RGD-11/2010

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA UOK I K W G DAŃSKU 80-824 G DAŃSK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL . (058) 346-29-32, T EL /F AX (058) 346-29-33, 301-51-75 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD. 61- 13/10/IW Gdańsk, 30 listopada 2010r. D ECYZJA N R RGD. 11/2010 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 w związku z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lu- tego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), sto- sownie do art. 33 ust. 6 ww. ustawy i § 5 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107 poz. 887), po przeprowadzeniu po- stępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczętego z urzędu przeciwko przedsiębiorcy: AMBIT Licznerski i Walder Spółka jawna z siedzibą w Gdyni, - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - po uprawdopodobnieniu stosowania przez tego przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na stosowaniu we wzorcach umów zatytułowanych: Umowa o naukę języka (prestiże/solo) , Umowa o naukę języka (grupa comfort) i Umowa o prowadzenie zajęć plastycznych (grupa comfort) postanowień o brzmieniu: : 1. „Sądem właściwym dla rozpoznawania sporów z niniejszej umowy jest sąd powszechny właściwy miejscowo dla Centrum Edukacyjnego” , 2. „Kwoty opłat określone w poniższych tabelach mogą ulec podwyższeniu o kwotę podatku VAT, o ile podatkiem takim zostaną obciążone Usługi Edu- kacyjne. (…)” które są postanowieniami umownymi wpisanymi na podstawie art. 479 45 Kodeksu postę- powania cywilnego do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone; i przyjęciu zobowiązania ww. przedsiębiorcy do podjęcia działań zmierzających do zaniechania naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, nakłada się na AMBIT Licz- nerski i Walder Spółka jawna z siedzibą w Gdyni obowiązek wykonania tego zobowiązania w terminie dwóch tygodni od uprawomocnienia się decyzji poprzez podjęcie następujących działań: • zawieranie nowych umów w oparciu o wzorce umów zatytułowanych: Umowa o na- ukę języka (prestiże/solo) , Umowa o naukę języka (grupa comfort) i Umowa o pro- 2 wadzenie zajęć plastycznych (grupa comfort) niezawierające zakwestionowanych zapisów, • pisemne poinformowanie konsumentów, którzy zawarli umowy z wykorzystaniem ww. wzorców, o możliwości ich aneksowania poprzez wykreślenie z nich zakwestio- nowanych zapisów. II. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), stosownie do art. 33 ust. 6 ww. ustawy i § 5 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie wła- ściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107 poz. 887) - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - nakłada się na przedsiębiorcę AMBIT Licznerski i Walder Spółka jawna z siedzibą w Gdy- ni obowiązek przekazania – w terminie dwóch miesięcy od uprawomocnienia się niniejszej decyzji – informacji o realizacji przyjętego zobowiązania. UZASADNIENIE W dniu 27 lipca 2010 r. – po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego mają- cego na celu wstępne ustalenie, czy działania przedsiębiorcy: AMBIT Licznerski i Walder Sp. j. z siedzibą w Gdyni, zwanej dalej: „AMBIT” lub ‘Spółką”, w zakresie stosowanych po- stanowień umownych we wzorcach „umowa o naukę języka …” i innych wzorcach umów zawieranych z konsumentami, uzasadniają wszczęcie postępowania w sprawie zakazu sto- sowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów – wystosowano do ww. Spółki wystąpienie o dobrowolną zmianę zapisów stosowanych wzorców umów, które mo- gły być uznane za kształtujące prawa i obowiązki konsumentów w sposób sprzeczny z do- brymi obyczajami, rażąco naruszając ich interesy. W odpowiedzi na wystąpienie Spółka przedstawiła nowe wzorce umów zatytułowanych: Umowa o naukę języka (prestiże/solo) , Umowa o naukę języka (grupa comfort) i Umowa o prowadzenie zajęć plastycznych (gru- pa comfort), z których usunięto zakwestionowane w ww. piśmie postanowienia, jednakże wprowadziła do nich dwa zapisy, które są tożsame z postanowieniami wpisanymi do reje- stru postanowień uznanych za niedozwolone, zwanego dalej: „ rejestrem ”, a mianowicie postanowienia o brzmieniu: - „Sądem właściwym dla rozpoznawania sporów z niniejszej umowy jest sąd po- wszechny właściwy miejscowo dla Centrum Edukacyjnego” , - „ Kwoty opłat określone w poniższych tabelach mogą ulec podwyższeniu o kwotę podatku VAT, o ile podatkiem takim zostaną obciążone Usługi Edukacyjne. (…)” , Pismem z dnia 27 sierpnia 2010 r. ponownie zwrócono się do Spółki AMBIT o do- browolne usunięcie ww. postanowień z nowo opracowanych wzorców, wprowadzonych w życie od dnia 1 września 2010 r. W odpowiedzi z dnia 6 września 2010 r. Spółka poin- formowała Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej: „Preze- sem UOKiK” lub „Prezesem Urzędu”, iż jej zdaniem zgłoszone zastrzeżenia są niezasadne i nie ma podstaw, aby przyjąć, że stosowane wzorce umowne w jakikolwiek sposób naru- szają prawa konsumentów. 3 Ze względu na odmowę podjęcia przez Spółkę działań mających na celu usunięcie z obowiązujących od dnia 1 września 2010 r. wzorców umów postanowień tożsamych z wpisanymi do rejestru postanowień niedozwolonych o brzmieniu: „Sądem właściwym dla rozpoznawania sporów z niniejszej umowy jest sąd powszechny właściwy miejscowo dla Centrum Edukacyjnego” i „ Kwoty opłat określone w poniższych tabelach mogą ulec pod- wyższeniu o kwotę podatku VAT, o ile podatkiem takim zostaną obciążone Usługi Eduka- cyjne. (…)” w dniu 11 października 2010 r. postanowieniem Nr 190 wszczęto z urzędu po- stępowanie w sprawie stosowania przez Spółkę AMBIT praktyki naruszającej zbiorowe in- teresy konsument ó w, zdefiniowanej w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), zwanej dalej: „ ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów ”. Jak wynika z poczynionych ustaleń Spółka AMBIT prowadzi działalność gospodarczą, m.in. w zakresie usług edukacyjnych, na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądo- wego dokonanego w dniu 12 sierpnia 2008 r. pod numerem 0000311617. Skarżona Spółka w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w spra- wie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy złożyła deklarację podjęcia dzia- łań zmierzających do zapobieżenia naruszeniom zbiorowych interesów konsumentów umożliwiających zakończenie prowadzonego postępowania w sposób przewidziany w art. 28 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W przedłożonym piśmie z dnia 22 paź- dziernika 2010 r. i 5 listopada 2010 r. Spółka zadeklarowała: 1. usunięcie z treści wzorców umów zatytułowanych: Umowa o naukę języka (pre- stiże/solo) , Umowa o naukę języka (grupa comfort) i Umowa o prowadzenie za- jęć plastycznych (grupa comfort) postanowień o brzmieniu:
„Sądem właściwym dla rozpoznawania sporów z niniejszej umowy jest sąd powszechny właściwy miejscowo dla Centrum Edukacyjnego” ,
„Kwoty opłat określone w poniższych tabelach mogą ulec podwyższeniu o kwotę podatku VAT, o ile podatkiem takim zostaną obciążone Usługi Edu- kacyjne. (…)” 2. podjęcie działań zmierzających do dokonania zmian w umowach zawartych z konsumentami po 1 września 2010 r. poprzez pisemne przekazanie im infor- macji o następującej treści:
„ Z uwagi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów informujemy o możliwości dokonania zmian w umowach zatytułowanych: Umowa o naukę języka (prestiże/solo), Umowa o naukę języka (grupa com- fort) i Umowa o prowadzenie zajęć plastycznych (grupa comfort) zawartych po 1 września 2010 r. polegających na wykreśleniu niektórych ich postano- wień dotyczących właściwości sądu oraz możliwości nałożenia podatku VAT na usługi edukacyjne. W tym celu należy zgłosić się do sekretariatu.” W przekazanym zobowiązaniu Spółka przedstawiła także teksty aneksów do umów obowiązujących. 4 M AJĄC NA UWADZE ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY P REZES U RZĘDU ZWAŻYŁ , CO NASTĘPUJE . Dla rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i kon- sumentów niezbędne jest uprzednie ustalenie, czy zagrożony został w niej interes publicz- noprawny, bowiem bez spełnienia tego warunku Prezes Urzędu nie jest upoważniony do realizacji zasadniczego celu ustawy, który, zgodnie z jej art. 1 ust 1, jest definiowany jako określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsiębiorców i konsument ó w. W ocenie Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa taki charakter posiada, bowiem wią- że się z ochroną interesu szerszej grupy konsumentów, którzy zostali lub mogli zostać klientami Spółki AMBIT. Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przez przedsiębiorcę rozumie się m.in. przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz.U. z 2007r., Nr 155, poz. 1095 ze zmianami), zwanej dalej: „ ustawą o swobodzie działalności gospodar- czej” , stanowiących, iż przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka orga- nizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą (art. 4 pkt 1), a także wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (art. 4 pkt 2), natomiast odpowiednio do art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 22 1 Kodeksu cywilnego za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynno- ści prawnej nie związanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Spółka AMBIT prowadzi działalność gospodarczą jako spółka prawa handlowego (spółka jawna), w związku z czym jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i bez wątpienia przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Aby działania ww. Spółki mogły zostać uznane za sprzeczne z zakazem wynikającym z art. 24, winny spełniać łącznie następujące przesłanki: • ujawniać się w obrocie konsumenckim, a więc dotyczyć relacji przedsiębiorca- konsument, • nosić znamię bezprawności, • naruszać zbiorowe interesy konsumentów. Niekwestionowana przez AMBIT okoliczność zawierania umów na świadczenie usług edukacyjnych z osobami fizycznymi w celu zaspokojenia ich potrzeb jednoznacznie po- twierdza fakt spełnienia pierwszej z ww. przesłanek. Odnośnie drugiej przesłanki, tj. bezprawności, rozumianej jako działanie sprzeczne z przepisami prawa, podnieść należy, iż skarżonemu przedsiębiorcy postawiony został zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, stanowiącego, iż „ Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów .”, przy czym, stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, „ Przez praktykę naruszającą zbiorowe inte- resy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do reje- stru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego […] .” 5 Zakaz stosowania postanowień wpisanych do rejestru dotyczy, co dla niniejszego po- stępowania istotne, nie tylko tego przedsiębiorcy, przeciwko któremu zapadł wyrok w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, lecz – zgodnie z art. 479 43 Kodeksu postępowania cywilnego – również osób trzecich, tj. innych przedsiębior- ców; konsekwencją umieszczenia postanowienia umownego w powołanym rejestrze jest zatem to, iż od tej chwili posłużenie się nim (lub tożsamym z nim) przez inny podmiot wywoła skutek równoznaczny wprowadzeniu do umowy elementu bezwzględnie przez prawo zakazanego. Takie podejście Prezesa Urzędu pozostaje w zgodzie z orzecznictwem Sądu Najwyż- szego, który w uchwale z dnia 13 lipca 2006r. (sygn. akt III SZP 3/06) wskazał, iż „[…] stosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochro- ny Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów […] ”, a w uzasadnieniu do niej, iż „ […] praktyka narusza- jąca zbiorowe interesy konsumentów art. 23a u.o.k.ik. obejmuje również przypadki wpro- wadzania jedynie zmian kosmetycznych polegających na przestawieniu wyrazów lub za- stąpieniu jednych wyrazów innymi, jeżeli tylko wykładnia postanowienia pozwoli stwierdzić, że jego treść mieści się w hipotezie zakazanej klauzuli. Stosowanie klauzuli o zbliżonej treści do klauzuli wpisanej do rejestru godzi przecież tak samo w interesy konsumentów, jak stosowanie klauzuli identycznej, co wpisana do rejestru […]. Przyjęta powyżej rozszerzająca wykładnia art. 23a u.o.k.ik. znajduje również uzasadnienie w dyrektywach 93/13 oraz 98/27 a także orzecznictwie ETS dotyczącym zasady efektywności […] ”. Wobec tego, że z powołanego wywodu Sądu Najwyższego wynika wprost, iż nie jest konieczna dokładna, literalna identyczność klauzuli wpisanej do rejestru i klauzuli z nią porównywanej, stąd za