DNR-64/2021

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY DNR - 5 . 73 0 . 47 .20 20 . KS Warszawa, 15 . 0 4 . 20 2 1 r. DECYZJA DNR - 2 / 64 / 202 1 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej wprowadzon ej do obrotu przez S limebox spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Piasecznie zabawki JELLY JAR transparent kod EAN 59076 16604026 , zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR - 2 / 38 / 20 2 1 z 2 6 lutego 202 1 r. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20 20 r. poz. 2 5 6 , 695 i 1298 oraz z 2021 r. poz. 54 i 187 ) oraz art. 97 ust. 1 w zw. z art. 8 8 ust. 1 ustawy z dnia 1 3 kwietnia 20 16 r . o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 20 2 1 r. poz. 5 1 4 ) , utrzym uje w mocy zaskarżon y pkt 2 decyzji . UZ ASADNIENIE Pismem z 15 marca 20 2 1 r. (wpłynęło do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 19 marca 202 1 r.) przedsiębiorca Slimebox sp. z o.o. z siedzibą w Piasecznie ( dalej jako „strona postępowania” ) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakońc zonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”) nr DNR - 2 / 3 8 /20 2 1 z 2 6 lutego 20 2 1 r. We wniosku przedsiębiorca wniósł o zmianę pkt 2 zaskarżonej decyzji poprzez wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej w wyso kości nie wyższej niż 1 000 zł . 2 P ismem z 2 3 marca 202 1 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o wynikającym z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20 20 r. poz. 2 5 6 z późn. zm. ) , (dalej jako „Kodeks postępowania administracyjnego”) prawie do czynnego udział w każdym stadium postępowania, w szczególności wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych żądań, a także przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Jednocześnie Prezes UOKiK zwrócił się do strony postępowania o przekazanie wszystkich dowodów które potwierdzają zawarte we wniosku twierdzenia. Strona postępowania nie ustosunkowała się do tego pisma ani nie skorzystała z przysługujących jej praw. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Postępowanie administracyjne w sprawie zabawki JELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 zostało wszczęte przez Prezesa UOKiK w związku z przekazanymi przez Mazowi eckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej aktami kontroli . Badania laboratoryjne przeprowadzone przez Laboratorium Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Lublinie (sprawozdanie z badań nr 397/2019 z 9 grudnia 2019 r.) wykazały, że zabawka J ELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 nie spełnia wymagań zawartych w pkt 4.2 normy PN - EN 71 - 3+A3:2018 - 09 Bezpieczeństwo zabawek. Część 3: Migracja pierwiastków , ze względu na przekroczoną, dopuszczalną wartość migracji boru z materiału zabawki. Stwie rdzono zawartość boru na poziomie 361,67±263,80 mg/kg, przy dopuszczalnej wartości granicznej migracji boru ≤300 mg/kg. Opierając się o ustalenia kontroli, Prezes UOKiK uznał za zasadne wszczęcie postępowania administracyjnego i p ismem z 10 marca 20 20 r. zawiadomił przedsiębiorcę Slimebox sp. z o.o. z siedzibą w Piasecznie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego . P ostanowieniem z 2 3 kwietnia 2 0 20 r. Prezes UOKiK wyznaczył temu przedsiębiorcy termin 6 0 dni na przedstawienie dowodów potwierdzają cych wycofanie wyrobu z obrotu , zaprzestanie jego udostępniania, zniszczenie oraz powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach i wskazał, jakie dowod y należy przedstawić. W toku postępowania strona zakwestionowała wyniki badania zabawki stano wiące podstawę do jego wszczęcia i wniosła o zbadanie próbki kontrolnej. W związku z tym, Prezes UOKiK zlecił Laboratorium Nawozów i Wyrobów Chemicznych Oddziału PCBC S.A. w Pile przeprowadzenie badań laboratoryjnych próbki kontrolnej wyrobu. Badania 3 labor atoryjne wykazały, że zabawka JELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 nie spełnia wymagań zawartych w pkt 4.2 normy PN - EN 71 - 3+A3:2018 - 09 Bezpieczeństwo zabawek. Część 3: Migracja pierwiastków , w zakresie migracji boru z materiału zabawki. Stwierdzono zawartość boru na poziomie 375±45 mg/kg, przy dopuszczalnej wartości granicznej migracji boru ≤300 mg/kg (sprawozdanie z badań Nr BP.PL/368/2020/JF z 8 września 2020 r.). P ismem z 21 września 2020 r. Prezes UOKiK wyznaczył stronie post ępowania 30 – dnio wy termin na przedstawienie dowodów wykonania postanowienia. Zważywszy, że pismo zostało doręczone 24 sierpnia 2020 r., termin na przekazanie dowodów upływał 26 października 2020 r. W toku prowadzonego postępowania, strona postępowania przedstawiła zesta wienie pięciu odbiorców wyrobu, oświadczenia dwóch kontrahentów o braku wyrobu w ofercie handlowej, faktury korygujące na okoliczność zwrotu 55 sztuk zabawki przez dwóch odbiorców, fakturę sprzedaży zastępującą fakturę korektę wobec zniszczenia przez jedne go kontrahenta pięciu sztuk wyrobów znajdujących się w jego posiadaniu, oświadczenie o zaprzestaniu udostępniania zabawek znajdujących się na stanie magazynowym w ilości 1 145 sztuk z uwzględnieniem zwrotów i przekazaniu tych wyrobów do utylizacji oraz Kar tę Przekazania Odpadów. Na dowód powiadomienia konsumentów o niezgodnościach wyrobu, strona postępowania przekazał a opublikowane ogłoszenia prasowe oraz wydruk komunikatu internetowego. Po przeprowadz e niu postę powania administracyjnego, decyzją nr DNR - 2/ 38 / 20 2 1 z 2 6 lutego 202 1 r. Prezes UOKiK umorzył postępowanie w sprawie zabawki JELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 niezgodnej z wymaganiami w związku z wycofaniem wyrobu z obrotu , zaprzestaniem jej udostępniania, zniszczeniem i powiadomieniem użyt kowników o stwierdzonych niezgodnościach (pkt 1 sentencji decyzji) , nałożył na stronę postępowania administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł za wprowadzenie do obrotu zabawki niezgodnej z wymaganiami (pkt 2 sentencji) oraz zobowiązał stronę postę powania do poniesienia opłat za badania laboratoryjne zabawki (pkt 3 sentencji) . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził: Istotą ogólnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 15 Kodeksu post ępowania administracyjnego , jest zapewnienie stronom postępowania prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, realizowanego poprzez złożenie odwołania od decyzji organu I instancji. Stosownie do art. 127 § 3 Kodeksu 4 postępo wania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, prz y czym art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że przez „ministra” należy rozumieć również Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcje ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierującyc h określonymi działami administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powyższego, od rozstrzygnięć wydanych przez Prezesa UOKiK – będącego centralnym organ em administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów, nad którego działalnością nadzór sprawuje Prezes Rady Ministrów – przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który stosownie do art. 129 § 2 w związku z art. 127 Kode ksu postępowania administracyjnego wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie postępowania. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 2 / 38 /202 1 z 2 6 lutego 20 20 r. został złożony przez stronę postęp owania w terminie. Konstrukcja prawna odwołania jest oparta na zasadzie skargowości co oznacza, że postępowanie odwoławcze uruchamiane jest przez czynność procesową legitymowanego podmiotu - strony lub uczestnika na prawach strony. Wniesienie odwołania p rowadzi do ponownego rozpatrzenia tej samej sprawy administracyjnej (tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym) oraz rozstrzygnięcie jej decyzją administracyjną przez organ drugiej instancji. Granice postępowania dowodowego generalnie wyznaczają za sady ogólne postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego) i zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego) dokonuje oceny materiału dow odowego zebranego w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej inst ancji, nie zaś jedynie kontrola decyzji organu I instancji czy też rozpatrzenie zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks 5 postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017). Organ jest zatem zobowi ązany do ponownego rozważenia wszelkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych, co w efekcie ma doprowadzić do wydania nowego rozstrzygnięcia w sprawie, które wyeliminuje ewentualne wady decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Zg odnie z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli w przypadku rozstrzygnięcia złożonego z kilku odrębnych punktów strona wskazuje w odwołaniu, że zaskarża decyzję pierwszoinstancyjną tylko w określonej części, którą uważa za niekorzystną, to organ II instancj i nie może wykroczyć poza tak wyznaczone granice kompetencji organu odwoławczego i obejmować rozpoznaniem i rozstrzygnięciem całą sprawę administracyjną. W takiej sytuacji ta część decyzji, którą strona nie objęła odwołaniem zyskuje przymiot ostateczności z upływem terminu do odwołania. W związku z tym, organ II instancji nie może poddać kontroli niezaskarżon ej częś ci decyzji organu I instancji i ponownie rozpatrzyć sprawę także w zakresie rozstrzygniętym niezaskarżoną częścią orzeczenia ( vide m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 556/06). Z uwagi na fakt, że w rozpatrywanym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania jednoznacznie zaskarżyła rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 powyższej decyzji, roz strzygnięcia zawarte w pkt 1 i 3 decyzji są ostateczne i prawomocne w trybie postępowania administracyjnego. W związku z powyższym, Prezes UOKiK w toku postępowania w II instancji ponownie dokonał analizy zgromadzonego materiału w zakresie objętym zaskarż eniem, a więc pkt 2 decyzji, nakładającego na stronę postępowania administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł. Slimebox sp. z o.o. z siedzibą w Piasecznie jest producentem zabawki JELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 w rozumieniu art. 4 pk t 20 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Zgodnie ze wskazanym przepisem, przez producenta należy rozumieć osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która wytwarza wyrób dla której ten wyrób za projektowano lub wytworzono, w celu wprowadzenia go do obrotu lub oddania do użytku pod własną nazwą lub znakiem towarowym. Na zabawce znajdują się dane strony postępowania, a ponadto przedsiębiorca ten wystawił deklarację zgodności dla zabawki i wskazał w niej, że jest producentem tego wyrobu . Zgodnie z przepisami prawa, przez deklarację zgodności rozumie się natomiast oświadczenie producenta, instalatora lub ich upoważnionego przedstawiciela albo prywatnego 6 importera, na ich wyłączną odpowiedzialność, że wyrób jest zgodny z wymaganiami (art. 4 pkt 6 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku) . Zgodnie z ustawą o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, ocena spełniania wymagań przez wyroby wprowadzone do obrotu należy do zadań organów nadzoru ry nku, m.in. do Inspekcji Handlowej. W tym celu, organy te mogą poddać badaniom wyrób lub zlecić ich przeprowadzenie (art. 72 ustawy). Zgodnie z art. 5 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, wyroby wprowadzane do obrotu lub oddawane do użytku mu szą spełniać wymagania. Wyroby, dla których określono wymagania w bezpośrednio stosowanym unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym lub przepisach wdrażających unijne prawodawstwo harmonizacyjne, w tym przepisach wydawanych na podstawie art. 12 ustawy o system ach oceny zgodności i nadzoru rynku podlegają obowiązkowej ocenie zgodności przed wprowadzeniem do obrotu lub oddaniem do użytku (art. 7 ust. 1 ustawy). Jedną z takich grup wyrobów są zabawki. Zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 października 2016 r. w sprawie wymagań dla zabawek (Dz. U. z 2019 r. poz. 1816) (dalej jako „rozporządzenie w sprawie wymagań dla zabawek ”) , w § 5 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia oraz w pkt 1 - 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia określono wymagania dla zabawek. Zabawką jest wyró b zaprojektowany lub przeznaczony do zabawy oraz wyrób, który ze względu na swoje cechy charakterystyczne lub wygląd może być użyty do zabawy przez dzieci w wieku poniżej 14 lat (§ 2 pkt 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wym agań dla zabawek, z abawki, a także zawarte w nich substancje chemiczne nie mogą stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia dzieci lub osób trzecich podczas przewidywanego okresu ich użytkowania, zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewi dzenia, z uwzględnieniem zachowania się dzieci. Wprowadzenie do obrotu lub oddanie do użytku wyrobu niezgodnego z wymaganiami stanowi naruszenie ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku i - zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy – uprawnia Prezesa UOKi K do nałożenia na producenta, importera albo instalatora który wprowadził taki wyrób do obrotu kary pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. W e wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 15 marca 202 1 r. strona postępowania wniosła o uchylenie pkt 2 zaskarżonej decyzji i wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 1 000 zł. 7 Strona postępowania podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 97 ust. 3 pkt 1, 4 oraz 6 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku w zw. z art. 81a § 1 Kodeksu post ę powania administracyjnego , poprzez uwzględnienie w niedostatecznym stopniu okoliczności i wagi naruszenia przez nią prawa . Zgodnie z art. 97 ust. 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, wymierzając karę pieniężną, o której mowa w art. 88 - 96 , organ nadzoru rynku bierze pod uwagę: 1) wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności liczbę wyrobów niezgo dnych z wymaganiami wprowadzonych do obrotu, oddanych do użytku lub udostępnionych na rynku, potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia; 2) częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara; 3) uprzednie ukaranie za to samo zac howanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe; 4) stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa; 5) działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu usunięcia skutków naruszenia prawa; 6) wysokość korzyści, którą strona osiągnęła; 7) w przypadku osoby fizycznej - warunki osobiste strony, na którą kara pieniężna jest nakładana; 8) współpracę z organem nadzoru rynku prowadzącym postępowanie, o którym mowa w art. 76 ust. 1 lub 1a lub art. 85 ust. 1 , w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK wskazał, że analizując wagę i okoliczności naruszenia prawa, wziął pod uwagę liczbę wyrobów niezgodnych z wymaganiami które zostały wprowadzone do obrotu, potrzebę ochrony życia i zdrowia użytkowników wyrobów oraz czas trwania naruszenia. Prezes UOKiK stwierdził na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że strona postępowania zakupiła od holenderskiego wytwórcy 2 000 sztuk zab aw e k, a następnie w okresie od września 2019 r. do lutego 2020 r. udostępniła 175 sztuk pięciu kontrahentom , a 735 sztuk bezpośrednio konsumentom. Ustalenia te nie były kwestionowane przez stronę postępowania. Prezes UOKiK uznał także, że ze względu na 8 prz ekroczony poziom migracji boru w materiale zabawki, może ona niekorzystnie wpływać na zdrowie użytkowników zabawki, którymi są dzieci. Podwyższony poziom boru może wywołać reakcje alergiczne, biegunkę i podrażnienie skóry. W związku z tym, zagrożenia dla z drowia i bezpieczeństwa dzieci Prezes UOKiK uznał za poważne. Wszystkie te okoliczności sprawiły, że Prezes UOKiK uznał naruszenie przez stronę prawa za poważne. Uzasadniając podniesion y zarzut strona postępowania argumentuje, że „ problem migracji boru w zabawkach typu slim jest powszechny i jest typowym problemem dla tego typu produktów, a w przypadku produktu będącego przedmiotem postępowania odstępstwo wartości zmierzonych było relatywnie nieznaczne i biegunowo odległe od stwierdzonych przez Prezesa UOK iK w przypadku innych analogicznych produktów ” . Zgodnie z pkt 3.11 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie wymagań dla zabawek , bez naruszenia pkt 3.3 - 3.5 , dopuszczalny poziom migracji pierwiastków z zabawek lub ich części nie może przekraczać warto ści, o których mowa w tabeli w pkt 13 Części III Właściwości chemiczne Załącznika II Wymagania szczegółowe w zakresie bezpieczeństwa Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek (Dz. Urz. U E L 170/1 z 30.06.2009 z późn. zm.). Zgodnie z pkt 13 , dopuszczalny limit migracji boru w płynnym lub lepkim materiale zabawki nie może przekraczać 300 mg/kg. W świetle przepisów prawa nie ma wątpliwości, że ty l ko zabawka w której wartość migracji boru ni e przekracza 300 mg/kg spełnia wymagania i nie stwarza zagrożenia dla użytkowników. Z obu sprawozdań z badań laboratoryjnych wynika, że zabawka będąca przedmiotem postępowania nie jest zgodna z wymaganiami ze względu na przekroczoną dopuszczalną wartość mi gracji boru z materiału zabawki. Prezes UOKiK nie podziela stanowiska strony postępowania , że fakt, iż na rynku są inne wyroby w których również został przekroczona dopuszczalna wartość migracji boru powin ien skutkować zmniejszeniem nakładanej na nią admi nistracyjnej kary pieniężnej. Podstawowym obowiązkiem producenta jest zapewnienie, aby wyrób został zaprojektowany i wytworzony zgodnie z wymaganiami. Każdy producent odpowiada za wyroby udostępniane przez siebie . Je śli producent nie jest w stanie spełnić wymagań , nie powinien wprowadzać wyrobu do obrotu. Strona postępowania powołała się m.in. na wyniki kontroli prowadzonych przez Prezesa UOKiK, dotyczących zabawek typu slim e , dowodząc tym samym, że była świadoma, że ta grupa zabawek jest narażona na prze kroczenie parametru migracji boru. W ocenie Prezesa UOKiK wiedza ta powinna skłonić ją do szczególnej rozwagi przy podejmowaniu decyzji o wprowadzaniu tych 9 zabawek na rynek i podjęciu takich działań, które zminimalizują ryzyko wprowadzenia do obrotu wyrobu stwarzającego zagrożenie. Prezes UOKiK nie podziela także zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy opinii o tym, jakoby uwzględniając niepewność pomiaru na korzyść strony, pierwsze badanie próbki zabawki (wykonane w Laboratorium UOKiK w Lublinie ) nie powinno stanowić dowodu przekroczenia wymaganych wartości badanego parametru. Wyniki zawarte w sprawozdaniu z badań Laboratorium UOKi K w Lublinie są podawane w oparciu o wytyczne metod znormalizowanych, wymagania aktów prawnych i/lub wytycznych dokum entu ISO/IEC GUIDE 98 - 4:2012 (E). Dla metod ilościowych Laboratorium stosuje zasadę podejmowania decyzji opartą na prostej akceptacji (wg ISO/IEC GUIDE 98 - 4) : a) jeżeli wynik pomiaru znajduje się w przedziale określonej tolerancji, lub na granicy t olerancji, Laboratorium stwierdza jego zgodność, ryzyko błędnej akceptacji wynosi do 50% w przypadku wyników zbliżonych do granicy tolerancji, b) jeżeli wynik pomiaru znajduje się poza przedziałem określonej tolerancji, Laboratorium stwierdza niezg odność z wymaganiami, ryzyko błędnego odrzucenia wynosi do 50% w przypadku wyników zbliżonych do granicy tolerancji. W przypadku badanej próbki zabawki JELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 (próbka 397/2019 ) zachodzi przypadek b) tzn. wynik pomiaru ( wartość migracji boru z materiału zabawki: 361,67 mg/kg) znajduje się powyżej dopuszczalnej przez normę granicy (300 mg/kg). Niepewność pomiaru wyznaczona na etapie walidacji metody dla tego pomiaru wynosi 263,80 mg/kg. Można ją odjąć od wyniku ale również dodać. Zatem wynik badania z 95% prawdopodobieństwem zawiera się w przedziale (97,87 – 625,47) mg/kg. Z uwagi na powyższe, Prezes UOKiK podtrzymuje swoje stanowisko, iż