RKT-2/2025

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY RKT.410.1.2023.MK Katowice, 14 lipca 202 5 r. DECYZJA NR RKT - 2 /202 5 I. Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1616 ze zm. ) oraz art. 3 ust. 1 i art. 5 Rozporządzenia Rady UE nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz. Urz. UE L 1 z 4.1.2003 r., wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE L 148 z 11.6.2 009 r.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznaje za praktykę ograniczającą konkurencję na krajowym rynku sprzedaży detalicznej rowerów zawarcie przez SCOTT SPORTECH POLAND Sp. z o.o. w Otwocku z jego dystrybutorami (dealerami) porozumienia w rozumieniu art. 4 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a zarazem porozumienia lub praktyki uzgodnionej w rozumieniu art. 101 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana: Dz. Urz. UE C 202 z 07.06.2016 r., s. 1 - 38 8), polegającego na podziale rynku sprzedaży rowerów poprzez ograniczani e dystrybutorom (dealerom) możliwości sprzedaży detalicznej rowerów przez Internet, co stanowi naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz art. 101 ust. 1 lit c Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej . II. Na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1616 ze zm. ) oraz art. 5 Rozporządzenia Rady UE nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz. Urz. UE L 1 z 4.1.2003 r., wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE L 148 z 11.6.2009 r.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakazuje SCOTT SPORTECH 2 POLAND Sp. z o.o. w Otwocku zaniechanie stosowania praktyki, o której mowa w pkt I sentencji niniejszej decyzji, w zakresie w jakim nie została ona za przestana . III. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1616 ze zm. ) oraz art. 5 Rozporządzenia Rady UE nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowion ych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz. Urz. UE L 1 z 4.1.2003 r., wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE L 148 z 11.6.2009 r.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z tytułu naruszenia zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie konkuren cji i konsumentów, a także art. 101 ust. 1 lit. c Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana: Dz. Urz. UE C 202 z 7.06.2016 r., s. 1 - 388) , w zakresie określonym w pkt. I sentencji niniejszej decyzji, nakłada na SCOTT SPORTECH POLAND Sp. z o.o. w Otwocku karę pieniężną w wysokości P LN 4.340.394 PLN (słownie: cztery miliony trzysta czterdzieści tysięcy trzysta dziewięćdziesiąt cztery z łot e ), płatną do budżetu państwa . IV. Na podstawie art. 77 ust. 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 20 07 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 1616 ze zm. ) oraz na podstawie art. 263 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 ) w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów obciąża SCOTT SPORTECH POLAND Sp. z o.o. w Otwocku kosztami postępowania antymonopolowego w wysokości 9 2 PLN (słownie: dziewięćdziesiąt dwa z łot e ) i zobowiązuje do uiszczenia tych kosztów na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji. UZASADNIENIE 1. Przedmiot postępowania (1) Postępowanie antymonopolowe w sprawie, której dot yczy niniejsza decyzja, zostało wszczęte w dniu 13 listopada 2023 r. w związku z podejrzeniem, że SCOTT SPORTECH POLAND Sp. z o.o. w Otwocku ( dalej : „ SCOTT ”, „ spółka ” ) naruszył reguły konkurencji określone w art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 lutego 200 7 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 202 4 r. poz. 1616 ze zm. – dalej: „ u.o.k.k. ”) oraz art. 101 ust. 1 lit c Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana: Dz. Urz. UE C 202 z 07.06.2016 r. – dalej: „ TFUE ”) poprzez uczestnictwo w antykonkurencyjnym porozumieniu dotyczącym ograniczania dystrybutorom (dealerom) SCOTT możliwości sprzedaży przez Internet rowerów dystrybuowanych przez tego przedsiębiorcę . Pismem z tego samego dnia, P r ezes Urzędu zawiadomił SCOT T o fakcie wszczęcia postępowania antymonopolowego . 3 (2) Powodem wszczęcia postępowania antymonopolowego przez Prezesa Urzędu było podejrzenie, że SCOTT zakazuje d ealerom sprzedaży rowerów tej marki przez Internet , tj. ich własne strony internetowe oraz portal e osób trzecich , w efekcie czego konsumenci mogą nabywać te rowery jedynie stacjonarnie. Powyższe powoduje ograniczenie konkurencji do dealerów znajdujących się relatywnie blisko siebie , a w konsekwencji prowadzi też do podział u rynku między nimi. Usta lenia faktyczne 2. Podmioty i produkty , których dotyczy sprawa 2.1. Rowery (3) Niniejsze postępowanie dotyczyło wszystkich rowerów wpr owadzanych na rynek przez SCOTT tj.: marek SCOTT, Bergamont, Bold, [ informacja prawnie chroniona] , których jest wyłącznym dystrybutorem w Polsce . Dowód: karta nr 510 2.2. Podmiot, względem któr ego prowadzone jest postępowanie (4) SCOTT jest przedsiębiorcą wpisanym do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) pod numerem 0000199122 z siedzibą w Otwocku. Jego u działowcami są osoby fizyczne. SCOTT jest m.in. wyłącznym dystrybutorem na Polskę rowerów oraz akcesoriów rowerowych marek wskazanych w akapicie nr 3 . Dowód: KRS nr 0000199122, karty od nr 552 do nr 557 3. Przebieg postępowania (5) Przed wszczęciem niniejszego postępowania Prezes Urzędu przeprowadził postępowanie wyjaśniające (sygn. akt RKT.400.2.2021.MK), którego celem było ustalenie, czy SCOTT może ograniczać albo zakazywać swoim dealerom możliwość sprzedaży zakupionych towarów prz ez Internet. (6) W toku postępowania wyjaśniającego poprzedzającego niniejsze postępowanie zostało przeprowadzone , na podstawie art. 105n u.o.k.k. , przeszukanie u SCOTT, w trakcie którego pozyskano część materiału dowodowego. (7) W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania antymonopolowego SCOTT nie zgodził się z postawionym zarzutem. Stanowisko spółki zostało przedstawione w dalszej części decyzji. 4 Dowód: karty od nr 543 do nr 559 (8) Pism ami z dnia z 27 li stopada 2024 r. oraz z dnia 12 czerwca 2025 r. Prezes Urzędu zawiadomił SCOTT o zakończeniu zbierania materiału dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Spółka skorzystała z tego prawa. Ponadto pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. przedstaw iła swoje ostateczne stanowisko w sprawie. (9) W związku z postawieniem stronie postępowania tj. SCOTT zarzutów w oparciu o przepisy prawa unijnego, Prezes Urzędu poinformował o wszczęciu postępowania antymonopolowego Komisję Europejską. Stosownie do art. 11 ust. 4 Rozporządzenia Rady UE 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz. Urz. UE L 1 z 4.1.2003 r., wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE L 148 z 11.6.2009 r., dalej: „Rozporządz enie 1/2003”) , w dniu 28 maja 202 5 r. Prezes Urzędu przedstawił Komisji przewidywaną decyzję w przedmiotowej sprawie. (10) Część informacji, na których Prezes Urzędu opiera niniejszą decyzję podlega ochronie prawnej i nie może być podana do wiadomości publiczn ej. Wobec powyższego informacje tego rodzaju zostaną zastąpione nawiasami kwadratowymi wraz z oznaczeniem „ [informacja prawnie chroniona] ” i pozostaną niewidoczne w publicznie dostępnej treści decyzji. (11) Prezes Urzędu stwierdził, że działania SCOTT narusza ją reguły konkurencji określone w art. 6 u.o.k.k. oraz art. 101 TFUE. (12) W kolejnych częściach uzasadnienia Prezes Urzędu omawia, jakie działania SCOTT oraz dlaczego stanowi ą naruszenie prawa. 4. Opis ustaleń (13) Dystrybuowane przez SCOTT produkty są wprowadzane do obrotu przez ok. [informacja prawnie chroniona] dealerów na obszarze kraju. Dealerzy są niezależnymi przedsiębiorcami tj. niepowiązanymi kapitałowo i osobowo ze SCOTT. List y dealerów tj. ich nazwy i sied ziby z ostał y przekazan e Prezesowi Urzędu przez SCOTT pism ami z dnia 12.08.2022 r. oraz z dnia 02.10.2024 r. Dowód: kart y nr 513 , 611 i 613 . (14) Prezes Urzędu ustalił, że SCOTT przynajmniej od września 2015 r. zawiera pisemnie ze swoimi dealerami „Porozumienie dotyczące dystrybucji produktów” (dalej: „Porozumienie dystrybucyjne”). „Porozumienie dystrybucyjne” jest zawierane na czas nieokreślony i obowiązuje do czasu zmiany jego