DNR-69/2018

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Departament Nadzoru Rynku pl. Powstańców Warszawy 1 < 00 - 950 Warszawa tel. 22 826 14 35 < faks 22 827 03 04 dnr@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ DNR - 720 - 9 0 ( 2 4 )/ 17/ 18(KR) Warszawa, 2 października 2018 r. DECYZJA nr DNR - 1 / 69 /201 8 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz Dz. U. z 2018 r. poz. 149) oraz w zw. z art. 33a ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 10 i art. 13 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047), p o przeprowadzeniu postępowania w sprawie z wniosku o pono wne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji nr DNR - 1/ 46 /2018 z dnia 2 0 lipca 2018 r. , w zakresie określonym w pkt 2 sentencji decyzji, nakładającej na Panią Joannę Chaładzińską prowadzącą działalność gospodarzą pod firmą F.P.H.U. Joanna Chaładzińska w Tuszynie kar ę p ieniężnej w wysokości 2 .000 zł za wprowadzenie na rynek produktu nie spełniającego wymagań bezpieczeństwa, postanawiam utrzymać decyzję w m ocy. UZASADNIENIE W trakcie kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy …………………. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą …………………………………………………….. ……………………………………….. , inspektorzy reprezentujący Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ha ndlowej poddali ocenie bezpieczeństwa w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047, zwanej dalej „ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów”) m.in. sukienkę „EMA FASHION” (zwaną dalej Sukienką, Produktem ) , w zakresie normy PN - EN 14682:2015 - 02 określającej „wymagania dotyczące sznurów i sznurków ściągających w odzieży dziecięcej dla dzieci do 14 roku życia, łącznie z kostiumami do przebierania się i ubiorami narciarskimi”. 2 W wyniku przeprowadzonej oceny inspektorzy stwierdzili, że Sukienka nie spełnia wymagań pkt 3.1.4 normy PN - EN 14682:2015 - 02 z uwagi na występowanie kokardy przymocowanej na stałe, której obwód pętli wynosi 10cm, przy dopuszczalnym obwodzie nie większym niż 7,5 cm. Pismem z dnia 15 listopada 2018 r. Warmińsko – Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał P rezes owi U rzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwan emu dalej P rezesem UOKiK) protokół kontroli wraz z aktami kontroli w powyższej spraw ie. P o przeprowadzeniu analizy akt kontroli Prezes UOKiK stwierdził, że Wyrób nie spełnia ogólnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa. W związku z powyższym uznał za zasadne wszczęcie w tej sprawie postępowania administracyjnego na podstawie ustawy o ogóln ym bezpieczeństwie produktów. Pismem z 8 grudnia 2017 r. , z godnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 , „zwanego dalej K.p.a.”), Prezes UOKiK powiadomił przedsiębiorcę F.P.H.U. J oanna Chaładzińska z siedzibą w Tuszynie ( zwaną dalej S tron ą ) o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ogólnego bezpieczeństwa sukienki „ EMA FASHION” z kokardą , wprowadzonej na rynek przez Stronę. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2018 r. Prezes UOKiK wyznaczył Stronie termin 21 dni na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez Sukienkę oraz przedstawienie dowodów potwierdzających podjęte w tym celu działania. W toku postępowania ustalono, że Strona wprowadziła na rynek 241 sztuk Sukienki, a także uzyskano dowody na potwierdzenie okoliczności, że przedsiębiorca usunął przyczyny zagrożeń. Decyzją nr DNR - 1/ 46 /2018 z dnia 2 0 lipca 2018 r.: 1. na podstawie art. 24 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 13 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów Prezes UOKiK umorzył postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa sukienki „EMA FASHION” z kokardą w związku ze stwierdzeniem, że przedsiębiorca usunął przyczyny zagrożeń , 2. na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie p roduktów nałożył na Panią Joannę Chaładzińską karę pieniężną w wysokości 2 .000 zł (słownie: dwa tysięcy złotych) za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa. Wnioskiem z dnia 2 sierpnia 2018 r. nadanym 3 sierpnia w polskiej pl acówce operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948) Strona zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (zwanym dalej „Wnioskiem”) zakończonej decyzją nr DN R - 1/ 46 /2018 z dnia 20 lipca 2018 r. (zwaną dalej „Zaskarżoną decyzją”) wnosząc o „anulowanie kary pieniężnej gdyż jest ona wysoka i bardzo obciążająca budżet mojej rodziny” . 