DIH-83/2018

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ 1 Warszawa, 17 grudnia 2018 DIH - 2.709.135.2018.CS DECYZJA DIH - 2 NR 83/ 2018 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 19 września 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), art. 9a ust. 1 i 2, art. 35a pkt 4, art. 35c ust. 1, art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 427, z późn. zm.) oraz art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz . 1930) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 4 listopada 2018 r., przedsiębiorcy M. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą EXPUCH M. J. w Kobylniku, reprezentowanego przez pełnomocnika – od decyzji Mazowi eckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 19 października 2018 r., nr PO.190.MP.5.2018.AS, wymierzającej ww. przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł, z uwagi na niezamieszczenie na należącej do kontrolowanego przedsi ębiorcy stacji paliw (...) , w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny dla klientów, czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, co narusza art. 9a ust. 1 i 2 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 427, z późn. zm.) , p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE 2 Inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlo wej - 8 sierpnia 2018 r. - działając na podstawie upoważnienia nr 617/2018, przeprowadzili kontrolę – dotyczącą jakości paliw ciekłych, dokumentów pochodzenia i jakości badanego paliwa, zamieszczania informacji o zawartości biokomponentów w paliwach cie kłych oraz zamieszczania informacji o zawartości dodatków metalicznych w paliwach ciekłych - na stacji paliw (...) , należącej do przedsiębiorcy M. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą EXPUCH M. J. w Kobylniku (dalej także: „Strona” lub „Przed siębiorca”). W toku kontroli stwierdzono, że Przedsiębiorca nie zamieścił na kontrolowanej stacji paliw informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na ww. stacji, co stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 9a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 427, z późn. zm.), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw”. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 8 sierpnia 2018 r. nr PU.8361.329.2018 oraz poprzez dokumentację zdjęciową załączoną do akt sprawy . Upoważnienie do kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach Strony oraz protokołem kontroli, doręczono Przedsiębiorcy w dniu kontroli 8 sierpnia 2018 r. Pomimo prawidłowego pouczenia Strony o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1930), dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowe j”, Przedsiębiorca nie wniósł żadnych uwag do treści protokołu, w tym do ustaleń dotyczących niezamieszczenia informacji o zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji. P ismem z 21 września 2018 r. nr PO.190.MP.5.201 8.AS , Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej poinformował Przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za niezamieszczenie w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, cz ytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na kontrolowanej stacji paliw (...) , w sposób określony w art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz o prawie do zapoznan ia się z aktami sprawy, możliwości składania wyjaśnień i wniosków dowodowych. W piśmie z 2 października 2018 r., stanowiącym odpowiedź na wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary 3 pieniężnej, Przedsiębiorca – reprezentowany przez pełnomocnika – wniósł o przesłuchanie wszystkich pracowników kontrolowanej stacji paliw oraz Swojej córki na okoliczność, iż informacja o zawartości biokomponentów była obwieszczona na tablicy ogłoszeń po prawej stronie budynku. Zdani em Strony, o przygotowaniu wymaganej informacji świadczy jej zapis na dysku komputera z daty jej sporządzenia. Ponadto Strona zakwestionowała podejście formalne kontrolujących do ustalenia, że informacji o zawartości biokomponentów nie było na kontrolowane j stacji, podczas gdy inspektorzy nie oglądali w obecności właściciela stacji lub upoważnionego pracownika ww. tablicy ogłoszeń. 