DNR-13/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DNR-70-79( 36 )/13/14/ABB Warszawa, dnia 7 marca 2014 r. DECYZJA nr DNR-1/13/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz w związku z art. 64 ust. 2, art. 55 oraz art. 60 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, 938 i 1646) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej rozłoŜenia na raty kary pienięŜnej nałoŜonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR-1/121/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. na przedsiębiorcę Adama Ziętka, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Adam Adam Ziętek w Muchach, zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Uzasadnienie Pismem z dnia 2 lutego 2014 r. przedsiębiorca Adam Ziętek prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma Adam Adam Ziętek w Muchach (strona postępowania), złoŜył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) nr DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r. Dowód : prośba o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 2 lutego 2014 r. - k. 122 akt postępowania Prezesa UOKiK. W zaskarŜonej decyzji Prezes UOKiK uznał, Ŝe zachodzą przesłanki do umorzenia niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.) z uwagi na brak podstawy prawnej do udzielania 2 ulgi w spłacie polegającej na rozłoŜeniu na raty kary pienięŜnej nałoŜonej na postawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Nie zgadzając się z powyŜszym rozstrzygnięciem przedsiębiorca Adam Ziętek wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł o „umorzenie kary bądź jej zmniejszenie”. Dowód : decyzja Prezesa UOKiK nr DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r. i prośba strony postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 4 listopada 2013 r. - k. 118-121 i k. 122, akt postępowania Prezesa UOKiK. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził, co następuje: Zadaniem organu odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy i ocena materiału dowodowego, przy uwzględnieniu stanu faktycznego stwierdzonego w czasie wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji, jak i zmian stanu faktycznego, które zaszły pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji, a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2009 r., II OSK 1565/08). PowyŜsze stanowisko Sądu nie traci na aktualności takŜe w przypadku niniejszego postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa UOKiK na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, 938 i 1646), zwanej dalej „ustawą o finansach publicznych”, w którym to postępowaniu funkcję odwołania pełni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie bowiem w postępowaniu w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy organ powinien rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie, nie ograniczając się jedynie do rozpatrzenia zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, badając zarówno jej zgodność z prawem, jak i celowość oraz słuszność rozstrzygnięcia. Wnioskiem z dnia 2 lutego 2014 r. Adam Ziętek zwrócił się do Prezesa UOKiK o umorzenie kary bądź jej zmniejszenie z uwagi na fakt, iŜ jego działania odnośnie zakupu i sprzedaŜy rowerków dziecięcych nie były prowadzone w sposób, aby świadomie zagrozić bezpieczeństwu dzieci. W ww. wniosku przedsiębiorca poprosił o wzięcie pod uwagę, iŜ co prawda wobec prowadzonej przez niego firmy toczyło się juŜ postępowanie dotyczące bezpieczeństwa rowerków, ale jak stwierdził, dotyczyło ono zupełnie róŜnych sytuacji. Ponadto przedsiębiorca zwrócił uwagę, iŜ za okoliczność łagodzącą powinien być uznany fakt, Ŝe wszystkie rowerki dziecięce będące przedmiotem postępowań przed Prezesem UOKiK zostały zakupione i sprzedane w podobnym czasie, a w związku z tym nie mógł on wiedzieć, „iŜ taki rower nie jest przystosowany do małych dzieci.”