strona postępowania wprowadzając do obrotu wyroby stwarzające zagrożenie dla najmłod szych użytkowników naruszyła prawo w sposób istotny, co wpłynęło na podwyższenie kary. Strona postępowania we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdziła, że „ jest producentem zabawki wyłącznie „de lege”, jako podmiot opatrujący zabawkę swoim znakiem towarowym ”. Oświadczyła także, że wytwórca zabawki zapewnił ją, że wyrób ten spełnia wszystkie wymagania dla zabawek, w tym także migracji boru do płynu modelowego. Jak to już zostało wyjaśnione, w świetle przepisów ustawy o systemach oceny zgodności i n adzoru rynku producentem wyrobu jest nie tylko rzeczywisty wytwórca, ale i ten, kto wprowadza wyrób na rynek pod własną nazwą lub znakiem towarowym. Taki 10 przedsiębiorca nie może zwolnić się z odpowiedzialności twierdząc, że rzeczywisty wytwórca zapewniał go o spełnianiu wymagań przez wyrób. Sko ro przedsiębiorca bierze na siebie pełnienie roli producenta wyrobu, ciążą na nim wszystkie obowiązki określone w art. 13 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Wśród tych obowiązków jest m.in. konieczno ść badania w uzasadnionych przypadkach próbek wyrobów udostępnionych na rynku, w szczególności z uwagi na zagrożenie stwarzane przez wyrób. Skoro strona post ę powania miała świadomość, jak dużym problemem jest zapewnienie właściwego poziomu migracji boru, p owinna dołożyć należytej staranności i we własnym zakresie weryfikować spełnianie wymagań przez wprowadzane na rynek wyroby , a nie tylko opierać się na oświadczeniu wytwórcy . Mając na względzie powyższe, Prezes UOKiK podtrzymuje swoje stanowisko, iż stron a postępowania niewątpliwie przyczyniła się w istotnym zakresie do powstania stanu naruszenia prawa. Strona postępowania podniosła także zarzut naruszenie art. 97 ust. 3 pkt 6 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. W zaskarżonej decyzji Preze s UOKiK wskazał, że korzyść osiągniętą ze sprzedaży zabawek JELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 stanowi suma iloczynu sprzedanych kontrahentom 120 sztuk wyrobów (z uwzględnieniem 55 sztuk zwr óconych ) i jednostkowej ceny sprzedaży zabawki, wskazane j przez stronę postępowania, tj.: 7,47 zł oraz iloczynu 735 sztuk zabawki sprzedanej konsumentom i jednostkowej ceny sprzedaży – 12,90 zł . W konsekwencji Prezes UOKiK uznał, że korzyść ze sprzedaży zabawki JELLY JAR transparent kod EAN 5907616604026 wyn iosła odpowiednio 896,40 zł i 9 481,50 zł, co łącznie stanowi kwotę w wysokości 10 377,90 zł. Strona postępowania nie zakwestionowała tych wyliczeń. P o ponownym przeanalizowaniu tej dyrektywy wymiaru kary, Prezes UOKiK podtrzymuje stanowisko o prawidłowoś ci wyliczenia korzyści osiągniętej przez stronę postępowania. Prezes UOKiK podkreśla przy tym, że określając korzyść osiągniętą przez stronę , uwzględnił liczbę wyrob ów odzyska nych przez stronę postępowania od swoich kontrahentów. Nie można się natomiast zg odzić ze stroną postępowania, że przy określaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej Prezes UOKiK powinien uwzględnić poniesione przez nią w związku z postępowaniem wydatki. Oczywistym jest bowiem, że obowiązkiem producenta który wprowadził na rynek produkt niespełniający wymagań jest jego jak najszybsze wycofanie i ostrzeżenie konsumentów o stwarzanych zagrożeniach. Koszty tych działań nie wpływają na wysokość administracyjnej kary pieniężnej. 11 Strona postępowania podniosła także zarzut naruszenia a rt. 81a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazany przepis stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony. Przesłanka niedających się usunąć wątpliwości występuje, gdy nie ma dowodów i nie ma możliwości ich uzyskania albo gdy dowody wskazują na sprzeczności ustalen ia faktów mających znaczenie dla przesądzenia o nałożeniu obowiązku lub ograniczeniu lub odebraniu uprawnienia. Zasada ta oznacza, że wątpliwości faktyczne rozstrzygnąć należy na korzyść strony tylko wtedy, gdy przez reguły oceny dowodów wskazane w art. 80 - 81 Kodeksu postępowania administracyjnego organ nie jest w stanie ustalić jednoznacznie stanu faktycznego (wyrok NSA z 25 maja 2020 r., sygn. II OSK 3031/19). W ocenie strony postępowania, zgodnie z dyspozycją przywołanego przez nią przepisu, Prezes UOKi K powinien przy ocenie wagi naruszenia prawa uwzględnić niepewność pomiaru wskazaną przez laboratorium na korzyść strony. Zastosowanie art. 81a § 1 K odeksu postępowania administracyjnego (tj. zasady uwzględnienia wątpliwości na korzyść strony skarżącej) j est dopuszczalne w sytuacji, w której po zebraniu wszelkiego dostępnego materiału dowodowego stan faktyczny sprawy będzie niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Przesłanka niedających się usunąć wątpliwości występuje zatem, gdy nie ma dowodów i nie ma możl iwości ich uzyskania. Zasada ta bowiem oznacza, że wątpliwości faktyczne rozstrzygnąć należy na korzyść strony tylko wtedy, gdy przez reguły oceny dowodów wskazane w art. 80 – 81 K odeksu postepowania