RGD-10/2014

RGD-61-3/14/MLM Gdańsk, 17 czerwca 2014 r. D ECYZJA NR RGD. 10/2014 Stosownie do art. 33 ust. 4, 5 i 6ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konku- rencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zmianami) - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - po przeprowadzeniu postę- powania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczę- tego z urzędu przeciwko przedsiębiorcy Mariola Rychel, prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Mariola Rychel Mari Yarn w Smolcu: I. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) uznaje się za prak- tykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów określoną w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, działania przedsiębiorcy pole- gające na zawarciu w Regulaminie sklepu internetowego postanowienia o treści: W przypadku kiedy Klient skorzystał z opcji darmowej dostawy, o której mowa w ust. 10 a następnie korzystając z ustawowego prawa odstąpienia od umowy, odstępuje od zawartej z e-dziewiarka.pl umowy w taki sposób, Ŝe łącznie a) rzeczywista wartość zamówienia zmniejsz się do poziomu poniŜej 250 zł; b) wartość zamówienia ulega zmniejszeniu o co najmniej 30%, wówczas opcja darmowej przesyłki, o której mowa w ust. 10 zostaje anulowana, a klient jest zobowiązany do pokrycia zrealizowanej dostawy rzeczywiście zakupionych to- warów zgodnie z ust. 5 przy czym e-dziewiarka.pl jest upowaŜniona do potrą- cenia sobie kosztów takiej dostawy z pieniędzy naleŜnych klientowi do zwrotu z tytułu odstąpienia od umowy, które narusza art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 poz. 1225) i stwierdza się zanie- chanie jej stosowania z dniem 4 marca 2014 r. II. Na podstawie art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) uznaje się za prak- tykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, działania przedsiębiorcy polegające na zamieszczeniu w Regulaminie sklepu internetowego e- dziewiarka.pl informacji, zgodnie z którą do skorzystania z prawa do odstąpie- nia od umowy w terminie 10 dni, koniecznym jest zwrócenie towaru, co moŜe wprowadzać konsumentów w błąd co do przysługujących im uprawnień, wynika- jących z art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw kon- sumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebez- pieczny (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 poz. 1225), i które to działanie wyczer- puje znamiona nieuczciwej praktyki rynkowej zdefiniowanej w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 4 w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura UOKiK w Gdańsku 2 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl poz. 1206) i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 4 marca 2014 r. III. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz na podstawie art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 267), w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów obciąŜa się przedsiębiorcę Mariolę Rychel, prowadzącą działalność gospodarczą pod fir- mą Mariola Rychel Mari Yarn w Smolcu kosztami postępowania w sprawie sto- sowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz zobowiązu- je się tego przedsiębiorcę do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w kwocie 15,20 zł (słownie: piętnaście zł 20/100) w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. U ZASADNIENIE [1] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej równieŜ Pre- zesem Urzędu) dokonał analizy treści wzorca umowy stosowanego przez przedsiębiorcę Mariola Rychel, prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Mariola Rychel Mari Yarn w Smolcu tj. Regulaminu sklepu internetowego e- dziewiarka.pl i stwierdził, iŜ istnieje uzasadnione podejrzenie, iŜ przedsię- biorca ten dopuszcza się stosowania praktyk, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Mając na uwadze dokonane ustalenia, Prezes Urzędu wszczął przeciwko przedsiębiorcy, postanowieniem nr 39 z dnia 11 lutego 2014 r., postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. [2] Przedsiębiorca, pismem Prezesa Urzędu z dnia 14 lutego 2014 r., został za- wiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbio- rowe interesy konsumentów i postawienia mu zarzutów dotyczących: I. Stosowania praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konku- rencji i konsumentów, polegającej zawarciu w Regulaminie sklepu interne- towego e-dziewiarka.pl postanowienia, o treści: W przypadku kiedy Klient skorzystał z opcji