DNR-16/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, dnia 26 lutego 2016 r. DECYZJA DNR-1/16/2016 Na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 w związku z art. 13 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o og ólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2015 r. poz. 322), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w sprawie ogólnego bezpieczeństwa sukienki ILZA (kod: EAN 5907636100393) oraz sukienki LILKA (kod: EAN 59007636105060), wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorcę Alinę Śliwińską , prowadzącą dz iałalność gospodarczą pod nazwą F.H.U.P. „Al - Da” Alina Śliwińska w Rzeszowie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurenc ji i Konsumen tów stwierdza, że przedsiębiorca usunął przyczyny zagrożeń stwarz anych przez te produkty i umarza postępowanie administracyjne . Uzasadnienie Pismem z 20 listopada 2015 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes UOKiK” lub „organ nadzoru”) protokół wraz z aktami kontroli dotyczącymi sukienki ILZA (kod: EAN 5907636100393) oraz sukienki LILKA (kod: EAN 59007636105060) (dalej także jako: „sukienki”), wprowadzon ych na rynek przez przedsiębiorcę Alinę Śliwińską, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą F.H.U.P. „Al - Da” Alina Śliwińska w Rzeszowie. W toku kontroli przedsiębiorcy Mirosławy Kowalskiej, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Kid’s Fashion Mirosława Kowalska przy ul. Bohaterów Warszawy 40, CH NOWY TURZYN w Szczecinie , inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej poddali ocenie bezpieczeń stwa i badaniom organoleptycznym kwestionowane sukienki w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2015 r. poz. 322) (dalej jako: DNR - 70 - 1 8 2(12 ) / 1 5/16/IK 2 „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów”), posiłkując się postanowieniami normy PN-EN 14682:2015-02 Bezpieczeństwo odzieży dziecięcej. Sznurki i sznurki ściągające w odzieży dziecięcej. Specyfikacja (zwanej dalej normą) . Sukienka ILZA (kod: EAN 5907636100393) w kolorze szarym z różowymi przeszyciami, występuje w rozmiarze 92, przeznaczona jest dla małych dzieci w rozumieniu pkt 2.1 normy, zgodnie z którym za małe dziecko uważa się dziecko w wieku od urodzenia do 7 roku życia, co uwzględnia wszystkie dzieci o wzroście do 134 cm włącznie . Sukienka zapinana jest na plecach za pomocą zamka błyskawicznego, a przy dekolcie zamocowano w sposób trwały elementy dekoracyjne w postaci kokardki oraz czterech guzików. Dodatkowo, po jej bokach przyszyto szarfę o szerokości 35 mm, wiązaną z tyłu ubioru w pasie. Długość części zwisających mierzonych od punku wiązania wynosiła 360 mm i zwisały one poniżej krawędzi ubioru. Od strony wewnętrznej sukienki umieszczono wszywkę z informacjami dotyczącymi rozmiaru, nazwą przedsiębiorcy, składu surowcowego oraz sposobu konserwacji. Sukienka LILKA (kod: EAN 5907636105060) w czarno- białą pepitkę w rozmiarze 92, również jest przeznaczona dla małych dzieci w rozumieni u pkt 2.1 normy. Na wysokości klatki piersiowej zostały zamocowane w sposób trwały dekoracje w postaci czerwonej tasiemki oraz dwóch aksamitek z kryształkiem. Dodatkowo, posiada szarfę koloru czer wonego, przyszytą po bokach, o szerokości 30 mm, wiązaną z tyłu ubioru w pasie. Długość części zwisających mierzonych od punku wiązania wynosiła 390 mm i zwisały one poniżej dolnej krawędzi ubioru. Od strony wewnętrznej sukienki umieszczono wszywkę z infor macjami dotyczącymi rozmiaru, nazwą przedsiębiorcy, składu surowcowego oraz sposobu konserwacji. W wyniku badań organoleptycznych inspektorzy Inspekcji Handlowej, stwierdzili, iż produkty te mogą stwar zać zagrożenie dla użytkowników z uwagi na zastosowanie w obu modelach sukienek szarfy przeznaczonej do wiązania z tyłu, która zwisa poniżej dolnej krawędzi ubioru. Dodatkowo w przypadku sukienki LILKA długość szarfy mierzona od punku wiązania była większa niż 360 mm. Tym samym, zastosowane rozwiązania konstr ukcyjne były niezgodne z pkt 3.4.4 normy, którym wskazuje, iż w przypadku małych dzieci, paski wiązane i szarfy przeznaczone do wiązania z tyłu ubioru są dozwolone pod warunkiem, że gdy są rozwiązane, długość części zwisających mierzona od punku wiązania n ie będzie większa niż 36 cm ani nie będą zwisały poniżej krawędzi ubioru. 