DIH-72/2021

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 14 maja 2021 r. DIH-2.707.18.2021.CS DECYZJA DIH-2 NR 72/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), art. 35 a pkt 9 lit. b, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 133), w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 15 marca 2021 r., złożonego przez przedsiębiorców Marelę Juszczak, Jolantę Juszczak i Pawła Juszczaka wspólników spółki cywilnej FHU „BUD-ROL” w Zduńskiej Woli od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 25 lutego 2021 r. nr PU.KPS.3.2021 nakładającej solidarnie na przedsiębiorców Marelę Juszczak ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej (…), Jolantę Juszczak ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej (…), Pawła Juszczaka ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej (…) – wspólników spółki cywilnej FHU „BUD-ROL” NIP 8291150664, wprowadzających do obrotu paliwa stałe, w rozumieniu definicji określonej w art. 2 ust. 1 pkt 14a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z tytułu wystawienia świadectwa jakości paliwa stałego – węgla kamiennego kostka, w którym wartości parametru były niezgodne ze stanem faktycznym, ustalonym na podstawie przeprowadzonych badań laboratoryjnych, tj. popełnienia czynu, który na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b podlega karze pieniężnej określonej w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, stosownie do treści art. 864 2 kodeksu cywilnego – karę pieniężną w wysokości 10000,00 zł (słownie złotych: dziesięć tysięcy 00/100) p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z 25 marca 2021 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie przedsiębiorców (…) (dalej także: „Przedsiębiorcy” lub „Strony”) wraz z aktami sprawy. W trakcie kontroli przeprowadzonej 25 maja 2020 r. w należącym do Przedsiębiorców składzie opału w (…), upoważnieni do udziału w kontroli pracownicy niezależnego akredytowanego laboratorium Polcargo International Sp. z o.o. w Szczecinie, w obecności inspektorów reprezentujących Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań z partii o masie 160 ton próbki węgla kamiennego w sortymencie kostka tj. próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0258/20/5902 o masie 192 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 3886/20/5902 o masie 192 kg. Czynność ta została udokumentowana w protokole pobrania próbek paliwa stałego nr PU.8361.197.2020. Następnie w tym samym dniu inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0258/20/5902 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 3886/20/5902 do niezależnego akredytowanego laboratorium Polcargo International Sp. z o.o. zgodnie z sprawozdaniem przyjęcia próbek do badań nr 109/2020. Wraz z próbkami paliwa stałego przekazano kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 62/2020 wystawionego przez kontrolowanych Przedsiębiorców, oznaczoną w sposób uniemożliwiający identyfikację podmiotu wprowadzającego do obrotu paliwo stałe. Z uwagi na nieobecność podczas kontroli osoby upoważnionej przez Przedsiębiorców, Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przy piśmie z 26 maja 2020 r., przekazał Stronom upoważnienie do kontroli, pouczenie o prawach i obowiązkach, protokół kontroli oraz protokół pobrania próbek z 25 maja 2020 r. Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Polcargo International Sp. z o.o. udokumentowane sprawozdaniem z badań nr P-949/20 z 2 czerwca 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra 3 Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej rozporządzeniem, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 25 maja 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie kostka, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0258/20/5902, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/2020 z uwagi na zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 32 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5-25 RI. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0258/20/5902 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych nr 62/2020 wystawionym przez Przedsiębiorców, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3886/20/5902 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3886/20/5902 wykonane przez Polcargo International Sp. z o.o. udokumentowane sprawozdaniem z badań nr P-982/20 z 8 czerwca 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia potwierdziło, że węgiel kamienny w sortymencie kostka, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 3886/20/5902, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/2020 wystawionym przez Przedsiębiorców z uwagi na zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 39 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5-25 RI. Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z 15 czerwca 2020 r. poinformował Przedsiębiorców o wynikach badań laboratoryjnych próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie kostka oraz przekazał egzemplarze sprawozdań z badań laboratoryjnych nr P-949/20 z 2 czerwca 2020 r. i nr P-982/20 z 8 czerwca 2020 r., dotyczących próbki paliwa stałego o nr 0258/20/5902 i próbki kontrolnej paliwa stałego o nr 3886/20/5902. Pismem z 1 lutego 2021 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorców o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 35d ust. 1 pkt. 1, w związku z art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz poinformował, że na podstawie art. 10 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735), dalej: „Kodeks postępowania administracyjnego” ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Ponadto Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowe wezwał Przedsiębiorców do przesłania informacji o wielkości obrotu 4 z działalności lub wartości paliw stałych wprowadzanych przez Nich do obrotu w roku 2019. Przedsiębiorcy skorzystali z prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania i w piśmie z 8 lutego 2021 r. wskazali, iż obowiązujące przepisy nie obligują do podawania parametru zdolność