Wróć do: Decyzje UOKiK

Numer decyzji

DIH-83/2019

Decyzja UOKiK DIH-83/2019

Data decyzji
10 stycznia 2020

Treść rozstrzygnięcia

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 10 stycznia 2020 r. DIH - 2.709.40.2019 .PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 83/2019 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2018 r., po z. 2096, z późn. zm.), art. 35 a pkt 9 lit. a i c, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 660), w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1668) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 6 grudnia 2019 r., złożonego przez Zakład Handlu Opałem I MB […] Spółka Jawna z siedzibą w Warszawie, od decyzji z 26 listopada 2019 r. wydanej przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr PO.306.PS.13.2019.PC (sygn. PU.8361.408.2019) wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł, w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , z uwagi na to, że przedsiębiorca wprowadził do obrotu w składzie opału przy ul. […] trzy partie paliw stałych, o łącznej wartości […] zł bez wystawiania świadectw jakości, tj.: 1. Węgiel kamienny Kostka w ilości 20 t, […] , 2. Węgiel kamienny Orzech w ilości 5 t, […] , 3. Koks w ilości 6 t, […] . p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z 11 grudnia 2019 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie złożone przez przedsiębiorcę Zakład Handlu Opa łem I MB […] Spółka Jawna z siedzibą w Warszawie wraz z aktami sprawy PU.8361.408.2019. Inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w dniach 3 - 14 października 2019 r. działając na podstawie upow ażnienia nr 758/2019 , przeprowadzili kontrolę dotyczącą przes trzegania obowiązku wystawienia i przekazywania świadectwa jakości paliwa stałego, o którym mowa w art. 6c ustawy z dnia 2 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości pali w (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 660, zwanej dalej: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw) oraz kontrolę dokumentów dotyczących pochodzenia i jakości badanego paliwa. Czynności kontrolne przeprowadzono w należącym do przedsiębiorcy s kładzie węgla przy ul. […] (zwanego dalej także: „Stroną” lub „Przedsiębiorcą”). Kontrolę przeprowadzono w obecności wspólnika spółki Pana […] . W trakcie kontroli Wspólnik Spółki podał szacunkowe ilości paliw stałych, wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli: - węgiel kamienny w sortymencie kostka w ilości 20 ton, […] ; - węgiel kamienny w sortymencie orzech w ilości 5 ton, […] ; - koks w ilości 6 ton, […] . Łączn a szacunkowa wartość paliw stałych, wprowadzanych do obrotu 3 października 2019 r., wynosiła […] zł. Pan Zbigniew Leszczyński w dniu 3 października 2019 r. oświadczył, że w momencie sprzedaży węgla, nabywcy wystawiana jest i wręczana faktura VAT lub paragon oraz kserokopia atestu jakości otrzymanego od producenta. Ponadto Wspólnik Spółki, oświadczył do protokołu kontroli, że sprzedaje węgiel kamienny klientom indywidualnym na zużycie przez gospodarstwo domowe oraz przedsiębiorcom posiadającym instalac je spalania o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1 MW. Inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej okazali Wspólnikowi Spółki wzór świadectwa jakości zawarty w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 wrześni a 2018 r. w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1892) i pouczyli o obowiązku jego stosowania, wystawiania i wypełniania. Ponadto Wspólnika Spółki poinformowano, że zgodnie z art. 35a pkt. 9 lit. a ustawy o systemie monito rowania i kontrolowania jakości paliw, karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi nie wystawia świadectwa jakości. W dniu 14 października 2019 r. został sporządzony i odczytany protokół kontroli, który Wspólnik Spółki podpisał bez uwag. Spółka została prawidłowo pouczona o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcj i Handlowej (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1668 ) , zwanej dalej: us tawą o Inspekcji Handlowej. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Pismem z 28 października 2019 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w spra wie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 35d ust. 1 pkt. 1, w związku z art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz poinformował, że na podstawie art. 10 § 1 Kpa ma prawo do czynnego udziału w każdym st adium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. W piśmie organ I instancji wezwał Przedsiębiorcę do przekazania informacj i o wielkości obrotów oraz o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2018. Pismo zostało doręczone Stronie 30 października 2019 r. Strona w piśmie z 12 listopada 2019 r. oświadczyła, że za rok 2018 uzyskała obroty 3 o łącznej wartości netto […] zł, zaś w roku 2019 osiągnęła obrót netto w wysokości […] zł. Ponadto Spółka oświadczyła, że nie miała świadomości, że został wydany przepis o przekazywaniu świadectwa jakości paliw stałych każdemu klientowi i mimo to, do każdej sprzedaży wydawała atest jakości węgla otrzymywany od producenta. Organ I instancji w trakcie rozmowy telefonicznej z pracownikiem Przedsiębiorcy, przeprowadzonej 12 listopada 2019 r. ustalił, że Strona prowadzi działalność gospodarczą polegającą wyłączenie na spr zedaży paliw stałych. Mazowiecki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie 26 listopada 2019 r., wydał decyzję nr PO.306.PS.13.2019.PC nakładającą na Przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł, w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z uwagi na to, że wprowadził do obrotu, w składzie opału przy ul. […] trzy partie paliw stałych, o łącznej wartości […] zł bez wystawiania świadectw jakości, t j.: 1. Węgiel kamienny Kostka w ilości 20 t, […] , 2. Węgiel kamienny Orzech w ilości 5 t, […] , 3. Koks w ilości 6 t, […] . Powyższe narusza obo wiąz e k określony w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W uzasadnieniu decyzji Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wskazał, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego potwierdziła istnienie przesł anek do nałożenia kary pieniężnej o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ I instancji wskazał, że ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej wziął pod uwagę wartość paliw stałych w prowadzanych przez Stronę do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli, która wynosiła […] zł, oraz że w roku kontroli osiągnęła z tej działalności obrót w wysokości […] zł. Ponadto ustalając wymiar kary organ I instancji uwzględnił wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2018 czyli poprzedzającym rok kontroli, która wynosiła […] zł. Ponadto organ I instancji uwzględnił fakt, że przedsiębiorca nie był wcześniej kontrolowany w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Kwota nałożonej kary pieniężnej 10.000,00 zł mieści się w dolnej wyznaczonej ustawowo granicy i jest adekwatna do stwierdzonych naruszeń. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej odnosząc się do wyja śnień Strony z 12 listopada 2019 r. wskazał, że odpowiedzialność z tytułu naruszenia art. 35a ust. 9 lit. a nie jest zależna od winy, czy od stanu świadomości Przedsiębiorcy co do istnienia obowiązku, ma charakter obiektywny, czyli że jest wynikiem zaistni enia stanu niezgodnego z prawem tzw. deliktu administracyjnego. Decyzja została doręczona 28 listopada 2019 r. Przedsiębiorca pismem z 6 grudnia 2019 r. odwołał się od decyzji nr PO.306.PS.13.2019.PC i wniósł o umorzenie lub zmniejszenie wymierzonej kary pieniężnej. W uzasadnieniu Strona wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej spowodowanej sytuacją na rynku handlu opałem. Uregulowanie kwoty nałożonej kary pieniężnej spowoduje utratę płynności finansowej Spółki. Ponadto Strona wskazała, że t rudna sytuacja finansowa Spółki wynika z choroby i śmierci jednego ze wspólników, który zajmował się wystawianiem dokumentów i nie miał świadomości o obowiązku wystawiania świadectw jakości, a mimo to wydawał do każdej faktury VAT i paragonu atest jakości węgla 4 otrzymywany od producenta, co zdaniem Strony można potraktować jako świadectwo jakości paliw stałych. Pismem z 14 grudnia 2019 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismo zostało doręczone 2 3 grudnia 2019 r. Strona nie odpowiedziała na otrzymane zawiadomienie. W dniu 9 stycznia 2020 r. do organu wpłynęło pismo Strony zatytułowane odwołanie, którego treść jest tożsama z odwołaniem złożonym pismem z 6 grudnia 2019 r. złożonym za pośrednictwem Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej . Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził: Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa . Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 66 0, dalej zwanej: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw) , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni ż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa sta łe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Z powołanych wyżej przepisów, wynika i ż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu. Niedopełnienie przedmiotowego obowią zku wynikającego z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw 5 tj. wystawienia świadectwa jakości wprowadzanych do obrotu paliw stałych, w myśl art. 35a pkt 9 lit. a ww. ustawy podlega karze pieniężnej. Biorąc powyższe p od uwagę, należy podkreślić, iż organ odwoławczy opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z 14 października 2019 r. (nr akt kontroli PU.8361.408.2019). Z treści protokołu kontroli jednozna cznie wynika, iż Strona nie wystawiała świadectw jakości i w konsekwencji nie wydawała nabywcom paliwa stałego potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii ww. świadectwa. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w oparciu o powyższe ustalenie n ałożył na Stronę administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł. Przeprowadzając ponownie postępowanie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że powyższe rozstrzygnięcie jest słuszne i zgodne z prawem, bowiem ze zgromadzoneg o w sprawie materiału dowodowego, niewątpliwie wynika, że Strona nie wystawiała świadectw jakości i w konsekwencji nie przekazywała potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopii nabywcom paliw stałych. Z treści przytoczonego uprzednio art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że podmiot wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który nie realizuje obowiązku zapisanego w art. 6c ww. ustawy podlega karze pieniężnej. Organ odwoławczy stwierdził również, że wysoko ść nałożonej kary pieniężnej jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d u st. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stały ch wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej przyjął za podstawę wartość paliw stałych wprow adzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli, która wynosiła […] zł, oraz wysokość obrotu uzyskanego przez Stronę ze sprzedaży paliw w roku 2019 wynosząc ą […] zł. Ponadto organ I instancji uwzględnił wartość paliw stałych wprowadzonych d o obrotu przez Stronę w roku 2018 poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli, która zgodnie z oświadczeniem przedsiębiorcy wyniosła […] zł. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych nie przekroc zyła kwoty 200.000 zł, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że zasadnym było nałożenie na stronę kary w wysokości 10.000 zł, która zawiera się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowa nia jakości paliw. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę uznał, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej słusznie uwzględnił dotychczasową działalność przedsiębiorcy tj. fakt, że była to pierwsza kontrola dotycząca przestrzegania przep isów ustawy o systemie 6 monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępowanie uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł czyli w dolnej granicy zakresu przewidziane go przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Organ odwoławczy wskazuje , że zgodnie z art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi nie wystawia świadectwa jakości. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 14a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wprowadzanie do obrotu paliw stałych oznacza sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych na terytorium Rzeczyp ospolitej Polskiej, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ww. ustawy . Strona niewątpliwie wprowadzała do obrotu paliwo stałe w związku z czym w myśl art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zobowiązana była do wystawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie przez to paliwo wymagań jakościowych zwanego świadectwem jakości. Ponadto na podstawie art. 6c ust. 2 ww. ustawy Przedsiębiorca zobligowany był do przekazywania potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii świadectwa jakości każdemu podmiotowi, który nabywał od niego paliwo stałe. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podkreśla, że wskazana w art. 35a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw odpowiedzialność ma charakter o biektywny, nie jest uwarunkowana winą przedsiębiorcy, a administracyjna kara pieniężna jest wymierzana w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, co oznacza, że kara pieniężna jest skutkiem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Z powyższego wynika, że powoływana przez Stronę w odwołaniu okoliczność braku znajomości przepisów, a także informacja o śmierci jednego ze wspólników spółki nie stanowią przesłanki do uchylenia bądź zmiany decyzji Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszaw ie z 26 listopada 2019 r. Bowiem ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw została prawidłowo ogłoszona w Dzienniku Ustaw. Również Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świ adectwa jakości paliw stałych, zostało prawidłowo opublikowane w dniu 4 października 2018 r. w Dzienniku Ustaw z 2018 r. pod poz. 1892 i weszło w życie w dniu 4 listopada 2018 r. Strona miała zatem możliwość zapoznania się z aktualnie obowiązującym stanem prawnym. Co więcej, jako profesjonalista winna była dochować w tym zakresie należytej staranności i od 5 listopada 2018 r. wydawać świadectwa jakości paliw stałych zgodnie z przepisami przywołanej powyżej ustawy i rozporządzenia. Fakt przekazywania przy ka żdej sprzedaży atestu jakości otrzymanego od dostawcy danego paliwa stałego nie stanowi realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Bowiem zakres merytoryczny świadectwa jakości został określony w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z ww. przepisem świadectwo jakości zawiera: 1) oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, jego siedziby i adresu; 2) numer identyfikacji podatkow ej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego; 7 3) indywidu alny numer świadectwa jakości; 4) określenie rodzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości; 5) wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego je st wystawiane świadectwo jakości, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 6) wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych n a podstawie art. 3a ust. 2; 7) informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 8) oświadczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 9) oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości; 10) podpis przedsiębiorcy wystawiaj ącego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do jego reprezentowania. Przekazywane przez Stronę atesty jakości nie zawierały jej danych ani oświadczenia, że paliwo stałe, dla którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2. W odwołaniu Przedsiębiorca wniósł o umorzenie postępowania. Organ odwoławczy wskazuje, że przewidziana w art. 105 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego możliwość umorzenia postepowania na wniosek St rony, dotyczy postępowań wszczętych na wniosek tejże strony, pod warunkiem, że nie sprzeciwiają się temu pozostałe Strony postę powan ia i że nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie postępowanie stwierdził, że wni osek jest bezprzedmiotowy, ponieważ niniejsze postępowanie zostało wszczęte z urzędu. Ponadto materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w sposób niewątpliwy wykazał, że Strona nie realizowała ciążącego na niej obowiązku wynikającego z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, a zatem nie zachodzi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania stanowiąca podstawę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odnośnie wniosku Prz edsiębiorcy o zmniejszenie kwoty kary ze względu na bardzo trudną sytuację finansową spółki. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, że art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, stanowi, że wysok ość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi od 10.000 zł do 25.000 zł, jeżeli wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że każ da kwota kary pieniężnej zawierająca się w powyższym przedziale jest zgodna z prawem. Jednocześnie należy wskazać, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w ramach przyznanych kompetencji zmiarkował wysokość kary pieniężnej do dolnej ustawow ej granicy wynoszącej w tej sprawie 10.000,00 zł. Przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie przewidują możliwości wymierzenia kary pieniężnej poniżej ustawowego progu. Jednakże organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2018 r., poz. 8 2096, z późn. zm.), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, iż w rozpatrywanej sprawie z treści przywołanych up rzednio przepisów art. 6c i art. 35a pkt 9 lit. a, ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wynika, że organ działa w ramach decyzji związanej. W związku z powyższym do rozważań o możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w tej sprawie znajduje zastosowanie reguła kolizyjna, ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, zgodnie z którą w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych - przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pien iężne Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie nie stosuje się. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie trafnie wskazał w swoim wyroku z dnia 11 lipca 2018 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 2015/18, że: dyrektywy wymiaru kar adm inistracyjnych przewidziane w Kpa nie znajdują zastosowania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej. Prezes Urzędu Ochrony Konk urencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 Kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby orga n mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: - waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub - za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ odwoławczy zważył, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw st ałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Z powyższych względów w sytuacji gdy wymagane prawem ś wiadectwa jakości paliw stałych nie były wydawane wcale nie można mówić, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Nie można też stwierdzić, że Strona zaprzestała naruszenia prawa, ponieważ czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę 9 nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. Dalsza anali za zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na Stronę za to samo zachowanie tj. wprowadzenie do obrotu paliw stałych bez wystawiania wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony or gan administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art . 189f § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, z późn. zm.). Po ponownym przeprowadzeniu postępowania organ odwoławczy stwierdził, iż art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i ko ntrolowania jakości paliw stanowi, że przedsiębiorca wystawia świadectwo jakości w momencie wprowadzenia paliwa stałego do obrotu. Powyższe oznacza, że niedopełnienie tego obowiązku jest nar uszeniem nieusuwalnym, ponieważ następcze wystawienie świadectwa j akości np. w wyniku przeprowadzonej kontroli nie będzie dokonane w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Z tego względu w rozpatrywanej sprawie nie jest możliwe przedstawienie dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa. Ponadto fakt nie realizowania przez Stronę ustawowego obowiązku wystawiania świadectw jakości został ujawniony w trakcie kontroli. Jak wykazano powyżej następcze wystawienie świadectw jakości nie może być uznane za usunięcie naruszenia i zrealizowanie ustawowego obowiązku. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności o których mowa w art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższe oznacza, że nie spełniły się przesłanki do odstąpienia od nałożenia k ary pieniężnej i p oprzestania na pouczeniu, o których mowa w art. 189f § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powyższego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie znajduje podstaw dla zastosowania w rozpatrywanej sprawie art. 189f § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego . Organ odwoławczy wskazuje, że w materiale dowodowym sprawy brak informacji, świadczących o tym, że Strona naruszyła obowiązek przekazywania świadectw jakości dla wprowadzanych do obrotu paliw stałych wskute k działania siły wyższej , zatem nie istnieją przesłanki do odstąpienia od ukarania w myśl art. 189e Kodeksu postępowania administracyjnego. Reasumując, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okoliczności wskazane w treści odwołania St rony, nie stanowią przesłanek do uchylenia decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 2 6 listopada 2019 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł, z uwagi na wprowadzenie do obrotu, w składzie opału przy u l. […] trzech partii paliw stałych, o łącznej wartości […] zł bez wystawiania świadectw jakości, co narusza obowiąz e k określony w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W chwili kontroli obowiązek ten, bez wątpienia nie był przez Stronę realizowany. 10 W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie nr NBP O/O Warszawa: 59 1010 1010 0006 0622 3100 0000 w t erminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odnośnie wskazanych przez Stronę w odwołaniu okoliczności , że zapłacenie kary pieniężnej stanowiłoby znaczną dolegliwość dla budżetu prowadzonej działalności gospodarczej informuje, że nie stanowi ona przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Jednakże w momencie gdy decyzja stanie się ostateczna organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pi eniężną, zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, z późn. zm.), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony , może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 5) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 6) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na r aty; 7) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 8) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarż onym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartoś ci przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Admi nistracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od o płat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy 11 należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patento wego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 200 3 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Dyrektor Departamentu Inspek cji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1/ […] . 2/ […] . 3/ aa.

Analiza z kontekstem sprawy

Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o tę decyzję

Informacje o sprawie

Sygnatura
DIH-2.709.40.2019.PŁ
Rodzaj praktyki
Jakość paliw
Kara finansowa
tak
Branża
47.30 SPRZEDAŻ DETALICZNA PALIW DO POJAZDÓW SILNIKOWYCH NA STACJACH PALIW
Region
Mazowieckie
Strony
Zakład Handlu Opałem I MB Zbigniew Leszczyński Spółka Jawna z siedzibą w Warszawie
Odwołanie do sądu
Tak

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów