DNR-1/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DNR - 720 - 517( 26 )/16/ 17/ AK/TN Warszawa, dnia 3 stycznia 2017 r. DECYZJA nr DNR - 1/ 1 /2017 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 1 27 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579) oraz art. 33a ust. 2 pkt 2 w związku z art. 13 ustawy z 12 grudnia 2003 r. o og ólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047 ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszcz ętego na wniosek przedsiębiorcy Rafała Lisa prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Rafał Lis „PETTI NO” w Barcinie w przedmiocie ponownego rozpatrzenia s prawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. dotyczącej ogólnego bezpieczeństwa sukienki dziewczęcej PETTINO basic Art. 331677 – w zakresie nałożonego obowiązku uiszczenia kary pienię żnej w wysokości 6 000 zł za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa – Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy tę decyzję w zakresie jej pkt 2. Uzasadnienie Pismem z 27 października 2016 r. (data wpływu do UOKiK – 2 listopada 2016 r.) przedsiębiorca Rafał Lis prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Rafał Lis „PETTI NO” w Barcinie (zwany dalej „stroną postępowania”) , działając samodzielnie, złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zako ńczonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego da lej „Prezesem U OKiK” lub „organem nadzoru”) nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK uznał, że strona postępowania usun ęła przyczyny zagrożeń s twarzanych przez sukienkę dziewczęcą 2 PETTINO basic Art. 331677 (dalej jako „ sukienka ” ) i na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 roku o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047 ) , zwanej dalej „ustawą o ogó lnym bezpieczeństwie produktów”, umorzył w tym zakresie postępowanie administracyjne. Ponadto, na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa Prezes UOKiK nałożył na stronę postępowa n ia karę pieniężną w wysokości 6 0 00 zł . W piśmie z 27 października 2016 r. strona postępowania zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy poprzez uchylenie albo obniżenie nałożonej kary pieniężnej oraz przedstawiła okoliczności, które w jej opinii przemawiają za uwzględnieniem tego żądania. Dowód : pismo strony postępowania z 27 października 2016 r. – k. 45 - 47 akt postępowania Prezesa UOKiK. Pismem z 27 października 2016 r. (data wpływu do UOKiK – 4 listopada 2016 r.) strona pos tępowania, reprezentowana przez pełnomocnika, złożył a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej. Dowód : pismo strony postępowania z 27 października 2016 r. – k. 49 - 50 akt postępowania Prezesa UOKiK. Pismem z 7 listopada 2016 r. Prezes UOKiK, na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwał stronę postępowania do usunięcia braków formalnych pisma z 27 października 2016 r. (podpisanego przez pełnomocnika) poprzez przekazanie pełnomocnictwa u dzielonego tej osobie albo podpisan ie tego pisma przez stronę post ę powania. Jednocześnie organ nadzoru poinformow ał , że zgłosił na Poczcie Polskiej S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej „Poczta Polska”) reklamację dotyczącą ustalenia daty doręczenia jej decyzji, w celu ustalenia, czy wniosek został złożony w przewidzianym terminie. Dowód : pismo Prezesa UOKiK z 7 listopada 2016 r. – k. 51 akt postępowania Prezesa UOKiK. Pismem z 17 listopada 2016 r. strona postępowania przekazała pełnomocnictwo. 3 Dowód : pismo strony postępowania z 17 listopada 2016 r. – k. 52 - 54 akt postępowania Prezesa UOKiK. Pismem z 7 grudnia 2016 r. Departament Nadzoru Rynku UOKiK złożył skargę na działalność Poczty Polskiej polegającą na przewlekłym rozpatrzeniu reklamacji przesyłki zawierającej decyzję nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. Dowód : pismo Departamentu Nadzoru Rynku UOKiK z 7 grudnia 2016 r. – k. 56 akt postępowania Prezesa UOKiK. W dniu 8 grudnia 2016 r. naczelnik Urzędu Pocztowego w Barcinie przesłał do UOKiK informację, że przesyłka zawierająca decyzję nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. została d oręczona stronie postępowania 13 października 2016 r. Dowód : wydruk e - mail z 8 grudnia 2016 r. – k. 58 akt postępowania Prezesa UOKiK. Pismem z 8 grudnia 2016 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranyc h dowodów i materiałów . Dowód : pismo Prezesa UOKiK z 8 grudnia 2016 r. – k. 8 akt postępowania Prezesa UOKiK. Pismem z 7 grudnia 2016 r. (data wpływu do UOKiK – 12 grudnia 2016 r.) Poczta Polska udzieliła odpowiedzi na skargę i potwierdziła doręczenie ww . przesyłki 13 października 2016 r. Dowód : pismo Poczty Polskiej z 7 grudnia 2016 r. – k. 61 - 63 akt postępowania Prezesa UOKiK. Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. 4 Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Zadaniem organu odwoławczego jest ponowne rozpat rzenie sprawy i ocena materiału dowodowego , przy uwzględnieniu stan u faktycznego stwierdzonego w czasie wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji, jak i zmiany stanu fak tycznego, które zaszły pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji , a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy (wyrok Nac zelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2013 r., II OSK 2579/11). Powyższe stanowisko sądu nie traci na aktualności także w przypadku postępowania administracyjnego p rowadzonego przez Prezesa UOKiK na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, w którym to postępowaniu funkcję odwołania pełni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie bowiem w postępowaniu w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy organ powinien rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie, nie ograniczając się jedynie do rozpatrzenia zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, badając zarówno jej zgodność z prawem, jak celowość i słuszność rozstr zygnięcia. Prezes UOKiK otrzymał dwa wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. (jedno – podpisane przez stronę postępowania, drugie – przez jej pełnomocnika) , które zostały złożone w przewidzianym terminie. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 21 maja 2015 r., II SA/Go 158/15 , „ odwołaniem są wszystkie pisma kwestionujące rozstrzygnięcie organu I instancji, złożone przez stronę działającą samodzielnie lub za pośrednictwem ustanowionych przez nią pełnomocników, o ile wniesione zostały z dochowaniem terminu zastrzeżonego ustawowo dla tej czynności. W takim przypadku organ odwoławczy, realizując cel postępowania odwoławczego tj. obowiązek ponownego rozpoznani a sprawy administracyjnej, obligowany jest odnieść się do „wszystkich odwołań” , tj. podnoszonych w nich zarzutów pod adresem decyzji organu I instancji . ” . W związku z powyższym, Prezes UOKiK dokonał analizy obu wniosków. F ormułując swoje żądania w pismach z 27 października 2016 r. strona postępowania jednoznacznie wskazała, że kwestionuje decyzję nr DNR - 1/11 7/2016 z 6 października 2016 r. w części, tj. w zakresie pkt 2 – dotyczącego obowiązku uiszczenia nało żonej kary pieniężnej w wysokości 6 000 zł – oraz wniosła o uchylenie lub obniżenie tej kary. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego „ gdy strona jednoznacznie w odwołaniu wskazuje, że zaskarża decyzje pierwszoinstancyjną w określonej, dającej się wyodrębnić części, to organ drugi ej instancji nie może wykroczyć poza wyznaczone granice kompetencji organu 5 odwoławczego i w konsekwencji nie może poddać kontroli niezaskarżonej części decyzji organu pierwszej instancji i ponownie rozpatrzyć sprawy także w zakresie rozstrzygniętym niezask arżoną częścią orzeczenia. ” (wyrok z 9 maja 2014 r., I OSK 2492/12 ). Z uwagi na fakt, że strona postępowania zas karżyła jedynie pkt 2 decyzji nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. , rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 tej decyzji jest ostateczne. W zwi ązku z tym, Prezes UOKiK w toku niniejszego postępowania ponownie dokonał analizy zgromadzonego materiału w zakresie objętym zaskarżeniem. Podstawą do nałożenia przez Prezesa UOKiK na stronę postępowania kary pieniężnej było wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa, tj. sukienki dziewczęcej PETTINO basic Art. 331677 . Ocena bezpieczeństwa sukienki – której strona p ostępowania nie zakwestionowała w toku postępowania zakońc zonego decyzją nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. – jed noznacznie wskazała, że nie spełnia ona w ymagań bezpieczeństwa i powoduje zagrożenia dla użytkowników (dzieci) . Wprowadzając te n produkt na rynek strona postępowania naruszyła art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zgodnie z którym producent jest zobowiązany wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Naruszenie tego przepisu, zgodnie z art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, upoważnia Prezesa UOKiK do nałożenia na producenta kary pieniężnej w wysoko ści do 100 000 zł. Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem, kara pieniężna ma charakter uznaniowy, organ nadzoru może w ięc odstąpić od jej nakładania. W niniejszej sprawie Prezes UOKiK uznał jednak nałożenie kary pieniężnej w wysokości 6 000 zł na stronę postępowania za uzasadnione i po ponownym przeanalizowaniu sprawy podtrzymuje to stanowisko. Odnosząc się natomias t do zaprezentowanych we wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy okoliczności, które miałyby przemawiać za uchyleniem albo o bniżeniem kary pieniężnej , stwierdzić trzeba, że nie zasługują one na uwzględnienie. Strona postępowania stwierdziła, że współpracował a z organem nadzoru i podjęła wszelkie działania mające na celu eliminację zagrożeń stwarzanych przez sukienkę. W opinii P r ezesa UOKiK, argument ten nie stanowi podsta wy do uchylenia lub zmiany kary pieniężnej. Organ nadzoru nie neguje faktu podjęcia współpracy przez stronę postępowania w celu wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez sukienkę i przekazania dowodów podjęcia t ych działań – okoliczność ta jest bezsporna . Prezes UOKiK uznał jednak , że mimo podjęcia przez stronę postępowania współpracy i wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez sukienkę, nałożenie na nią kary pieniężnej jest celowe i skłoni ją do przestrzegania w przyszłości przepisów ustawy o ogó lnym bezpieczeństwie produktów. Uznaniowość administracyjna kar 6 pieniężnych nakładanych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów oznacza, że ewentualne rozstrzygnięcie co do zastosowania tej sankcji należy do Prezesa UOKiK, który „dokonuje oceny działań producenta jako zagrażających i w jakiej mierze interesowi publicznemu” ( wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lu tego 2011 r., VI SA/Wa 2423/10). W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów interesem tym jest zdrowie i życie konsumentów. Dokonując oceny działań strony postępowania podkreśli ć należy, że było już wcześniej pr owadzone wobec niej postępowanie na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów doty czące tej samej grupy produktów, tj. odzieży dziecięcej, w której także w sposób nieprawidłowy zastosowano sznury ściągające (decyzja Prezesa UOKiK nr D NR - 1/39/2015 z 24 kwietnia 2015 r.). W sprawie zakończonej wskazaną decyzją strona postępowania również podjęła współpracę i organ nadzoru umorzył postępowanie (nie nakładając na przedsiębiorcę kary pieniężnej). Po zakończeniu tej sprawy, strona postępowania powinna była zatem jeszcze bardziej zwiększy ć nadzór nad bezpieczeństwem odzieży dziecięcej wprowadzanej na rynek . Mimo to, strona postępowania – oferując kwestionowane produkty - po raz kolejny naraża ła zdrowie i życie konsumentów. W opinii Prezesa UOKiK nie do przyjęcia jest sytuacja, kiedy przeds iębiorca wprowadza na rynek produkty niespełniające wymagań bezpieczeństwa, a działania mające na celu wyeliminowanie zagrożeń przez nie stwarzanych podejmuje dopiero po otrzymaniu informacji od organu nadzoru. Stosownie bowie m do przepisów ustawy o ogólny m bezpieczeństwie produktów producent musi podjąć wszelkie działania aby zagwarantować, by jego produkt w normalnych lub przewidywalnych okolicznościach nie stanowił zagrożenia dla konsumenta. W tym celu producent winien poprzedzić wprowadzenie na rynek pr oduktu stosownymi badaniami, a nadto ciąży na nim obowiązek kontroli proc esów produkcji. Co więcej , producent ma również obowiązek samodzielnie monitorować rynek, tak by zidentyfikować wszelkie mogące pojawić się w toku użytkowania produktu nieprawidłowośc i i w razie ujawnienia się niebezpieczeństwa w możliwie jak najkrótszym czasie móc wycofać produkt ze sprzedaży lub podjąć inne stosowne środki zmierzające do zminimalizowania niebezpieczeństw grożących konsumentom. W związku z powyższym, okoliczność podję cia przez stronę postępowania współpracy z organem nadzoru i wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez sukienkę dopiero na etapie postępowania administracyjnego nie stanowi podstawy do uchylenia lub obniżenia nałożonej kary pieniężnej. Strona postępowania podniosła, że kary pieniężne powinny być nakładane jedynie w przypadku rażących naruszeń i obowiązków , w tym wobec przedsiębiorców, którzy mimo wezwania nie podjęli działań zmierzających do usunięcia zagrożeń poprzez wycofanie 7 produktów z rynku . Prezes UOKiK nie zgadza się z tym argumentem. N ałożona kara pieniężna posiada bowiem dwojaki cel. Po pierwsze, sankcja karna posiada wymiar prewencyjny, tj. ma zapobiegać w przyszłości naruszaniu przez stronę postępowania jak i innych przedsiębiorców prze pisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Po drugie, kara ma charakter represyjny, czyli jest nakładana w związku z naruszeniem przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W niniejszej sprawie strona postępowania, wpr owadzając na rynek sukienkę która nie jest bezpieczna , naruszyła art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i tym samym została spełniona przesła nka warunkująca nałożenie kary. Natomiast o koliczność, że przedsiębiorca – po wezwaniu Prezesa U OKiK w toku już prowadzonego postępowania – wycofał produkt niebezpieczny z rynku , nie stanowi przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej . Inaczej bowiem należy traktować sytuację, gdy przedsiębiorca z własnej inicjatywy podejmie takie działa nia jeszcze przed otrzymaniem informacji od organu nadzoru i wszczęciem postępowania w tej sprawie – w takim przypadku reakcja Prezesa UOKiK nie jest konieczna . Podkreślenia wymaga też fakt, że jest to kolejne naruszenie przez stronę postępowania przepisów ustawy o og ólnym bezpieczeństwie produktów. Ponadto s ukienki objęte niniejszym postępowaniem zostały wprowadzone na rynek w marcu 2016 r., zatem po zakończeniu poprzedniego postępowania również dotyczącego odzieży dziecięcej (zakończonego w kwietniu 2015 r.). Prezes UOKiK pragnie jednak zaznaczyć, że pełna współpraca przedsiębiorcy prowadząca do wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez produkt niebezpieczny, jest brana pod uwagę przez organ nadzoru - jako okoliczność łagodząca - przy określaniu wysokości kary i w niniejszej sprawie również została uwzględniona. Należy także zauważyć, że w podobnych sytuacjach Prezes UOKiK nakładał również na innych przedsiębiorców kary, które były w zbliżonej wysokości, co w niniejszej sprawie. Strona postępowania podniosła, że d ochowuje należytej staranności, aby jej produkty – przeznaczone dla dzieci – spełniały niezbędne normy . Jednak materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej spr awie przeczy temu oświadczeniu. Jak bowiem wykazały badania organoleptyczne przeprow adzone przez inspektorów Inspekcji Handlowej, na dole sukienki po obu jej bokach przyszyto sznury dekoracyjne ze swobodnymi końcami, zwisające poniżej dolnej krawędzi ubioru. Takie rozwiązanie jest niezgodne z pkt 3.5.1 normy PN - EN 14682:2015 - 02 Bezpieczeń stwo odzieży dziecięcej. Sznury i sznurki ściągające w odzieży dziecięcej. Specyfikacja , zgodnie z którym sznurki ściągające, sznury funkcyjne i sznury dekoracyjne, łącznie z wszelkimi przetyczkami, nie powinny zwisać poniżej dolnej krawędzi ubrania . Dodać należy, że również spodnie dresowe - wyprodukowane przez stronę 8 postępowania i objęte decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 1/39/2015 z 24 kwietnia 2015 r. – n ie spełniały wymagań określonych w poprzedniej normie PN - EN 14682:200 9 Bezpiec zeństwo odzieży dziecięcej. Sznury i sznurki ściągające w odzieży dziecięcej. Specyfikacja . Wymagania dotyczące obu grup odzieży są zawarte w tej samej normie (obecnie jest to norma PN - EN 14682:2015 - 02 ), więc tym bardziej niezrozumiałe jest, że strona postępowania nie uwz ględnia zawartych w niej wymagań przy produkcji odzieży dziecięcej. Odnosząc się do argumentu dotyczącego braku skarg i reklamacji na sukienkę , wskazać należy, że powyższa okoliczność również nie stanowi podstawy do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Niemni ej jednak, przy określaniu wysokości kary pieniężnej Prezes UOKiK wziął ją pod uwagę jako okoliczność przemawiającą na korzyść strony postępowania . Strona postępowania podniosła także, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i o cena sytuacji finan sowej wyłącznie poprzez pryzmat korzyści majątkowej nie jest miarodajna w stosunku do rzeczywiście osiąganych przychodów w skali miesiąca . Prezes UOKiK nie może zgodzić się z tym zarzutem . Po pierwsze, deklaracja strony postępowania o jednoosobowym prowadz eniu działalności gospodarczej jest rozbieżna z innym jej oświadczeniem, zgodnie z którym „ zatrudnia wiele wykwalifikowanych osób ” . Ponadto organ nadzoru pragnie podkreślić, że u stawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie nakłada na Prezesa UOKiK obowiązku posiłkowania się przy określaniu wysokości kary pieniężnej dochodem czy zyskiem uzyskanym przez przedsiębiorcę. Pojęcie korzyści majątkowej zostało zdefiniowane przez Prezesa UOKiK na potrzeby postępowań prowadzonych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i w sposób zamierzony nie jest tożsame z dochodem czy zyskiem. Zasadność zastosowania tego p ojęcia potwierdził Wojewódzki Są d Administracyjny w Warszawie, który stwierdził, że „ cywilistyczne rozumienie korzyści majątkowej na tle tego rodzaju spraw byłoby bowiem nieracjonalne. Uwzględnianie dla ustalenia korzyści majątkowej kosztów produkcji danego produktu prowadziłoby bowiem każdorazowo do analizy finansowej całego przedsiębiorstwa, na koszty te składają się bowiem nie tylko pros te koszty produktów i opakowań lecz koszty funkcjonowania całego przedsiębiorstwa, amortyzacja urządzeń, wynagrodzenie pracowników itd. Z astosowanie takiej wykładni wykracza poza ramy i cele ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów ” ( wyrok z 8 lutego 201 1 r., VI SA/Wa 2423/10 ; wyrok z 3 kwietnia 2014 r., VI SA/Wa 3522/13 ). Ponadto należy zaznaczyć, że kryterium to przy określaniu wysokości kary pieniężnej nałożonej na stronę postępowania miało jedynie charakter pomocniczy, co wyraźnie zostało wskazane w z askarżonej decyzji . 9 Strona postę powania stwierdziła też, że k ara pieniężna w wysokości 6 000 zł jest „ nieproporcjonalna do zakresu zawinienia ”. W opinii Prezesa UOKiK zarzut ten jest niezasadny, a nałożona na stronę postępowania k ara pieniężna jest adekwatna i nie może zostać uznana za nadmierną – stanowi 6 % maksymalnej wysokości kary przewidzianej w ustawie o og ólnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , kara pełni „ funkcję prewencyjną – jest wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość zapobiegającym powstawaniu nagannych praktyk rynkowych, oraz funkcję represyjną – stanowi dolegliwość dla przedsiębiorcy nie niosąc za sobą jednocześnie ryzyka wyeliminowania go z obrotu gospodarczego ” i dlatego k ary wymierzane w sprawach z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów, uwzględniając kryteria ich wymierzania przewidziane w powyższej ustawie, nie mogą mieć charakteru symbolicznego (wyrok z 22 maja 2015 r., VI SA/Wa 3597/14). W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK , zgodnie z art. 33a ust. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków. I tak, organ nadzoru uwzględnił okoliczności przemawiające na korzyść strony postępowania, tj. fakt podjęcia współpracy z organem nadzoru i wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez sukienkę oraz brak skarg i reklamacji dotyczących tego produktu . W tym stanie rzeczy wymierzona kara pieniężna jest w opinii Prezesa UOKiK zasadna, zwłaszcza biorąc pod uwagę wskazane w zaskarżonej decyzji okoliczności przemawiające na niekorzyść strony postępowania, tj. wcześniej prowadzone i dotyczące tej samej grupy produktów postępowanie na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie prod uktów, znaczną liczbę pr oduktów wprowadzonych na rynek ( 3060 sukienek) , grupę konsumentów, dla której przeznaczony jest produkt niespełniający wymagań bezpieczeństwa (dzieci) oraz dł ugi okres funkcjonowania naruszonego przez stronę postępowania wymagania w zakresie bezpieczeństwa odzieży dziecięcej (od 2009 roku). W opinii Prezesa UOKiK , kara pieniężna w wysokości 6 000 zł jest zatem adekwatna i skłoni stronę postępowania do nienarusz ania przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie z art . 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. 10 Prezes UOKiK po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów podniesionych przez stronę w toku postępowania odwoławczego – zarówno pod kątem oceny legalności, jak i celowości wydanego rozstrzygnięcia – nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek, któ re przemawiałby za uchyleniem zaskarżonej decyzji. W całości należy podtrzymać wszelkie argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji, uzasadniające nałożenie na stronę kary pieniężnej oraz jej wysokość. W związku z powyższym, Prez es UOKiK stwierdził, że decyzja nr DNR - 1/117/2016 z 6 października 2016 r. była prawidłowa i brak jest podstaw do jej uchylenia. Mając powyższe na względzie , Prezes UOKiK orzekł , jak w sentencji. Zgodnie z art. 33a ust. 5 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, karę pieniężn ą należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji Prezesa UOKiK na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Praw o o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, 846 i 996) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów WICEPREZES Dorota Karczewska