RGD-15/2011

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA UOK I K W G DAŃSKU 80-824 G DAŃSK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL ./ FAX (58) 346-29-32, 346-29-33, 301-51-75 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD.61-10/11/HK Gdańsk, dnia 12 września 2011r. D ECYZJA NR RGD.15/2011 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsu- mentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zmianami), stosownie do art. 33 ust. 6 ww. ustawy oraz § 1 pkt 2 i § 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie właści- wości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887), działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, PO UPRAWDOPODOBNIENIU , w toku postępowania wszczętego z urzędu, stosowania przez przed- siębiorcę Dariusza Nadzieję-Nadiję prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „Telewizja Kablowa TIWIS Dariusz Nadzieja-Nadija” w Gdańsku: [1] praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na stosowaniu we wzorcu umowy pod nazwą „Regulamin świadczenia usługi telekomunikacyjnej Telewizji Kablowej +TIWIS+” postanowień: [1.1] „Zastępowanie programów telewizyjnych w ramach pakietu przez inne programy lub zmniejszenie ich liczby nie wymaga zmiany umowy abonenckiej i może nastąpić tylko i wyłącznie z ważnych przyczyn prawnych, technicznych i organizacyjnych. W szczegól- ności zalicza się do nich zaprzestanie nadawania programów przez nadawców, zmianę satelity nadawania, zmianę systemu nadawania, niski poziom oglądalności progra- mów.” (punkt 5.3), [1.2] „Dostawca usług nie ponosi odpowiedzialności za zakłócenia emisji wywołane działa- niem siły wyższej a także powstałe wskutek nieprawidłowego korzystania, nieprawi- dłowego funkcjonowania sprzętu Abonenta, nieprawidłowościami w transmisji nadaw- ców, przerw w zasilaniu i innych zdarzeń o podobnym charakterze.” (punkt 5.6), [1.3] „Dostawca usług nie ponosi odpowiedzialności za: […] 3) jakiekolwiek szkody ponie- sione przez Abonenta w wyniku utraty danych lub w opóźnienia w otrzymywaniu lub przesłaniu danych, spowodowane brakiem transmisji, nieprawidłowa bądź powolna transmisją, opóźnieniami lub przerwami w świadczeniu Usług Internetowych […].” (punkt 6.7), [1.4] „Dostawca Usług nie ponosi odpowiedzialności za przerwy w świadczeniu usług spo- wodowane działaniem siły wyższej, np. wyładowania atmosferyczne, pożar, zalanie, jak również pozostającymi poza kontrolą Dostawcy Usług, do których zalicza się w szczególności: awarie mocy, nieprawidłowa praca serwerów, problem z dostarczaniem programów spowodowany okolicznościami zależnymi od nadawcy.” (punkt 14.1), [1.5] „Terminy określone w niniejszym paragrafie liczone są od momentu zgłoszenia Awarii przez Abonenta.” (punkt 14.6), [2] [1.6] „Dostawca Usług może przenieść prawa i obowiązki wynikające z umowy na podmiot trzeci pod warunkiem zachowania ciągłości świadczonych usług oraz nie pogorszenia warunków ich wykonywania.” (punkt 16.3), które są tożsame z postanowieniami umownymi uznanymi za niedozwolone i wpisanymi do rejestru postanowień wzorców umowy, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listo- pada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zmianami), [2] praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na stosowaniu we wzorcu umowy pod nazwą „Regulamin świadczenia usługi telekomunikacyjnej Telewizji Kablowej +TIWIS+” postanowienia: „Jeżeli Dostawca Usług zamierza zmienić Umowę abonencką przez rozszerzenie lub zaprze- stanie świadczenia niektórych, objętych nią usług telekomunikacyjnych, musi powiadomić o tym fakcie Abonentów w miesiącu poprzedzającym zmianę.” (punkt 9.4), treść którego, pozostając w sprzeczności z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Pra- wo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zmianami), narusza obowiązek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji co do przysługujących im praw, oraz PO ZOBOWIĄZANIU SIĘ przez przedsiębiorcę Dariusza Nadzieję-Nadiję prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „Telewizja Kablowa TIWIS Dariusz Nadzieja-Nadija” w Gdańsku do pod- jęcia działań zmierzających do zaniechania naruszenia zbiorowych interesów konsumentów po- przez: i) usunięcie (wykreślenie) ze wzorca umowy pod nazwą „Regulamin świadczenia usługi tele- komunikacyjnej Telewizji Kablowej +TIWIS+” postanowień kwestionowanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ii) wprowadzenie do obrotu wzorca umowy pod nazwą „Regulamin świadczenia usługi teleko- munikacyjnej Telewizji Kablowej +TIWIS+” niezawierającego postanowień kwestionowanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w trybie wynikającym z przepi- sów ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zmianami), nakłada się na przedsiębiorcę obowiązek wykonania zobowiązań, o których mowa w punktach i) oraz ii) W TERMINIE TRZECH MIESIĘCY OD DATY UPRAWOMOCNIENIA SIĘ DECYZJI . II. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumen- tów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zmianami), stosownie do art. 33 ust. 6 ww. ustawy oraz § 1 pkt 2 i § 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887), działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nakłada się na przedsiębiorcę Dariusza Nadzieję-Nadiję prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „Telewizja Kablowa TIWIS Dariusz Nadzieja-Nadija” w Gdańsku obowiązek przedłoże- nia, W TERMINIE CZTERECH MIESIĘCY OD DATY UPRAWOMOCNIENIA SIĘ DECYZJI , informacji/doku- mentów potwierdzających wykonanie zobowiązań, o których mowa w punkcie I decyzji, a to: i) wzorca umowy pod nazwą „Regulamin świadczenia usługi telekomunikacyjnej Telewizji Kab- lowej +TIWIS+” niezawierającego postanowień kwestionowanych przez Prezesa Urzędu O- chrony Konkurencji i Konsumentów, ii) dowodów przekazania abonentom korzystającym z usług przedsiębiorcy wzorca umowy, o którym mowa w punkcie i), w sposób i w terminie wynikających z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zmianami), iii) dowodów przekazania abonentom korzystającym z usług przedsiębiorcy informacji o prawie wypowiedzenia umowy w wypadku braku akceptacji dla zmian proponowanych we wzorcu umowy pod nazwą „Regulamin świadczenia usługi telekomunikacyjnej Telewizji Kablowej +TIWIS+”. [3] U ZASADNIENIE Na podstawie postanowienia nr 196 z dnia 20 października 2010r. Prezes Urzędu Ochrony Konku- rencji i Konsumentów, zwany dalej Prezesem Urzędu, wszczął i prowadził, pod sygnaturą akt RGD.401-2/10/MLM, postępowanie wyjaśniające w sprawie „ badania rynku usług dostępu do płatnej telewizji ”. W trakcie postępowania, o którym mowa wyżej, pozyskano m.in. wzorzec umowny pn. „Regula- min świadczenia usługi telekomunikacyjnej Telewizji Kablowej +TIWIS+”, zwany dalej „Regulaminem …”, stosowany w obrocie z konsumentami przez przedsiębiorcę Dariusza Nadzieję-Nadiję prowadzące- go działalność gospodarczą pod nazwą „Telewizja Kablowa TIWIS Dariusz Nadzieja-Nadija” w Gdań- sku. Zważywszy na to, że analiza przedmiotowego dokumentu pozwoliła na ustalenie, iż niektóre z po- stanowień w nim zawartych mogą pozostawać w sprzeczności w obowiązującym prawem, Prezes Urzędu wszczął z urzędu, postanowieniem nr 98 z dnia 5 maja 2011r., postępowanie w sprawie podej- rzenia stosowania przez skarżonego przedsiębiorcę: [1] praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na stosowaniu we wzorcu umowy pod nazwą „Regulamin …” postanowień: [1.1] „Zastępowanie programów telewizyjnych w ramach pakietu przez inne programy lub zmniejszenie ich liczby nie wymaga zmiany umowy abonenckiej i może nastąpić tylko i wyłącznie z ważnych przyczyn prawnych, technicznych i organizacyjnych. W szczegól- ności zalicza się do nich zaprzestanie nadawania programów przez nadawców, zmianę satelity nadawania, zmianę systemu nadawania, niski poziom oglądalności progra- mów.” (punkt 5.3), [1.2] „Dostawca usług nie ponosi odpowiedzialności za zakłócenia emisji wywołane działa- niem siły wyższej a także powstałe wskutek nieprawidłowego korzystania, nieprawi- dłowego funkcjonowania sprzętu Abonenta, nieprawidłowościami w transmisji nadaw- ców, przerw w zasilaniu i innych zdarzeń o podobnym charakterze.” (punkt 5.6), [1.3] „Dostawca usług nie ponosi odpowiedzialności za: […] 3) jakiekolwiek szkody ponie- sione przez Abonenta w wyniku utraty danych lub w opóźnienia w otrzymywaniu lub przesłaniu danych, spowodowane brakiem transmisji, nieprawidłowa bądź powolna transmisją, opóźnieniami lub przerwami w świadczeniu Usług Internetowych […].” (punkt 6.7), [1.4] „Dostawca Usług nie ponosi odpowiedzialności za przerwy w świadczeniu usług spo- wodowane działaniem siły wyższej, np. wyładowania atmosferyczne, pożar, zalanie, jak również pozostającymi poza kontrolą Dostawcy Usług, do których zalicza się w szczególności: awarie mocy, nieprawidłowa praca serwerów, problem z dostarczaniem programów spowodowany okolicznościami zależnymi od nadawcy.” (punkt 14.1), [1.5] „Terminy określone w niniejszym paragrafie liczone są od momentu zgłoszenia Awarii przez Abonenta.” (punkt 14.6), [1.6] „Dostawca Usług może przenieść prawa i obowiązki wynikające z umowy na podmiot trzeci pod warunkiem zachowania ciągłości świadczonych usług oraz nie pogorszenia warunków ich wykonywania.” (punkt 16.3), uznanych za niedozwolone i wpisanych do rejestru postanowień wzorców umowy, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zmianami), pod numerami: 399, 571 [1.1], 639, 797, 819, 1163, 1337 [1.2-1.4], 1169, 2051 [1.5] oraz 402, 564, 649 [1.6], [2] praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na stosowaniu we wzorcu umowy pod nazwą „Regulamin … ” postanowienia: „Jeżeli Dostawca Usług zamierza zmienić Umowę abonencką przez rozszerzenie lub zaprze- stanie świadczenia niektórych, objętych nią usług telekomunikacyjnych, musi powiadomić o [4] tym fakcie Abonentów w miesiącu poprzedzającym zmianę.” (punkt 9.4), treść którego, pozostając w sprzeczności z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Pra- wo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zmianami), narusza obowiązek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji co do przysługujących im