administracyjnego organ nie jest w stanie ustalić jednoznacznie stanu faktycznego. Wchodzą bowiem w grę dwie (lub więcej) równie prawdopodobne wersje zdarzeń (wyrok WSA w Bydgoszczy z 22 stycznia 2020 r ., II SA/Bd 988/19 ). W niniejszej sprawie przepis ten nie ma zastosowania. W ocenie Prezesa UOKiK nie ma wątpliwości co do tego, że wprowadzone przez stronę postęp owania na rynek zabawki nie spełniają wymagań. Próbki zabawek zostały pobrane przez uprawniony organ kontroli i przebadane w akredytowanych laboratoriach. Oba wyniki badań (zarówno próbki podstawowej, jak i kontrolnej) wykazały negatywny wynik badań, co zo stało udokumentowane w sprawozdaniach z badań. Przypomnieć przy tym należy, że w przypadku wątpliwości co do wyników badania próbki podstawowej (a takowe zgłosiła strona postępowania) rozstrzygające znaczenie dla oceny wyrobu ma badanie próbki kontrolnej. 12 Wyniki tego badania nie był kwestionowany przez stronę ani w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, ani we wniosku o ponowne rozpatrzenie. Niezależnie od podniesionych przez stronę postępowania zarzutów, Prezes UOKiK ponownie przeanalizował także pozost ałe dyrektywy wymiaru kary pieniężnej, określone w art. 97 ust. 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Prezes UOKiK zgodnie z art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku uwzględnił przy wymierzaniu administracyj nej kary pieniężnej na korzyść strony postępowania okoliczność, iż nie były dotychczas prowadzone wobec niej postępowania administracyjne na podstawie przepisów ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, w związku z naruszeniem obowiązków tego sam ego rodzaju. Ponieważ Prezes UOKiK nie dyspon ował wiedzą na temat uprzedniego ukarania strony postępowania za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, przesłanka ta nie była oceniana w niniejszej s prawie. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK obszernie odniósł się także do podjętych przez stronę w toku postępowania działa ń dobrowoln ych mających na celu usunięcia skutków naruszenia prawa . W wyznaczonym przez Prezesa UOKiK terminie strona postępowania przedstawiła zrzut komunikatu zamieszczonego na stronie internetowej oraz wydruki korespondencji mailowej z dwoma odbiorcami i fakturę korygującą na okoliczność zwrotu 10 sztuk wyrobu, natomiast pozostałe dowody przedkładane były sukcesywnie, a ostatnie wyjaśnienia w sprawie przekazane zostały w piśmie z 19 lutego 2021 r. Prezes UOKiK zasadnie zatem negatywnie ocenił działania podjęte przez stronę postępowania. Odnosząc się do przesłanki dotyczącej współpracy przedsiębiorcy z organem nadzoru rynku, w sz czególności przyczynienia się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania stwierdzić należy, że Prezes UOKiK uwzględnił na korzyść strony postępowania wszelkie obiektywne okoliczności zewnętrzne wpływające na podjęcie działań wskazanych w postano wieniu Prezesa UOKiK z 23 kwietnia 2020 r. W pierwotnie zakreślonym 60 – dniowym terminie strona postępowania przekazała jedynie korespondencję mailową z dwoma kontrahentami oraz jedną fakturę korygującą. Mając na uwadze konieczność wykonania badań próbki kontrolnej wyrobu oraz wyznaczenie nowego 30 – dniowego terminu na podjęcie działań określonych w postanowieniu, w związku z negatywnym wynikiem badań laboratoryjnych, podkreślić należy, iż faktyczna realizacja postanowienia Prezesa UOKiK miała miejsce do piero po 5 miesiącach od daty jego wydania. 13 Biorąc pod uwagę niewielką ilość odbiorców, którzy nabyli zabawkę, Prezes UOKiK uznał, że zakreślony termin 30 dni był odpowiedni i umożliwiał realizację działań dobrowolnych, nawet przy ewentualnym wystąpieniu nieprzewidzianych i niezależnych od strony okoliczności. Strona postępowania w wyznaczonym terminie przekazała dowody, z których tylko i wyłącznie zrzut komunikatu zamieszczonego na stronie internetowej posiadał wartość dowodową. Ponadto, lista dystrybutor ów zabawki pozwalająca zweryfikować, czy działania dobrowolne podjęto wobec wszystkich kontrahentów, przekazana została dopiero po trzecim wezwaniu Prezesa UOKiK. Z opóźnieniem, bo dopiero przy piśmie z 9 grudnia 2020 r., przedłożone zostały dowody pochod zące od odbiorców, z którymi strona postępowania komunikowała się znacznie wcześniej w sprawie stanu posiadania zabawki bądź zwrotu wyrobu, uzyskując stosowne informacje. Powyższe wpły nęło zasadnie na podwyższenie wymiaru administracyjnej kary pieniężnej. Prezes UOKiK dokonał także w ramach powtórnego rozpatrywania sprawy analizy, czy w sposób prawidłowy w toku postępowania pierwszoinstanyjnego rozpatrzono przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i czy w niniejszej sprawie zachod ziła konieczność ich zastosowania. Zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku , Prezes UOKiK jest zobligowany do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu w przypadku, gdy: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukaran a za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona kara pieniężna, lub 3) strona przedstawiła w wyznaczonym terminie dowody potwierdzają ce wykonanie postanowienia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 ustawy . Art. 97 ust. 5 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku stanowi natomiast, że przypadkach innych niż wymienione w ust. 4, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałab y być nałożona kara pieniężna, organ nadzoru rynku, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie skutków naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. 