DNR-1-51/2023

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl . Powstańców Warszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. 22 826 14 35 dnr@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl DNR - 1.720. 5 7 .202 3.AK Warszawa, 20 grudnia 20 23 r. DECYZJA DNR - 1 / 51 / 20 23 i nformacje prawnie chronione oznaczono [xxx] Na podstawie art. 33a ust. 1 pkt 1 w związku z art. 12 ust. 2 oraz art. 13 ustawy z d nia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2021 r. poz. 222) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w sprawie nałożenia na przedsiębiorcę Taurus Sea Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók kary pieniężnej za niewykonanie obowiązku określonego w art. 12 ust. 2 ustawy z d ni a 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2021 r. poz. 222) , zgodnie z którym producenci i dystrybutorzy, którzy otrzymali informację, że wprowadzony przez nich na rynek produkt nie jest bezpieczny, są zobowiązani powiadomić o tym niezwłocznie organ nadzoru , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada na tego przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 7 000 zł (słownie : siedem tysięcy złotych 00/100), płatną do budżetu państwa. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkure ncji i Konsumentów (dalej: „Prezes UOKiK” lub „organ nadzoru”) uzyskał informację o ogłoszeniu przez producenta pojazdów Can - Am Ryker 900 Rally (dalej: „produkt” lub „pojazd”) nawrotowych akcji naprawczych związanych z bezpieczeństwem tych produktów , dotyc zących wadliwych nakrętek i zawleczek kół, pękających śrub kierownicy oraz wadliwych sprężyn hamulca. Mając na uwadze, że przedsiębiorca Taurus Sea Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók pełni rolę dystrybutora pojazdów , pismem z 8 sierp nia 2023 r. Prezes UOKiK zwrócił się do tego przedsiębiorcy z prośbą o wyjaśnienie przyczyn niepoinformowania organu nadzoru, stosownie do treści obowiązku określonego w art. 12 2 ust. 2 ustawy z d nia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (D z. U. z 2021 r. poz. 222 ; dalej jako: „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów”) . Odpowiadając na pismo Prezesa UOKiK (mail z 29 sierpnia 2023 r.) przedsiębiorca Taurus Sea Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók przesła ł formularz pow iadomienia, z którego wynikało, że prowadzona przez niego kampania naprawcza jest w toku, a usterka została dotychczas usunięta w 31 z 65 pojazdów wprowadzonych na polski rynek, których mogła dotyczyć. Z powyższego wynika zatem, że przedsiębiorca Taurus Se a Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók – pomimo posiadania wiedzy, że wprowadzony przez niego na rynek produkt może posiadać wady stwarzające zagrożenie dla użytkowników oraz mimo podjęcia działań naprawczych, mających na celu wyelimino wanie stwierdzonych zagrożeń – nie powiadomił niezwłocznie o tym fakcie organu nadzoru w formie powiadomieni a o produkcie, który nie jest bezpieczny, sporządzonego zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 2005 r. w sprawie wzoru powiadomienia o produkcie, który nie jest bezpieczny (Dz. U. Nr 80 poz. 649). Taki formularz został przesłany przez przedsiębiorcę dopiero po interwencji organu nadzoru. Powyższe stanowi naruszenie obowiązku określonego w art. 12 ust. 2 ustawy o ogó lnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie z art. 33a ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, za niewykonanie obowiązku określonego w art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK może, w drodze decyzji, nałożyć na p roducenta lub dystrybutora karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803; dalej jako: „Kodeks postępowan ia administracyjnego”) , Prezes UOKiK pismem z 18 października 202 3 r. powiadomił przedsiębiorcę Taurus Sea Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók ( dalej jako : „ strona postępowania ” ) o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sp rawie nałożenia kary pieniężnej za niewykonani e obowiązku określonego w art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów . W tym samym piśmie Prezes UOKiK zwrócił się do strony postępowania o zajęcie stanowiska w sprawie braku powiadomienia, a takż e o przekazanie informacji od kiedy oraz ile egzemplarzy produktu zostało wprowadzonych na rynek, ile zostało wycofanych w ramach prowadzonej akcji naprawczej oraz o podani e średniej ceny sprzedaży produktu , jak również informacji o otrzymanych skargach ko nsumenckich lub reklamacjach (ze wskazaniem czego dotyczyły). 3 Pismem , które wpłynęło do UOKiK 7 listopada 2023 r. , strona post ę powania poinformowała, że pierwsze informacje o możliwej wadzie pojazdu pojawiły się w sieci dystrybutorskiej na przełomie 2019 i 2020 r. Strona postępowania oświadczyła również, że pierwsze informacje na temat usterek pojawiły się w Kanadzie i USA , a następnie w Europie, g d zie – jak wskazała – zwyczajowo producent, tj. przedsiębiorca BRP Europe, poprzez sieć współpracujących urzęd ów i agencji na terenie Unii Europejskiej , informował wszystkie krajowe urzędy o możliwej wadzie produktu. Strona postępowania wskazała również, że w niniejszym przypadku dystrybucja informacji została zakłócona poprzez ogłoszo ną przez Światową Organizację Zdrowia w 2020 r oku pandemię koronawirusa, która dotknęła również polską spółkę i zakłóciła procesy związane z obiegiem dokumentów , w tym na skutek choroby wielu jej pracowników. Niezależnie od powyższego, strona postępowania poinformowała, że w związku z otrzymaniem informacji o możliwej wadzie produktu uruchomiła akcję przywoławczą w tej sprawie, skierowaną do właścicieli pojazdów. Strona postępowania podniosła, że w związku z dużą liczbą zachorowań na koronawirusa nie było możliwości, aby wszyscy właści ciele pojazdów zgłosili się do serwisów niezwłocznie . P onadto wskazała na problemy związane z dostępnością niektórych części potrzebnych do wyeliminowania usterek. Po zakończeniu pandemii ww. problemy skończyły się i obecnie akcja naprawcza jest prowadzona bez przeszkód oraz trwa do chwili obecnej. Strona postępowania wskazała również, że wszystkie współpracujące z nią serwisy zostały zobowiązane do usuwania usterek , także podczas okresowych przeglądów pojazdów oraz poinformowała, że nie wie , dlaczego uster ki nie zostały jeszcze wyeliminowane we wszystkich wprowadzonych na rynek egzemplarzach produktu . Jednocześnie zapewniła, że dok łada wszelkich starań, aby liczba nienaprawionych pojazdów systematycznie zmniejszała się . W swoim piśmie strona przekazała równ ież dane , z których wynikało, że wprowadzono na rynek 75 pojazdów z możliwą wadą, z czego 45 pojazdów zostało naprawionych, a 5 nie zostało jeszcze dostarczonych klient om końcowy m . Do swojego pisma strona przedłożyła również przetłumaczoną na język polski informację d la użytkowników pojazdów o wadzie produktu, pochodzącą od producenta i datowaną na październik 2019 r. Odpowiadając pismem z 17 listopada 2023 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o uprawnieniach przysługujących jej na mocy art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. P o osobistym zapoznaniu się z aktami sprawy, pismem z 4 grudnia 2023 r. , strona postępowania wniosła o umorzenie niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o odstąpienie od nakładania administ racyjnej kary 4 pieniężnej. W uzasadnieniu s w ojego wniosku strona postępowania powołała się na brak świadomości odnośnie potrzeby i konieczności poinformowania organu nadzoru o stwierdzonych wadach produktu . Uzasadniła to faktem, ż e czynności w tym zakresie zwyczajowo były podejmowane przez podmiot reprezentujący producenta pojazdów na terenie Europy, tj. przedsiębiorcę BRP Europe . W związku z t ym strona postępowania była przekonana, że powyższe powiadomienie zostało dokonane również w niniejszym przypadku. P onadto strona postępowania ponownie powołała się na zakłócenia w prowadzeniu działalności gospodarczej i problemy w przepływie informacji związane z ogłoszoną w 2020 r. pandemią koronawirusa . W skazała także , że pomimo zaistniałej sytuacji prowadziła akcję naprawczą wobec produktu , informując konsumentów o stwierdzonych usterkach i możliwości ich usunięcia poprzez dokonanie stosownych napraw w e współpracujących salonach . Dodatkowo salony dokonywały napraw podczas okresowych przeglądów pojazdów. Dlatego stron a postępowania stwierdziła, że pomimo niepoinformowania organu nadzoru, jej klienci ( użytkownicy pojazdów ) zostali należycie poinformowani o możliwych wadach produktu i nie doszło do naruszenia interesów konsumentów. Natomiast w uzasadnieniu odstąpienia od nakładania w niniejszej sprawie administracyjnej kary pieniężnej , strona postępowania wskazała, że na skutek kryzysu wywołanego pandemi ą oraz wojną na Ukrainie wielu jej klientów opóźnia się z dokonywaniem płatności . Zatem n ałożenie na nią kary mogłoby w sposób znaczny przyczynić się do utraty płynności finansowej i wpłynąć na dalszą możliwość funkcjonowania spółki. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Przedsiębiorca Taurus Sea Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók wprowadził p ojazd objęt y zakresem niniejszego postępowania na polski rynek i jest jego dystrybutorem w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie z tym przepisem, za dystrybutora uznaje się przedsiębiorcę uczestniczącego w dowolnym etapie procesu dostarczania lub udostępniania produktu, którego działalność nie wpływa na właściwości produktu związane z jego bezpieczeństwem . W przekazanym Prezesowi UOKiK drogą mailową formularzu dotyczącym wadliwego produktu przedsiębiorca Taurus Sea Power sp. z o.o . z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók określił się jako dystrybutor produktu (mail z 29 sierpnia 2023 r.). Ponadto z informacji 5 widniejącej na stronie internetowej tego przedsiębiorcy wynika, że zajmuje się on dystrybucją pojazdów objętych zakresem nin iejszego postępowania. Wszczęcie p ostępowania w sprawie nałożenia kary, o której mowa w art. 33a ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, jest konsekwencją naruszenia przez stronę postępowania obowiązku niezwłocznego powiadomienia Prezesa UOKiK, że wprowadzony przez nią na rynek produkt nie jest bezpieczn y . Zaniechanie strony postępowania jest naruszeniem art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, który stanowi, że producent i dystrybutor, którzy uzyskali informację, i ż wpro wadzony na rynek produkt nie jest bezpieczny, są zobowiązani powiadomić o tym niezwłocznie organ nadzoru. Zgodnie z art. 33a ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów , organ nadzoru może, w drodze decyzji, nałożyć na producenta lub dystrybuto ra karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł za niewykonanie obowiąz ku określonego w art. 12 ust. 2 powyższej ustawy. P rzedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego było zatem wyjaśnienie i ustalenie okoliczności niepowiadomienia przez przedsiębiorc ę Taurus Sea Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók Prezesa UOKiK , o tym, że wprowadzony przez nią na polski rynek produkt nie jest bezpieczny. Należy zauważyć, że art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów wdraża art. 5 u st. 3 dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów . (Dz. Urz. UE L 11, 15. 0 1.2002 r. , str. 4 – 17), zgodnie z którym: „ W przypadku gdy producenci i dystrybutorzy, na podstawie posia danych informacji i wiedzy zawodowej, wiedzą bądź powinni wiedzieć, że produkt, który wprowadzili na rynek, stanowi zagrożenie dla konsumenta, które jest nie do pogodzenia z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa, zobowiązani są oni do niezwłocznego poinformowani a o tym fakcie właściwych władz Państwa Członkowskiego, stosownie do warunków ustanowionych w załączniku I, w szczególności podając szczegóły działania, jakie zostało podjęte celem zapobieżenia zagrożeniu konsumenta. Zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 3 , Komisja dostosowuje szczegółowe wymogi związane z obowiązkiem udzielania informacji ustanowionej w załączniku I. ” Zatem s ama procedura oraz zakres obowiązków został y określon e w d ecyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/417 z dnia 8 listopada 2018 r. ustanawiającej wytyczne dotyczące zarządzania unijnym systemem szybkiej informacji „RAPEX” utworzonym na mocy art. 12 dyrektywy 2001/95/WE w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz funkcjonującym w jego ramach 6 systemem zgłoszeń ( Dz. Urz. UE L 73 z 1 5. 