3 W u zasadni eniu wniosk u Pani Joanna Chaładzińska wskaz ała , że ze względu na stan zdrowia nie była w stanie udzielić wyczerpujących wyjaśnień w toku postępowania. Ponadto wskaz ała , że zwr acała się wielokrotnie do kontrahentów z prośbą o złożenie oświadczeń odnośnie posiadania Sukienki oraz na temat ewentualnych skarg lub reklamacji. Dzi ałania te nie były jednak skuteczne. Ponadto Strona wyjaśnia, iż nie odebrała pisma Prezesa UOKiK z dnia 22 czerwca 2018 r., ponieważ przebywała w tym okresie z mężem i dziećmi u dalszej rodziny, powrót od której nastąpił po terminie w którym możliwy był o dbiór awizowanego pisma. Strona w niosła jednocześnie o uwzględnienie, że „żadnemu dziecku nie stała się krzywda” Do dnia wydania niniejszej decyzji Strona nie wzięła czynnego udziału w postępowaniu oraz nie zapoznała się z aktami sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje: Na podstawie art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, w zakresie nieregulowanym ustawą do postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów stosuje się przepis y kodeksu postępowania administracyjnego. Natomi ast, stosownie do art. 127 § 3 K. p . a . , od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z kolei zgodnie z art. 129 § 2 K. p . a . , odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stron ie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W świetle powyższego wskazać należy, że postępowanie zostało zainicjowane Wnioskiem Pani Joanny Chaładzińskiej poprzez nadanie Wniosku w polskiej placówce pocztowej o peratora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe w dniu 3 sierpnia 2018 r. z zachowaniem wymaganego przez przepisy art. 129 § 2 K.p.a. 14 - dniowego terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie spra wy (Zaskarżona Decyzja została bowiem doręczona podmioto wi biorąc emu udział w postępowaniu w dniu 30 lipca 2018 r.). Należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zrealizowane zostały przesłanki wynikające z art. 127 § 3 oraz art. 129 § 2 K.p.a. , upoważniające i zobowiązujące Prezesa UOKiK do ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej zakończonej Zaskarżoną Decyzją i wydania nowego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Zgodnie z poglądem ugruntowanym w doktrynie prawa i orzecznictwie sądowym, istotą postępowania odwoławczego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, a nie zaś jedyni e kontrola decyzji organu pierwszej instancji, czy też rozpatrzenie zasadności zarzutów podniesionych w 4 odwołaniu (Adamiak, w: Adamiak/Borkowski, K . p.a. Komentarz, 3. wyd., Warszawa, Art.138 Nb 1, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracy jnego z dnia 9.10.1992 r., V S.A. 137/92; opubl. ONSA z. 1/1992, poz. 22). Organ jest zobowiązany zatem do ponownego rozważenia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych, co w efekcie ma doprowadzić do wydania now ego rozstrzygnięcia w sprawie, które wyeliminuje ewentualne wady decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Tak kształtowany zakres postępowania odwoławczego jest wyrazem realizacji wynikającej z art. 15 K.p.a. zasady dwuinstancyjności post ępowania administracyjnego, zgodnie z którą obywatel ma prawo do dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia jego sprawy przez kompetentny organ władzy państwowej (Adamiak, w: Adamiak/Borkowski, KPA Komentarz, 3. wyd., Warszawa, Art . 15 Nb 1). Skutkiem złożenia przez stronę odwołania jest zatem zainicjowanie administracyjnego toku instancji, w ramach którego następuje przekazanie kompetencji do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej z organu I instancji na org an II instancji. W odmienny sposób gwarancje wynikające z zasady dwuinstancyjności zapewniane są w sytuacji, gdy organem właściwym do rozpatrzenia sprawy w pierwszej instancji jest organ administracyjny w randze ministra, nad którym z uwagi na strukturalne ograniczenia administracji publicznej nie występują organy wyższego stopnia. Wówczas uprawnienie strony do dwukrotnego rozpoznania sprawy administracyjnej realizowane jest w ramach instytucji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, która uregulowana została w art. 127 § 3 K.p.a. W tym trybie strona niezadowolona z decyzji wydanej przez ministra lub centralny organ administracji rządowej jest uprawniona do zainicjowania przed tym samym organem dru giego postępowania merytorycznego w tej samej sprawie, do którego odpowiednio należy stosować przepisy K.p.a. dotyczące odwołań. Postępowanie wszczęte wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy kończy się rozstrzygnięciem - sposobem załatwieni a sprawy - przewidzianym w art. 138 § 1 K.p.a. (por. wyroki NSA z dnia 17 listopada 2000 r., sygn. Akt 1 SA 1543/99, LEX n r 57182, i z dnia 27 listopada 2001 r., sygn. akt I SA 1011/00, LEX nr 81760). Powyższe oznacza, że organ wydają cy decyzję na skutek prawidłowo złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy „obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, która już raz została rozstrzygnięta przez ten organ w ramach działania jako organu pierwszej instancji, prz y zastosowaniu takich rozstrzygnięć, które zosta ły przewidziane w art. 138 § 1 K. p . a . ” (tak: wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2007 r., sygn. V SA/Wa 248/07, LEX nr 338253). Zgodnie z art. 138 § 1 K.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1 ) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postę powanie 5 odwoławcze. Biorąc po uwagę brzmienie ww. przepisu należy wskazać, że „kompetencje organu odwoławczego obejmują zarówno korygowanie wad prawnych decyzji organu pierwszej instancji polegających na niewłaściwie zastosowanym przepisie prawa materialnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych. W przypadku odmiennego rozstrzygnięcia sprawy organ odwoławczy ma kompetencje merytoryczno - reformacyjne. Może wydać decyzję uchylają cą w całości lub części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy, w sytuacji gdy uznał, iż rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest nieprawidłowe z uwagi na niezgodność z przepisami prawa lub z punktu widzenia celowości” (tak: wyrok WSA w War szawie z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. VII SA/Wa 504/08, LEX nr 508489). Takiej weryfikacji - kierując się kryterium legalności i celowości - dokonał Prezes UOKiK w przedmiotowym postępowaniu. Formułując swoje żądanie w piśmie z 2 sierpnia 2018 r. Strona wskazała, że wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr DNR - 1/ 46 /218 , zwracając się o „anulowanie kary pieniężnej, gdyż jest ona wysoka i bardzo obciążająca budżet mojej rodziny” . Zgodnie ze stanowiskiem Naczelneg o Sądu Administracyjnego „Pomimo iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie dopuszczają wprost wniesienia odwołania tylko od części decyzji pierwszoinstancyjnej, to automatycznie nie wyłącza to takiej możliwości w sytuacji, gdy z jednej decyzji da się wyodrębnić niejako poszczególne rozstrzygnięcia, które mogłyby stanowić w rzeczywistości niejako odrębne decyzje. Wtedy to prawem strony jest zaskarżyć taką decyzję tylko w wyodrębnionej części. W takiej sytuacji w pozostałej części (niezaskarżonej ) decyzja taka staje się prawomocna z datą upływu terminu do wniesienia odwołania i jako taka funkcjonuje w obrocie prawnym. Zatem w przypadku, gdy strona jednoznacznie w odwołaniu wskazuje, że zaskarża decyzje pierwszoinstancyjną w określonej, dającej się wyodrębnić części, to organ drugiej instancji nie może wykroczyć poza wyznaczone granice kompetencji organu odwoławczego i w konsekwencji nie może poddać kontroli niezaskarżonej części decyzji organu pierwszej instancji i ponownie rozpatrzyć sprawy także w zakresie rozstrzygniętym niezaskarżoną częścią orzeczenia.” (Wyrok NSA z dnia 9 maja 2014 r., sygn. I OSK 2492/12). Stanowisko powyższe podziela Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie opinią którego „ Jeżeli w okolicznościach danej sprawy, ma jąc na uwadze treść rozstrzygnięcia np. złożonego z kilku odrębnych elementów, punktów z treści odwołania wynika, że strona odwołuje się wyłącznie od skonkretyzowanej części rozstrzygnięcia o rganu pierwszej instancji, którą uważa za niekorzystną, to brak j est podstaw, aby organ odwoławczy obejmował rozpoznaniem i rozstrzygnięciem całą sprawę administracyjną. W takiej bowiem sytuacji stwierdzić należy, że decyzja organu pierwszej instancji, w części od której strona nie wniosła odwołania, uzyskuje przymiot o stateczności z upływem terminu do odwołania. I staje się co do zasady wykonalna (art. 130 § 1 i 2 K .p.a. ). Ponowne orzeczenie w tym zakresie przez organ odwoławczy, należy wówczas uznać za działanie z urzędu, które stanowi rażące naruszenie prawa, 6 w rozumi eniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. ” (Wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. II SA/Bd 1411/14). W e Wniosku Strona wn i o sła wyłącznie o „ anulowanie kary pieniężnej gdyż jest ona wysoka i bardzo obciążająca budżet mojej rodziny ” . Analiza treści wniosku wskazuje zatem , że strona postępowania zaskarżyła jedynie pkt 2 decyzji nr DNR - 1/ 46 /2018 z dnia 20 lipca 2018 r., ponieważ nie znajdujemy w e Wniosku wyrazu niezadowolenia Strony odnośnie pkt 1 rozstrzygnięcia. Jednocześnie zauważyć należy, że zaró wno w niniejszym postępowaniu, jak również w postępowaniu je poprzedzającym Strona nie kwestionowała , że Produkt nie spełniał ogólnych wymagań bezpieczeństwa oraz złożyła wyjaśnienia i dokumenty , które pozwoliły na ustalenie , że przedsiębiorca usunął przyc zyny zagrożeń, w związku z czym Prezes UOKiK umorzył postępowanie administracyjne w tej części . Zatem r ozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 tej decyzji jest ostateczne. W związku z tym, Prezes UOKiK w toku niniejszego postępowania ponownie dokonał analizy zg romadzonego materiału dowodowego i rozpatrzył sprawę wyłącznie w zakresie objętym zaskarżeniem. Podstawą do nałożenia przez Prezesa UOKiK na Stronę kary pieniężnej było wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa, tj. sukienki „E MA FASION” z kokardą. Pani Joanna Chaładzińska, prowadząca działalność gospodarczą pod firmą F.P.H.U. „EMA” Joanna Chaładzińska w Tuszynie , naruszyła obowiązek określony w art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, co wyczerpuje przesłanki określone w art. 33a ust. 2 pkt 2 powyższej ustawy. W pierwszej kolejności rozważyć zatem należało, czy zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, pomimo naruszenia ww. obowiązku. Z godnie z art. 189f § 1 Kodeksu postępowania ad ministracyjnego, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowani e prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. N ależy zauważyć, ż e Produkt jest przeznaczony dla kategorii konsumentów podlegających szczególnej ochronie , tj. dla dzieci, a liczba produktów wprowadzonych na rynek, tj. 241 egzemplarzy, nie była znikoma. Wobec faktu, że prawie wszystkie sukienki pozostają dalszym ciągu u konsumentów (jedynym egzemplarzem pozostającym na rynku był bowiem egzemplarz stanowiący próbkę rozjemczą), są oni w dalszym ciągu narażeni na zagrożenie stwarzane przez ten produkt, zwłaszcza, że odzież dziecięca, z której dane dziecko wyrosło, jest częst o przekazywana innym dzieciom, np. z rodziny lub z otoczenia znajomych, co powoduje, że liczba konsumentów narażonych na zagrożenie stwarzane przez produkt może się powiększyć. W niniejszej sprawie prawdopodobieństwo to jest tym wyższe, że dzieci nie noszą tego typu odzieży 7 na co dzień, lecz okazjonalnie (np. święta, uroczystości), w związku z czym nie niszczy się ona tak szybko, a co za tym idzie, nadaje się do oddania, a nawet sprzedaży (np. przez internet), co również jest częstą praktyką w przypadku ubr ań przeznaczonych dla dzieci. Zatem waga naruszenia prawa nie jest znikoma. Jednocześnie , Prezes UOKiK nie dysponuje wiedzą na temat uprzedniego nałożenia na stronę postępowania prawomocną decyzją administracyjnej kary pieniężnej za to samo zachowanie prze z inny uprawniony organ administracji publicznej. W ocenie Prezesa UOKiK nie zachodzą zatem przesłanki określone w art. 189f § 1 K.p.a. zobowiązujące Prezesa UOKiK do odstąpienia od wymierzenia kary pienię ż nej w niniejszej sprawie . Zgodnie z art. 33a ust 2 pkt 2 ustawy o ogó lnym bezpieczeństwie produktów, za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa, Prezes UOKiK może nałożyć na producenta karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł. Kary pieniężne nakładane przez Prezesa UOKiK na producentów na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów mają charakter fakultatywny. Nakładanie ich - względnie samo zagrożenie nimi - stanowi istotny instrument, który ma na celu przyczynienie się do przestrzegania przepi sów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów przez ww. podmioty. Kara pieniężna nakładana przez organ nadzoru ma charakter represyjno – wychowawczy i jest nakładana or az wykonywana w celu zachowania oraz przestrzegania obowiązującego porządku praw nego. M a ona na celu prewencję, tj. zapobieganie tego rodzaju naruszeniom ustawy w przyszłości, jak również represję, czyli ma stanowić odczuwalną dolegliwość za jej naruszenie. Rozpatrując ponownie sprawę, należy przypomnieć, że Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie zawiera zamkniętego katalogu przesłanek, od których uzależniona jest wysokość kar nakładanych na przedsiębiorców , Prezes UOKiK ustala wysokość nakładanej kary pieniężnej zgodnie z a rt. 33a ust. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów uwz ględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków przez stronę postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe, rozpatrując ponownie sprawę Prezes UOKiK wziął ponownie pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym argumentację Strony zawa rtą we Wniosku. Nie podlega wątpliwości i nie uległo zmianie ustalenie, że d ziałalność strony postępowania ma charakter profes jonalny (zawodowy), co oznacza, że konsumenci mają prawo oczekiwać, iż prod ukty wprowadzane przez nią na rynek będą spełniały wyma gania bezpieczeństwa , a od osoby prowadzącej działalność gospodarczą w określonej dziedzinie należy oczekiwać znajomości przepisów prawnych regulujących tą działalność w stopniu wystarczającym do jej poprawnego 8 prowadzenia , co potwierdził Naczelny Sąd Admi nistracyjny w wyroku z 29 listopada 2000 r., sygn. I SA/Gd 1185/98 . Zauważyć należy, że strona nie podjęła pełnej współpracy z organem nadzoru. Postanowieniem z 14 grudnia 2017 r. Prezes UOKiK wyznaczył stronie postępowania termin 21 dni na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez kwestionowane sukienki oraz przedstawienie dowodów potwierdzających podjęte w tym celu działania, jednocześnie zwracając się o przekazanie informacji dotyczących obrotu sukienką. W odpowiedzi, strona postępowania przekazała jedyn ie zdawkowe informacje dotyczące liczby produktów wprowadzonych na rynek, nie przekazując dowodów podjęcia działań mających na celu wyelim i nowani e zagrożeń stwarzanych przez produkt (np. dowodów nadania pism ze stosowną informacją do dystrybutorów produktu ), a nawet nie zadeklarowała zamiaru podjęcia takich działań. Szczegółowe informacje dotyczące obrotu sukienką Prezes UOKiK uzyskał dopiero na skutek zleconej przez niego kontroli, przeprowadzonej u strony postępowania przez inspektorów Insepkcji Handlowej . Ponadto, dopiero podczas przedmiotowej kontroli strona postępowania skontaktowała się z dystrybutorami sukienki – przy czym nie dokonała tego drogą mailową lub listowną, jak prosił Prezes UOKiK, ale w rozmowie telefonicznej, poprzez wiadomości SMS oraz k omunikator internetowy, w związku z czym organ nadzoru, dla celów dowodowych, musiał sam wystąpić do dystrybutorów z prośbą o przekazanie pisemnych oświadczeń o nieposiadaniu sukienek na stanie. Strona postępowania nie wycofała z rynku ani nie podjęła dzia łań naprawczych wobec wyprodukowanych przez siebie sukienek, poza jednym egzemplarzem, stanowiącym próbkę rozjemczą, zwolnioną z zabezpieczenia na wniosek Prezesa UOKiK. Odnosząc się do wyjaśnień Strony zawartych we Wniosku, a dotyczących choroby Strony n ależy zwrócić uwagę na fakt, iż choroba Stron y nie wpływa na ustalenie, iż Produkt nie spełniał wymagań bezpieczeństwa , a zagrożenie które stanowi produkt miało realny wymiar i nie było znikome . Pani Janna Chaładzińska odebrała zawiadomienie o wszczęciu po stępowania oraz postanowienie Prezesa UOKiK z dnia 14 grudnia 2017 r. i nie podjęła się niezwłocznie wykonania przedmiotowego postanowienia , nawet po powrocie ze zwolnienia . Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą może podjąć działania mające na celu wykonanie postanowienia osobiście lub może działać przez swoich pracowników lub pełnomocników. Strona w piśmie stanowiącym odpowiedź na postanowienie Prezesa UOKiK z 14 grudnia 2017 r. przedstawiła co prawda informację, iż przebywa na zwolnieniu lekar skim, lecz jednocześnie nie poinformowała o tym, że stanowi to przeszkodę w wykonaniu postanowienia, zwłaszcza w ujęciu długoterminowym (nie przedstawiła również dowodu na potwierdzenie tego oświadczenia) . Tym bardziej że postanowienie zostało doręczone 29 grudnia 2017 r., natomiast pismo Strony wpłynęło do Prezesa UOKiK 26 stycznia 2018 r. tj. miesiąc później , 9 co w przypadku zwykłej choroby pozwalało oczekiwać na wykonanie postanowienia w niedługim terminie . Pomimo tego, że Pani Joanna Chaładzińska została dokładnie poinformowana jakie dowody należy przedstawić na okoliczność stwierdzenia, że przedsiębiorca usunął przyczyny zagrożeń oraz wyznaczenia konkretnego terminu dla tej czynności, do czasu przeprowadzenia kolejnej kontroli Strona pomimo podjęc ia działalności (Strona uczestniczyła w kontroli 6 kwietnia 2018 r.) nie przedstawiła dowodów na podejmowanie działań w celu wykonania postanowienia. Powyższa okoliczność ma szczególne znaczenie, ponieważ Strona podniosła we wniosku iż wielokrotnie zwracał a się do kontrahentów o przekazanie pisemnego oświadczenia dotyczącego Produktu, niemniej jednak w toku kontroli 6 kwietnia 2018 r. ustalono, że do przedsiębiorcy ………………………………………. przesłano informację, że Produkt może stwarzać zagrożenie, nie zwrócono się jednak o przesłanie pisemnego oświadczenia o stanie magazynowym. Odpowiedź o tym, że ww. przedsiębiorca nie posiada już Produktu została otrzymana za pośrednictwem komunikatora i na tym zakończono sprawę . N atomiast w przypadku przedsiębiorcy …………………………………. Strona zaprzestała działań po otrzymaniu MMS z treści którego wynika, że przedsiębiorca ten nie posiada sukienek. Strona również w tym przypadku nie zwróciła się o przekazanie pisemnego oświadczenia, które mogłaby przedstawić organowi, w celu szybkiego wy jaśnienia sprawy , usunięcia przyczyn zagrożeń i zakończenia postępowania. Biorąc zatem pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, w ocenie prezesa UOKiK sam fakt, że Strona przez pewien okres czasu od grudnia 2018 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, nie stanowi przesłanki pozwalającej na uznanie, że Strona współpracowała w pełni z Prezesem UOKiK w celu usunięcia przyczyny zagrożeń stwarzanych przez Produkt. Ponadto za okoliczność szczególnie obciążającą Prezes UOKiK uznał, i ż wobec strony postępowania by ło już w cześniej prowadzone postępowanie na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, dotyczące tej samej grupy pro duktów (tj. odzieży dla dzieci). Strona powinna by ć świadoma ciążących na niej jako na podmiocie wprowadzającym produkty na rynek obowiązków oraz przestrzegać zakazu wprowadzania na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa ( vide decyzja Prezesa UOKiK nr DNR - 1/94/2016 z 25 sierpnia 2016 r. ). Jednocześnie, z uwagi na uprzednio to czące się postępowanie w zakresie ogólneg o bezpieczeństwa odzieży, strona postępowania powinna wykazywać się zwiększoną świadomością w zakresie przepisów prawa z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów. Kolejną okolicznością przemawiającą na niekorzyść strony postępowania jest fakt, iż wprowadz one przez nią na rynek sukienki są produktami przeznaczonymi dla dzieci, a więc grupy konsumentów która – zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów – podlega szczególnej ochronie. 10 W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów kryterium pomocnicze przy określeniu wysokości kary pieniężnej stanowi wysokość korzyści majątkowej osiągniętej przez stronę postępowania ze sprzedaży produktów będących jego przedmiotem. Korzyść osiągniętą ze spr zedaży stanowi iloczyn sprzedanych produktów, które nie spełniają ogólnych wymagań bezpieczeństwa i średniej ceny sprzedaży uzyskanej przez stronę postępowania. Przy ustalaniu ceny sprzedaży jednej sztuki produktu Prezes UOKiK oparł się na fakturach sprzed aży sukienek, z których wynikało, że produkty były oferowane w cenie 15 zł i 30 zł. W związku z powyższym, organ nadzoru przyjął , że średnia cena sprzedaży sukienki wyn iosła 22,50 zł i w konsekwencji uznał, że osiągnięta przez stronę postępowania korzyść m ajątkowa ze sprzedaży 240 sztuk produktów (mając na względzie, że jeden egzemplarz sukienki został naprawiony przez stronę postępowania) stanowiła 5 400 zł. Jednocześnie wyjaśnić należy, że sam fakt, iż Strona nie podejmowała korespondencji kierowanej prze z prezesa UOKiK, a z czym związane są wyjaśnienia Strony zawarte we wniosku, nie stanowi w ocenie organu przesłanki wpływającej na wymiar kary. Co prawda Strona nie dopełniła swoim zachowaniem obowiązku wynikającego z art. 41 § 1 K.p.a., niemniej jednak ki erowane do Strony pisma odniosły skutek prawny zgodnie z art. 41 § 2 K.p.a. W uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona złożyła wyjaśnienia odnośnie swojej choroby w grudniu 2018 r., odnośnie współpracy z organem oraz dotyczące nieobecności Strony pod adresem wskazanym do doręczeń w CEIDG – w związku z nieodebraniem korespondencji od Prezesa UOKiK. Powyższe okoliczności w ocenie Prezesa UOKiK nie stanowią okoliczności mogących stanowić podstawę do zmiany wysokości kary, nałożonej Zaskarżoną decyzją. Jako okoliczność łagodzącą Prezes UOKiK uznał fakt, że strona postępowania nie otrzymała skarg konsumentów ani informacji o wypadkach z udziałem kwestionowanych czujników. Powyższą okoliczność należy oceniać jednak z zachowaniem stosownej ostrożn ości , albowiem konsumenci posiadający Produktu, który de facto nie jest bezpieczny, nie są świadomi tego że sukienka „ EMA FASHION ” z kokardą może stwarzać ryzyko podczas zabawy ruchowej np. na placu zabaw , co może przekładać się na brak skarg i reklamacji. Sam fakt braku skarg nie przesądza bowiem o tym, że produkt jest bezpieczny. „ Organ uwzględniając interes strony postępowania wskazał, że wymierzając karę 20.000 złotych uwzględnił brak skarg konsumentów na sprzedawany produkt, choć, w ocenie Sądu, w obli czu udokumentowanego, realnego zagrożenia ze strony kwestionowanej rozpałki fakt ten powinien w najmniejszym stopniu wpływać na wysokość kary (Wyrok WSA w Warszawie z 13 stycznia 2010 r., sygn. VI SA/Wa 1855/09). Wymierzając karę w wysokości 2.000 zł , Prezes UOKiK uwzględnił wagę naruszenia przez stronę postępowania przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Należy bowiem 11 zauważyć, że w niniejszej sprawie przeważają okoliczności obciążające Stronę. W związku z powyższym nałożona na stronę postę pow ania kara pieniężna stanowi ąca 2 % maksymalnego wymiaru kary, wynoszącego - zgodnie z ustawą o ogólnym bezpieczeństwie - do 100 000 zł jest w ocenie Prezes a UOKiK jest adekwatna do stwierdzonych naruszeń, spełni swój skutek prewenc yjno – represyjny i skłon i przedsiębiorcę do nienaruszania przepisów z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów. Po dokonaniu ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, Prezes UOKiK postanowił na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymać w mocy Zaskarżoną Decyzję w za skarżonej części. Strona postępowania wprowadziła na rynek Produkt, który nie jest bezpieczny. Przedstawione przez Stronę wyjaśnienia nie stanowią w ocenie Prezesa UOKiK podstawy do zmiany oceny przeprowadzonej w postępowaniu poprzedzającym wydanie Zaskarż onej decyzji. W związku z powyższym utrzymanie decyzji DNR - 1/ 46 /2018 z dnia 2 0 lipca 2018 r. nakładającej na Stronę kar ę pieniężn ą w wysokości 2 .000 zł jest w pełni uzasadnione w świetle zgromadzonego materiału dowodowego W związku z powyższym Prezes UOKi K orzekł, jak w sentencji. P o u c z e n i e Od niniejszej decyzji Stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa UOKiK (art. 3 § 2 pkt 1, art. 13 § 1 i § 2, art. 50 § 1, art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 201 7 r., poz 1369 z późn. zm.). W przypadku skorzystania z ww. uprawnienia, zgodnie z art. 233 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 pkt. 2 i § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.) , strona postępowania zobowiązana jest uiścić gotówką do kasy W ojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu wpis stały, który w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. W przypadku zakwes tionowania rozstrzygnięcia w zakresie kary pieniężnej, zgodnie z art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowani u przed sądami administracyj nymi w związku z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysoko ści oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami 12 administracyjnymi , strona postępowania zobowiązana jest uiścić wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i wynosi odpowiednio: a) jeżeli ustalona pr zez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów należność pieniężna wynosi do 10 000 zł – 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; b) jeżeli ustalona przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów należ ność pieniężna opiewa na kwotę ponad 10 00 0 zł do 50 000 zł – 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; c) jeżeli ustalona przez Prezesa Urzędu Ochrony Ko nkurencji i Konsumentów należność pieniężna opiewa na kwotę ponad 50 000 zł do 100 000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1500 zł. Zgodnie z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu p rzed sądami administracyjnymi , wpis uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu A dministracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu, wskazując tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. Ponadto, zgodnie z art. 243 § 1 w związku z art. 244 § 1, 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stronie postępowania składającej skargę na decyzję Prezesa UOKiK do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przysług uje możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania sądowo administracyjnego lub w jego toku, polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych oraz ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Wymogi formalne wniosku określone zostały z art. 252 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administrac yjnymi. Z up. PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKUTRNCJI i KONSUMENTÓW W I C E P R E Z E S Dorota Karczewska