14 Przesłanka przewidziana w art. 97 ust. 4 pkt 1 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku odwołuje się do dwóch warunków, które muszą być spełnione łącznie. Po pierwsze, waga naruszenia prawa musi być zni koma, a po drugie, strona musi zaprzestać naruszenia prawa najpóźniej w toku postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (Kodeks postępowania administracyjnego. Nowe instytucje, Gajewski 2017). Naruszenie prawa nieistotne to naruszeni e przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Zaprzestanie przez stronę naruszenia prawa, to przywrócenie przez stronę postępowania stanu zgodnego z prawem (art. 189f KPA Adamiak 2017). Zgodnie z innym prz edstawionym stanowiskiem (art. 189f KPA red. Wierzbowski, 2019) naruszeniem znikomym będzie naruszenie, które nie niesie za sobą społecznego niebezpieczeństwa. Uznać należy zatem, że wpływ na ocenę znikomości naruszenia będą miały m.in. takie elementy prze dmiotowe, jak waga dobra chronionego przez normę sankcjonowaną, czas trwania naruszenia, wpływ naruszenia na poszanowanie prawa, zasięg naruszenia, liczba podmiotów, na które naruszenie ma wpływ, znaczenie następstw naruszenia, etc . Ocena w tym zakresie po zostawiona jest organowi administracji publicznej. W zaskarżonej decyzji słusznie Prezes UOKiK uznał, iż przesłanka znikomego naruszenia prawa nie występuje. Jak wynika z przekazanych przez stronę postępowania informacji, wprowadziła do obrotu wyrób, któr y stwarza ryzyko szkodliwego działania niebezpiecznej substancji dla dzieci w ilości 910 sztuk w okresie około pół roku . Prezes UOKiK uwzględnił także, że tylko 5 5 sztuk wyrob ów został o zwrócon ych przez kontrahentów . Tym samym uznać należy, że dobro chroni one jakim jest życie i zdrowie konsumentów zostało w znaczący sposób naruszone. W związku z tym, pomimo iż strona post ę powania zaprzestała wprowadzania wyrobów niezgodnych do obrotu, Prezes UOKiK nie mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pienięż nej na tej podstawie. W odniesieniu do możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej przewidzianej w art. 97 ust. 4 pkt 2 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, Prezes UOKiK nie dysponuje wiedzą w zakresie wskazanym w tym przepisie, tak ich informacji nie przekazała także strona postępowania, w związku z czym nie było możliwe zastosowanie odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na tej podstawie. Aby możliwe było skorzystanie z odstąpienia od nałożenia administracyjnej ka ry pieniężnej zgodnie z art. 97 ust. 4 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, strona postępowania musi przedstawić w wyznaczonym przez Prezesa UOKiK terminie dowody potwierdzające wykonanie postanowienia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 u stawy 15 o systemie oceny zgodności i nadzoru rynku. Jak to już zostało obszernie opisane, strona nie przedstawiła ani w wyznaczonym pierwotnie 60 - dniowym terminie, ani też w drugim, 30 - dniowym terminie wszystkich wskazanych dowodów. Należy zauważyć, że w p rzypadku każdego z obowiązków Prezes UOKiK wskazał odrębne dowody, jakie strona postępowania powinna przedstawić, aby wykazać ich wykonanie, a w konsekwencji aby możliwe było odstąpienie od nałożenia na nią kary. Jednocześnie Prezes UOKiK poinformował stro nę postępowania, że odstąpi od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli przedstawi w wyznaczonym terminie wszystkie dowody potwierdzające wykonanie postanowienia. Odnosząc się natomiast do możliwości odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej zgodn ie z art. 97 ust. 5 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku należy zauważyć, że ma on zastosowanie tylko w przypadkach innych niż wymienione w art. 97 ust. 4 ustawy co oznacza, że skoro Prezes UOKiK wydał postanowienie, o którym mowa w art. 82 u st. 1 ustawy, przepis ten nie mógł zostać zastosowany. Po ponownym przeanalizowaniu ustawowych przesłanek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, Prezes UOKiK uznał, że w niniejszej sprawie żadna z nich nie zaistniała. Administracyjną karę pieniężną za wprowadzenie do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami należałoby uznać za niezasadną w sytuacji, gdyby Prezes UOKiK błędnie uznał, że wyrób nie spełnia wymagań albo gdyby istniały podstawy do odstąpienia od nakładania tej kary. W przypadku stwierdzenia p rzez organ prowadzący postępowanie naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 88 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku oraz braku spełnienia przesłanek uzasadniających odstąpienie od nałożenia kary, wydanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej jest obligatoryjne. W niniejszej sprawie, Prezes UOKiK był nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany do nałożenia na stronę postępowania administracyjnej kary pieniężnej. W świetle powyższego, nałożenie na stronę postępowania kar y pieniężn ej w wysokości 5 000 zł było w pełni uzasadnione. W ocenie Prezesa UOKiK, kar a t a powinn a skłonić stronę postępowania do zwiększenia w przyszłości nadzoru nad wprowadzanym do obrotu wyrobami, a przypadku, gdyby mimo to do obrotu zostały wprowadzone wyroby niezgodne z wyma ganiami – do skutecznego i sprawnego ich wycofania, a także do lepszej współpracy z organami nadzoru. Zgodnie z art. 80 w zw. z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a to czy dana okoliczność została udowodniona ocenić na podstawie 16 całokształtu materiału dowodowego. W opinii organu II instancji w niniejszej sprawie prawidłowo oceniono zebrany w sprawie materiał dowodowy. W uzasadni eniu zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Strona postępowania w złożonym wniosku ograniczyła się do polemi ki z zaskarżoną decyzją, nie przedstawiła jednak żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Jak trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny „ Nie jest prawidłowy wniosek, że w sytuacji, gdy strona kwestionuje ustalenia organu administracji, a nie prz edstawia dowodów potwierdzających jej twierdzenia, na organie administracji spoczywa ciężar dowodzenia faktów mających przemawiać przeciwko ustaleniom poczynionym przez ten organ ” (wyrok NSA OZ w Katowicach z 20 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 1605/96). Zgodnie z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakr esie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Na podstawie zebranego materiału d owodowego należy stwierdzić, że zaskarżony pkt 2 decyzj i Prezesa UOKiK nr DNR - 2/ 38 /20 2 1 z 2 6 lutego 20 2 1 r. jest prawidłow y . Wszystkie okoliczności istotne dla sprawy – w tym okoliczności podnoszone przez stronę postępowania – zostały wszechstronnie rozważone i ocenione, a wydana decyzja jest ich logiczną konse kwencją. Tym samym, pkt 2 decyzj i Prezesa UOKiK nr DNR - 2/ 38 /20 2 1 z 2 6 lutego 20 2 1 r. powin ien pozostać w obrocie prawnym. Mając na uwadze powyższe, organ II instancji orzekł jak w sentencji decyzji. Rozpatrując sprawę na skutek środka zaskarżenia wniesion ego przez stronę postępowania z zachowaniem ustawowego terminu, po przeprowadzeniu postępowania z zachowaniem reguł wyrażonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów podniesio nych przez stronę postępowania, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany zaskarżon e go pkt 2 decyzji nr DNR - 2/ 38 /20 20 z 2 6 lutego 20 2 1 r. 17 W opinii Prezesa UOKiK, zaskarżon a decyzj a spełnia wymagania formalne, określone w art. 107 Kodeksu po stępowania administracyjnego, a zawarte w ni ej rozstrzygnięci e jest p rawidłowe zarówno pod kątem zgodności z prawem, jak i z punktu widzenia jego celowości i słuszności. Mając powyższe na uwadze, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji decyzji. Niniejsza d ecyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 52 § 1, w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 201 9 r. poz. 2 32 5 z późn. zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Zgodnie z art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) strona postępowania zobowiązana jest uiścić wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wartości przedmiotu zaskarż enia i wynosi odpowiednio: a) jeżeli ustalona przez Prezesa UOKiK należność pieniężna wynosi do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; b) jeżeli ustalona przez Prezesa UOKiK należność pieniężna opiewa na kwotę ponad 1 0 000 zł do 50 000 zł – 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; c) jeżeli ustalona przez Prezesa UOKiK należność pieniężna opiewa na kwotę ponad 50 000 zł do 100 000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1500 zł. Zgodnie z § 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy te go Sądu, wskazując tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. 18 Na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 244 § 1, art. 245 § 1 i art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stro nie postępowania składającej skargę na decyzję Prezesa UOKiK do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przysługuje możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem pos tępowania sądowoadministracyjnego lub w jego toku, polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych oraz ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Wymogi formalne wniosku o kreślone zostały w art. 252 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tomasz Chróstny Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów