RGD-28/2011

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKiK w GDAŃSKU RGD - 61 - 31/11 AW Gdańsk, dnia 19 grudnia 2011r. DECYZJA nr RGD.28/2011 I. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), art. 33 ust. 6 tej ustawy w związku z § 2 pkt 4 oraz § 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lip ca 2009r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107 poz. 887), po przeprowadzeniu, z urzędu, postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, działając w imie niu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, działanie przedsiębiorcy Rafała Gra czyka, zamieszkałego w Pile, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Rafał Graczyk Global - Exim H.U.P.W. w Pile, polegającą na stosowaniu we wzorcu umownym: „Zlecenie wykonania usługi” postanowienia, o treści: W przypadkach szczególnych zakład zastr zega sobie możliwość opóźnienia realizacji zlecenia do 21 dni roboczych - zapis zawarty w pkt 4 ww. wzorców - uznanego za postanowienie niedozwolone i wpisane do rejestru postanowień wzorców uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dni a 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 1 listopada 2011r. II. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkur encji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zmianami), na podstawie art. 264 § 1 w związku z art. 263 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów obciąża się przedsiębiorcę Rafała Graczyka, zamieszkałego w Pile, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Rafał Graczyk GlobalExim H.U. P.W. w Pile, kosztami postępowania, które kończy niniejsza d ecyzja administracyjna, w kwocie 15,05 zł (słownie: piętnaście złotych 5/100), i zobowiązuje do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się decyzji. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konku rencji i Konsumentów - Delegatura UOKiK w Gdańsku (dalej: Prezes Urzędu) przeprowadził pod sygnaturą RGD. 405 - 8/11 AW postępowanie wyjaśniające, w toku którego poddał analizie wszystkie, obowiązujące w latach 2010 - 2011, wzorce umowne stosowane w obrocie k onsumenckim przez przedsiębiorcę Rafała Graczyka, zamieszkałego w Pile, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Rafał Graczyk Global - Exim H.U.P.W. w Pile (dalej: Przedsiębiorca) w celu ustalenia, czy zawarte w nich postanowienia określające prawa i obowiązki stron umów nie naruszają przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), a w szczególności art. 24 tej ustawy. W odpowiedzi na wezwanie o wszczęciu ww. postępowania, Prezes Urzędu przy piśmie z dnia 30 marca 2011r. uzyskał od Przedsiębiorcy m.in.: 80 - 824 Gdańsk, ul. Podwale Przedmiejskie 30 2 Tel. /Fax. (058) 346 - 29 - 32, 346 - 29 - 33, 301 - 51 - 75 E - mail: gdansk@uokik.gov.pl a) wzorzec umowny: „Umowa zlecenia montażu detektora gazowego” - stosowany w okresie od 1 stycznia 2010r. do 29 marca 2011r. wraz z trzema przykładowymi kopiami umów zawartych na ich podstawie (Nr 23 z dnia 5 stycznia 2011r., Nr 308 z dnia 22 lutego 2011r., Nr 11 z dnia 1 marca 2011r.), b) wzorzec umowny „Zlecenie wykonania usługi” - obowiązujący od 30 marca 2011r., zmieniony po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu ww. postępowania wyjaśniającego w zakresie przedmiotu umowy zlecenia i informacji o atestach i c ertyfikatach aktualnie montowanych detektorów, wraz z trzema przykładowymi kopiami umów zawartych na ich podstawie (Nr 91 z dnia 30 marca 2011r., Nr 15 z 12 kwietnia 2011r.). Wobec tego, iż wyniki analizy wzorców, w tym wzorca obowiązującego od 30 marca 2011r. potwierdziły, że Przedsiębiorca zawarł w nich w pkt 4 klauzulę, o treści: W przypadkach szczególnych zakład zastrzega sobie możliwość opóźnienia realizacji zlecenia do 21 dni roboczych tożsamą z postanowieniem wzorca umownego wpisanego do prowadzo nego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rejestru postanowień wzorców uznanych za niedozwolone (dalej: Rejestr), o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) pod nr 40, o treści: Przyjmujący zamówienie zastrzega sobie możliwość opóźnienia realizacji wykonania usługi, Prezes Urzędu wszczął, z urzędu, na podstawie postanowienia nr 250 z dnia 7 września 2011r., postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez P rzedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, zdefiniowanej w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urzędu postanowieniem nr 355 dnia 12 grudnia 2011r. zaliczył w poczet dowodów czę ść materiałów stanowiących akta sprawy prowadzonej pod sygnaturą RGD. 405 - 8/11 AW tj.: odpowiedź przedsiębiorcy z dnia 30 marca 2011r. wraz z załącznikami zawierającymi: zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 6.10.2009r., kopi e umów stosowanych w latach 2010 - 2011, informacje o parametrach technicznych detektora, Deklarację zgodności z dnia 1.12.2008r. (karty akt nr 8 - 18). Odpowiadając na zawiadomienie o wszczęciu postępowania, Przedsiębiorca podniósł m.in., przy piśmie z dnia 2 listopada 2011r., doręczonym w dniu 7 listopada 2011r., iż: „Pkt 4 w druku zlecenia wykonania usługi którego dotyczą zastrzeżenia urzędu w brzmieniu: (W przypadkach szczególnych zakład zastrzega sobie możliwość opóźnienia realizacji zlecenia do 21 dni roboczych) był wykorzystywany w prowadzonej przeze mnie działal ności niezmiernie rzadko (max 4 - 5 razy rocznie) ponieważ zdecydowana większość (99,%) zleceń jest realizowana w dniu podpisania z klientem zlecenia . Umowy z przesuniętym terminem realizacji są zawierane na prośbę klienta lub w przypadku opóźnień naszych k ooperantów w dostawach urządzeń (ostatni e opóźnienie dostawy w roku 2007r) a zapis pkt 4 był tylko zapisem formalnym na wypadek nie możności wykonania usługi w ustalonym z klientem terminie w skutek np. nieprzejezdnej zimą drogi, awarii transportu firmow ego, choroby, chwilowego braku urządzeń. Jednakże zawsze w w/w sytuacji klient miał prawo do rezygnacji z wykonania tejże usługi, co w kilku przypadkach miało również miejsce . Po podjęciu przeze mnie informacji o tym iż w/w zapis jest prawnie niedozwolony niezwłocznie został on usunięty. Nadmieniam że zapis punktu 4 wynikał tylko i wyłącznie z nieświadomości prawa ale nigdy tez nie powodował ograniczenia jakichkolwiek praw klientów „ w związku z powyższym liczę na wyrozumiałość oraz proszę o łagodne potrak towanie. W załączeni przesyłam poprawiany wzór druku zlecenia wykonania usługi wprowadzony od dnia 02.11.2011r.” Przedsiębiorca już w toku ww. postępowania wyjaśniającego przy, zaliczonej do akt sprawy korespondencji z dnia 30 marca 2011r., wyjaśnił, że w ykonywanie instalacji alarmu sygnalizującego obecność gazów niebezpiecznych w pomieszczeniach zalicza do działalności zanikającej, z uwagi na przekwalifikowanie profilu firmy na działalność gastronomiczną, którą określił jako „wschodzącą”. W toku postępow ania Prezes Urzędu ustalił następujący stan faktyczny: 1) Przedsiębiorca Rafał Graczyk zamieszkały w Pile, rozpoczął działalność gospodarczą w dniu 20 lutego 2002r. pod nazwą Rafał Graczyk Global - Exim H.U. P.W. w Pile (NIP: 764 - 230 - 10 - 20), na podstawie w pisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Piły pod numerem ewidencyjnym 16038. Przedmiot możliwej działalności Przedsiębiorcy w ww. wpisie został określony jako: 43.21.Z Wykonywanie instalacji elektrycznych 43.82.Z W ykonywanie instalacji wodno — kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych 33.20.Z Instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia 41.20.Z Roboty budowlano związana ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych 3 47.99.Z Pozo stała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami 47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet 56.10.Z Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne 56.10.B Ruchome placówki g astronomiczne 56.21.Z Przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) 56.29.Z Pozostała usługowa działalność gastronomiczna 2) W przedmiotowej sprawie Przedsiębiorca uczestniczy w obrocie poprzez prowadzenie działalności, polegającej na oferowaniu i świadczeniu konsumentom usług wykonywania instalacji alarmu sygnalizującego obecność gazów niebezpiecznych w pomieszczeniach, przy uż yciu detektorów: LUTLO - security i LT - RCG - 411 - 1 - (W i P). Wykonawstwo usług na rzecz konsumentów indywidualnych poprzedzone jest zawarciem pisemnej umowy. 