DNR-122/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DNR-70-175(59)/12/13/AK Warszawa, dnia 19 grudnia 2013 r. DECYZJA DNR-1/122/2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej ogólnego bezpieczeństwa spodenek dziewczęcych (kod EAN: 5906737695098), spodenek dziewczęcych 226349, LH 90318785 (kod EAN: 5901208963225) oraz spodenek dziewczęcych ZH 90318075 (kod EAN: 5901208961382), wprowadzonych na polski rynek przez przedsiębiorcę „YAKAN” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Olsztynie, zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchyla pkt 2 zaskarŜonej decyzji i w tym zakresie umarza postępowanie pierwszej instancji. Uzasadnienie Pismem z dnia 28 października 2013 r. przedsiębiorca „YAKAN” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Olsztynie (dalej takŜe jako: „strona postępowania”) złoŜył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes UOKiK”) nr DNR- 1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. W zaskarŜonej decyzji Prezes UOKiK uznał, iŜ przedsiębiorca „YAKAN” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Olsztynie usunął przyczyny zagroŜeń stwarzanych przez spodenki dziewczęce (kod EAN: 5906737695098), spodenki dziewczęce 226349, LH 90318785 (kod EAN: 5901208963225) oraz spodenki dziewczęce ZH 90318075 (kod EAN: 5901208961382) (dalej takŜe jako: 2 „spodenki dziewczęce” lub „spodenki”) i na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z 2007 r. Nr 35, poz. 215, z 2008 r. Nr 157, poz. 976, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 20, poz. 106 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322 i Nr 102, poz. 586) (dalej jako: „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów”) umorzył postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa tych produktów. Jednocześnie, w związku z naruszeniem przez stronę postępowania art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK w pkt 2 zaskarŜonej decyzji, nałoŜył na nią karę pienięŜną w wysokości 5 000 zł, na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania zaskarŜyła decyzję Prezesa UOKiK nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. w części – tj. w zakresie jej pkt 2. Strona postępowania zarzuciła Prezesowi UOKiK naruszenie przepisów prawa materialnego – tj. przepisu art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez nałoŜenie na nią kary pienięŜnej pomimo faktu, iŜ w okolicznościach sprawy było to niecelowe. W związku z powyŜszym, strona postępowania wniosła o uchylenie decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. w zaskarŜonej części i zaniechanie nakładania na nią kary pienięŜnej – ewentualnie – obciąŜenie jej karą pienięŜną niŜszą niŜ 5 000 zł. W swym wniosku strona postępowania podniosła, Ŝe Prezes UOKiK, uzasadniając nałoŜenie na nią kary pienięŜnej oraz określając jej wysokość kierował się okolicznościami łagodzącymi oraz obciąŜającymi. Strona postępowania poddała w wątpliwość powołane przez Prezesa UOKiK okoliczności obciąŜające, którymi były nieznajomość przepisów prawa przez profesjonalistę, przewlekłość działań podejmowanych w związku z usuwaniem nieprawidłowości wadliwych spodenek oraz fakt, iŜ nałoŜenie na stronę postępowania kary pienięŜnej w toku innego postępowania nie spowodowało wszczęcia u niej wzmoŜonych kontroli celem wyeliminowania zagroŜeń stwarzanych przez kwestionowane spodenki dziewczęce przed wszczęciem niniejszego postępowania. W ocenie strony postępowania, po otrzymaniu informacji o wszczęciu postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa trzech rodzajów spodenek dziewczęcych, podjęła ona niezwłocznie skuteczne działania mające na celu eliminację zagroŜeń stwarzanych przez te produkty, wskazując jednocześnie, iŜ długi okres ich podejmowania spowodowany był brakiem reakcji wielu dystrybutorów produktów na jej prośbę o zwrot wadliwych spodenek. PowyŜsze, w opinii strony, miało wpływ na przedłuŜanie się procesu usuwania skutków zagroŜeń, przy czym strona postępowania wskazała, iŜ nie powinna ponosić za to Ŝadnej odpowiedzialności, w szczególności zaś, nie moŜna jej z tego tytułu czynić zarzutu przewlekłości w podejmowaniu działań naprawczych. 3 Ponadto, strona postępowania stanęła na stanowisku, iŜ wprowadzenie na rynek produktów niezgodnych z wymaganiami normy PN-EN 14682:2009 „ Bezpieczeństwo odzieŜy dziecięcej – Sznury i sznurki ściągające w odzieŜy dziecięcej – Specyfikacja ” nie wynikało ze złej woli, ale z braku wiedzy o istnieniu „kazuistycznych norm”, które ponadto nie obowiązują w Bangladeszu, gdzie kwestionowane spodenki zostały wyprodukowane. Strona postępowania przyznała, Ŝe Prezes UOKiK w skarŜonej decyzji administracyjnej słusznie wskazał, Ŝe jest to drugie postępowanie administracyjne prowadzone w stosunku do niej w związku z naruszeniem przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, wskazując jednocześnie, Ŝe oba ww. postępowania toczyły się niemalŜe jednocześnie i były dla niej bardzo absorbujące w związku z duŜą ilością dodatkowych działań, jakie musiała podjąć w ich toku. Strona postępowania podkreśliła ponadto, iŜ konsekwencją wcześniejszego postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów było nałoŜenie na nią kary pienięŜnej w wysokości 7 000 zł, co w jej opinii miało wystarczający wymiar represyjno – wychowawczy i przesądza o niecelowości nakładania na nią kolejnej sankcji pienięŜnej. Ponadto strona postępowania stwierdziła, Ŝe Prezes UOKiK przy określaniu korzyści majątkowej, zamiast przychodu, powinien uwzględnić dochód osiągnięty ze sprzedaŜy spodenek dziewczęcych oraz powołała się na swoją trudną sytuację finansową wskazując, iŜ konieczność uiszczenia kwoty 5 000 zł stanowić będzie dla niej bardzo duŜą dolegliwość. W związku ze stanowiskiem strony postępowania, Prezes UOKiK pismem z dnia 13 listopada 2013 r. zwrócił się do niej o przekazanie dodatkowych dowodów i wyjaśnień w tym zakresie. W tym samym piśmie Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. W odpowiedzi na powyŜsze, pismem z dnia 13 grudnia 2013 r., strona postępowania przekazała swoje oświadczenie, z którego wynikało, iŜ odebrała spodenki będące przedmiotem postępowania od wszystkich przedsiębiorców, którym produkty te zostały sprzedane oraz wyeliminowała stwierdzone w nich nieprawidłowości poprzez zaryglowanie wolnych końców sznurków i ich skrócenie. Na potwierdzenie swego stanowiska strona postępowania przekazała dowody w postaci korespondencji mailowej z dystrybutorami spodenek dziewczęcych, faktur korygujących potwierdzających zwrot produktów od dystrybutorów oraz dokumentacji zdjęciowej obrazującej sposób usunięcia nieprawidłowości produktów. 4 Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Zadaniem organu odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy i ocena materiału dowodowego, przy uwzględnieniu stanu faktycznego stwierdzonego w czasie wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji, jak i zmiany stanu faktycznego, które zaszły pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji, a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2009 r., II OSK 1565/08). PowyŜsze stanowisko Sądu nie traci na aktualności takŜe w przypadku postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa UOKiK na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, w którym to postępowaniu funkcję odwołania pełni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie bowiem, w postępowaniu w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy organ powinien rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie, nie ograniczając się jedynie do rozpatrzenia zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, badając zarówno jej zgodność z prawem, jak celowość i słuszność rozstrzygnięcia. We wniosku z dnia 28 października 2013 r. strona postępowania zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. Strona postępowania zaskarŜyła ww. decyzję administracyjną w części – tj. w zakresie jej pkt 2, kwestionując celowość nakładania na nią kary pienięŜnej za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa jak równieŜ wysokość tej kary. SkarŜonej decyzji strona postępowania zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, poprzez nałoŜenie na nią kary pienięŜnej pomimo tego, iŜ z uwagi na okoliczności przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, powyŜsze rozstrzygnięcie jest niecelowe. W związku z tym, strona postępowania wniosła o uchylenie decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. w zaskarŜonej części i zaniechanie nakładania na nią kary pienięŜnej – względnie – wymierzenie kary pienięŜnej w kwocie niŜszej niŜ 5 000 zł. Z uwagi na fakt, Ŝe strona postępowania podniosła argumenty jedynie przeciwko pkt 2 decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r., ww. decyzja administracyjna w pozostałym zakresie jest ostateczna. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeśli „ strona jednoznacznie w odwołaniu wskazuje, Ŝe zaskarŜa decyzję pierwszoinstancyjną w określonej części, to organ II instancji nie moŜe wykroczyć poza tak wyznaczone granice kompetencji organu odwoławczego. W konsekwencji organ II instancji nie moŜe poddać kontroli niezaskarŜonej części decyzji organu I instancji i 5 ponownie rozpatrzyć sprawę takŜe w zakresie rozstrzygniętym niezaskarŜoną częścią orzeczenia ” (wyrok z dnia 21 maja 2007 r., I OSK 556/06).W związku z tym, Prezes UOKiK w toku niniejszego postępowania ponownie dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie objętym zaskarŜeniem. Podstawą do nałoŜenia przez Prezesa UOKiK na stronę postępowania kary pienięŜnej w zaskarŜonej decyzji było wprowadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa, tj. spodenek dziewczęcych (kod EAN: 5906737695098), spodenek dziewczęcych 226349, LH 90318785 (kod EAN: 5901208963225) oraz spodenek dziewczęcych ZH 90318075 (kod EAN: 5901208961382). Wprowadzając te produkty na rynek, strona naruszyła art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zgodnie z którym producent jest zobowiązany wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Naruszenie tego przepisu, zgodnie z art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, upowaŜnia Prezesa UOKiK do nałoŜenia na producenta kary pienięŜnej w wysokości do 100 000 zł. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, w sposób jednoznaczny wskazał, Ŝe ww. trzy rodzaje spodenek dziewczęcych nie są bezpieczne, a jak wskazano powyŜej – rozstrzygnięcie Prezesa UOKiK w tym zakresie jest ostateczne. W takich okolicznościach sprawy, Prezes UOKiK był uprawniony do nałoŜenia na stronę postępowania kary pienięŜnej na podstawie ww. przepisu. Zgodnie z art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, jedyną przesłanką do nałoŜenia kary pienięŜnej jest wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa. Decyzja o nałoŜeniu tej kary ma charakter uznaniowy, co oznacza, Ŝe ewentualne rozstrzygnięcie co do zastosowania tej sankcji naleŜy do Prezesa UOKiK, który „ dokonuje oceny działań producenta jako zagraŜających i w jakiej mierze interesowi publicznemu ” (wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lutego 2011 r., VI SA/Wa 2423/10). Poprzez interes publiczny w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa UOKiK na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów naleŜy rozumieć zdrowie i Ŝycie konsumentów. Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. w zakresie nałoŜonej nią kary pienięŜnej, strona postępowania przedstawiła okoliczności, które w jej opinii mają wpływ na rozstrzygnięcie w tym zakresie, w stopniu prowadzącym do uznania, Ŝe nałoŜenie tej kary było niecelowe. Prezes UOKiK po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów podniesionych przez stronę w toku postępowania odwoławczego zarówno pod katem oceny legalności, jak i 6 celowości wydanego rozstrzygnięcia, postanowił odstąpić od nakładania na stronę postępowania kary pienięŜnej za wprowadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa i w tym zakresie uchylić swą decyzję nr DNR-1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. Na powyŜsze stanowisko organu nadzoru wpływ miała w szczególności powołana przez stronę okoliczność równoczesnego prowadzenia wobec niej dwóch postępowań administracyjnych w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, co nie pozwala na uznanie, Ŝe strona postępowania w niniejszej sprawie była w pełni świadoma, Ŝe ponownie wprowadza na rynek odzieŜ dziecięcą, która nie spełnia wymagań w zakresie ogólnego bezpieczeństwa produktów. Organ nadzoru postanowił równieŜ nie traktować jako okoliczności obciąŜającej stronę w niniejszym postępowaniu długiego okresu czasu usuwania przez nią zagroŜeń stwarzanych przez kwestionowane spodenki dziewczęce, uznając słuszność jej poglądu, według którego była to okoliczność, na którą nie miała wpływu. Jednocześnie, przychylenie się przez organ nadzoru do wskazanych powyŜej twierdzeń strony postępowania, w opinii Prezesa UOKiK, uzasadnia uchylenie decyzji nr DNR- 1/98/2013 z dnia 9 października 2013 r. w zakresie jej pkt 2 i odstąpienie od nakładania na przedsiębiorcę „YAKAN” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Olsztynie kary za wprowadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa. Zgodnie z art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję, albo 2) uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. W związku z powyŜszym, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę 7 naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Nadzoru Rynku Jadwiga Gunerka Otrzymuje: radca prawny Małgorzata Stanisławska, pełnomocnik przedsiębiorcy „YAKAN” sp. z o.o. z siedzibą w Olsztynie Kancelaria Radców Prawnych KONSULTANT Kaczorowski, Kulik, Gibasiewicz spółka partnerska ul. Dąbrowszczaków 18/5 10-540 Olsztyn