treści . Wtedy SCOTT zawier a z dealerami now e porozumienie . Tym samym dane „Porozumienie dystrybucyjne” może obowiązywać nawet kilka sezonów. Ponadto współpraca między SCOTT a dealerami odbywa się na podstawie 5 „Warunków współpracy” na dany sezon. Zarówno „Porozumienie dystrybucyjne”, jak i „Warunki współpracy” dotyczą wszystkich produktów wprowadzanych przez SCOTT na rynek polski i dostarczanych przez niego rowerów. Od sezonu 2022/2023 dla marki [informacja prawnie chroniona] obowiązuje osobne „Porozumienie dystrybucyjn e” zawierające tożsame uregulowania , jak w przypadku pozostałych marek wprowadzanych na rynek przez SCOTT . Dowód: karty od nr 531 do nr 537, nr 510. (15) Zgodnie z postanowieniami wzoru „Porozumienia dystrybucyjnego” obowiązującego w sezon ie 2015/2016 oraz z awartych na jego podstawie porozumień : [informacja prawnie chroniona] (16) Dalsze postanowienia „Porozumienia dystrybucyjnego” dotyczą wymogów jakościowych wyglądu strony internetowej dealera. (17) Z kolei pkt 2.4.6 „Porozumienia dystrybucyjnego” stanowi [informacj a prawnie chroniona] . (18) Tożsame uregulowania zawarte były we wzor ze „Porozumienia dystrybucyjnego” obowiązując ego w kolejnych latach tj. w sezonach: 2016/2017, 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021 oraz w sezonie 2021/2022. Dowód: karty od nr 47 do nr 220, od nr 260 do nr 262, od nr 276 do nr 278; od nr 281do nr 283; od nr 286 do nr 287; od nr 289 do nr 291; od nr 294 do nr 296; od nr 299 do nr 300; od nr 302 do nr 304; od nr 308 do nr 309 , od nr 312 do nr 314; od nr 317 do nr 318; od nr 320 do nr 322; od nr 325 do nr 327; od nr 515 do nr 517, od nr 596 do nr 598. (19) Począwszy od sezonu 2022/2023 nastąpiła zmiana treści „Porozumienia dystrybucyjnego” , w którego treści zawarto następujące postanowieni a : [informacja prawnie chroniona] . Dowód: karty od nr 524 do nr 526 ;. (20) Dalsze postanowienia „Porozumienia dystrybucyjnego” dotyczą wymogów jakościowych wyglądu strony internetowej dealera. (21) Z kolei pkt 3.4. „Porozumienia dystrybucyjnego” stanowi : [informacja prawnie chroniona] (22) Tożsame uregulowania zawarte są w puntach 3.2, 3.3., 3.3.1., 3.3.2 i 3.4 „Porozumieni a dystrybucyjn ego” obowiązując ego na sezon 2023/2024 . Dowód: karty od nr 596 do nr 598 . (23) Oprócz „Porozumienia dystrybucyjnego” strony obowiązują „Warunki współpracy” , które corocznie się zmieniają np. [informacja prawnie chroniona] itp. W „Warunkach 6 współpracy” obowiązujących na rok : 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 i 2020, w punkcie 2 t ych dokument ów , zostało zawarte następujące uregulowanie: [informacja prawnie chronion a] Dowód: karty nr: 53, 58, 63, 68, 73, 78, 83, 88, 93, 98, 103, 263, 265, 267, 269, 271, 292, od nr 297 do nr 298, od nr 305 do nr 306, 307, 310 , od nr 315 do nr 316, 320, od nr 323 do nr 324; od nr 328 do nr 329, 471, od nr 472 do nr 479 . (24) „Warunki wsp ółpracy” obowiązujące od sezonu lato 2021, nie zawierają już uregulowań w tym zakresie. Dowód: karty nr 311, 330, 517 verte, 527, 594 (25) Jak wynika z wyjaśnień SCOTT, ww. dokumenty , tj. „Porozumienie dystrybucyjne” oraz „Warunki współpracy” , są podpisywane w formie papierowej przez dealerów i dotyczą wszystkich produktów wprowadzanych przez SCOTT na rynek polski i dostarczanych przez niego rowerów . Dowód: karta nr 510 verte oraz karta nr 585 verte. (26) Przytoczone powyżej uregulowania zawarte w „Porozumieniu dystrybucyjnym” oraz „Warunkach współpracy” nie zawierają bezpośredniego zapisu skierowanego do dealerów dotyczącego zakazu całkowitej sprzedaży rowerów przez Internet. Prezes Urzędu wszedł jednak w posiadanie dowodów, które wskazują, że SCOTT podejmuje działania w odniesieniu do rowerów wprowadzonych do obrotu, w ramach których ogranicza dealerom możliwość sprzedaży przez Internet , nie tylko przez platformy sprzedaży internetowej osób trzecich, ale r ównież za pośrednictwem stron własnych dystrybutorów . (27) W toku przeprowadzonego przez Prezesa Urzędu przeszukania u SCOTT uzyskano dowody wskazujące , że wpływa on na możliwość sprzedaży przez dealerów rowerów SCOTT wprowadzonych do obrotu przez