19 października 2018 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję nr PO.190.MP.5.2018.AS, wymierzającą Przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł, z uwagi na niezamieszczenie na należącej do kontrolowanego przedsiębiorcy stacji paliw (...) , w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny dla klientów, czytelnych informacji dotyczących z awartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, co narusza art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W treści niniejszej decyzji Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowe j odniósł się do wniosków Strony zawartych w piśmie z 2 października 2018 r. Pismem z 4 listopada 2018 r., Przedsiębiorca złożył odwołanie od ww. decyzji, w którym wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej ins tancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 7 oraz art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego . Ponadto Strona uznała wymierzoną karę pieniężną za zbyt surową. Przy piśmie z 20 listopada 2018 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handl owej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odwołanie wraz z aktami sprawy nr PU.8361.329.2018. Pismem z 26 listopada 2018 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. 4 Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził: Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowa nia i kontrolowania jakości paliw przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości b iokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych. Informacje te, należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Przedsi ębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji w sposób określony w art. 9a, zgodnie z art. 35a pkt 4, podlega karze pienięż nej. Wysokość kary pieniężnej na poziomie 5000 zł, wynika natomiast wprost z art. 35c ust. 1 omawianej ustawy. Odnosząc się do treści odwołania, na wstępie wypada wyjaśnić, iż z powołanych wyżej przepisów, wynika że przedsiębiorcy są obowiązani do zamieszc zenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu, które to informacje należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Niedopełnienie przed miotowego obowiązku tj. niezamieszczenie takich informacji w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, powoduje że przedsiębiorca podlega karze pieniężnej. Innymi słowy, aby obciążyć Stronę karą pieniężną, musi ona wymaganych informacji w ogóle nie zamie ścić, lub zamieścić je w miejscu nie będącym ogólnodostępnym (np. na zapleczu), albo uczynić ją niewidoczną (np. zasłaniając plakatem reklamowym), pomimo umieszczenia w miejscu ogólnodostępnym. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż Prezes UOKiK opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z 8 sierpnia 2018 r. nr PU.8361.329.2018 oraz załączona do niego dokumentacja fotograficzna . Niniejszy protokół należy traktować jako dokument urz ędowy w rozumieniu art. 76 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Z treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż na kontrolowanej stacji paliw nie zamieszczono informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji. Inspektorzy w toku kontroli, stwierdzili brak 5 omawianej informacji, która nie była zamieszczona w żadnym widocznym i o gólnodostępnym miejscu. Kontrolę przeprowadzono w obecności pracownika obsługującego stacje paliw oraz Przedsiębiorcy, który nie kwestionował ustaleń kontroli w niniejszym zakresie. Jednocześnie dokumentacja fotograficzna zawarta w protokole oględzin, nie pozostawia wątpliwości, iż na kontrolowanej stacji paliw nie zamieszczono informacji dotyczących zawartości biokomponentów. Mając na względzie treść odwołania, jak również pisma z 2 października 2018 r., w zakresie zarzutów naruszenia przepisów art. 7 or az art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego , Prezes UOKiK wyjaśnia co następuje. Zarówno w treści odwołania, jak i pisma z 2 października 2018 r., Strona prezentuje stanowisko, iż informacja o zawartości biokomponentów znajdowała się na stacji paliw i była zamieszczona w widocznym i ogólnodostępnym miejscu na tablicy ogłoszeń. Na poparcie tego stanowiska, Przedsiębiorca nie przedstawia jednak żadnych dowodów. Za takowy nie można bowiem uznać wniosku – zawartego w piśmie z 2 października 2018 r. - o przesłuchanie wszystkich pracowników kontrolowanej stacji paliw oraz córki Przedsiębiorcy na okoliczność, iż informacja o zawartości biokomponentów „ była obwieszczona na tablicy ogłoszeń po prawej stronie budynku” . Należy bowiem zauważyć, iż z treści proto kołu kontroli z 8 sierpnia 2018 r. nr PU.8361.329.2018 (karta nr 2), jednoznacznie wynika, iż w momencie kontroli wymaganej informacji na stacji nie było i została ona uzupełniona w toku kontroli przez Przedsiębiorcę. W tym miejscu wymaga wyraźnie podkreś lić, iż kontrola odbywała się w obecności Strony oraz pracownika obsługi stacji. Niniejszy protokół kontroli został następnie podpisany zarówno przez pracownika stacji paliw, jak i samego Przedsiębiorcę, który tym samym potwierdził brak wymaganej informacj i o zawartości biokomponentów. Upoważnienie do kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach Strony oraz protokołem kontroli, doręczono Przedsiębiorcy tego samego dnia, tj. 8 sierpnia 2018 r. Pomimo prawidłowego pouczenia Strony o możliwości zgłoszen ia uwag do protokołu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Przedsiębiorca nie wniósł żadnych uwag do treści protokołu, w tym do ustaleń dotyczących niezamieszczenia informacji o zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzany ch do obrotu na tej stacji. Innymi słowy Przedsiębiorca do czasu wszczęcia postępowania administracyjnego - w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za niezamieszczenie w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów - nie tylko nie kwestionował faktu braku 6 wymaganej informacji na kontrolowanej stacji paliw, ale też nie przedstawiał wersji jej rzek omego zamieszczenia na tablicy ogłoszeń. Wypada w tym miejscu także zauważyć, iż zgodnie z protokołem kontroli z 8 sierpnia 2018 r. nr PU.8361.329.2018, kontrola trwała od godz. 12:10 do godz. 13:45. W jej trakcie inspektorzy wykonali 17 fotografii na kont rolowanej stacji paliw, które objęły budynek stacji z zewnątrz, drzwi wejściowe do niego, okna, dystrybutory, wnętrza budynku stacji oraz tablicę ogłoszeń. Dwie fotografie przedstawiają doskonale widoczną tablicę ogłoszeń, na której nie ma zamieszczonej in formacji o zawartości biokomponentów. Tym samym zarzut, iż inspektorzy nie oglądali tej tablicy jest całkowicie niezasadny. Konkludując, załączona do akt dokumentacja fotograficzna oraz treść protokołu kontroli nie pozostawiają wątpliwości, iż w dniu kontr oli na należącej do Przedsiębiorcy stacji paliw, nie zamieszczono wymaganej informacji o zawartości biokomponentów, w tym także na tablicy ogłoszeń, do której odwołuje się Strona. Na marginesie, należy zwrócić uwagę na daleko posuniętą niekonsekwencję Stro ny w zakresie stanowiska dotyczącego zamieszczenia omawianej informacji. O ile bowiem w treści pisma z 2 października 2018 r. Przedsiębiorca twierdzi, że informacja była widziana na tablicy ogłoszeń, o tyle w treści odwołania, wskazuje też na jej „chwilo wy brak” , który „mógł wyniknąć z okoliczności przypadkowych /…/ zerwanie przez złośliwego klienta stacji, czy odpadnięcie”. W tym miejscu można dodać, iż w interesie Przedsiębiorcy jest takie umieszczanie wymaganych przepisami prawa informacji w taki sposó b, aby nawet gdy dojdzie do nieprzewidzianych zdarzeń, informacja znajdowała się w miejscu ogólnodostępnym i widocznym. W kontekście powyższego Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, iż przeprowadzenie dowodu z przesłuchania wszystki ch pracowników kontrolowanej stacji oraz córki Przedsiębiorcy, nie znajduje uzasadnienia w niniejszej sprawie. Zgromadzony materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazuje, iż 8 sierpnia 2018 r. nie zamieszczono w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny , czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na kontrolowanej stacji paliw (...) , w sposób określony w art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Analogicznie należy p otraktować stanowisko Strony, iż o przygotowaniu wymaganej informacji świadczy jej zapis na dysku komputera z daty jej sporządzenia. Sam fakt sporządzenia informacji na komputerze nie jest tożsamy z jej zamieszczeniem w miejscu ogólnodostępnym i w sposób w idoczny. 7 Art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nakłada na przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych, obowiązek zamieszczenia na st acjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych, w miejscu ogólnodostępnym, w sposób wid oczny. Z tego płynie wniosek, że Przedsiębiorca powinien informację umieścić i utrzymywać ją w ogólnodostępnym miejscu w sposób widoczny, przez cały czas. W chwili kontroli obowiązek ten nie był jednak realizowany, co wskazano już powyżej. Na marginesie w ypada także dodać, że kontrola dokonywana przez inspektorów Inspekcji Handlowej w oparciu o przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, w zakresie realizacji obowiązku wynikającego z dyspozycji art. 9a ust. 1 i 2 tejże ustawy, polega na ocenie stanu faktycznego na dzień jej przeprowadzenia. Inspektorzy z oczywistych względów nie oceniają realizacji omawianego obowiązku w dniach poprzedzających kontrolę, czy też w dniach następujących po kontroli. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w art. 35a pkt 4 przewiduje, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do ob rotu na tej stacji w sposób określony w art. 9a. Wysokość kary określona została w sposób jednoznaczny w art. 35 c ust. 1 ustawy. Zgodnie z nim wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 1 - 4, 6 i 8, wynosi 5000 zł. Ty m samym wydając zaskarżoną decyzję organ I instancji nie mógł wymierzyć innej kary niż 5000 zł. Ustawodawca przyjął bowiem w przypadku naruszenia art. 9a ustawy karę w wysokości 5000 zł, nie przewidując możliwości jej miarkowania, ani też możliwości odstąp ienia od jej wymierzenia. Odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i przesłanką jej przyjęcia jest sam fakt stwierdzenia naruszeń prawa. Zatem samo stwierdzenie - udowodnienie faktu niedopełnienia przez Stronę obowiązku wynikającego z prze pisu, jest przesłanką wystarczającą do nałożenia stosownej kary. Nie mają przy tym znaczenia przyczyny stwierdzonych nieprawidłowości. Samo udowodnienie, że Strona, nie umieściła wymaganych art. 9a ust. 1 ustawy, powoduje konieczność nałożenia kary pienięż nej, która jest karą administracyjną. Mając powyższe na uwadze bezsprzeczne jest, iż w przedmiotowej sprawie istniały przesłanki do wymierzenia stronie kary z art. 35a pkt 4 ustawy. 8 Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż wyrażona w art. 7 zasad a prawdy obiektywnej, stanowi że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy , mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Innymi słowy postępowanie administracyjne oparte jest na zasadzie prawdy obiektywnej, co oznacza, że celem postępowania jest ustalenie tej prawdy w oparciu o fakty i okoliczności udowodnio ne. Dotarcie do prawdy materialnej następuje dzięki zgromadzeniu odpowiedniego materiału dowodowego, a następnie jego ocenie. Organ administracji powinien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nie ulega wątpliw ości, iż w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy i wyczerpujący zgromadzono materiał dowodowy, a następnie dokonano jego właściwej oceny. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, nal eży podkreślić, iż Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, oparł się na ustaleniach kontroli oraz na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Ich analiza w sposób jednoznac zny prowadzi do wniosku, iż 8 sierpnia 2018 r. na kontrolowanej stacji paliw nie zamieszczono informacji o zawartości biokomponentów. Reasumując powyższe, należy ponownie zauważyć, iż art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania ja kości paliw nakłada na przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych, obowiązek zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych, w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Z tego płynie wniosek, że Przedsiębiorca powinien informację umieścić i utrzymywać ją w ogólnodostępnym miejscu w sposób widoczny, przez cały czas. W chwili kontroli obowiązek ten nie był jednak realizowany, co wskazano już powyżej. Wypada w tym miejscu dodać, że obowiązek zamieszczenia czytelnych informacji o zawartości bi okomponentów wynika z konieczności zapewnienia konsumentom możliwości weryfikacji, czy oferowane na danej stacji paliwo może być stosowane w użytkowanym przez konsumenta pojeździe, zgodnie ze wskazaniami producenta, warunkami udzielonej gwarancji lub oceny czy nie wywiera ono niekorzystnego wpływu na pojazd. Brak omawianych 9 informacji pozbawia zatem konsumenta możliwości dokonania właściwego - dla jego pojazdu - wyboru paliwa. Konkludując, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okoliczno ści wskazane w treści odwołania Strony, nie stanowią przesłanek do uchylenia decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 19 października 2018 r., nr PO.190.MP.5.2018.AS, wymierzającej Przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł, wynikającą z art. 35a pkt 4, z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, tj. niezamieszczenia w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na kontrolowanej stacji paliw (...) . Istotą regulacji zawartej w art. 9a omawianej ustawy jest zapewnienie konsumentom swobodnego dostępu do informacji dotyczących zawartości biokomponentów w oferowanych na stacjach paliwach ciekłych. W chwili kontroli obowiązek ten, bez wątpienia nie był przez Stronę realizowany, co wynika z ustaleń kontroli. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzj a niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wni eść za pośrednictwem Prezesa Urz ędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny o d wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 z ł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od ni niejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa 10 pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądow oadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy praw nego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 201 7 r., poz. 1369 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/