3) W kontaktach z klientami Przedsiębiorca posługuje się projektami umów, które są wypełniane i podpisy wane przez konsumentów decydujących się na korzystanie z usług (oferty) tego przedsiębiorcy. Projekty umów przedstawiane konsumentom, przygotowane z góry przed podpisaniem umowy, zawierają gotowe jednolite postanowienia, które stanowią nieodłączną część ko nkretnych umów podpisywanych z klientami, stanowiąc tym samym wzorzec umowy w rozumieniu art. 384 § 1 k.c. 4) Standardowy wzorzec umowny stosowany przez Przedsiębiorcę określa postanowienia dotyczące przedmiotu i warunków wykonywanej usługi oraz między inny mi: typ zamawianego detektora, informacje o posiadanych atestach, dane osoby zamawiającej, miejsce montażu, koszt wykonania usługi, wysokość pierwszej wpłaty, przewidywany termin realizacji, datę wystawienia umowy. 5) Prezes Urzędy ustalił, że w latach 2010 - 2011 Przedsiębiorca stosował następujące wzorce umowne: a) „Umowa zlecenia montażu detektora gazowego” - stosowany w okresie od 1 stycznia 2010r. do 29 marca 2011r., b) wzorzec umowny „Zlecenie wykonania usługi”, obowiązujący od 30 marca 2011r. do 1 listopada 2011r. W obu wzorcach, w postanowieniach określających przedmiot i warunki wykonywanej usługi, Przedsiębiorca posługiwał się w pkt 4 klauzulą, o treści: W przypadkach szczególnych zakład zastrzega sobie możliwość opóźnienia realizacji zlecenia do 21 dni roboczych tożsamą z postanowieniem wzorca umownego wpisanego do prowadzonego przez Prezesa Urzędu rejestru postanowień wzorców uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) pod nr 40, o treści: Przyjmujący zamówienie zastrzega sobie możliwość opóźnienia realizacji wykonania usługi (Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 31 stycznia 2003r. sygn. akt XVII Amc 31/ 02). c) wzorzec umowny „Zlecenie wykonania usługi”, obowiązujący od 2 listopada 2011r., którym Przedsiębiorca posługuje się obecnie przy zawieraniu umów z konsumentami, i w którym brak jest postanowienia zakwestionowanego przez Prezesa Urzędu; Przedsiębiorca został poinformowany o zakończeniu postępowania i o możliwości wglądu w akta postępowania. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, Prezes Urzędu zważył, co następuje: [1] Możliwość rozstrzygania sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uzależniona jest od uprzedniego stwierdzenia, czy zagrożony został w niej interes publicznoprawny, bowiem, jeśli przesłanka ta nie występuje, Prezes Urzędu nie posiada upoważnienia do realizacji zasadniczego celu powołanej ustawy, którym, zg odnie z zapisem jej art. 1 ust. 1, jest określanie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter public znoprawny, albowiem dotyczy ochrony interesu szerszej grupy konsumentów, którzy są lub mogą być klientami Przedsiębiorcy. Tymczasem, zbiorowe interesy konsumentów podlegają ochronie przed działaniami przedsiębiorców, które są sprzeczne z prawem, zasadami w spółżycia społecznego i dobrymi obyczajami. Rafał Graczyk prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Piła pod numerem ewidencyjnym 16038 - zatem posiada status przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochron ie konkurencji i konsumentów, odpowiednio do którego pod pojęciem tym rozumie się m.in. przedsiębiorcę w znaczeniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w której, stosownie do art. 4, przyjęto, iż: przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą, 4 Stąd też jego działania podlegają rygorom określonym w tej ustaw ie, między innymi ocenie pod katem naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesów konsumentów. W postępowaniu, które kończy niniejsza decyzja, przedsiębiorcy postawiono zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Odpowiednio do art. 24 ust. 1, zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a odpowiednio do ust. 2 pkt 1 tego artykułu, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozum ie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności stosowanie postanowień wzorców, które zostały wpisane do Rejestru. [2] Aby działania przedsiębiorcy mogły zostać uznane za sprzeczne z powołanymi wyżej przepisami, niezbędne jest wykazan ie, iż spełniają one łącznie następujące przesłanki: − ujawniają się w obrocie konsumenckim, a więc dotyczą relacji przedsiębiorca - konsument, − stanowią działanie bezprawne, − naruszają zbiorowe interesy konsumentów. [3] Zgodnie z art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 22 1 Kodeksu cywilnego za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej nie związanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Niekwestionowana przez stronę postępowania okoliczność zawierania z osobami fizycznymi indywidualnych umów określających zasady i warunki świadczenia usług montażowych w zakresie instalacji detektorów alarmowych sygnalizujących obecność w powietrzu gazów niebezpiecznych, na potrzeby zaspokojenia ich potrzeb pod wskazanym w zleceniu adresem, nie budzi wątpliwości i w ocenie Prezesa Urzędu, jednoznacznie potwierdza fakt spełnienia pierwszej z ww. przesłanek. [4] Jak podnosi się w piśmiennictwie, za bezprawne na leży uznać wszelkie zachowania przedsiębiorcy sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub dobrymi obyczajami, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy; dla stwierdzenia bezprawności działania wystarczy już tylko to, że pozostaje ono w sp rzeczności z przepisami prawa. 1 Odnośnie bezprawności, rozumianej jako działanie sprzeczne z przepisami prawa, wskazać należy, iż skarżonemu Przedsiębiorcy postawiony został zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie […], stanowiącego, iż „Zakaza ne jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.”, przy czym, stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, „Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczegó lności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego […].” [5] Przedsiębiorca w lat ach 2010 - 2011 oferując usługi montażowe w zakresie instalacji detektorów alarmowych, w kontraktach z konsumentami posługiwał się jednostronnie opracowanymi wzorcami umów, co jest okolicznością przyznaną przez niego w toku postępowania. W ocenie Prezesa Urz ędu należy stwierdzić, że oferowany konsumentom wzorzec umowny pn.: „Zlecenie wykonania usługi”, jako jednostronnie przygotowane z góry, przed zawarciem umowy, zbiór gotowych klauzul umownych w postaci warunków umów, a następnie - na ich podstawie - zawie ranych z konsumentami, wyczerpują definicję pojęcia wzorca umownego, o którym mowa w art. 384 § 1 Kodeksu cywilnego. Zakaz stosowania postanowień wpisanych do Rejestru dotyczy, nie tylko tego przedsiębiorcy, przeciwko któremu zapadł wyrok w sprawie o uzna nie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, lecz – zgodnie z art. 479 43 Kodeksu postępowania cywilnego – również osób trzecich, tj. innych przedsiębiorców; konsekwencją umieszczenia postanowienia umownego w powołanym Rejestrze jest zatem to, iż od tej c hwili posłużenie się nim (lub tożsamym z nim) przez inny podmiot wywoła skutek równoznaczny wprowadzeniu do umowy elementu bezwzględnie przez prawo zakazanego. Takie podejście Prezesa Urzędu pozostaje w zgodzie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, który w u chwale z dnia 13 lipca 2006r. (sygn. akt III SZP 3/06) wskazał, iż „[…] stosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Kons umentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów […] ”, a w uzasadnieniu do niej, iż „[…] praktyka naruszająca zbiorowe interes y konsumentów art. 23a u.o.k.ik. obejmuje również przypadki wprowadzania jedynie 1 Szwaja J. (red.), Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Warszawa 2000, s. 117 - 118. 