Internet tj . informuje ich o zakazie sprzedaży rowerów w ten sposób oraz nakłania ich do usunięcia tych towarów ze stron własnych dystrybutorów i platform osób trzecich. (28) Dowody te to e - maile wymieniane pomiędzy [informacja prawnie chroniona] SCOTT tj. [informacja p rawnie chroniona] , a dealerami tego przedsiębiorcy. E - maile stanowiące dowód zarzucanej praktyki zawierały następującą treść: a) wiadomość e - mail z dnia 21.02.2017 r. (9.51); Nadawca: [informacja prawnie chroniona] ; Adresat: [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna): „(…) Panie [informacja prawnie chroniona] , mam ponownie informację iż wystawiacie w internecie nasze produkty do sprzedaży, link poniżej, kolejny raz proszę o zaprzestanie takich praktyk ponieważ nie jest to nasz sposób sprzedaży 7 opa rty o brak przygotowania roweru do indywidualnych potrzeb klienta, a te są dla nas najważniejsze, proszę o natychmiastowe zaprzestanie takich praktyk, nie mogę na nie ciągle reagować tylko w sposób tylko informacyjny, [informacja prawnie chroniona] . Dowód: karta nr 371 . W odpowiedzi na powyższą wiadomość, Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 21.02.2017 r. (10.03) przekazał Adresatowi: SCOTT [informacja prawnie chroniona] następującą informację (pisownia oryginal na): „ [informacja prawnie chroniona] nie wysyłamy rowerów, są tylko widoczne na stronie. Zaraz na stronie pojawi się informacja, że odbiór wyłącznie w sklepie o czym Pana poinformuję i podeślę linka (…)”. Dowód: karta nr 372 . Nast ępnie Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 21.02.2017 r. (13.21) przekazał Adresatowi: SCOTT [informacja prawnie chroniona] następującą informację (pisownia oryginalna): „ (…) [informacja prawnie chroniona] przesyłam link do produktu Scott rower gdzie wyraźnie czerwonym drukiem w opisie jest napisane, że rowery do odbioru wyłącznie w sklepie. [informacja prawnie chroniona] . Bardzo proszę o weryfikację i ewentualne uwagi (…)”. Dowody : karta nr 371 oraz karta nr 387 . b) wiadomość e - mail z dnia 10.01.2018 r. (14.18); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] ; napisał (pisownia oryginalna): „(…) bardzo proszę o wycofanie sprzedaży internetowej naszych produktów zgodnie z umową jaka obowią zuje (…). W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 11.01.2018 r. (17.15) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) już poprawione - zaznaczyliśmy, że zakup tylko w sklepie stacjonarnym i nie sprawdziłyśmy czy nie dodaje się do koszyka. Myślę, że teraz jest ok.”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 12.01.2018 r. (10.04) napisał (pisownia oryginalna): „(…) dziękuj ę za informację, ale proszę aby nasze produkty nie były w jakikolwiek sposób łączone ze sprzedażą internetową, a zatem nie można zamknąć transakcji poprzez internet nawet jeśli odbiór będzie w sklepie stacjonarnym, wszelka internetowa aktywność sprzedażowa zakończona procesem zakupu jest traktowana przez sądy jako w pełni poza sklepem stacjonarnym”. 8 Dowód: karta nr 400 . c) wiadomość e - mail z dnia 13.05.2020 r. (12.19); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał do [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna): „(…) zgodnie z rozmową telefoniczną i podpisanymi warunkami współpracy, proszę o wycofanie naszych produktów ze sprzedaży w załączonym sklepie [informacja prawnie chroniona] ”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 14.05.2020 r. (13.20) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) produkty te zostaną w tym tygodniu wycofane. Zostały umieszczone bez naszej wiedzy i zgody. Przepr aszamy za zamieszanie i dopilnujemy aby takie przypadki nie miały miejsca (…)”. Dowód: karta nr 391 . d) wiadomość e - mail z dnia 08.01.2021 r. (13:02); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) przypominam o porozumieniu o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o wycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie wyłącza możliwości internetowego prezentowania naszych produktów (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 08.01.2021 r. (15.05) oraz (17.01) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) pamiętam, że nasze ustalenia dotyczyły wyłączenia ze sprzedaży internetowej tylko rowerów ze względu na brak możliwości przygotowania roweru do jazdy i tak to oczywiście funkcjonuje w moim sklepie internetowym. Nie przypuszczałem, że chodzi również o części i akcesoria. Oczywiście, jeżeli są takie wymogi i wszystkie sklepy jedynie eksponują akcesoria, a ich nie sprzedają, to ja również dostosuję moją stronę. Uważam jednak, że powinniśmy dać możliwość zamówienia klientowi części lub akcesori, które w je go okolicy nie są już dostępne lub lokalny dealer nie jest w stanie zrealizować zamówienia (…)”. Dowód: karta nr 373 . e) wiadomość e - mail z dnia 08.01.2021 r. (12:37); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) przypominam o porozumieniu o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o wycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie 9 wyłącza możliwości internetowego prezentowania naszych produktów (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 08.01.2021 r. (15.25) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia orygin alna): „(…) albo stosujmy jedną zasadę dla wszystkich albo wcale. Jest odbiór osobisty, więc o co chodzi? Tu jest sklep, który ma setki waszych rowerów: [informacja prawnie chroniona ] . Jak mam to rozumieć?”. Dowód: karta nr 375 . f) wiadomość e - mail z dnia 08.01.2021 r. (12:32); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) przypominam o porozumieniu o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o wycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie wyłącza możliwości internetowego prezentowania naszych produktów (…)”. W odpowiedzi na ww. wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - ma ilem z dnia 08.01.2021 r. (13.51) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) [informacja prawnie chroniona] właśnie zmieniliśmy platformę internetową na [informacja prawnie chroniona] i cały towar się nam tak przeniósł absolutnie nic nie wysyłamy i nic nie sprzedajemy internetowo jesteśmy w trakcie robienia porządków i zajmie nam to chwilę (…)”. Dowód: karta nr 379 . g) wiadomość e - mail z dnia 08.01.2021 r. (12:28); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) przypominam o porozumieniu o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o wycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie wyłącza możliwości internetowego prezentowania naszych produktów (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 08.01.2021 r. (1 2.57 ) skierowanym do SCOTT [informa cja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) OK, nie ma problemu, wprowadzimy zmiany w ten weekend”. Dowód: karta nr 381 . h) wiadomość e - mail z dnia 10.07.2017 r. (13.18); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał do [informacja prawnie chroniona] pisownia 10 oryginalna): „ (…) zgodnie z ustaleniami i podpisanym porozumieniem, nie prowadzimy sprzedaży internetowej naszych produktów.” Dowód : karta nr 396 . i) wiadomość e - mail z dnia 08.01.20 21 r. (12.33); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) przypominam o porozumieniu o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o w ycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie wyłącza możliwości internetowego prezentowania naszych produktów (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 08.01.2021 r. (13.16) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) Tak, pamiętam o tym będziemy modyfikować stronę, przy dodaniu nowych pozycji zmienimy (…)”. Dowód: karta nr 397 . j) wiadomość e - mail z dnia 08.01.2021 r. (12.36); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) przypominam o porozumieniu o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o wycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie wyłącza możliwości internetowego prezentowania naszych produktów (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona ] e - mailem z dnia 08.01.2021 r. (12.47) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „Dzień dobry, oczywiście już to poprawiamy”. Dowód : karta nr 398 . k) wiadomość e - mail z dnia 09.12.2015 