darmowej dostawy, o której mowa w ust. 10 a następnie korzystając z ustawowego prawa odstąpienia od umowy, odstępuje od zawartej z e-dziewiarka.pl umowy w taki sposób, Ŝe łącznie a) rzeczywista wartość zamówienia zmniejsz się do poziomu poniŜej 250 zł; b) wartość zamówienia ulega zmniejszeniu o co najmniej 30%, wów- czas opcja darmowej przesyłki, o której mowa w ust. 10 zostaje anulowana, a klient jest zobowiązany do pokrycia zrealizowanej dostawy rzeczywiście zakupionych towarów zgodnie z ust. 5 przy czym e-dziewiarka.pl jest upo- waŜniona do potrącenia sobie kosztów takiej dostawy z pieniędzy naleŜnych klientowi do zwrotu z tytułu odstąpienia od umowy, które moŜe naruszać art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 poz. 1225); 3 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl II. Stosowania praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na zamieszczeniu w Regulaminie sklepu internetowego e-dziewiarka.pl informacji, zgodnie z którą do skorzy- stania z prawa do odstąpienia od umowy w terminie 10 dni, koniecznym jest zwrócenie towaru, co moŜe wprowadzać konsumentów w błąd co do przysłu- gujących im uprawnień, wynikających z art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 poz. 1225); i które to działanie moŜe wyczerpywać znamiona nieuczciwej praktyki rynkowej zdefiniowanej w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 4 w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczci- wym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206); [3] Odpowiadając na postawione zarzuty Mariola Rychel, pismem z dnia 4 marca 2014 r. oraz 31 marca 2014 r. poinformowała, iŜ Regulamin sklepu internetowe- go zawierający zakwestionowane przez Prezesa Urzędu postanowienia obowią- zywał od 20 marca 2013 r. Z dniem 4 marca 2014 r., a więc prawie natychmiast po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, został wprowadzony w Ŝycie nowy Regulamin sklepu internetowego, w którym nie ma juŜ niedozwolonych uregulowań. Jednocześnie przedsiębiorca zwrócił się z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 27 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. M AJĄC NA UWADZE ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY , P REZES U RZĘDU USTALIŁ I ZWAśYŁ , CO NASTĘPUJE . [4] MoŜliwość rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie kon- kurencji i konsumentów uzaleŜniona jest od uprzedniego stwierdzenia, czy za- groŜony został w niej interes publicznoprawny. Prezes Urzędu jest bowiem uprawniony do realizacji zasadniczego celu powołanej ustawy, którym, zgod- nie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, jest określanie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Istnienie interesu publicznego jest jednocześnie konieczną przesłanką zastosowania sankcji przewidzianych w przepisach ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Pojęcie interesu publicznego naleŜy jednak interpretować przez pryzmat ak- sjologii ustawodawstwa antymonopolowego. Sformułowanie „w interesie pu- blicznym” oznacza, Ŝe ochrona podejmowana jest w interesie państwa, nieza- leŜnie od działań jednostek i niezaleŜnie od ich interesów. Zgodnie z dotychczasową linią orzecznictwa, naruszenie interesu publiczno- prawnego ma miejsce, gdy skutkami działań sprzecznych z przepisami prawa dotknięty został „szerszy krąg uczestników rynku”, a takŜe, gdy działania te wywołują na rynku inne niekorzystne zjawiska. Istnienie interesu publiczno- prawnego naleŜy oceniać przez pryzmat szerszego spojrzenia, uwzględniają- cego całość negatywnych skutków działań na określonym rynku. UŜytego sfor- mułowania: „dotknięcie skutkami działań”, nie moŜna jednak rozumieć w spo- sób wąski, jako tylko bezpośredniego pokrzywdzenia uczestników rynku. Trze- ba tu oceniać całość negatywnych skutków działań przedsiębiorcy, kierując się 4 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl ogólnymi celami prawa ochrony konkurencji i konsumentów (por. wyrok Sądu NajwyŜszego, III SK 40/07, z dnia 5 czerwca 2008 r.). Rozpatrywana sprawa ma, w ocenie Prezesa Urzędu, charakter publiczno- prawny, albowiem dotyczy ochrony interesu szerokiej grupy konsumentów, którzy są lub mogą być klientami przedsiębiorcy. Jednocześnie działania przedsiębiorcy, kwalifikowane jako sprzeczne z prawem, zasadami współŜycia społecznego i dobrymi obyczajami wywołują negatywne skutki na rynku. [5] W postępowaniu, które kończy niniejsza decyzja, przedsiębiorcy postawiono zarzuty naruszenia art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 oraz ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbio- rowe interesy konsumentów, z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, Ŝe przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone (pkt 1), 2) naruszenie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji (pkt 2), 3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji (pkt 3). Aby działania przedsiębiorcy mogły zostać uznane za sprzeczne z powołanymi wyŜej przepisami art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nie- zbędne jest wykazanie, iŜ spełniają one łącznie następujące przesłanki: − ujawniają się w obrocie konsumenckim, a więc dotyczą relacji przedsię- biorca-konsument, − stanowią działanie bezprawne, − naruszają zbiorowe interesy konsumentów. [6] Mariola Rychel jest przedsiębiorcą, w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o och- ronie konkurencji i konsumentów, zgodnie z którym pod pojęciem tym rozu- mie się m.in. przedsiębiorcę w znaczeniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 672). Artykuł 4 tej ustawy stanowi, iŜ: 1) przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą, 2) za przedsiębiorców uznaje się takŜe wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. W oparciu o treść art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej działal- nością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, han- dlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóŜ, a takŜe działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Zgodnie z danymi umieszczonym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Dzia- łalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej CEIDG Mariola Rychel, prowa- dzi działalność gospodarczą pod firmą Mariola Rychel Mari Yarn w Smolcu. Przedmiotem działania przedsiębiorcy jest sprzedaŜ detaliczna prowadzona przez domeny sprzedaŜy wysyłkowej lub Internet. Przedsiębiorca umoŜliwia 5 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl konsumentom dokonywanie zakupów w formie umowy zawieranej na odle- głość. W myśl art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 22 1 Kodeksu cywilnego za konsumenta uwaŜa się osobę fizyczną dokonującą czyn- ności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. W przedmiotowej sprawie fakt zawierania przez Spółkę - będącego przedsię- biorcą - z konsumentami transakcji kupna-sprzedaŜy towarów oferowanych przez przedsiębiorcę na stronie internetowej prowadzonej pod adresem www.e-dziewiarka.pl, nie budzi wątpliwości, co przesądza o tym, iŜ pierwszą z przesłanek określonych w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumen- tów naleŜy uznać za spełnioną. [7] Za wypełnioną naleŜy uznać takŜe trzecią przesłankę, bowiem naruszenie zbiorowych interesów konsumentów ma miejsce wtedy, gdy działanie przed- siębiorcy godzi w interesy konsumentów jako zbiorowości, to jest w sytuacji, gdy skierowane jest nie tylko do indywidualnych konsumentów, lecz szersze- go, nieograniczonego liczbowo kręgu osób, do których dotarła i dotrzeć moŜe oferta przedsiębiorcy. W rozpatrywanej sprawie wymieniony warunek jest spełniony, bowiem oferta Marioli Rychel adresowana była i jest nie do ściśle określonego, konkretnego konsumenta, lecz do z góry nieokreślonej, niemoŜ- liwej do zidentyfikowania liczby konsumentów, których sytuacja jest iden- tyczna i wspólna. Ponadto działania przedsiębiorcy polegające na stosowaniu nieuczciwej prak- tyki rynkowej czy niezgodne z przepisami ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny mogły prowadzić do naruszenia interesów ekonomicznych kon- sumentów/kontrahentów przedsiębiorcy, w szczególności, w wypadku gdy nie otrzymywali oni całości dokonanych wpłat, tytułem zakupów na odległość lub na skutek nieprawdziwych informacji nie skorzystali z przysługujących im praw. [8] Jako bezprawne naleŜy kwalifikować takie zachowania danego przedsiębiorcy, które są sprzeczne z prawem, zasadami współŜycia społecznego lub dobrymi obyczajami, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Dla ustalenia bezprawności działania wystarczy, Ŝe określone zachowanie koliduje z przepi- sami prawa (por. Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji pod red. Janusza Szwaji, Wyd. CH Beck, Warszawa 2000 r., s. 117-118). W przedmiotowej sprawie Prezes Urzędu postawił przedsiębiorcy zarzut sto- sowania działań bezprawnych związanych z: 1. Naruszeniem przepisów ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektó- rych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 poz. 1225). 2. Stosowaniem nieuczciwej praktyki rynkowej zdefiniowanej w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 4 w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierp- nia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206) 6 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl Uzasadnienie stosowania praktyk związanych z naruszeniem przepisów ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. [9] Art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje za prakty- kę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów godzące w nie bezprawne działania przedsiębiorcy. [10] W przedmiotowej sprawie przedsiębiorcy postawiono zarzut związany z naru- szeniem przepisów ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 poz. 1225), związany ze stoso- wania praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na zamieszczeniu we wzorcu umownym Regulamin sklepu internetowego informacji, o treści: W przypadku kiedy Klient skorzystał z opcji darmowej dostawy, o której mo- wa w ust. 10 a następnie korzystając z ustawowego prawa odstąpienia od umowy, odstępuje od zawartej z e-dziewiarka.pl umowy w taki sposób, Ŝe łącznie a) rzeczywista wartość zamówienia zmniejsz się do poziomu poniŜej 250 zł; b) wartość zamówienia ulega zmniejszeniu o co najmniej 30%, wów- czas opcja darmowej przesyłki, o której mowa w ust. 10 zostaje anulowana, a klient jest zobowiązany do pokrycia zrealizowanej dostawy rzeczywiście za- kupionych towarów zgodnie z ust. 5 przy czym e-dziewiarka.pl jest upowaŜ- niona do potrącenia sobie kosztów takiej dostawy z pieniędzy naleŜnych klientowi do zwrotu z tytułu odstąpienia od umowy, co moŜe naruszać art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumen- tów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpiecz- ny. Zgodnie z brzmieniem art. 7 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, konsument, który zawarł umowę na odległość moŜe od niej odstąpić, bez podania przyczyny, w ciągu 10 dni, od dnia wydania rzeczy. W ustępie 3 tego przepisu zastrzeŜono, Ŝe w razie odstąpienia od umowy to co strony świadczy- ły ulega zwrotowi, w stanie niezmienionym, niezwłocznie, nie później jednak niŜ w terminie 14 dni. Nie jest dopuszczalne zastrzeŜenie, Ŝe konsumentowi wolno odstąpić od umowy za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne). Tymczasem z treści postanowienia z §4.11 wzorca umownego, stosowanego przez Mariolę Rychel wynika, Ŝe w przypadku gdy klient odstępuje od umowy przedsiębiorca dokonuje zwrotu tylko części wpłaty uiszczonej przez klienta, potrącając sobie z kwoty naleŜnej konsumentowi koszty dostawy towaru. Oceniając działanie przedsiębiorcy pod kątem naruszenia zasady określonej w powołanym przepisie wskazać naleŜy równieŜ, na wyrok Trybunał Sprawie- dliwości Unii Euro pejskiej (dalej „ETS”), z dnia 15 kwietnia 2010 r., w którym ETS orzekł, iŜ koszty wysyłki towaru nie powinny obciąŜać konsu- menta, który odstępuje od umowy zawartej z przedsiębiorcą na odległość. W przypadku odstąpienia przez konsumenta od umowy, przedsiębiorca nie ma prawa Ŝądać od niego zwrotu kosztów wysyłki towaru. Strony mają wówczas obowiązek zwrotu jedynie wzajemnych świadczeń - konsument na własny koszt odsyła towar, natomiast przedsiębiorca zwraca otrzymaną cenę. Uzasad- niając swoje stanowisko ETS wskazał, iŜ dyrektywa 97/7/WE Parlamentu Euro- 7 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl pejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość definiuje umowę zawieraną na od- ległość jako „kaŜdą umowę dotyczącą towarów lub usług zawartą między kon- sumentem i dostawcą (rozumianym jako kaŜdy przedsiębiorca, który w umo- wach objętych dyrektywą działa w granicach swojej działalności) w ramach systemu sprzedaŜy lub świadczenia usług na odległość, zorganizowanego przez dostawcę, który do celów umowy wykorzystuje wyłącznie jeden lub kilka środ- ków porozumiewania się na odległość do momentu zawarcia umowy włącznie”. Takimi środkami porozumiewania się na odległość są m. in. internet, media drukowane (np. formularze, listy seryjne, katalogi, reklamy prasowe), środki komunikacji telefonicznej (w tym telefon, automatyczne urządzenie wywołu- jące, telefaks) oraz środki komunikacji radiowej i telewizyjnej (radio, telewi- zja, wideotekst). KaŜdy konsument, który zawiera umowę w wyŜej opisany sposób posiada prawo odstąpienia od niej. Dyrektywa stanowi, Ŝe termin do odstąpienia nie moŜe wynosić mniej niŜ siedem dni roboczych (w Polsce wyno- si on 10 dni kalendarzowych) bez Ŝadnych sankcji i bez konieczności podawa- nia powodu odstąpienia. W razie skorzystania przez kupującego z prawa od- stąpienia od umowy, przedsiębiorca zobowiązany jest do zwrócenia mu zapła- conej ceny bez dodatkowych kosztów. Nie moŜe on równieŜ ponosić z tytułu wykonywania przysługującego mu prawa odstąpienia od umowy Ŝadnych opłat poza bezpośrednimi kosztami zwrotu towarów. ETS podkreślił, Ŝe cel dyrekty- wy to bez wątpienia zapobieganie zniechęcaniu konsumenta do skorzystania z przysługującego mu prawa odstąpienia od umowy 1 . Mając na uwadze powyŜsze, uznać naleŜy, Ŝe Mariola Rychel, nie dokonując zwrotu całości wniesionych przez konsumenta środków, tytułem zapłaty za towar, narusza zasadę zawartą w art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez pro- dukt niebezpieczny. Zatem takie działanie uznać naleŜy za bezprawne. Jak wynika z ww. przepisów ustawy rezygnacja z zakupionego w sklepie inter- netowym towaru w ustawowym terminie 10 dni nie upowaŜnia przedsiębiorcy do pobierania jakichkolwiek opłat z tego tytułu, ani teŜ do pomniejszania czę- ści naleŜności uiszczonej przez konsumenta, w wysokości odpowiadającej su- mie kosztów wysyłki. Potrącanie kosztów dostawy towaru jest działaniem bezprawnym, godzącym w ekonomiczny interes konsumenta, a przekazanie konsumentom nieprawdziwej informacji w tym zakresie prowadzi do za- chwiania równowagi pomiędzy sprzedawcą a kupującym, na którego przedsię- biorca przenosi cały cięŜar kosztów związanych z transportem zakupionych towarów. Mając na uwadze okoliczności faktyczne sprawy Prezes Urzędu uznał, iŜ zosta- ło udowodnione, Ŝe działania przedsiębiorcy, jako niezgodne z przepisem art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzial- ności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, są bezprawne. [11] Na podstawie art. 27 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w przy- padku zaniechania stosowania przez przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu przed- 1 por. decyzja Prezesa UOKiK nr RWR. 15/2011 z dn. 17.07.2011. 8 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl miotowej praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, jednocze- śnie stwierdzając zaniechanie jej stosowania. W trakcie prowadzonego postępowania przedsiębiorca przedstawił nowy, obo- wiązujący od dnia 4 marca 2014 r., wzorzec umowny Regulamin sklepu inter- netowego e-dziewiarka.pl. Analiza przekazanego wzorca wskazuje, Ŝe z jego treści przedmiotowe postanowienie zostało usunięte. Mając na uwadze powyŜsze Prezes Urzędu uznał, Ŝe przedmiotowa praktyka była stosowana przez Mariolę Rychel od 20 marca 2013 r. i została zaniechana z dniem 4 marca 2014 r. W związku z powyŜszym orzeczono jak w punkcie I sentencji niniejszej decy- zji. Udowodnienie praktyki związanej ze stosowaniem nieuczciwej praktyki rynko- wej. [12] Art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów stosowanie nieuczci- wych praktyk rynkowych lub czynów nieuczciwej konkurencji. [13] Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym prakty- kom rynkowym Praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeŜeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub moŜe zniekształcić zachowania rynkowe prze- ciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. [14] Pojęcie dobrych obyczajów nie zostało w prawie zdefiniowane, ale podobnie jak zasady współŜycia społecznego, jest przedmiotem wielu orzeczeń sądo- wych oraz opracowań doktryny. 2 Wskazuje się w nich, Ŝe dobre obyczaje to uczciwe zasady postępowania i ustalone zwyczaje w ujęciu etyczno- moralnym, a na ich treść składają się elementy etyczne i socjologiczne kształ- towane przez oceny moralne i społeczne stanowiące uzupełnienie porządku prawnego. W wyroku z dnia 16 stycznia 2013 r., w sprawie o sygn. akt XVII AmC 5406/11, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, definiując pojęcie dobrych obycza- jów wskazał, Ŝe poprzez dobre obyczaje rozumiemy pewien powtarzalny wzo- rzec zachowań, który jest aprobowany przez daną społeczność lub grupę. Są to pozaprawne normy postępowania, którymi przedsiębiorcy winni się kiero- wać. Ich treści nie da się określić w sposób wyczerpujący, poniewaŜ kształto- wane są przez ludzkie postawy uwarunkowane zarówno przyjmowanymi war- tościami moralnymi, jak i celami ekonomicznymi i związanymi z tymi prakty- kami Ŝycia gospodarczego. Wszystkie one podlegają zmianom w ślad za zmie- niającymi się ideologiami politycznymi i społeczno-gospodarczymi oraz prze- wartościowaniami moralnymi. W szczególności zaś, dobre obyczaje to normy postępowania polecające na nienaduŜywaniu w stosunku do słabszego uczest- nika obrotu posiadanej przewagi ekonomicznej. 2 np. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 13 listopada 1991 r., I ACr 411/91, Wokanda 1992/4, J. Szwaja w: Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – Komentarz, Warszawa 2000, str. 122-133, R. Stefanicki, Dobre obyczaje w prawie polskim, Przegląd Prawa Handlowe- go, 2002/5; 9 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl Z kolei w wyroku z dnia 23 lutego 2006 r., sygn. akt XVII Ama 118/04, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, Ŝe za sprzeczne z dobrymi obyczajami moŜna uznać działania zmierzające do niedoinformowania, dez- orientacji, wywołania błędnego przekonania u konsumenta, a takŜe wykorzy- stania jego niewiedzy lub naiwności. [15] Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym działanie wprowadzające w błąd, polega- jące, w szczególności, na rozpowszechnianiu nieprawdziwych informacji, uznaje się za praktykę rynkową jeŜeli działanie to w jakikolwiek sposób po- woduje lub moŜe powodować podjecie przez przeciętnego konsumenta decy- zji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. [16] Jak wynika z treści art. 2 ust. 7 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym prak- tykom rynkowym, przez decyzję dotyczącą umowy rozumie się podejmowaną przez konsumenta decyzję, co do tego, czy, w jaki sposób i na jakich warun- kach dokona zakupu lub zapłaci za produkt, bez względu na to, czy konsument postanowi dokonać określonej czynności, czy teŜ powstrzyma się od jej doko- nania. W związku z tym, nieuczciwa praktyka rynkowa moŜe dotyczyć decyzji zarówno, co do potencjalnej moŜliwości zawarcia umowy, jak i umowy rze- czywiście zawieranej. NaleŜy jednak podkreślić, Ŝe praktyka określona w art. 4 i 5 ustawy o prze- ciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym odnosi się do decyzji podej- mowanych przez przeciętnego konsumenta, za którego uznaje się konsumenta dobrze poinformowanego, uwaŜnego i ostroŜnego. Oceny tej naleŜy dokonać z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przyna- leŜności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie praktyki rynkowej lub produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy ze względu na szczególne cechy, takie jak: wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 2 ust. 2 tej ustawy). Definicja przeciętnego konsumenta precyzuje więc pewien zespół cech mentalnych kon- sumenta, jego przeciętność, polegającą na tym, Ŝe z jednej strony moŜemy wymagać od takiego konsumenta pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rze- czywistości, lecz z drugiej strony nie moŜemy uznać, Ŝe jest to wiedza kom- pletna i profesjonalna i Ŝe konsument – mimo tej ogólnej orientacji w rzeczy- wistości – ma prawo pewnych rzeczy nie wiedzieć. Dlatego teŜ, to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek rzetelnego poinformo- wania swoich klientów/konsumentów o ich prawach i obowiązkach wynikają- cych i dotyczących nawiązanego stosunku prawnego. W przedmiotowej sprawie oferta handlowa przedsiębiorcy, kierowana jest do niedookreślonej grupy osób fizycznych, konsumentów, którzy zawierają umo- wę w celu bezpośrednio niezwiązanym z działalnością gospodarczą, czyli kon- sumentów przeciętnych. Są to osoby, które posiadają odpowiednią orientację w otaczającej ich rzeczywistości oraz umiejętności pozwalające na nabywa- nie poszukiwanych towarów poprzez zawieranie umów na odległość, jak rów- nieŜ osoby zainteresowane towarami określonego rodzaju, przeznaczonych do wykonania prac autorskich i rękodzieła tj. wszelkiego rodzaju włóczki i inne akcesoria dziewiarskie (druty, szydełka, igły, guziki, koraliki itp. oraz wyroby /gadŜety dziewiarskie). Przyjąć jednak naleŜy, Ŝe konsumenci/kontrahenci przedsiębiorcy, zazwyczaj, nie posiadają profesjonalnej wiedzy nt. obowiąz- 10 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl ków, czy praw wynikających z odpowiednich przepisów prawnych, jak i regu- lujących rodzaj prowadzonej przez Mariolę Rychel działalności gospodarczej. Dlatego teŜ to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek rzetelnego poinformo- wania swoich klientów/konsumentów o ich uprawnieniach wynikających i do- tyczących nawiązanego stosunku