praw. Odpowiadając na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przy piśmie z dnia 17 maja 2011r., doręczonym w dniu 20 maja 2011r., przedsiębiorca Dariusz Nadzieja-Nadija: [a] oświadczył, iż „zobowiązuje się w terminie określonym przez Prezesa Urzędu do wyelimino- wania uznanych za niedozwolone postanowień oraz zastąpienia Regulaminu zawierającego niedozwolone klauzule, Regulaminem, który takich klauzul określonych w zawiadomieniu nie będzie już zawierał”, [b] wniósł „o odstąpienie od nakładania w drodze decyzji kary pieniężnej na podstawie art. 27 i 28 Ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów”, [c] przedłożył m.in. „Informację o ilości abonentów usług świadczonych przez TK TIWIS wg sta- nu na dzień 31.12.2009r., na dzień 31.12.2010r. oraz na dzień 30.04.2011r.” oraz kopię do- kumentu finansowego określającego wielkość przychodów uzyskanych w roku 2010. Deklarację, o której mowa wyżej, przedsiębiorca powtórzył przy piśmie z dnia 1 września 2011r. Pismem z dnia 2 września 2011r. Prezes Urzędu zawiadomił Dariusza Nadzieję-Nadiję o zakoń- czeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i wypowiedzenia się w tym przedmiocie w wyznaczonym terminie; z możliwości tej przedsiębiorca nie skorzystał. P REZES U RZĘDU USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY . Dariusz Nadzieja-Nadija, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą „Telewizja Kablowa TIWIS Dariusz Nadzieja-Nadija” w Gdańsku, został wpisany do: − ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Gdańska pod nume- rem 21921, − rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komuni- kacji Elektronicznej pod numerem 1729. Stosownie do treści dokonanych wpisów, przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorcy może być m.in. nadawanie programów telewizyjnych ogólnodostępnych i abonamentowych, działal- ność w zakresie telekomunikacji przewodowej i bezprzewodowej (z wyłączeniem telekomunikacji sa- telitarnej), działalność w zakresie telekomunikacji satelitarnej i działalność w zakresie pozostałej tele- komunikacji, zaś obszarem jego aktywności gospodarczej – gmina Gdańsk Miasto. W ramach swojej działalności telekomunikacyjnej i na obszarze, o których mowa wyżej, przedsię- biorca zawiera z konsumentami „Umowy abonenckie” odwołujące się do „Regulaminu …” stanowiące- go integralną część „Umowy …”, mającego, podobnie zresztą jak sama „Umowa …”, charakter wzorca umownego w rozumieniu art. 384 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zmianami). W przedmiotowym „Regulaminie …” zapisano m.in. postanowienia, które mogą: − być tożsame z postanowieniami wzorców umowy uznanymi za niedozwolone, wpisanymi do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zmianami), o treści: [1.1] • „Operator zastrzega sobie prawo do zmiany programów wchodzących w skład poszczegól- nych pakietów.” (wpisanym na podstawie wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumen- tów z dnia 19 stycznia 2005r., sygnatura akt XVII Amc 2/04, pod numerem 399), • „Operator Cyfry+ z ważnych przyczyn prawnych, technicznych, organizacyjnych lub eko- nomicznych może wprowadzić zmiany liczby i rodzaju Programów wchodzących w skład poszczególnych pakietów wymienionych, odpowiednio w Załącznikach nr 2, 3, 4 i 5 do [5] umowy. Wyżej wymienione zmiany, wynikające z faktu zaistnienia okoliczności leżących poza kontrolą Operatora Cyfry+, uznane za siłę wyższą, zastąpienia danego Programu Pro- gramem o porównywalnej tematyce, rezygnacji z danego Programu z uwagi na jego niską oglądalność, zaprzestania nadawania Programu z przyczyn obciążających jego nadawcę nie wymagają zmiany Umowy.” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 7 kwietnia 2004r., sygnatura akt XVII Amc 15/03, pod numerem 571), [1.2-1.4] • „Usługodawca nie ponosi żadnej odpowiedzialności za szkody i straty Abonentów wynikłe na skutek przerwania połączenia, braku połączenia, nieotrzymania poczty elektronicznej, braku dostępu do internetu.” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 19 kwietnia 2005r., sygnatura akt Amc 23/05, pod numerem 639), • „Operator nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług wynikłe z faktu niewłaściwego funkcjonowania sieci telekomunikacyjnych innych operato- rów telekomunikacyjnych.” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 14 marca 2005r., sygnatura akt AmC 21/04, pod numerem 797), • „Operator nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody poniesione przez Abonenta w wyniku utraty danych lub opóźnienia w otrzymaniu lub przesłaniu transmisji, nieprawi- dłową lub powolną transmisją, opóźnieniami lub przerwaniami świadczenia Usług, a w szczególności na skutek takich czynności jak (...).” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 8 czerwca 2006r., sygnatura akt XVII AmC 125/05, pod numerem 819), • „Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek zakłócenia działalności sieci, wynikające z działania siły wyższej, lub pracy nadajników w pobliżu sieci Usługodawcy oraz awarie łącz Innych Operatorów.” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 12 marca 2007r., sygnatura akt XVII AmC 1/07, pod numerem 1163), • „Operator nie ponosi odpowiedzialności za szkody i awarie powstałe w wyniku zdarzeń lo- sowych (...) pozostających poza wpływem i kontrolą Operatora (np. wyładowania atmosfe- ryczne, awarie urządzeń nadawczych nadawców itp.).” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 24 listopada 2006r., sygnatura akt XVII AmC 163/05, pod numerem 1337), [1.5] • „Za moment, od którego liczona jest przerwa w braku sygnału przyjmuje się datę pisem- nego zgłoszenia." (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 12 marca 2007r., sygna- tura akt XVII AmC 1/07, pod numerem 1169), • „Za dzień wniesienia reklamacji pisemnej przyjmuje się dzień wpływu pisma reklamacyjne- go, faksu lub e-maila do Orange Biura Obsługi Klienta (§ 32 ust 7 Regulaminu)." (wpisa- nym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 24 listopada 2009r, sygnatura akt XVII AmC 428/09, pod numerem 2051), [1.6] • „Abonent zezwala Operatorowi na przelanie wszelkich praw i obowiązków wynikających z niniejszej umowy na dowolny podmiot trzeci, bez dodatkowej zgody Abonenta.” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 19 stycznia 2005r., sygnatura akt XVII Amc 2/04, pod numerem 402), • „Abonent wyraża zgodę na przejście praw i obowiązków wynikających z umowy na pod- miot wskazany przez Operatora.” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 29 wrze- śnia 2005r., sygnatura akt XVII Amc 57/03, pod numerem 564), • „Cosmosnet uprawniona jest do scedowania swoich uprawnień i obowiązków wynikających z umowy, Regulaminu i Cennika na dowolnie wskazaną przez siebie osobę trzecią, na co abonent wyraża zgodę podpisując umowę.” (wpisanym na podstawie wyroku SOKiK z dnia 24 stycznia 2006r., sygnatura akt XVII Amc 16/05, pod numerem 649). − pozostawać w sprzeczności z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomu- nikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zmianami), zgodnie z którym: „1. Dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych: 1) doręcza na piśmie abonentowi będącemu stroną umowy zawartej na piśmie treść każdej [6] proponowanej zmiany warunków umowy, w tym określonych w regulaminie świadczenia pu- blicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, […] - z wyprzedzeniem co najmniej jednego miesiąca przed wprowadzeniem tych zmian w życie. […]. Jednocześnie abonent powinien zostać poinformowany o prawie wypowiedzenia umowy w przypadku braku akceptacji tych zmian.”. M AJĄC NA UWADZE ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY , P REZES U RZĘDU ZWAŻYŁ , CO NASTĘPUJE . Możliwość rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsu- mentów uzależniona jest od uprzedniego stwierdzenia, czy zagrożony został w niej interes publiczno- prawny, bowiem, jeśli przesłanka ta nie występuje, Prezes Urzędu nie jest upoważniony do realizacji zasadniczego celu powołanej ustawy, którym, zgodnie z zapisem jej art. 1 ust. 1, jest określanie wa- runków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. W ocenie organu antymonopolowego rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, al- bowiem dotyczy ochrony interesu szerszej grupy konsumentów, którzy są lub mogą być klientami skarżonego przedsiębiorcy. Tymczasem, zbiorowe interesy konsumentów podlegają ochronie przed działaniami przedsiębiorców, które są sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego i do- brymi obyczajami. Dariusz Nadzieja-Nadija prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą „Telewizja Kablowa TI- WIS Dariusz Nadzieja-Nadija” w Gdańsku jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o och- ronie konkurencji i konsumentów, odpowiednio do którego pod pojęciem tym rozumie się m.in. przed- siębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz.U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zmianami), w której, stosownie do art. 4, przyję- to, iż: 1) przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organiza- cyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonu- jąca we własnym imieniu działalność gospodarczą, 2) za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Dariuszowi Nadziei-Nadiji postawiono zarzuty naruszenia art. 24 ust. 1 oraz art. 24 ust. 2 pkt 1 i art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. I tak, stosownie do art. 24 ust. 1 „ Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe in- teresy konsumentów. ” , a odpowiednio do ust. 2 tego artykułu „Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególno- ści: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzor- ców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego […] ”. Aby działania przedsiębiorcy mogły zostać uznane za sprzeczne z powołanymi wyżej przepisami art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, należy wykazać, że spełniają one łącznie na- stępujące przesłanki: • ujawniają się w obrocie konsumenckim, a więc dotyczą relacji przedsiębiorca-konsument, • stanowią działanie bezprawne, • naruszają zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 22 1 Kodeksu cywilne- go za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej nie związanej bezpośred- nio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. W przedmiotowej sprawie fakt zawierania przez Dariusza Nadzieję-Nadiję z konsumentami „Umów …” odwołujących się do „Regulaminu …”, mających charakter wzorców umownych, nie budzi wątpliwości, co przesądza o tym, iż pierwszą z przesłanek Prezes Urzędu uznaje za spełnioną. [7] Co do następnej przesłanki, tj. bezprawności rozumianej jako działanie sprzeczne z przepisami prawa, podnieść należy, iż przedsiębiorcy postawione zostały zarzuty naruszenia art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zakazującego, w szczególności, stosowania praktyk naruszają- cych zbiorowe interesy konsumentów poprzez: − „stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień u- mowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego […]” (art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konku- rencji i konsumentów), − „naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji” (art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Pierwszy z przywołanych wyżej zakazów dotyczy postanowień wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego, stosowanych nie tylko przez przedsiębiorcę, przeciwko któremu zapadł wyrok w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, lecz również przez wszystkich innych przedsiębiorców posługujących się postanowieniami identycznymi, bowiem art. 479 43 Kodeksu postępowania cywilnego prawomoc- ność wyroku wydanego w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone przenosi na osoby trzecie, tj. innych przedsiębiorców. Skutek tzw. prawomocności rozszerzonej następuje od chwili wpisania wzorca umowy do ww. rejestru, prowadzonego przez Prezesa Urzędu. Konsekwencją umieszczenia postanowienia umownego w rejestrze jest zatem to, że posłużenie się nim będzie miało skutek podobny do wprowadzenia do umowy elementu bezwzględnie przez prawo zakazanego. Wpis określonego postanowienia do rejestru niedozwolonych postanowień umownych oznacza, że od tego momentu stosowanie takiej klauzuli jest zakazane we wszystkich wzorcach umownych. Powyższe stanowisko Prezesa Urzędu zgodne jest z orzecznictwem Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 13 lipca 2006r., sygnatura akt III SZP 3/06, stwierdził, iż „s tosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., może być uznane w stosunku do innego przedsiębior- cy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów […]” , a w jej uzasadnieniu wskazał m.in., iż „ […] praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów art. 23a u.o.k.ik. obejmuje również przypadki wprowadzania jedynie zmian kosmetycznych polegających na przestawieniu wyrazów lub zastąpieniu jednych wyrazów innymi, jeżeli tylko wykładnia postanowienia pozwoli stwierdzić, że jego treść mieści się w hipotezie zakazanej klauzuli. Stosowanie klauzuli o zbliżonej treści do klauzuli wpi- sanej do rejestru godzi przecież tak samo w interesy konsumentów, jak stosowanie klauzuli identycz- nej, co wpisana do rejestru […]. Przyjęta powyżej rozszerzająca wykładnia art. 23a u.o.k.ik. znajduje również uzasadnienie w dyrektywach 93/13 oraz 98/27 a także orzecznictwie ETS dotyczącym zasady efektywności […]”. Wobec tego, że z powołanego wywodu Sądu Najwyższego wynika wprost, iż nie jest konieczna dokładna, literalna identyczność klauzuli wpisanej do rejestru i klauzuli z nią porównywanej, za niedo- zwolone mogą zostać uznane również postanowienia wzorców umów mieszczące się w hipotezie po- stanowienia wpisanego do rejestru, którego treść będzie ustalona w oparciu o dokonaną jego wykład- nię, bowiem stosowanie postanowienia o treści zbliżonej tak samo godzi w interesy konsumentów, jak stosowanie postanowienia identycznego z tym, które zostało wpisane do rejestru. Mając na uwadze powyższe wywody Prezes Urzędu stwierdza, iż, w jego ocenie, postanowienia „Regulaminu …” stosowanego w obrocie konsumenckim przez Dariusza Nadzieję-Nadiję, kwestiono- wane w punkcie [1] sentencji decyzji administracyjnej, mogą zostać uznane za tożsame z odpowied- nimi postanowieniami wpisanymi do rejestru na podstawie prawomocnych wyroków Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej SOKiK, a zatem mogą naruszać art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. I tak , postanowienie o treści: „Zastępowanie programów telewizyjnych w ramach pakietu przez inne programy lub zmniejszenie ich liczby nie wymaga zmiany umowy abonenckiej i może nastąpić tylko i wyłącznie z ważnych przyczyn prawnych, technicznych i organizacyjnych. W szczególności zali- cza się do nich zaprzestanie nadawania programów przez nadawców, zmianę satelity nadawania, zmianę systemu nadawania, niski poziom oglądalności programów.” (punkt 5.3 „Regulaminu …”) mo- że być uznane ze względu na treść i sposób kształtowania obowiązków przedsiębiorcy telekomunika- cyjnego (pomimo oczywistych różnic w użytych wyrazach i sformułowaniach) za zbliżone do klauzul o [8] treści: • „Operator zastrzega sobie prawo do zmiany programów wchodzących w