0 3.2019 r. , str . 121 ; dalej: „decyzja wykonawcza” ). W p unkcie 3.3.1 decyzji wykonawczej określono, że podmioty gospodarcze nie są bezpośrednio zaangażowane w przekazywanie zgłoszeń w aplikacji Safety Gate RAPEX, natomiast w przypadku produktu stwarzające go zagrożenie informują niezwłocznie właściwe organy we wszystkich państwach członkowskich, w których został on udostępniony . Na gruncie prawa polskiego szczegółowe regulacje odnoszące się do realizacji tego obowiązku zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 2005 r. w sprawie wzoru powiadomienia o produkcie, który nie jest bezpieczny , wydane na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. C elem procedury zgłoszeniowej jest umożliwienie właściwym władz om monitorowani e , czy przedsiębiorcy odpowiedzialni za bezpieczeństwo produktów podjęli odpowiednie środki w celu uniknięcia zagrożeń, jakie niesie z e sobą produkt już wprowadzony na rynek , a w miarę potrzeby – nakazywanie im dodatkowych środ ków zapobiegawczych. W związku z t ym , organy nadzoru muszą otrzymywać odpowiednie informacje umożliwiające im dokonanie oceny, czy dany podmiot gospodarczy podjął wystarczające środki odnośnie niebezpiecznego produktu. N ależy zauważyć, że ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów upra wnia władze do żądania dodatkowych informacji, gdyby uznały one, i ż nie są w stanie ocenić, czy przedsiębiorca podjął wystarczające środki w odniesieniu do niebezpiecznego produktu. Zasadą jest konieczność niezwłocznego powiadomienia Prezesa UOKiK o tym, że wprowadzony na rynek produkt nie jest bezpieczny , co wynika wprost z brzmienia art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów . Wyjątki od tej zasady ustawodawca enumeratywnie określił w § 3 r ozporządzenia, wskazując przypadki wyłączające ten obowiązek. W toku niniejszego postępowania administracyjnego przedsiębiorca Taurus Sea Power sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Dziewięć Włók oświadczył, że pierwsze informacje dotyczące usterek we wprowadzanych przez niego na rynek pojazdach pojawiły s ię w 2019 r. (co potwierdza przekazana przez niego informacja odnośnie stwierdzonych usterek, skierowana do użytkowników produktów, datowana na październik 2019 r.). Przedsiębiorca stwierdził również, że był przekonany, i ż wszystkich niezbędnych zgłoszeń w łaściwym organom i urzędom dokona bezpośrednio producent, co miało miejsce dotychczas na podstawie wypracowanych wewnętrznych procedur . D o t ego nie doszło na skutek 7 wprowadzenia stanu pandemii koronawirusa i związany ch z tym faktem problem ów w przepływie i nformacji, a także ograniczen ia działalności prowadzonej w tym okresie przez przedsiębiorców. W opinii Prezesa UOKiK stanowisko strony postępowania nie może jednak uzasadniać braku powiadomienia organu nadzoru w niniejszej sprawie. Przede wszystkim zauważy ć należy, że informacja pochodząca od producenta pojazdów datowana jest na październik 2019 r., tj. pochodzi sprzed okresu, w którym wprowadzone zostały na terenie Polski ograniczenia związane z pandemią koronawirusa. N ależy wskazać , że stan epidemii obowi ązywał na terenie naszego kraju od 20 marca 2020 r. do 15 maja 2022 r. W związku z t ym, należy stwierdzić, że z punktu widzenia dochowania obowiązku niezwłocznego powiadomienia organu nadzoru o produk cie , który nie jest bezpieczny, strona postępowania , zar ówno przed wprowadzeniem stanu epidemii w Polsce, jak również po jego zakończeniu , dysponowała odpowiednią ilością czasu, aby dopełnić obowiąz e k ciążąc y na niej na mocy art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów . Co więcej, stosownie do posi adanej przez stronę postępowania wiedzy w zakresie ograniczenia przepływu informacji pomiędzy przedsiębiorcami i zakłóceń w procesach bieżącej działalności przedsiębiorców na terenie Europy, powinna ona dochować należytej staranności wymaganej od przedsięb iorcy, który prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wprowadzaniu na rynek produktów konsumenckich , upewni ając się, czy powiadomienie Prezesa UOKiK w niniejszej sprawie zostało dokonane przez inny upra w niony podmiot (tj. producenta) . P rzepisy prawa nakładają obowiązek dokonania takiego powiadomienia także na dystrybutora . Tymczasem, dopiero po interwencji Prezesa UOKiK, który pismem z 9 sierpnia 2023 r. zwrócił się do strony o wyjaśnienie przyczyn braku powiadomienia organu nadzoru o stwierdzonych us terkach pojazdów, strona postępowania przekazała formularz zgłoszenia niebezpiecznego produktu mail em z 29 sierpnia 2023 r. Zgodnie z art. 33a ust . 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, za niewykonanie obowiązku określonego w art. 12 ust. 2 u stawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów Prezes UOKiK może nałożyć na producenta lub dystrybutora karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł. Kary pieniężne nakładane przez Prezesa UOKiK na tej podstawie mają charakter fakultatywny. Nakładanie ich – względn ie samo zagrożenie nimi – stanowi istotny instrument, który ma na celu przyczynienie się do przestrzegania przepisów ustawy o ogólnym bezpiec zeństwie produktów przez podmioty. Kara pieniężna nakładana przez organ nadzoru ma charakter represyjno – wychowawczy i jest nakładana oraz wykonywana w celu zachowania, a także przestrzegania obowiązującego porządku 8 prawnego. Ma ona na celu prewencję, tj. z apobieganie w przyszłości tego rodzaju naruszeniom ustawy, jak również represję, czyli powinna stanowić odczuwalną dolegliwość za jej naruszenie. Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie zawiera zamkniętego katalogu przesłanek, od których uzależnion a jest wysokość kar nakładanych na przedsiębiorców. Art. 33a ust. 1 pkt 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie stanowi, że wysokość kary ustala się uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązku. Zatem przy ustalaniu wysokości kar y organ nadzoru uwzględnił w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia przez stronę postępowania obowiązku wynikającego z art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. W świetle tego przepisu, j eżeli przedsiębiorca (zarówno producent, jak i dystrybutor) odkryje, że którykolwiek spośród oferowanych przez niego produktów nie jest bezpieczny, musi niezwłocznie powiadomić o tym Prezesa UOKiK. Ponadto taki przedsiębiorca musi podjąć działania, aby zapobiec szkodom , jakie może wyrządzić nieb ezpieczny produkt . Ma to zasadnicze znaczenie dla ochrony zdrowia, a nawet życia konsumentów , którzy są w posiadaniu takiego produktu . N a skutek niedopełnienia przez przedsiębiorcę obowiązku określonego w art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie pro duktów , użytkownicy pozostają w nieświadomości co do zagrożenia stwarzanego przez dany produkt. Prezes UOKiK jest organem sprawującym nadzór nad ogólnym bezpieczeństwem produktów w zakresie określonym ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów (art. 13 us tawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów ). W ramach tego nadzoru Prezes UOKiK m.in. gromadzi informacje dotyczące bezpieczeństwa produktów i powiadomienia przedsiębiorców o produktach niebezpiecznych. Poinformowanie o tym, że wprowadzony na rynek produkt n ie jest bezpieczny, stanowi ustawowy obowiązek producentów i dystrybutorów (art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów) , a jego dopełnienie przez te podmioty daje organowi nadzoru możliwość monitorowa nia procesu wycofywania produktu z rynku i ewentualne korygowanie działań przedsiębiorcy do czasu jego skutecznego zakończenia. Niniejsze postępowanie dotyczy naruszenia obowiązku informacyjnego, ale należy zauważyć , że obowiązek ten dotyczy produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa, stwa rzającego zagrożenie dla zdrowia i życia konsumentów. Niepowiadomienie Prezesa UOKiK przez stronę postępowania, która jest odpowiedzialna za ten produkt, uniemożliwiło organowi nadzoru stałe monitorowanie działań strony , podejmowanych w celu 9 wyeliminowania zagrożeń , w tym przypadku stosownych napraw eliminujących stwierdzone usterki pojazdów. Warto również podkreślić, że niezwłoczne otrzymanie informacji o produkcie niebezpiecznym pozwala Prezesowi UOKiK na szybkie zamieszczenie stosownego komunikatu na str onie internetowej Urzędu . T ym samym pozwala dotrzeć do większej liczby potencjalnych użytkowników takich produktów. Mając to na uwadze, należy stwierdzić, że również argument dotyczący prowadzenia przez stronę postępowania akcji naprawczej skierowanej do użytkowników pojazdów i eliminowania przez nią zagrożeń , pomimo niedokonania powiadomienia o produkcie , nie wyłącza odpowiedzialności strony za naruszenie art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Jeszcze raz podkreślić należy, że ratio le gis wprowadzenia obowiązku powiadomienia organu nadzoru polega na możliwości dokonywania kontroli i ewentualnej weryfikacji prowadz onych przez przedsiębiorców akcji naprawczych w stosunku do produktów stwarzających zagrożenie dla zdrowia i życia konsumentó w , jak również możliwości zwiększania zasięgu prowadzonych w tym zakresie działań. Jako okoliczność obciążającą stronę postępowania Prezes UOKiK potraktował w szczególności fakt, że od uzyskan ia przez przedsiębiorcę informacji o stwierdzonych usterkach po jazdów i możliwych zagrożeniach (tj. od października 20219 r.) do czasu przekazania Prezesowi UOKiK zgłoszenia w tej sprawie , to jest przesłan ego na wezwanie organu nadzoru formularza powiadomienia o produkcie niebezpiecznym (mail em z 29 sierpnia 2023 r.) , upłynęł y niemalże 4 lata, podczas których Prezes UOKiK nie dysponował wiedzą na temat wprowadzenia na polski rynek produktu stwarzającego zagrożenie dla konsumentów . W związku z t ym nie mógł zweryfikować, czy akcja naprawcz a prowadzon a przez ten okres prz ez przedsiębiorcę , pełniącego rolę dystrybutora produktu na terenie kraju , przebiega prawidłowo . Natomiast na korzyść strony Prezes UOKiK potraktował fakt, że dotychczas nie było wobec niej prowadzone postępowanie na podstawie przepisów ustawy o ogólnym be zpieczeństwie produktów, a więc jest to jej pierwsze naruszenie przepisów tej ustawy. W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów kryterium pomocniczym przy określeniu wysokości kary pieniężnej stanowi wysokość ko rzyści majątkowej osiągniętej przez stronę postępowania ze sprzedaży produktów będących jego przedmiotem. Korzyść osiągniętą ze sprzedaży stanowi iloczyn sprzedanych produktów, które nie spełniają wymagań bezpieczeństwa i średniej ceny sprzedaży uzyskanej przez stronę postępowania. Przy ustalaniu ceny sprzedaży jednej sztuki 10 produktu Prezes UOKiK oparł się na informacji przekazanej przez stronę postępowania, która w piśmie z 7 listopada 2023 r. (data wpływu do UOKiK) wskazała, że cena detaliczna netto jedne j sztuki pojazdu w cenniku z 2019 r. wynosiła 8 930 EUR . Zgodnie z danymi przekazanymi przez stronę postępowania, l iczba wadliw ych produkt ów wprowadzonych na rynek wyniosła 75 sztuk . Natomiast naprawionych zostało 45 pojazdów, a w 5 pojazdach usterki zosta ły usunięte przed dostarczeniem produktu użytkownikom końcowym. Zatem p odczas szacowaniu korzyści majątkowej Prezes UOKiK oparł się na korzyści ze sprzedaży 25 sztuk pojazdów, która wyniosła 223 250 EUR . Nawiązując do faktu , że strona postępowania przekaza ła Prezesowi UOKiK informację na temat stosowanej w 2019 r. ceny detalicznej produktu w walucie euro, a nie w złotówkach, przy przeliczaniu ceny na złotówki, Prezes UOKiK oparł się na średnim kursie euro NBP z 2019 r. ( 4 , 2988 PLN ). Wyliczona w powyższy spo sób wysokość korzyści majątkowej ze sprzedaży 25 sztuk produktu wyniosła 959 707,10 zł . W ymierzając karę pieniężną Prezes UOKiK uwzględnił wagę naruszenia przez stronę postępowania przepisu art. 12 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Działal ność strony postępowania ma charakter profesjonalny (zawodowy). Nie powinno więc ulegać wątpliwości, że od osoby prowadzącej działalność gospodarczą w określonej dziedzinie należy oczekiwać znajomości przepisów prawnych regulujących tę działalność, w stopn iu wystarczającym do jej poprawnego prowadzenia ( vide wyrok NSA OZ w Gdańsku z 29 listopada 2000 r., I SA/Gd 1185/98). N ałożon ą na stronę postępowania kar ę pieniężn ą Prezes UOKiK uznał za adekwatną do stwierdzonego naruszenia i spełniającą swój skutek prew encyjny . Powinna ona skłonić przedsiębiorcę do nienaruszania już więcej przepisów z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów. Brak uregulowania przesłan ek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w ustawie o ogólnym bezpieczeństwie produktów, oznacza, że stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczen iu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej i upr zednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. 11 Przesłanka przewidziana przepisem określonym w art. 189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołuje się do dwóch warunków, które muszą być spełnione ł ącznie. Po pierwsze, waga naruszenia prawa musi być znikoma, a po drugie, strona musi zaprzestać naruszenia prawa najpóźniej w toku postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Powołując się na prezentowane w doktrynie stanowisko („No we instytucje” [xxx] 2017, wyd. 1, Legalis), przez wagę naruszenia prawa należy rozumieć istotność, skalę skutków społeczno - gospodarczych, które zostały przez nie wywołane, oraz znaczenie naruszonego obowiązku administracyjnoprawnego z punktu widzenia syst emu prawa; działalności, na której regulację prawną się on składa; oraz dóbr, których ochronie służy. O tym więc, że waga naruszenia prawa jest znikoma będzie można powiedzieć wówczas, gdy wywołane przez nie skutki są niewielkie, czyli dotknęły małej liczb y podmiotów i nie zaburzyły przebiegu procesów społeczno - gospodarczych, a jednocześnie – nie wiązało się ono z unicestwieniem lub znaczną ingerencją w dobro chronione daną sankcją i nie miało istotnego wpływu na całościową ocenę zgodności z prawem działaln ości, której częścią regulacji jest złamany obowiązek administracyjnoprawny. W niniejszej sprawie Prezes UOKiK uznał, że przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa nie znajduje zastosowania. Co istotne, strona postępowania posiadała wiedzę, że wprowadzone przez nią na polski rynek produkty nie spełnia ją wymagań bezpieczeństwa i mogą powodować zagrożenia dla zdrowia, a nawet życia ich użytkowników , a mimo to nie powiadomiła o tym fakcie Prezesa UOKiK. Dopiero na skutek wezwania organu nadzoru do wyjaśnienia przyczyn niedochowania ustawowo określonych obowiązków , strona przekazała Prezesowi UOKiK informację o produkcie niebezpiecznym . Swoje zaniechanie strona tłumaczyła przekonaniem o dopełnieniu obowiązku przez inny uprawniony do tego podmiot gospodarczy (tj. producenta pojazdów) oraz zaistniałą trudną sytuacją na świecie i w kraju , związaną z sytuacją epidemiologiczną oraz brakiem przepływu informacji . T o jednak , z powodów wskazanych przez organ w uzasadnieniu niniejszego rozstrzygnięcia , nie stanowi usprawie dliwienia dla niedopełnienia ustawowego obowiązku ciążącego na stronie postępowania, pełniącej rolę dystrybutora wadliwego produktu . Mając na uwadze okoliczności oraz zagrożeni e dla konsument ów płynące z użytkowania produktu, który nie jest bezpieczny , na leży stwierdzić, że waga naruszenia prawa nie może zostać oceniona jako znikoma. Strona postępowania niedopełniając swych obowiązków uniemożliwiła o rganowi monitorowanie i nadzór nad prawidłowością procesu 12 eliminacji zagrożeń stwarzanych przez produkt od j ego rozpoczęcia . Z atem przyczyniła się w sposób istotny do opóźnienia realizacji ustawowych zadań organu nadzoru . W niniejszej sprawie Prezes UOKiK uznał, że co prawda strona postępowania zaprzestała naruszenia prawa poprzez przekazanie organowi nadzoru po wiadomienia o produkcie niebezpiecznym mail em z 29 sierpnia 2023 r. , jednakże drugi warunek – przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa , nie została w tej sprawie spełniona. Skoro warunki z przesłanki wskazanej w art. 189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania ad ministracyjnego muszą być spełnione łącznie, a warunek znikomości, jak zostało to wykazane powyżej, nie zachodzi, zatem odstąpienie na podstawie tej przesłanki od nakładania kary oraz poprzestanie na pouczeniu, nie jest możliwe. Odstąpienie od nałożenia ad ministracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189 f § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego również nie jest możliwe, ponieważ Prezes UOKiK nie dysponuje wiedzą na temat uprzedniego nałożenia na stronę postępowania prawomocną decyzją administra cyjnej kary pieniężnej za to samo zachowanie przez inny uprawniony organ administracji publicznej, strona postępowania również nie informowała organu nadzoru o takiej okoliczności. Ostatnia z przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pienię żnej i poprzestania na pouczeniu została sformułowana w art. 189f § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z § 2 tego przepisu i wiąże się z wydaniem postanowienia. Należy podkreślić, że w toku postępowania Prezes UOKiK nie wydał postanowienia na podstawie art. 189f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc na podstawie tej przesłanki nie mogło dojść do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego o raz niezaistnienia przesłanek obligujących organ do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, organ nadzoru uznał za celowe wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 7 000 zł (słownie : siedem tysięcy złotych 00/100), która w okoli cznościach niniejszej sprawy spełni swój skutek prewencyjno - represyjny oraz skłoni przedsiębiorcę do nienaruszania w przyszłości przepisów z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów. Zgodnie z art. 33a ust. 5 i 7 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów , karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji Prezesa UOKiK na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000. W związku z powyższym , Prezes UOKiK orzekł jak w senten cji. 13 14 Pouczenie: 1) Na podstawie art. 127 § 3 oraz art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, strona postępowania może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, zwrócić się do Preze sa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. 2) Na podstawie art. 52 § 3, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U . z 2023 r. poz. 1634 , 1705 i 1860 ) strona postępowania może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, bez skorzystani a z prawa do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skorzystania z ww. uprawnienia, zgodnie z art. 233 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), strona postępowania zobowiązana jest uiścić wpis stosunkowy. Wpis stosunkowy zależy od wysokośc i należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi:  do 10 000 zł – 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł;  ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł;  ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł;  ponad 100 000 zł – 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3) Zgodnie z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2 003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu, wskazując tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. 15 4) Na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 244 § 1, art. 245 § 1 i art. 246 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stronie postępowania składającej skargę na decyzję Prezesa Urzęd u Ochrony Konkurencji i Konsumentów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przysługuje możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania sądowoadministr acyjnego lub w jego toku, polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych oraz ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Wymogi formalne wniosku określone zostały w art. 2 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 5) Na podstawie art. 127a § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w trakcie biegu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona postępowania może zrzec s ię prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wobec Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który wydał decyzję. Z dniem doręczenia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesieni a wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzja staje się ostateczna i prawomocna. z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów DYREKTOR Departamentu Nadzoru Rynku Katarzyna Bednarz /podpis elektroniczn y / Otrzymuje: [xxx]