. Zdaniem strony 3 postępowania za okoliczności łagodzące powinny zostać równieŜ uznane takie fakty jak: zapewnienia firmy od której przedmiotowe rowerki zostały kupione, iŜ są one zgodne z wszelkimi przepisami i bezpieczne dla dzieci oraz starania strony o jak najszybsze wyeliminowanie moŜliwych zagroŜeń związanych z uŜytkowaniem przedmiotowych rowerków. Mając powyŜsze na uwadze Prezes UOKiK w toku niniejszego postępowania dokonał ponownej analizy poczynionych dotychczas przez siebie ustaleń i zebranych dowodów z szczególnym uwzględnieniem aktualnych Ŝądań strony postępowania. Przedmiotem postępowania zakończonego decyzją Prezesa UOKiK DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r. było ustalenie, czy są podstawy prawne do uwzględnienia prośby przedsiębiorcy Adam Ziętka o rozłoŜenie na raty kary pienięŜnej w kwocie 3 000 zł nałoŜonej decyzją nr DNR-1/121/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. W uzasadnieniu zaskarŜonej decyzji wyjaśniono, Ŝe kary pienięŜne nakładane przez Prezesa UOKiK na podstawie przepisów art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów stanowią naleŜności o charakterze publicznoprawnym, tj. naleŜności, których tytuł prawny wynika z władztwa państwowego dającego uprawnienia określonym organom do ustalania lub określania naleŜności budŜetowych o charakterze publicznym. W związku z powyŜszym organ nadzoru ustalił, Ŝe ustawa o finansach publicznych nie zawiera podstawy prawnej do udzielania przedsiębiorcom ulg w spłacie publicznoprawnych naleŜności pienięŜnych innych niŜ określone w art. 60 pkt 1 – 6 tej ustawy. Prezes UOKiK, wskazując w sposób szczegółowy i wyczerpujący na okoliczności jakimi się kierował stwierdził, Ŝe została spełniona przesłanka do umorzenia niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 K.p.a. z uwagi na brak podstawy prawnej do udzielania ulg w spłacie polegającej na rozłoŜeniu na raty kary pienięŜnej nałoŜonej na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Dowód : decyzja Prezesa UOKiK nr DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r. - k. 118-121 akt postępowania Prezesa UOKiK. Z przedłoŜonego przez Adama Ziętka wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika, Ŝe strona postępowania zmieniła zakres swojego Ŝądania i jest ono odmienne od Ŝądania sformułowanego we wniosku na podstawie, którego wszczęto postępowanie zakończone wydaniem przez Prezesa (UOKiK) decyzji nr DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r. NaleŜy podkreślić, iŜ Ŝądanie to nie moŜe zostać merytorycznie rozpatrzone w toku 4 niniejszego postępowania, niemniej jednak moŜe zostać potraktowane jako oddzielny wniosek, jednakŜe i w tej sytuacji i tak postępowanie zostanie umorzone. PowyŜsze wynika z faktu, iŜ pomimo zmiany przez stronę postępowania zakresu jej Ŝądania z dotychczasowego dotyczącego rozłoŜenia nałoŜonej ww. decyzją nr DNR-1/121/2013 kary na raty na Ŝądanie jej umorzenia bądź zmniejszenia, obejmujący to Ŝądanie wniosek podlega rozpatrzeniu w oparciu o te same przepisy co wniosek o rozłoŜenie ww. kary na raty. Podstawę prawną do udzielania ulg w spłacie niepodatkowych naleŜności budŜetowych o charakterze publicznoprawnym na wniosek zobowiązanego prowadzącego działalność gospodarczą stanowi art. 64 ust 2 ustawy o finansach publicznych. Ulgi te zostały natomiast określone w art. 55 tej ustawy i zalicza się do nich umarzanie naleŜności publicznoprawnych w całości albo w części, odraczanie ich spłaty oraz rozkładanie na raty. W świetle art. 64 ust. 2 ustawy o finansach publicznych właściwy organ, na wniosek zobowiązanego prowadzącego działalność gospodarczą, moŜe udzielić ulg w spłacie zobowiązań wyłącznie z tytułu naleŜności, o których mowa w art. 60 pkt 1-6 tej ustawy. Przepisy art. 64 ust. 2 ustawy o finansach publicznych nie przewidują moŜliwości udzielenia ulgi (tj. min. umorzenia naleŜności w całości albo w części) w spłacie zobowiązanemu prowadzącemu działalność gospodarczą naleŜności, o których mowa w art. 60 pkt 7 tej ustawy, tj. dochodów pobieranych przez państwowe i samorządowe jednostki budŜetowe na podstawie odrębnych ustaw. Kary pienięŜne nakładane na przedsiębiorców przez Prezesa UOKiK na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów są tego rodzaju dochodami. Ponadto odnosząc się do argumentacji strony postępowania dot. usprawiedliwionych jej zdaniem okoliczności braku wiedzy o ewentualnych zagroŜeniach jakie mogłyby wystąpić w trakcie uŜytkowania przez dzieci przedmiotowych rowerków naleŜy przypomnieć, Ŝe ustawodawca w art. 10 ust. 4 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów nałoŜył na producenta obowiązek zachowania naleŜytej staranności, w zakresie prowadzonej działalności oraz zobowiązanie do podejmowania działania odpowiedniego do właściwości dostarczanego produktu, umoŜliwiającego uzyskiwanie przez tego producenta wiedzy o zagroŜeniach, które produkt moŜe stwarzać. Przedsiębiorca Adam Ziętek jako dystrybutor przedmiotowych rowerków na rynek polski zgodnie z art. 3 pkt 2 lit. b jest uznawany za ich producenta, a w związku z tym za adresata powyŜszych obowiązków. Wprowadzając na rynek produkty, których docelowymi odbiorcami mają być małe dzieci producent oraz dystrybutor (art. 11 ust. 1 ww. ustawy) zobowiązani są do zachowania szczególnej ostroŜności i staranności właśnie w aspekcie zapewnienia bezpieczeństwa. Intencją ustawodawcy jest by przedsiębiorca 5 decydujący się na obrót tego rodzaju produktami juŜ posiadał lub odpowiednio wcześniej zdobył potrzebną fachową wiedzę z zakresu bezpieczeństwa oferowanych przez siebie produktów. Poleganie wyłącznie na zdaniu osób trzecich, w tym przypadku firmy od której przedmiotowe rowerki były kupowane, bez naleŜytego samodzielnego przygotowania pozwalającego na krytyczne odniesienie się do zapewnień sprzedawcy o zgodności oferowanego towaru z wszelkimi przepisami i braku powodu do obaw jest niewystarczające oraz nieprofesjonalne i nie moŜe być uznane za okoliczność łagodzącą. Ponadto, z uwagi na uprzednio toczące się postępowanie w zakresie ogólnego bezpieczeństwa rowerków dziecięcych strona postępowania powinna równieŜ wykazywać się zwiększoną świadomością w zakresie przepisów prawa regulujących prowadzoną przez nią działalność gospodarczą, w tym przypadku z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów. Niewątpliwie docenić naleŜy fakt podjęcia przez stronę postępowania współpracy z organem nadzoru i podjęcia przez nią szybkich działań mających na celu wyeliminowanie stwierdzonych zagroŜeń co zostało poparte stosownymi dowodami, czego wyrazem było umorzenie postępowania toczącego się w sprawie ogólnego bezpieczeństwa przedmiotowych rowerków. RównieŜ nałoŜona na przedsiębiorcę kara jest stosunkowo niska, jak na fakt powtórnego naraŜenia szczególnie wraŜliwych konsumentów tj. małych dzieci, na zagroŜenia produktem tej samej kategorii, co produkt będący przedmiotem wcześniejszego postępowania prowadzonego w stosunku do strony postępowania. Jak podkreślono w decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/121/2013 z 16 grudnia 2013 r. nałoŜona kara stanowi zaledwie 3% wartości maksymalnie moŜliwej do nałoŜenia kary. Okolicznością wziętą pod uwagę był równieŜ fakt braku skarg konsumentów na przedmiotowe rowerki. Prezes UOKiK wydając zaskarŜoną decyzję nr DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r. miał na względzie aktualny stan prawny odnoszący się do kwestii moŜliwości przyznania wnioskowanej przez stronę postępowania ulgi w postaci rozłoŜenia ww. kary na raty, a w szczególności przepisy ustawy o finansach publicznych. Jak wynika z powyŜszych ustaleń przepisy te miały takŜe zastosowanie przy rozpatrzeniu niniejszego wniosku, którego przedmiotem jest Ŝądanie równieŜ dot. ulgi, jednak tym razem w postaci umorzenia bądź zmniejszenia ww. kary. W świetle powyŜszego naleŜy podkreślić, iŜ przyczyną poprzedniego jak i niniejszego rozstrzygnięcia jest brak przepisu, który uprawniałby Prezesa UOKiK do rozłoŜenia na raty, zmniejszenia lub umorzenia nałoŜonej na przedsiębiorcę kary. Zgodnie z art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 6 1) utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję, albo 2) uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Prezes UOKiK, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz uwzględnieniu okoliczności wskazanych przez stronę w toku postępowania odwoławczego, zarówno pod kątem oceny legalności, jak i celowości wydanego rozstrzygnięcia, uznał, Ŝe decyzja nr DNR-1/6/2014 z dnia 28 stycznia 2014 r. była prawidłowa, a tym samym brak jest podstaw do jej uchylenia. W związku z powyŜszym, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Otrzymuje: Adam Ziętek Firma Adam Adam Ziętek Muchy 56 63-524 Czajków z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Nadzoru Rynku Jadwiga Gunerka