skład poszczególnych pakietów.” (wpisanej do rejestru pod numerem 399), • „Operator Cyfry+ z ważnych przyczyn prawnych, technicznych, organizacyjnych lub ekono- micznych może wprowadzić zmiany liczby i rodzaju Programów wchodzących w skład po- szczególnych pakietów wymienionych, odpowiednio w Załącznikach nr 2, 3, 4 i 5 do umowy. Wyżej wymienione zmiany, wynikające z faktu zaistnienia okoliczności leżących poza kontrolą Operatora Cyfry+, uznane za siłę wyższą, zastąpienia danego Programu Programem o porównywalnej tematyce, rezygnacji z danego Programu z uwagi na jego niską oglądalność, zaprzestania nadawania Programu z przyczyn obciążających jego nadawcę nie wymagają zmiany Umowy.” (wpisanej do rejestru pod numerem 571). a na rzecz takiego stanowiska Prezesa Urzędu przemawia zarówno to, że: • w wyroku z dnia 19 stycznia 2005r. SOKiK podzielił i przyjął za swoją argumentację Prezesa Urzędu wskazującą na to, iż postanowienie wpisane następnie do rejestru pod numerem 399, jest niedozwolone w świetle art. 385 3 pkt 10 i 19 Kodeksu cywilnego, gdyż zmiana oferty pro- gramowej stanowi zmianę warunków umowy, a przyjęty zapis pozwala przedsiębiorcy teleko- munikacyjnemu decydować o tym jednostronnie, nadto – pozbawia też konsumenta prawa wypowiedzenia umowy na podstawie art. 384 1 Kodeksu cywilnego, jak i to, że: • w wyroku z dnia 7 kwietnia 2004r. SOKiK wskazał, iż treść postanowienia wpisanego do reje- stru pod numerem 571 jest sprzeczna z art. 385 3 pkt 8, 10 i 19 Kodeksu cywilnego, bowiem - odpowiednio – „uzależnia spełnienie świadczenia od okoliczności zależnych tylko od woli kon- trahenta”, „uprawnia kontrahenta konsumenta do jednostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w umowie” oraz „przewiduje wyłącznie dla kontrahenta konsumenta jed- nostronne uprawnienie do zmiany, bez ważnych przyczyn, istotnych cech świadczenia”, a „ważne przyczyny”, na które wskazał przedsiębiorca, aczkolwiek mają wpływ na „zawartość pakietu/ów”, to za takie, z równych powodów, uznane być nie mogą. Następnie , postanowienia o treści: • „Dostawca usług nie ponosi odpowiedzialności za zakłócenia emisji wywołane działaniem siły wyższej a także powstałe wskutek nieprawidłowego korzystania, nieprawidłowego funk- cjonowania sprzętu Abonenta, nieprawidłowościami w transmisji nadawców, przerw w zasila- niu i innych zdarzeń o podobnym charakterze.” (punkt 5.6 „Regulaminu …”), • „Dostawca usług nie ponosi odpowiedzialności za: […] 3) jakiekolwiek szkody poniesione przez Abonenta w wyniku utraty danych lub w opóźnienia w otrzymywaniu lub przesłaniu da- nych, spowodowane brakiem transmisji, nieprawidłowa bądź powolna transmisją, opóźnie- niami lub przerwami w świadczeniu Usług Internetowych […].” (punkt 6.7 „Regulaminu …”) oraz • „Dostawca Usług nie ponosi odpowiedzialności za przerwy w świadczeniu usług spowodowane działaniem siły wyższej, np. wyładowania atmosferyczne, pożar, zalanie, jak również pozosta- jącymi poza kontrolą Dostawcy Usług, do których zalicza się w szczególności: awarie mocy, nieprawidłowa praca serwerów, problem z dostarczaniem programów spowodowany okolicz- nościami zależnymi od nadawcy.” (punkt 14.1 „Regulaminu …”), mogą być uznane za tożsame z postanowieniami: • „Usługodawca nie ponosi żadnej odpowiedzialności za szkody i straty Abonentów wynikłe na skutek przerwania połączenia, braku połączenia, nieotrzymania poczty elektronicznej, braku dostępu do internetu.” (wpisanym do rejestru pod numerem 639), • „Operator nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług wy- nikłe z faktu niewłaściwego funkcjonowania sieci telekomunikacyjnych innych operatorów te- lekomunikacyjnych.” (wpisanym do rejestru pod numerem 797), • „Operator nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody poniesione przez Abonenta w wyniku utraty danych lub opóźnienia w otrzymaniu lub przesłaniu transmisji, nieprawidłową lub powolną transmisją, opóźnieniami lub przerwaniami świadczenia Usług, a w szczególności na skutek takich czynności jak (...).”(wpisanym do rejestru pod numerem 819), [9] • „Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek zakłócenia działalności sieci, wy- nikające z działania siły wyższej, lub pracy nadajników w pobliżu sieci Usługodawcy oraz awa- rie łącz Innych Operatorów.” (wpisanym do rejestru pod numerem 1163), • „Operator nie ponosi odpowiedzialności za szkody i awarie powstałe w wyniku zdarzeń loso- wych (...) pozostających poza wpływem i kontrolą Operatora (np. wyładowania atmosferycz- ne, awarie urządzeń nadawczych nadawców itp.).” (wpisanym do rejestru pod numerem 1337), bowiem analiza treści i skutków postanowień kwestionowanych oraz postanowień przywołanych, wpi- sanych do rejestru, prowadzi do stwierdzenia, iż wszystkie one są/były niezgodne zarówno z art. 385 1 § 1 Kodeksu cywilnego, stosownie do którego postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne), jak i z art. 385 3 pkt 2 Kodeksu cywilnego, odpowiednio do którego za niedozwolone uznaje się postanowienia wyłączające lub istotnie ograniczające odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Ponadto, jak podniósł SOKiK w wyroku z dnia 14 marca 2005r., na mocy którego wpisano do re- jestru klauzulę o numerze 797, uchylanie się przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego od odpowie- dzialności, nawet wtedy, gdy są po temu powody (tu: „niewłaściwe funkcjonowanie sieci telekomuni- kacyjnych innych operatorów lub dostawców”), nie może skutkować tym, że konsument zostanie po- zbawiony wiedzy o podmiocie, na którym ta odpowiedzialność ciąży, i który, wskutek tego, może po- wziąć przekonanie, iż w ogóle nie posiada uprawnień do dochodzenia odpowiednich roszczeń. Dalej , także postanowienie o treści: „Terminy określone w niniejszym paragrafie liczone są od momentu zgłoszenia Awarii przez Abonenta.” (punkt 14.6 „Regulaminu …”) wykazuje, w ocenie Preze- sa Urzędu, zbieżność – co do istoty i skutków – z postanowieniami wpisanymi do rejestru pod nume- rami, odpowiednio 1169 i 2051: • „Za moment, od którego liczona jest przerwa w braku sygnału przyjmuje się datę pisemnego zgłoszenia.", • „Za dzień wniesienia reklamacji pisemnej przyjmuje się dzień wpływu pisma reklamacyjnego, faksu lub e-maila do Orange Biura Obsługi Klienta (§ 32 ust 7 Regulaminu).". Jak to wynika z porównania postanowienia kwestionowanego z postanowieniem niedozwolonym, treść pierwszego z nich kształtuje w sposób identyczny z treścią drugiego prawa i obowiązki konsu- menta: oba uzależniają możliwość uzyskania przez niego należnego mu odszkodowania i zwrotu części opłaty abonamentowej z tytułu przerwy w świadczeniu usługi („Awarii” lub „przerwy w braku sygna- łu”) nie tylko od zgłoszenia tego faktu przedsiębiorcy usługę świadczącemu, ale także określają arbi- tralnie, w sposób analogiczny, moment, od którego przedsiębiorca ten ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi telekomunikacyjnej („Terminy […] liczone są od mo- mentu zgłoszenia Awarii przez Abonenta” lub „Za moment, od którego liczona jest przerwa […] przyj- muje się datę […] zgłoszenia”). Stosując analogiczną argumentację można wywieść również podobieństwo pomiędzy postano- wieniem punktu 14.6 „Regulaminu …”, a postanowieniem „Za dzień wniesienia reklamacji pisemnej przyjmuje się dzień wpływu pisma reklamacyjnego, faksu lub e-maila do Orange Biura Obsługi Klienta (§ 32 ust 7 Regulaminu)." wpisanym do rejestru pod numerem 2051. W końcu , postanowienie o treści: „Dostawca Usług może przenieść prawa i obowiązki wynikające z umowy na podmiot trzeci pod warunkiem zachowania ciągłości świadczonych usług oraz nie pogor- szenia warunków ich wykonywania.” (punkt 16.3 „Regulaminu …”) jest zbliżone do postanowień o treści: • „Abonent zezwala Operatorowi na przelanie wszelkich praw i obowiązków wynikających z ni- niejszej umowy na dowolny podmiot trzeci, bez dodatkowej zgody Abonenta.” (wpisanym do rejestru pod numerem 402), • „Abonent wyraża zgodę na przejście praw i obowiązków wynikających z umowy na podmiot wskazany przez Operatora.” (wpisanym do rejestru pod numerem 564) oraz • „Cosmosnet uprawniona jest do scedowania swoich uprawnień i obowiązków wynikających z umowy, Regulaminu i Cennika na dowolnie wskazaną przez siebie osobę trzecią, na co abo- nent wyraża zgodę podpisując umowę.” (wpisanym do rejestru pod numerem 649). [10] W wyroku z dnia 19 stycznia 2005r. SOKiK podzielił i przyjął za swoją argumentację Prezesa Urzędu, zdaniem którego postanowienie wpisane do rejestru pod numerem 402 jest niedozwolone na podstawie art. 385 3 pkt 5 Kodeksu cywilnego, bowiem zezwala przedsiębiorcy świadczącemu usługi telekomunikacyjne na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z umowy bez zgody konsumen- ta. Równocześnie, zgodnie ze stanowiskiem SOKiK wyrażonego w wyroku z dnia 29 września 2005r., zwrot „Abonent wyraża zgodę na przejście praw i obowiązków wynikających z umowy na podmiot wskazany przez Operatora” należy rozumieć w ten sposób, że konsument a priori , a więc jeszcze przed powstaniem konkretnych praw bądź obowiązków w czasie trwania umowy traci możliwość sprzeciwu wobec zamierzonego zbycia praw lub obowiązków swojego kontrahenta, a taka sytuacja odpowiada sensowi powołanego już wcześniej art. 385 3 pkt 5 Kodeksu cywilnego. Wobec tego, iż postanowienie kwestionowane i postanowienia wpisane do rejestru wywołują po- dobny skutek, można je uznać, pomijając różnice w użytych sformułowaniach, za tożsame. Z kolei, bezprawność postanowienia o treści: „Jeżeli Dostawca Usług zamierza zmienić Umowę a- bonencką przez rozszerzenie lub zaprzestanie świadczenia niektórych, objętych nią usług telekomuni- kacyjnych, musi powiadomić o tym fakcie Abonentów w miesiącu poprzedzającym zmianę.” (punkt 9.4 „Regulaminu …”) Prezes Urzędu wiąże nie tylko ze sprzecznością tego postanowienia z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zmianami), sto- sownie do którego: „1. Dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych: 1) doręcza na piśmie abonentowi będącemu stroną umowy zawartej na piśmie treść każdej proponowanej zmiany warunków umowy, w tym określonych w regulaminie świadczenia publicznie dostępnych usług tele- komunikacyjnych, […] - z wyprzedzeniem co najmniej jednego miesiąca przed wprowadzeniem tych zmian w życie. […]. Jednocześnie abonent powinien zostać poinformowany o prawie wypowiedzenia umowy w przypadku braku akceptacji tych zmian.”, lecz przede wszystkim z tym, iż postanowienie w brzmieniu stosowanym przez Dariusza Nadzieję-Nadiję uchybia obowiązkowi udzielania konsumentowi (tu: abonentowi usług telekomunikacyjnych oferowanych przez skarżonego) nie tylko rzetelnej, praw- dziwej i pełnej informacji dotyczącej ustawowego terminu powiadomienia go o proponowanych zmia- nach „Umowy abonenckiej”, ale także i o tym, że w wypadku braku akceptacji dla tych zmian posiada prawo odstąpienia od ww. „Umowy …”. Mając na względzie powyższe, za uprawdopodobnione Prezes Urzędu uznaje, iż treść: • postanowień przywołanych w punkcie [1] sentencji decyzji, a to: o postanowienia oznaczonego jako [1.1] – mieści się w hipotezach postanowień wpisanych do rejestru pod numerami: 399 i 571, o postanowień oznaczonych jako [1.2-1.4] – mieści się w hipotezach postanowień wpisanych do rejestru pod numerami: 639, 797, 819, 1163 i 1337, o postanowienia oznaczonego jako [1.5] – mieści się w hipotezach postanowień wpisanych do rejestru pod numerami: 1169 i 2051, o postanowienia oznaczonego jako [1.6] – mieści się w hipotezach postanowień wpisanych do rejestru pod numerami: 402, 564 i 649, • postanowienia przywołanego w punkcie [2] sentencji decyzji, pozostając w sprzeczności z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zmianami), narusza również obowiązek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji co do przysługujących im praw, przez co wypełniona zostaje druga z przesłanek niezbędnych do stwierdzenia naruszenia przez skar- żonego przedsiębiorcę zakazu, o którym mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumen- tów, tj. bezprawność działania skarżonego. Zdaniem Prezesa Urzędu, za spełnioną należy uznać także i trzecią przesłankę, bowiem naru- szenie zbiorowych interesów konsumentów ma miejsce wtedy, gdy działanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów jako zbiorowości, to jest w sytuacji, gdy skierowane jest nie tylko do wyodręb- nionej indywidualnie grupy konsumentów, lecz szerszego, nieograniczonego liczbowo kręgu osób, do których dotarła i dotrzeć może oferta przedsiębiorcy, a w rozpatrywanej sprawie wymieniony warunek jest spełniony – oferta usług telekomunikacyjnych przedstawiona przez Dariusza Nadzieję-Nadiję, zawierająca niedozwolone klauzule, adresowana jest nie do ściśle określonego, konkretnego konsu- [11] menta, lecz do z góry nieokreślonej, niemożliwej do zidentyfikowania liczby konsumentów, których sytuacja jest identyczna i wspólna. W tym stanie rzeczy stwierdza się, iż wszystkie, wskazane wcześniej, przesłanki wynikające z art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zostały uprawdopodobnione. Stosownie do art. 28 ust. 1 ww. ustawy, jeżeli w toku postępowania w sprawach praktyk naru- szających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1 tejże ustawy, lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania – że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań, a stosownie do art. 28 ust. 2 – może również określić termin ich wykonania. Z kolei, odpowiednio do art. 28 ust. 3 ustawy, w decyzji, o której mowa w ust. 1 tego artykułu, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań. Wobec tego, że naruszenie przez Dariusza Nadzieję-Nadiję zakazu wynikającego z art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 oraz art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zostało w po- stępowaniu uprawdopodobnione, wobec tego, że skarżony przedsiębiorca „[zobowiązał] się w terminie określonym przez Prezesa Urzędu do wyeliminowania uznanych za niedozwolone postanowień oraz za- stąpienia Regulaminu zawierającego niedozwolone klauzule, Regulaminem, który takich klauzul okreś- lonych w zawiadomieniu [tu: o wszczęciu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe in- teresy konsumentów] nie będzie już zawierał”, Prezes Urzędu stwierdza, iż zaistniały niezbędne przes- łanki do wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy i ORZEKA , JAK W PUNKCIE I SENTENCJI DECYZJI . Równocześnie, biorąc pod uwagę powyższą konstatację, Prezes Urzędu – działając w oparciu o art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – nakłada na Dariusza Nadzieję-Nadiję o- bowiązek przedłożenia, w terminie czterech miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji, informacji i dokumentów potwierdzających wykonanie zobowiązań, o których mowa w punkcie I sentencji decyzji, I ORZEKA , JAK W PUNKCIE II SENTENCJI DECYZJI . Stosownie do treści art. 81 ust 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z art. 479 28 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów W TERMINIE DWUTYGO- DNIOWYM od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen- tów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku. O TRZYMUJE : Dariusz Nadzieja-Nadija „Telewizja Kablowa TIWIS Dariusz Nadzieja-Nadija” ul. Wichrowe Wzgórze 21 80-293 Gdańsk