wymierzającej przedsiębiorcy Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. z siedzibą w Płocku karę pieniężną w wysokości 5 tys. zł za brak oznakowania dystrybutorów do wydawania biopaliwa ciekłego na stacji paliw nr 4354 zlokalizowanej w Krośnie, przy ul. Bursaki 29 (sygn. akt ANU-42-139/09), (data nadania w urzędzie pocztowym 13 sierpnia 2009 r.). Pismem z dnia 29 października 2009 r. strona, działając przez pełnomocnika radcę prawnego Małgorzatę Szulińską, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. postanowienie. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. Prezes Urzędu postanowił uwzględnić skargę strony w całości i uchylić postanowienie z dnia 22 września 2009 r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwch ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 ze zm.) dystrybutory używane na stacjach paliwowych do biopaliw ciekłych oznakowuje się w sposób umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów objętościowych, wyrażonych w procentach, biokomponentów zawartych w tym biopaliwie. Szczegółowy sposób oznakowania dystrybutorów określony został w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 51, poz. 499 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. 4 W myśl § 1 rozporządzenia dystrybutor do sprzedaży estrów stanowiących samoistne paliwo silnikowe oznacza się umieszczonym w widocznym miejscu na dystrybutorze znakiem identyfikacji wizualnej o minimalnej długości boków 50 mm i 120 mm, w którym na niebieskim tle znajduje się oznaczenie BIOESTER w kolorze białym. Znakiem identyfikacji wizualnej, o którym mowa w § 1, oznacza się również pistolet nalewczy wykorzystywany do nalewania estrów stanowiących samoistne paliwo silnikowe. W przedmiotowym przypadku, w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach 25 maja do 5 czerwca 2009 r. na stacji paliw w Krośnie przy ul. Bursaki 29 ustalono, iż strona prowadzi sprzedaż biopaliwa ciekłego, tj. estru stanowiącego samoistne paliwo z dystrybutorów oznakowanych w sposób niezgodny z rozporządzeniem w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych. Stwierdzone w toku kontroli wymiary znaku graficznego były niezgodne z określonymi w przywołanym akcie prawnym, a ponadto brak było znaków graficznych na pistoletach nalewczych. Artykuł 33 ust. 1 pkt 6 ustawy wskazuje, iż karze pieniężnej podlega ten, kto nie oznakowuje dystrybutora na stacji paliwowej lub stacji zakładowej, w sposób, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy. Jednocześnie w myśl art. 33 ust 2 ustawy, w przypadku nie oznakowania dystrybutora w określony sposób, kara pieniężna wynosi 5.000 zł. W świetle zebranych w trakcie kontroli materiałów nie ulega wątpliwości, iż wymiary znaku graficznego zamieszczonego na dystrybutorach na stacji paliw w Krośnie przy ul. Bursaki 29 nie odpowiadały wymogom ww. rozporządzenia. Brak było również znaków graficznych na pistoletach nalewczych służących do wydawania biopaliw ciekłych na tej stacji. Nie kwestionuje tego również strona wskazując jednak w odwołaniu, iż z wymogami określonymi w rozporządzeniu niezgodny był tylko wymiar jednego boku znaku graficznego umieszczonego na dystrybutorze. W jego ocenie nie było to naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. Jednocześnie strona oświadcza, że znaki informacji graficznej umieszczone na pistoletach nalewczych są zrywane przez konsumentów w trakcie nalewania paliwa, czego nie sposób na bieżąco dopilnować. W świetle powyższego podkreślić należy, iż nie ma znaczenia dla sprawy fakt, że wymaganych wymiarów nie spełnia tylko jeden bok znaku graficznego. Tym samym, nie spełniał on bowiem wymogów określonych w ww. rozporządzeniu. Trudno również uznać za satysfakcjonujące tłumaczenie strony, iż pracownikom stacji trudno było na bieżąco poprawiać oznakowanie pistoletów nalewczych, zrywane przez konsumentów. Przywołane wyżej akty prawne wyraźnie określają, jak winno wyglądać oznakowanie dystrybutorów służących do sprzedaży biopaliw ciekłych na stacjach paliw oraz jego wymiary. Nadto wskazać należy, iż przedsiębiorca mając wiedzę o zrywaniu oznaczeń z pistoletów winien podjąć stosowne działania w celu zainstalowania na pistoletach oznaczeń w taki sposób, aby nie było możliwe ich usunięcie przy nalewaniu paliwa do baków pojazdów samochodowych. Zatem, decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie z dnia 1 lipca 2009 r. wymierzająca firmie Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. karę pieniężną w wysokości 5 tys. złotych, była w pełni uzasadniona. Zważywszy na przedstawione okoliczności, należało postanowić, jak w sentencji. 5 Niniejsza decyzja jest ostateczna w rozumieniu art. 16 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Radca prawny Małgorzata Szulińska Kancelaria Radcy Prawnego Małgorzatay Szulińskiej Al. Korfantego 2, II piętro, pok. 13 40-004 Katowice pełnomocnik Polskiego Koncernu Naftowego „ORLEN” S.A. Płock, ul. Chemików 7 2. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. A/a