prawnego. [17] Zgodnie z treścią art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym praktykę rynkową uznaje się za działania wprowadzają- ce w błąd, jeŜeli działania te związane są z rozpowszechnianiem nieprawdzi- wych informacji, a pod ich wpływem przeciętny konsument mógł podjąć decy- zję, której inaczej by nie podjął. Wprowadzające w błąd działanie moŜe doty- czyć praw konsumenta, w szczególności prawa do naprawy lub wymiany pro- duktu na nowy albo prawa do obniŜenia ceny lub do odstąpienia od umowy. [18] Postawiony przedsiębiorcy zarzut dotyczy zamieszczenia w Regulaminie sklepu internetowego informacji, zgodnie z którą do skorzystania z prawa do odstą- pienia od umowy w terminie 10 dni, koniecznym jest zwrócenie towaru, co moŜe wprowadzać konsumentów w błąd co do przysługujących im uprawnień, wynikających z art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez pro- dukt niebezpieczny (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 poz. 1225), i które to dzia- łanie moŜe wyczerpywać znamiona nieuczciwej praktyki rynkowej zdefinio- wanej w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 4 w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206). Przedsiębiorca, prowadząc działalność gospodarczą, polegającą na oferowaniu konsumentom towarów oraz moŜliwości ich zakupu na odległość ma obowiązek respektować przepisy prawa, w tym, w szczególności przepisy ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzial- ności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. W oparciu o przepis art. 7 ust. 1 tej ustawy konsument, który dokonał zakupu na odległość moŜe od umowy odstąpić, bez podania przyczyn, w terminie 10 dni od dnia wydania rzeczy. Do odstąpienia do umowy wystarczającym jest złoŜenie oświadczenia na piśmie. Przepisy ustawy nie warunkują uznania od- stąpienia za skuteczne dokonaniem zwrotu towaru. Tymczasem, przedsiębior- ca, w stosowanym wzorcu umownym, informuje konsumentów o prawie do od- stąpienia od umowy w terminie 10 dni od daty wydania towaru (§7 ust. 1 wzorca). Jednocześnie zastrzega, Ŝe Do skorzystania z prawa, o którym mowa w ust. 1, koniecznym jest zwrócenie towaru w stanie niezmienionym, tj. aby zakupiony towar był nieuŜywany, posiadał oryginalne opakowanie, nieznisz- czone metki. Wprawdzie przepisy ustawy (art. 7 ust. 3) określają konsekwencje wykonania przez konsumenta uprawnienia od odstąpienia do umowy, w postaci zwrotu otrzymanego świadczenia są to jednak skutki wykonania prawa konsumenta nie zaś warunki jego skuteczności. W przypadku gdyby konsument, po odstą- pieniu od umowy, nie zwrócił dostarczonego towaru, w ustawowym terminie, przedsiębiorcy przysługiwałoby roszczenia o jego wydanie. Uwzględniając okoliczności faktyczne sprawy, zdaniem Prezesa Urzędu, przedsiębiorca błędnie informuje konsumentów o ich prawach i obowiązkach określonych w przepisach ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, 11 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl zgodnie bowiem z tą ustawą, nie jest prawdziwą informacją, Ŝe do skorzysta- nia z praw do dostąpienia do umowy konieczny jest równoczesny zwrot do- starczonego towaru. Niewątpliwie działanie przedsiębiorcy uznać naleŜy za sprzeczne z dobrymi obyczajami, w kontekście przywołanego wyŜej wyroku Sądu Ochrony Konku- rencji i Konsumentów, z dnia 23 lutego 2006 r., sygn. akt XVII Ama 118/04, gdyŜ działanie to zmierza do niedoinformowania, dezorientacji i wywołania błędnego przekonania u konsumentów na temat jego praw. Zdaniem Prezesa Urzędu naruszenie dobrych obyczajów zostało dokonane przez przedsiębiorcę poprzez podawanie nieprawdziwych informacji, sugeru- jących jakoby warunkiem skorzystania z prawa do odstąpienia od umowy był równoczesny zwrot towaru. Jednocześnie, działanie takie niewątpliwie mogło zniekształcić zachowania rynkowe konsumenta i spowodować podjęcie przez niego decyzji, której by nie podjął, gdyby udzielone przez przedsiębiorcę informacje nie wprowadziły go w błąd. KaŜdy z klientów Marioli Rychel mógł zrezygnować z prawa do od- stąpienia od umowy, nawet jeśli od wydania towaru nie minęło 10 dni, kiedy uznał, iŜ nie będzie w stanie, w tym samym czasie, dokonać jednoczesnego zwrotu towaru, co więcej konsument w ten sposób stracił bezpowrotnie okre- ślone środki finansowe, wydając je na towar niepotrzebny, nieprzydatny czyli zbędny. W tej sytuacji, zadaniem Prezesa Urzędu okoliczności faktyczne sprawy uza- sadniają zarzut stosowania przez Mariolę Rychel nieuczciwych praktyk