niedozwolone mogą zostać uznane również postanowienia umów mieszczące się w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru, której treść będzie ustalona w oparciu o dokonaną jej wykładnię. W ocenie Prezesa Urzędu kwestionowane w niniejszym postępowaniu postanowienia stosowanych przez Spółkę AMBIT wzorców umów zatytułowanych: Umowa o naukę języka (prestiże/solo) , Umowa o naukę języka (grupa comfort) i Umowa o prowadzenie zajęć pla- stycznych (grupa comfort) można uznać za tożsame z postanowieniami uznanymi za nie- dozwolone prawomocnymi wyrokami Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej SOKiK, wpisanymi do rejestru pod numerami: 922, 1663 i 885 . Po pierwsze: Zapis ww. wzorców umów o brzmieniu: „Sądem właściwym dla rozpo- znawania sporów z niniejszej umowy jest sąd powszechny właściwy miejscowo dla Cen- trum Edukacyjnego” może być uznany za tożsamy z klauzulą wpisaną do rejestru na pod- stawie wyroku SOKIK z dnia 17 sierpnia 2006 r., sygn. akt: XVII AmC 100/05 pod nume- rem 922 o treści: „Sądem właściwym do rozpatrywania wszelkich sporów wynikłych z umowy jest sąd siedziby Frontonu” i klauzulą wpisaną do rejestru na podstawie wyroku SOKIK z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt: XVII AmC 358/09 pod numerem 1663 o treści: „Sądem właściwym do rozpatrywania sporów wynikających z umowy jest sąd właściwy dla siedziby Publicat S.A.”. W uzasadnieniu wyroku z dnia 17 sierpnia 2006 r., sygn. akt: XVII AmC 100/05 SO- KiK stwierdził, iż postanowienie o treści wpisanej pod nr 922 „… stanowi tzw. klauzulę pro- 6 rogacyjną i ustala wyłączną właściwość sądu na podstawie siedziby Frontonu do rozpo- znania ewentualnych sporów z umowy o wybudowanie budynku i przedwstępnej sprzeda- ży lokali mieszkalnych i jest sprzeczny z dobrymi obyczajami. (…) wyłączenie zasady wła- ściwości ogólnej i przemiennej sądu może stanowić dodatkową dolegliwość dla kupującego a także ograniczać realizację przysługujących mu uprawnień. Nie jest zasadne twierdzenie Frontonu, iż z racji tego, że kupujący konsumenci są mieszkańcami Krakowa, to w każdej sprawie właściwy będzie sąd w Krakowie. (….) w przedłożonych umowach nie znajduje się zapis, który stanowiłby, że stroną umowy mogą być wyłącznie mieszkańcy Krakowa, Sąd nie znalazł również żadnych innych przesłanek potwierdzających wyłączenie z kręgu po- tencjalnych klientów Frontonu osób spoza Krakowa.” Wobec tego, że analiza porównawcza kwestionowanego postanowienia umownego stosowanego przez skarżonego przedsiębiorcę z klauzulami wpisanymi do rejestru wskazu- je na podobieństwo treści i skutków stosowania jednych i drugich, czego nie zmieniają odmienności w zakresie użytych sformułowań i wyrazów, uprawdopodobnionym zostało, że są one tożsame. Po wtóre: Zapis ww. wzorców umów o brzmieniu: „ Kwoty opłat określone w po- niższych tabelach mogą ulec podwyższeniu o kwotę podatku VAT, o ile podatkiem takim zostaną obciążone Usługi Edukacyjne. (…)” , można uznać za tożsamy z klauzulą wpisaną do rejestru na podstawie wyroku SOKiK z dnia 18 maja 2005 r., sygn. akt XVII AmC 86/03, ) po pozycją 885 o treści: „ Do ceny zostanie doliczony podatek VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami. Na dzień podpisania umowy stawka podatku VAT na lokal mieszkalny wynosi 7%, a na garaż i miejsce parkingowe 22%. W przypadku zmiany stawki podatku VAT nastąpi odpowiednia zmiana ceny . ” Zgodnie z art. 385 3 pkt 20 k.c. w razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które przewidują uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyzna- nia konsumentowi prawa odstąpienia od umowy. W uzasadnieniu przywołanego wyroku Sąd stwierdził, iż w jego ocenie cytowana klauzula „…narusza art.385 1 § 1 k.c. i art. 385 3 kpt. 20 k.c., gdyż przewidując możliwość podniesienia ceny pozwany nie przewidział możliwości odstąpienia od umowy przez kon- sumenta. Zdaniem Sądu wzrost stawki podatku stanowi wprawdzie zdarzenie niezależne od stron, jednak podatek VAT stanowi element ceny. Wzrost stawki podatku jest zatem wzrostem ceny i konsument musi mieć bezwzględnie zapewnione, stosownie do art. 385 3 pkt 20 k.c., prawo do odstąpienia od