spiekania dla węgla kamiennego w sortymencie kostka. Ponadto przekazali informację o wielkości obrotu paliwami stałymi w 2019 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w piśmie z 17 lutego 2021 r., ustosunkował się do stanowiska Stron, zawartego w piśmie z 8 lutego 2021 r. Decyzją Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 25 lutego 2021 r. nr PU.KPS.3.2021, nałożono na Przedsiębiorców karę pieniężną w wysokości 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), w oparciu o przepisy art. 35 a pkt 9 lit. b i art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z tytułu wystawienia świadectwa jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym. Przedsiębiorcy pismem z 15 marca 2021 r. odwołali się od ww. decyzji i wnieśli o jej uchylenie i umorzenie postępowania. W ocenie Stron, w niniejszej sprawie brak jest ustawowych przesłanek dla zastosowania dyspozycji art. 35 a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zdaniem Przedsiębiorców rozporządzenie Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świadectw jakości paliw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1892) dalej: „rozporządzenie w sprawie wzoru świadectw jakości paliw”, nie wprowadza obowiązku określania w świadectwie jakości parametru zdolność spiekania, dla węgla kamiennego w sortymencie kostka. Skoro zatem taki obowiązek nie istnieje, nie jest możliwe stwierdzenie, że dane wskazane w świadectwie jakości przez Przedsiębiorców, były niezgodne ze stanem faktycznym. Pismem z 16 kwietnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poinformował Strony o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strony nie skorzystały z przysługującego im prawa. Postanowieniem z 29 kwietnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przedłużył termin zakończenia niniejszego postępowania do 14 maja 2021 r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. 5 Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”, w którym wskazuje wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest ono wystawione. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw świadectwo jakości zawiera wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu oraz wskazania w nim wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest ono wystawione. Wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw podlega karze pieniężnej. 6 Odnosząc się do zarzutów Strony podniesionych w odwołaniu, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia co następuje. Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Polcargo International Sp. z o.o. udokumentowane sprawozdaniem z badań nr P-949/20 z 2 czerwca 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej rozporządzeniem, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 25 maja 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie kostka, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0258/20/5902, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/2020 z uwagi na zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 32 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5-25 RI. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0258/20/5902 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych nr 62/2020 wystawionym przez Przedsiębiorców, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3886/20/5902 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3886/20/5902 wykonane przez Polcargo International Sp. z o.o. udokumentowane sprawozdaniem z badań nr P-982/20 z 8 czerwca 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia potwierdziło, że węgiel kamienny w sortymencie kostka, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 3886/20/5902, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/2020 wystawionym przez Przedsiębiorców z uwagi na zawyżoną zdolność spiekania, która wynosiła 39 RI, przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5-25 RI. Biorąc powyższe pod uwagę, wypada dodać, iż poboru próbek dokonywali doświadczeni i przeszkoleni pracownicy próbobiorcy tj. niezależnego laboratorium Polcargo International Sp. z o.o. posiadającego akredytację nr AB 103 wydaną przez Polskie Centrum Akredytacji w Warszawie, z którym Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jako Zarządzający systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zawarł umowę na wykonywanie usług poboru i badania próbek paliw stałych. Pobranie próbki przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej zostało przeprowadzone w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1891). Badania laboratoryjne zostały wykonane zgodnie z procedurami zawartymi w dokumentach normalizacyjnych wskazanych w załączniku do rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie metod badania jakości 7 paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1893, z późn. zm.). Procedury badawcze wskazane w powyższym rozporządzeniu zawierają dane dotyczące niepewności pomiarów oraz sposób obliczenia i przedstawienia wyników. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) oceny spełniania wymagań jakościowych przez paliwo stałe dokonuje akredytowane laboratorium wykonujące badania, z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń określonych w § 2. W związku z powyższym organ I instancji słusznie uznał, że badany węgiel kamienny kostka jest niezgodny z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliwa stałego nr 62/2020, wystawionym przez Przedsiębiorców. Mając na względzie zarzuty Stron podniesione w odwołaniu, iż rozporządzenie w sprawie wzoru świadectw jakości paliw, nie wprowadza obowiązku określania w świadectwie jakości parametru zdolność spiekania, dla węgla kamiennego w sortymencie kostka, a zatem nie jest możliwe stwierdzenie, że dane wskazane w świadectwie jakości przez Przedsiębiorców, były niezgodne ze stanem faktycznym i w konsekwencji brak jest ustawowych przesłanek dla zastosowania dyspozycji art. 35 a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia co następuje. Jak już wskazano powyżej, zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw świadectwo jakości zawiera wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawione świadectwo jakości, określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zgadza się z twierdzeniem Stron, iż nie miały prawnego obowiązku podawania – w wydawanych świadectwach jakości - parametru zdolność spiekania, gdyż wymagania takiego nie określa rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Niemniej jednak, w świadectwie jakości nr 62/2020 parametr ten został wskazany. Skoro zatem Przedsiębiorcy będący profesjonalistami w obrocie paliwem stałym, podają w wydawanych przez Siebie świadectwach jakości parametr, do 8 którego wskazywania nie są zobligowani (niezależnie od tego jakie przesłanki Nimi kierują), to parametr ten, na zasadach przytoczonych w ww. przepisach powinien być zgodny z faktycznymi właściwościami wprowadzanego do obrotu paliwa stałego. W niniejszym postępowaniu, ponad wszelką wątpliwość, ustalono, iż oferowany w dniu kontroli węgiel kamienny w sortymencie kostka, nie spełniał wymagań wskazanych w świadectwie jakości nr 62/2020 wystawionym przez Przedsiębiorców, z uwagi na zawyżoną zdolność spiekania. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że przepis art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, stanowi że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym. Innymi słowy obowiązkiem przedsiębiorcy jest wystawianie świadectwa jakości zgodnego ze stanem faktycznym, niezależnie od tego, czy w świadectwie takim określane są parametry wskazane w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych paliw stałych , czy też inne parametry. Istota omawianych regulacji prawnych sprowadza się do informowania potencjalnych nabywców o faktycznych właściwościach węgla kamiennego, które zamierzają nabyć. Jeżeli przedsiębiorcy decydują się np. ze względów komercyjnych, na podawanie parametrów, które nie są wymagane, to nie zwalnia ich od podawania tych parametrów zgodnie ze stanem faktycznym. W konsekwencji, wystawienie świadectwa jakości w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym – w tym przypadku świadectwa nr 62/2020 w zakresie parametru zdolność spiekania - podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zaś zarzut Przedsiębiorców, że brak jest ustawowych przesłanek dla zastosowania dyspozycji omawianego przepisu, należy uznać za niezasadny. Podkreślenia wymaga, że wskazana w art. 35a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, odpowiedzialność ma charakter obiektywny i jest oparta na zasadzie ryzyka nie zaś winy Przedsiębiorcy. Dla wymierzenia kary administracyjnej nie ma zatem znaczenia, czy Strona wiedziała, że faktyczne parametry paliwa stałego są niezgodne ze świadectwem jakości, ani czy niezgodność ta miała charakter znaczny, czy też nie. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, że w tej sprawie ziściła się przesłanka, o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. b znajduje potwierdzenie w ustalonym stanie faktycznym. W ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wysokość nałożonej kary pieniężnej jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania 9 i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego Przedsiębiorców w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych nie przekroczyła kwoty 200 000,00 zł, Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że zasadnym było nałożenie na stronę kary w wysokości 10 000,00 zł, która zawiera się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę uznał, że Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej słusznie uwzględnił dotychczasową działalność przedsiębiorcy tj. fakt, że była to pierwsza kontrola dotycząca przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępowanie uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 10 000,00 zł czyli w dolnej granicy zakresu przewidzianego przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, że konsekwencją faktu wydawania decyzji na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, czyli w ramach decyzji związanej jest obowiązek zastosowania reguły kolizyjnej. Reguła ta została ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, który stanowi, że w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie nie stosuje się. Dyrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego nie znajdują zastosowania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 2015/18). 10 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując wniosek Strony o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: - waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub - za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ odwoławczy stwierdził, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno-bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Z powyższych względów, w sytuacji gdy wymagane prawem świadectwo jakości paliw stałych nie było zgodne ze stanem faktycznym nie można mówić, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Nie można też stwierdzić, że Strona zaprzestała naruszenia prawa, ponieważ czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na Strony za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, w których wartość parametrów jakościowych była niezgodna ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek 11 uzasadniających zastosowanie art. 189f ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189 f § 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, zaprzestanie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 Kpa. Na podstawie art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Strona była zobowiązana do wystawienia i przekazania kopii świadectwa jakości paliwa stałego zawierającego parametry paliwa stałego zgodne z rzeczywistymi w momencie wprowadzania go do obrotu i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 6c ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi nr konta: 91 1010 1371 0007 6522 3100 0000, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 12 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie 13 wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/