5 zmian kosmetycznych polegających na przestawieniu wyrazów lub zastąpieniu jednych wyrazów innymi, jeżeli tylko wykładnia postanowienia pozwoli stwierdzić, że jego treść mieści się w hipotezie zakazanej klauzuli. Stosowanie klauzuli o zbliżonej treści do klauzuli wpisanej do rejestru godzi przecież tak samo w interesy konsumentów, jak stosowanie klauzuli identycznej, co wpisana do rejestru […]. Przyjęta powyżej rozszerzająca wyk ładnia art. 23a ustawy o ochronie […] znajduje również uzasadnienie w dyrektywach 93/13 oraz 98/27 a także orzecznictwie ETS dotyczącym zasady efektywności […] ”. Wobec tego, że z powołanego wywodu Sądu Najwyższego wynika wprost, iż nie jest konieczna dokładna, literalna identyczność klauzuli wpisanej do Rejestru i klauzuli z nią porównywanej, stąd za niedozwolone mogą zostać uznane również postanowienia umów mieszc zące się w hipotezie klauzuli wpisanej do Rejestru, której treść będzie ustalona w oparciu o dokonaną jej wykładnię. W prowadzonym postępowaniu Prezes Urzędu zakwestionował postanowienie przewidujące, że W przypadkach szczególnych zakład zastrzega sobie możliwość opóźnienia realizacji zlecenia do 21 dni roboczych tożsamą (pkt 4 wzorca: „Zlecenie wykonania usługi”, który w dniu 30 marca 2011r. zastąpił wycofany wzorzec pn. „Umowa zlecenia montażu detektora gazowego”). W ocenie Prezesa Urzędu, postanowie nie to może mieścić się w hipotezie klauzuli niedozwolonej wpisanej w pozycji 40 rejestru, na podstawie ww. wyroku SOKiK z dnia 31 stycznia 2003r. sygn. akt XVII Amc 31/02, o treści: Przyjmujący zamówienie zastrzega sobie możliwość opóźnienia realizacji w ykonania usługi. Zakwestionowane postanowienie, podobnie jak przywołana klauzula niedozwolona, przewiduje możliwość jednostronnej zmiany umowy przez Przedsiębiorcę w zakresie terminu wykonania usługi, nie wskazując przy tym ważnej przyczyny, ze względu na którą taka zmiana może nastąpić. Podobnie jak ww. klauzula, postanowienie to spełnia przesłanki klauzuli niedozwolonej z art. 385 3 pkt 10 Kodeksu cywilnego. Przepis ten za niedozwolone uznaje postanowienia, które uprawniają kontrahenta konsumenta do je dnostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie. Zdaniem Prezesa Urzędu, tożsamości porównywanych postanowień nie wyłącza w tym wypadku fakt, że kwestionowane postanowienie ogranicza możliwość opóźnienia wykonania przez Przedsiębiorcę zobowiązania do określonego terminu, tj. do 14 dni roboczych. W ramach tego okresu Przedsiębiorca może bowiem jednostronnie decydować o tym, kiedy faktycznie wykona swoje zobowiązanie, bez jednoczesnego podania ważnych przyczyn, które uzasadniałyby zmianę terminu ustalonego w umowie. Zdaniem Prezesa Urzędu, pozwala to na uznanie, że istota i skutki obydwu postanowień są takie same. Reasumując uznać należy, iż kwestionowane postanowienie, zawarte we wzorcu „Zlecenie wykonania usługi” mieści się w hipotezie wymienionej klauzuli wpisanej do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, a jego stosowanie przez Przedsiębiorcę wyczerpuje znamiona bezprawności. [6] Przyjmując, iż naruszenie zbiorowych interesów konsumentów następuje wtedy, gdy działan ie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów jako zbiorowości, tj. w sytuacji, gdy skierowane jest nie tylko do indywidualnego konsumenta lub wyodrębnionej grupy konsumentów, lecz szerszego, bliżej nieograniczonego liczbowo kręgu osób, do których dotarła i dotrzeć może oferta przedsiębiorcy, za spełnioną Prezes Urzędu uznaje i trzecią przesłankę, bowiem działalność usługowa Przedsiębiorcy umożliwia każdemu zainteresowanemu zapoznanie się ze szczegółami oferty, a w momencie podjęcia decyzji o jej skorzysta niu – z warunkami określającymi realizację umowy. [7] W tym stanie rzeczy stwierdza się, iż wszystkie, wskazane wcześniej, przesłanki wynikające z art. 24 ustawy o ochronie […], zostały spełnione łącznie, Prezes Urzędu za udowodnione uznaje stosowanie przez Przedsiębiorcę praktyki zakazanej z mocy art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej, w okolicznościach sprawy, na naruszeniu zbiorowych interesów konsumentów poprzez godzące w nie bezprawne działanie prze dsiębiorcy polegające na stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego […]. Z ANIECHA NIE STOSOWANIA PRAKTYKI NARUSZAJĄCEJ ZBIOROWE INTERESY KONSUMENTÓW [8] Zebrane w aktach sprawy dokumenty, w tym oświadczenie Przedsiębiorcy w piśmie z dnia 2 listopada 2011r., dowodzą, że kwestionowany wzorzec został wycofany i - już od dnia 2 listopada – zastąpiony nowym pod niezmieniona nazwą „Zlecenie wykonania usługi”, którego przeredagowane postanowienia, w wyniku przeprowadzonej przez Prezesa Urzędu analizy treści poszczególnych z nich potwierdzają w dostatecznym stopniu zabezpieczenie określonych prz episami uprawnień konsumentów, a tym samym brak zaistnienia przesłanek ani dostatecznych podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 24 ust. 1 i 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. 6 Mając na względzie, iż: - zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nie wydaje się decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującej zaniechanie jej stosowania, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał jej stosowania (ciężar u dowodnienia tych okoliczności spoczywa, odpowiednio do ust. 3 tego artykułu, na przedsiębiorcy), - zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w wypadku określonym w ust. 1 ustawy wydaje się decyzję o uznaniu praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania, mając też na względzie, iż przesłanki uzasadniające zastosowanie powołanych wyżej przepisów, tj. uznanie praktyki stosowanej przez Przedsiębiorcę za naruszającą zbiorowe interesy k onsumentów i stwierdzenie zaniechania jej stosowania z dniem 1 listopada 2011r., zostały spełnione, orzeczono, jak w punkcie [I] sentencji decyzji. K OSZTY POSTĘPOWANIA [9] Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania, przy czym – zgodnie z art. 80 powołanej wyżej ustawy – Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z kolei, zgodnie z art. 264 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zo bowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia, przy czym – zgodnie z art. 263 § 1 tego Kodeksu – do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. W postępowaniu, które kończy niniejsza decyzja, Prezes Urzędu stwierdził, w punkcie [I] sentencji, iż Rafał Graczyk dopuścił się naruszenia przepisów art. 24 ust. i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a zatem „jest zobowiązany ponieść koszty postępowania”, którymi, w okolicznościach sprawy, są wydatki w kwocie 15,05 zł (słownie: piętnaście złotych 5/100), związane z koresp ondencją Prezesa Urzędu kierowaną do strony. Jednocześnie, na podstawie art. 264 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyznacza przedsię biorcy Rafałowi Graczykowi termin 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji jako termin uiszczenia ww. kosztów postępowania i wskazuje, iż należy je wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie: NBP O/O W ARSZAWA 51 1 010 1010 0078 7822 3100 0000 . Mając na uwadze powyższe postanowiono, jak w punkcie [II] sentencji decyzji. Pouczenie: Stosownie do treści art. 81 ust 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c., od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury UOKiK w Gdańsku. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt II sentencji niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 32 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 264 § 2 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konk urencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku. Otrzymuje: 1) Rafał Graczyk: Global Exim H.U.P.W. Rafał Graczyk 2 a/a 7