umowy ”. Postanowienie zawarte we wzorcach umów stosowanych przez Spółkę Ambit - prze- widując zmianę ceny świadczonych usług o wysokość podatku VAT - nie ustanawia po stronie konsumenta prawa do odstąpienia od umowy w przypadku, gdy cena usług ulegnie zmianie. Zatem skutek stosowania tego postanowienia można uznać za identyczny, co skutek stosowania postanowienia wpisanego pod poz. 885 do rejestru, tzn. pozbawia ono konsumenta możliwości odstąpienia od umowy w przypadku zmiany ceny. Porównanie skutków stosowania kwestionowanych zapisów wzorców oraz powołanej wyżej klauzuli wpisanej do rejestru pozwala na stwierdzenie, iż pomimo odmienności wy- nikającej z użytych wyrazów, sformułowań i szyku zdań, postanowienia te mogą zostać uznane za tożsame. 7 Mając na względzie powyższe, za uprawdopodobnione należy przyjąć, iż kwestiono- wane postanowienia umowne zawarte we wzorcach umów stosowanych przez AMBIT za- tytułowanych: Umowa o naukę języka (prestiże/solo) , Umowa o naukę języka (grupa com- fort) i Umowa o prowadzenie zajęć plastycznych (grupa comfort) mieszczą się w hipote- zach odpowiednich klauzul wpisanych do rejestru, przez co wypełniają drugą z przesłanek niezbędnych do uprawdopodobnienia naruszenia przez skarżonego przedsiębiorcę zakazu, o którym mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Za spełnioną należy uznać także trzecią przesłankę, bowiem naruszenie zbiorowych interesów konsumentów ma miejsce wtedy, gdy działanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów jako zbiorowości, to jest w sytuacji, gdy skierowane jest nie tylko do wyod- rębnionej indywidualnie grupy konsumentów, lecz szerszego nieograniczonego liczbowo kręgu osób, do których dotarła i dotrzeć może oferta przedsiębiorcy, a w rozpatrywanej sprawie wymieniony warunek jest spełniony – oferta usług edukacyjnych zawierająca nie- dozwolone klauzule adresowana jest bowiem przez AMBIT nie do ściśle zindywidualizowa- nego konkretnego konsumenta, lecz do z góry nieokreślonej, niemożliwej do zidentyfiko- wania liczby konsumentów, których sytuacja jest identyczna i wspólna. W tym stanie rzeczy stwierdza się, iż wszystkie wskazane wcześniej przesłanki, wyni- kające z art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zostały uprawdopodobnio- ne. Stosownie do art. 28 ust. 1 ww. ustawy, jeżeli w toku postępowania w sprawie prak- tyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1, lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania – że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określo- nych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań, a stosownie do art. 28 ust. 2 może też określić termin ich wykonania. Z kolei, odpowiednio do art. 28 ust. 3 ustawy, w decyzji, o której mowa w ust. 1 te- go artykułu, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczo- nym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań. Wobec tego, że naruszenie przez Spółkę AMBIT zakazu wynikającego z art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zostało w postępowaniu uprawdopodobnione, a skarżony przedsiębiorca zobowiązał się do podjęcia działań, które w sposób wystarczający zmierzają do usunięcia tego naruszenia, Prezes Urzędu stwierdza, iż zaistniały niezbędne przesłanki do wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 usta- wy i orzeka, jak w punkcie I sentencji decyzji. Równocześnie, biorąc pod uwagę powyższą konstatację Prezes UOKiK nakłada na Spółkę AMBIT, na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy, obowiązek przekazania informacji do- tyczącej wykonania podjętych zobowiązań i orzeka, jak w punkcie II sentencji decyzji. P OUCZENIE : Stosownie do treści art. 81 ust 1 ustawy o ochronie konkurencji i kon- sumentów, w związku z art. 479 28 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, od niniejszej de- cyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za po- średnictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku. 8 Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i konsumentów Dyrektor Delegatury w Gdańsku Roman Jarząbek O TRZYMUJE : Ambit Licznerski i Walder Sp. jawna ul. Płk Dąbka 21/2 81- 107 Gdynia