3 W związku z powyższymi nieprawidłowościami, Prezes UOKiK uznał za zasadne wszczęcie w tej sprawie postępowania administracyjnego na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpi eczeństwie produktów . Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), pismem z 26 listopada 2015 r. Prezes UOKiK powiadomił przedsiębiorcę Alinę Śliwińską prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą F.H.U.P. „Al – Da” Alina Śliwińska w Rzeszowie (stronę postępowania) o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ogólnego bezpieczeństwa sukienek . Następn ie, w drodze postanowienia z 27 listopada 2015 r., wydanego na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, organ nadzoru wyznaczył stronie postępowania termin 21 dni od dnia otrzymania powyższego postanowienia na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez produkty będące przedmiotem postępowania, wskazując jednocześnie, jakie działania powinna w tym zakresie podjąć i jakie dowody potwierdzające ich podjęcie przekazać. W piśmie z 16 grudnia 2015 r. strona postępowania oświadczyła, że jest wytwórcą kwestionowanych sukienek, które wyprodukowała w 2013 r. w małej ilości. Równocześnie strona postępowania wskazała, iż zarówno ona jak i jej kontrahenci nie posiadają ww. sukienek na stanie magazynowym , na potwierdzenie czego przedłożyła wydruki z poczty elektronicznej z oświadczeniami dwóch dystrybutorów. Ponadto, stron a postępowania poinformowała, iż nie miała żadnych reklamacji odnośnie przedmiotowych produktów. Pismem z 4 stycznia 2016 r. Prezes UOKiK wezwał stronę postępowania do wyjaśnienia rozbieżności w zakresie poinformowania dystrybutorów o konieczności zweryfik owania stanów magazynowych pod kątem posiadania tych produktów oraz ewentualnego ich zwrotu w celu podjęcia działań naprawczych. Organ nadzoru zwrócił się również o przekazanie oświadczeń pozostałych kontrahentów o nieposiadaniu ww. ubrań bądź faktur korygujących potwierdzających ich odbiór od tych przedsiębiorców. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazał, iż w przypadku zwrotu sukienek, powinny zostać podjęte działania zmierzające do wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez te produkty. Ponadto, ww. pismem organ nadzoru wystąpił do strony postępowania o określenie ilości dostarczanych ww. egzemplarzy sukienek poszczególnym kontrahentom ze wskazaniem okresu, w którym one były wprowadzane na rynek, a w przypadku pr owadzenia sprzedaży detalicznej - określenie liczby produktów sprzedanych w ten sposób. W odpowiedzi na powyższe, strona postępowania pismem z 8 lutego 2016 r. przedłożyła oświadczenia dziewięciu dystrybutorów o nieposiadaniu kwestionowanych 4 sukienek. J ednocześnie strona postępowania przedłożyła zestawien ie wraz numerami faktur, z którego wynika, iż sprzedała każdemu z przedsiębiorcó w 67 szt. sukienek ILZA oraz 38 szt. sukienek LILKA. Ponadto, strona postępowania wskazała, iż nie prowadziła sprzedaży detalicznej. Pismem z 27 stycznia 2016 r. Prezes UOKiK z wrócił się do strony postępowania o przekazanie oświadczeń od dwóch dystrybutorów uzupełnionych zgodnie z art. 22 a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Jednocześnie organ nadzoru po informował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań . W dniu 8 lutego 2016 r. strona postępowania przedłożyła oświadczenia od dwóch kontrahentów o nieposiadaniu kwestionowanych sukienek na stanie magazynowym spełniające wymagania , o których mowa w art. 22a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów . Prezes UOKiK ustalił i stwierdził : Przedsiębiorca Alina Śliwińska, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą F.H.U.P. „Al - Da” Alina Śliwińsk a w Rzeszowie, wprowadził a sukienk ę ILZA (kod: EAN 5907636100393) oraz sukienkę LILKA (kod: EAN 59007636105060) na polski rynek i jest ich producentem w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zgodnie z którym za producenta uznaje się przedsiębiorcę prowadzącego w Unii Europejskiej lub na terytorium państw członkowskich Europejskiego Porozu mienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym działalność polegającą na wytwarzaniu produktu. W toku postępowania