rynko- wych. [19] W oparciu o przepis art. 27 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w przypadku zaniechania stosowania przez przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu przed- miotowej praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, jednocze- śnie stwierdzając zaniechanie jej stosowania. W trakcie niniejszego postępowania przedsiębiorca przedstawił nowy, wpro- wadzony w Ŝycie z dniem 4 marca 2014 r., wzorzec umowny Regulamin sklepu internetowego e-dziewiarka.pl. W nowym wzorcu przedsiębiorca w § 7 zawarł postanowienia o treści: 1. KaŜdy Klient, który jest konsumentem ma prawo do odstąpienia od umowy bez podania przyczyn składając stosowane oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni, liczonym od dnia wydania towaru. Do skorzystania z tego prawa wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem, jest ono jednak ograni- czone w czasie i przysługuje jedynie przez 10 dni (podstawa prawna: art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 02 -03-2000 o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny). 2. JeŜeli Klient skorzysta z prawa, o którym mowa w ust. 1, konieczne jest zwrócenie towaru w stanie niezmienionym tj. aby zakupiony towar był nie- uŜywany, posiadał oryginalne opakowanie, niezniszczone metki. Zwrot powi- nien nastąpić niezwłocznie, nie później niŜ w terminie 14 dni. 12 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl Mając na uwadze powyŜsze Prezes Urzędu uznał, Ŝe praktyka objęte rozpatry- wanym zarzutem były stosowana przez Mariole Rychel, od 20 marca 2013 r. i została zaniechana z dniem 4 marca 2014 r. tj. z dniem rozpoczęcia obowią- zywania nowego wzorca umowy. Z tych teŜ przyczyn orzeczono jak w punkcie II sentencji niniejszej decyzji. [20] Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które moŜe być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 ust. 1 tej ustawy, jeŜeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów usta- wy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany po- nieść koszty postępowania. Niniejsze postępowanie w sprawie stosowania przez przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes Urzędu orzekł jak w punk- tach I i II sentencji decyzji. Ponadto, zgodnie z art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks po- stępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 267) or- gan administracji publicznej, jednocześnie z wydaniem decyzji, ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązanej do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Do kosztów postępowania zalicza się m.in. koszty doręczenia stronom pism urzędowych (art. 263 § 1 k.p.a.). Prezes Urzędu w przedmiotowej decyzji uznał, Ŝe przedsiębiorca dopuścił się stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa Urzędu ze stroną. W związku z powyŜszym postanowiono przed- siębiorcę obciąŜyć kosztami postępowania w wysokości 15,20 zł (słownie: piętnaście zł 20/100) W związku z tym orzeczono jak w punkcie III sentencji niniejszej decyzji. POUCZENIA: Na podstawie art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 267) w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyznaczył stronie termin 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniej- szej decyzji na uiszczenie kosztów niniejszego postępowania w wysokości 15,20 zł. PowyŜszą kwotę naleŜy wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen- tów w Warszawie: NBP O/O W ARSZAWA 511010101000787822 31000000. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 101), od niniejszej decyzji przysługuje stronie od- wołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumen- 13 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Gdańsku ul. Podwale Przedmiejskie 30, 80 - 824 Gdańsk tel.: 58 346-29-32, fax.: 58 346-29-33 gdansk@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl tów w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Preze- sa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konku- rencji i Konsumentów w Gdańsku. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie III niniejszej decyzji, stosownie do art. 264 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 267), w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do art. 81 ust. 5 tej ustawy i w związku z 479 32 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, naleŜy wnieść zaŜalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Z upowaŜnienia Prezesa Urzędu Roman Jarząbek Dyrektor Delegatury UOKiK w Gdańsku