jego strona oświadczył a, że jest wytwórcą przedmiotowych sukienek. Zgodnie z art. 10 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, producent zobowiązany jest wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, produktem bezpiecznym jest produkt, który w zwykłych lub innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć warunkach jego używania, z uwzględnieniem czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od rodzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i ż ycia ludzkiego. Zgodnie z art. 5 ust. 1 5 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, produkt, który nie spełnia wymagań określonych w art. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie jest produktem bezpiecznym. W myśl art. 6 ust. 2 ustawy o ogólnym bez pieczeństwie produktów, d omniemywa się, że produkt spełniający wymagania wynikające z norm krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej, będących transpozycją norm europejskich uznanych przez Komisję Europejską za zgodne z przepisami dotyczącymi ogólnego bezpieczeństwa produktów, do których odniesienia Komisja Europejska opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jest produktem bezpiecznym w zakresie wymagań objętych tymi normami. Z uwagi na fa kt, że norma PN-EN 14682:2015-02 jest wyżej opisa nym rodzajem norm y , Prezes UOKiK dokonał o ceny be zpieczeństwa spodni z uwzględnieniem ok reślonych w niej wymagań. Podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ogólnego bezpieczeń stwa kwestionowanych sukienek stanowiły wyniki badań organoleptycznych tych ubiorów, przeprowadzone przez inspektorów Inspekcji Handlowej . W wyniku powyższych badań ustalono , iż produkty te mogą stwar zać zagrożenie dla użytkowników z uwagi na zastosowanie w obu modelach sukienek szarfy przeznaczonej do wiązania z tyłu, która zwisa poniżej dolnej krawędzi ubioru. Dodatkowo w przypadku sukienki LILKA (kod: EAN 5907636105060) długość szarfy mierzona od punku wiązania była większa niż 360 mm. Tym samym, zastosowane rozwiązania konstrukcyjne były niezgodne z pkt 3.4.4 normy. Stwierdzone nieprawidłowości mogą stać się przyczyną nieszczęśliwego wypadku i powstania urazu w trakcie użytkowania przez dziecka sukienki na placu zabaw, np. zaczepienie szarfy o element konstrukcyjny na placu zabaw lub jeździe na rowerze. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Pre zes UOKiK uznał , że kw estionowane sukienki nie spełniają wymagań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, a stwierdzone nieprawidłowości stwarzają zagrożenie dla zdrowia ich użytkownikó w. Przeds iębiorca będący stroną niniejszego postępowania nie kwestionował powyższych ustaleń. Zgodnie z art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeśli producent lub dystrybutor usunął przyczyny zagrożeń. W toku niniejszego postępowania, na podstawie dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, Prezes UOKiK ustalił, że strona postępowania wytworzyła w 2013 roku 67 szt. sukienek ILZA (kod: EAN 5907636100393) oraz 38 szt. sukienek LILKA (kod: EAN 59007636105060) , które następnie sprzedała dziesięciu dystrybutorom. W toku 6 postępowania jego strona przekazała oświadczenia dystrybutorów produktu, potwierdzające nieposiadanie ww. ubiorów , a także oświadczenie przedsiębiorc y o zniszczeniu 2 szt. sukienek. Mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK uznał, że przedsiębiorca usunął przyczyny zagrożeń stwarzany ch przez sukienki i umorzył postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa tego produktu na podstawie art. 24 ust. 14 pkt 2 ustawy o ogólnym bez pieczeństwie produktów. W związku z powyższym, Prezes UOKiK orzekł , jak w sentencji. Pouczenie: Na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 29 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochro nie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 184 , z późn. zm. ) oraz na podstawie art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, od niniejszej decyzji stronie nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z niniejszej decyzji może, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, zwrócić się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów DYREKTOR Departamentu Nadzoru Rynku Anna Mazurak