r. (16.3 2); nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] ad resat: [informacja prawnie ochroniona] , napisał (pisownia oryginalna): „(…) zacieśniamy nasze kontakty ze sklepami które posiadają odpowiednie możliwości ekspozycyjne naszych produktów, prowadzą naszą spr zedaż jedynie poprzez stacjonarny punkt (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chroniona] z dnia 27.01.2016 r. (14.18) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) Współpracujemy od [infor macja prawnie chroniona] lat i powinniśmy myślę już trochę się poznać. Dlatego powtarzam, że absolutnie nie mamy zamiaru sprzedawać Scotta przez nasz sklep internetowy. Oferta w nim 11 widoczna jest tylko prezentacją i nie ma możliwości zakupu. W odróżnieniu od innych sklepów (…) pańskich dealerów”. Dowód: karta nr 401 . l) wiadomość e - mail z dnia 10.01.2018 r. (14.18); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „(…) bardzo proszę o wycofanie sprzedaży internetowej naszych produktów zgodnie z umową jaka obowiązuje (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość nadawca: [informacja prawnie chroniona] e - mailem z dnia 11.01.2018 r. (17.15) napisał: „(…) już poprawione – zaznacz yliśmy, że zakup tylko w sklepie stacjonarnym i nie sprawdziłyśmy czy nie dodaje się do koszyka. Myślę, że teraz jest OK.” Dowód : karta nr 414 . m) wiadomość e - mail z dnia 16.05.2017 r. (13:49); Nadawca: SCOTT PL [informacja prawnie ch roniona] napisał do [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna): „Witam, zgodnie z umową proszę o nie wystawianie naszych produktów na przeglądarkach czy porównywarkach internetowych, tym bardziej promować sprzedaż internetową (…)”. Dowód: karta nr 418 . n) wiadomość e - mail z dnia 08.01.2021 r. (12:30); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał do [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna)”: „Witam, przypominam o porozumieniu dotyczącego współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o wycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie wyłącza możliwości internetowego prezentowania naszych produktów”. Dowód : karta nr 421 . o) wiadomość e - mail z dnia 11.09.2018 r. (12:10); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał do [informacja prawnie chroniona] (pisown ia oryginalna): „Witam, proszę o informację, co oznacza wystawienie naszych produktów na Allegro, jest to niezgodne z naszymi warunkami współpracy” (…) proszę o szybkie wyjaśnienie sprawy (…)”. W odpowiedzi na tę wiadomość Nadawca: [informacja prawnie chro niona] e - mailem z dnia 11.09.2018 r. (13.38) skierowanym do SCOTT [informacja prawnie chroniona] napisał (pisownia oryginalna): „przepraszam! Inicjatywa mojego ulubieńca [informacja prawnie 12 chroniona] miał [informacja prawnie chroniona] , zaraz zadziałam je szcze raz pardon (…)”. Dowód: karta nr 345 . p) wiadomość e - mail z dnia 06.12.2017 r. (15.27); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna): „Witaj , [informacja prawnie chroniona] , czy to ty, jeśli tak to bardzo proszę o wycofanie wszystkich naszych produktów, zgodnie z porozumieniem, [informacja prawnie chroniona] ”. Dowód: karta nr 352 . q) wiadomość e - mail z dnia 27.03.2021 r. (12.30); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna): „Dzień dobry, bardzo proszę o usunięcie zgodnie z umową, naszych produktów z wszelkich portali internetowych i proszę brak podobnej aktywności w przyszłości, będzie to miało bezpośredni wpływ na realizację zamówień, [informacja prawnie chroni ona] ”. Dowód: karta nr 342 . r) wiadomość e - mail z dnia 02.08.2021 r. (11.25); Nadawca: SCOTT [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna): „(…) bardzo proszę o niewystawianie na portalach naszych produktów zgodnie z podpisanym porozumieniem o współpracy [informacja prawnie chroniona] , proszę o kontakt w przypadku wątpliwości. W odpowiedzi Nadawca [informacja prawnie chroniona] w e - mailu z dni a 02.08.2021 r. napisał „(…) OLX został przez nas potraktowany jako portal do reklamowania naszej kolekcji rowerów. W każdym ogłoszeniu na tym portalu, podobnie z resztą jak na naszej stronie internetowej jest zaznaczone, że odbiór roweru tylko i wyłącznie osobisty w siedzibie sklepu, czyli transakcja następuje w sklepie stacjonarnym (…)”. Dowód: karta nr 403. (29) Z treści tych e - maili wynika, że SCOTT powołując się na dokonane ustalenia, dopuszcza wyłącznie stacjonarną sprze daż rowerów. Możliwe jest prezentowani e przez dealerów rowerów na ich stronach internetowych oraz portal ach osób trzecich , a w zakresie dostawy towaru SCOTT dopuszcza wyłącznie o dbi ór osobist y roweru bez możliwości jego dostawy do klienta. Tym samym klienci dealerów mogą na stronach internetowych dealerów oraz portal ach osób trzecich jedynie zapoznać się z ich ofertą. Nie mogą natomiast sfinalizować transakcji przez Internet poprzez zamówienie dostawy roweru np. do domu, gdyż mogą go odebra ć jedynie osobiście, w punkcie sprzedaży stacjonarnej dealera. 13 (30) Powyższe dowody wskazują ponadto, ż e SCOTT monitoruje strony internetowe dealerów, aby zweryfikować, czy umożliwiają na swoich stronach internetowych sprzedaż rowerów z opcją ich dost awy. W przypadku powzięcia informacji lub przypuszczeń o sprzedaży jego rowerów przez Internet wraz z opcją dostawy, SCOTT za pośrednictwem poczty elektronicznej, powołując się na dokonane ustalenia, podejmuje bezpośrednio u dealerów interwencję w celu nak łonienia ich do zamieszczania na ich stronach internetowych informacji dotyczących konieczności odbioru osobistego w sklepie stacjonarnym oraz braku możliwości dostawy zakupionego roweru do klienta. (31) Ponadto z powyższych informacji wynika, że SCOTT monitor uje strony portali osób trzecich takich jak np. Allegro czy Olx. W przypadku pozyskania informacji, iż dealerzy zamieszczają tam oferty sprzedaży towarów, podejmuje interwencję w celu nakłonienia ich do usunięcia oferty sprzedaży z tego portalu, informując równocześnie, że może to mieć wpływ na realizację przyszłych zamówień. (32) P owyższe ustalenia wskazują, że działania SCOTT zmierzają w praktyce do de facto całkowitego zakazu sprzedaży rowerów przez Internet tj. strony własne dealerów oraz portale osób trzec ich . Powyższe ograniczenia nie mają zastosowania do pozostałych towarów, tj. akcesoriów rowerowych wprowadzanych do obrotu przez SCOTT. W przypadku tego rodzaju towarów, jak wynika z wyjaśnień SCOTT, obowiązuje jedynie zakaz sprzedaży przez platformy osób trzecich, dozwolona jest natomiast sprzedaż przez strony własne dealerów. (33) Potwierdzeniem monitorowania stron internetowych dealerów są wyjaśnienia [ informacja prawnie chroniona] SCOTT [informacja prawnie chroniona] złożone w dniu 22.11.2021 r. w toku prze szukania u SCOTT , z których wynika, że sprawdza on , czy rowery nie są sprzedawane przez Internet. Ograniczenie to jest spowodowane w jego ocenie koniecznością przekazan ia roweru fizycznie i sprzedaż ą przy ladzie sklepowej . Jest to istotne , jego zdaniem , z uwagi na koniecznoś ć dopasowania roweru indywidualnie do klienta tj. wagi oraz wzrostu , przeznaczenie m roweru tj. do jazdy po szosie lub górach oraz potrzebą jego prawidłow e go złożeni a . Innymi słowy ponieważ zamiarem SCOTT jest, aby rower był spersonali zowany i przygotowany do jazdy , wymaga on, aby rower został wydany w sklepie stacjonarnym. Z powyższego wynika, że SCOTT oczekuje od dystrybutorów wydania roweru w punkcie sprzedaży stacjonarnej , a na stronach internetowych dealerów dopuszcza jedynie możli wość ich prezentacji. Dowód: Notatka z odbierania wyjaśnień w toku przeszukania prowadzonego u SCOTT SPORTECH POLAND Sp. z o.o. z siedzibą w Otwocku, udzielonych w dniu 22.11.2021 r. wraz z płytą CD, karty od nr 243 do nr 247 , czas wyjaśnień: ok. 19 minuty oraz ok. 26 minuty . 14 (34) Ponadto w toku składania wyjaśnień [informacja prawnie chroniona] potwierdził, że oczekuje , aby dealerzy nie sprzedawali rowerów przez Internet . Dlatego też m onitoruje sposób sprzedaży przez dealerów w Internecie. W szczególności w czasie pandemii COVID zdarzały się przypadki dostawy roweru do klienta. Powołując się jednak na zasady współpracy, p rzestrzega dealerów przed sprzedażą rowerów przez I nternet , gdyż wiąże się to z dostarczanie m rowerów do klientów . Jeśli dea ler nie stosuje się do postanowień o współpracy to nakłania go do zmiany sposobu sprzedaży. Dowód: Notatka z odbierania wyjaśnień w toku przeszukania prowadzonego u SCOTT SPORTECH POLAND Sp. z o.o. z siedzibą w Otwocku udzielonych w dniu 22.11.2021 r. wra z z płytą CD, karty od nr 243 do nr 247 , czas wyjaśnień: ok. 29 minuty oraz ok. 33 minuty . (35) Potwierdzeniem powyższych ustaleń, są również informacje zamieszczone na stronach sklepów internetowych dealerów. Świadczy o tym materiał dowodowy w postaci zrzutów z ekranu ze stron sklepów internetowych [informacja prawnie chroniona] d ealerów SCOTT wykonanych przez Prezesa Urzędu w dniach 18 - 26 kwietnia 2024 r . Z wykonania tych czynności został sporządzony protokół, do którego załącznikami są zrzuty ekranu ze stron internetowych dealerów . Protokół wraz z załącznikami stanowi część akt sprawy. Dowód: karty od nr 562 do nr 584. (36) Z ww. materiału dowodowego wynika, że na stronach dealerów, któr e były analizowane, przy opisie produktu lub składaniu zamówienia zamieszczone były następujące informacje : (i) możliwy jest jedynie odbiór osobisty roweru w danym sklepie stacjonarnym lub innych sklepach stacjonarnych danego dealera, Dowody: zrzut y z ekranu ze stron : [informacja prawnie chroniona] ( karta nr 564) ; [informacja prawnie chroniona ] (karta nr 565) ; [informacja prawnie chroniona ] (karty nr 566 i 567); [informacja prawnie chroniona ] (karta nr 569); [informacja prawnie chroniona ] (karta nr 578) . (ii) „nie znaleziono żadnych opcji wysyłki”, Dowód : zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie chroniona] (karta nr 568). (iii) „brak możliwości wysyłki”, Dowód: zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie chroniona] (karta nr 570). (iv) „wszystkie rowery marki SCOTT można kupić tylko i wyłącznie z odbiorem osobistym. Zakup internetowy tej marki traktujemy jako zakup stacjonarny”, Dowód: zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie c hroniona] (karta nr 572). 15 (v) „Rowerów SCOTT nie sprzedajemy drogą wysyłkową. Zakup tylko w sklepie stacjonarnym!”, Dowód : zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie chroniona] ( karta nr 573). (vi) „Wyłącznie odbiór osobisty”, Dowód: zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie chroniona] (karty nr 574 i 581). (vii) „Dostępny tylko w sklepie stacjonarnym”, Dowód : zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie chroniona] ( karta nr 579). (viii) „tylko stacjonarnie”, Dowód : zrzut z ekranu ze strony : [informacja prawnie chroniona] (karta nr 583). (ix) „Wysyłka …za darmo”, Dowód: zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie chroniona] ( karta nr 575) . (x) „Opcje wysyłki: „ Wysyłka w naszym sklepie to dopracowany proces dzięki, któremu rowery i akcesoria trafiają w Wasze ręce sprawdzone, przygotowane i odpowiednio zabezpieczone. U nas możesz być pewny, że zajmą się tym profesjonaliści, a ni e że rower zostanie wysłany tak jak przyszedł z fabryki bez uprzedniego sprawdzenia i regulacji z czym często można się spotkać na innych portalach. Przy okazji możecie być pewni, że jesteśmy maksymalnie ekologiczni wykorzystując do pakowania m.in. materia ły, w których dotarły do nas poprzednie dostawy od producentów! Opcje wysyłki rowerów: Klasyczna (rower częściowo rozłożony) – obejmuje złożenie, sprawdzenie, wyregulowanie roweru u nas, a następnie częściowe rozłożenie (ściągnięte przednie koło, skręcona kierownica, odkręcone pedały i wyciągnięta sztyca z siodełkiem) i zapakowanie z dbałością o szczegóły do kartonu. Przy zakupie roweru przez nas z sklep jest to darmowa opcja! Premium – opcja wysyłki roweru w całości w dużym kartonie (uprzednio oczywiście sprawdzonego i ustawionego). W tym wariancie tylko rozpakowujesz rower, przykręcasz pedały, wyprostowujesz kierownicę i możesz ruszać przed siebi e ! Opcja szczególnie polecana przy droższych rowerach z pełną integracją, pełnym zawieszeniem i przy rowerach elektrycznych (przy niektórych rowerach tylko taka opcja wchodzi w grę ze względu na wymogi producenta i gwarancji). Ze względu na większe koszta wysyłki ta opcja jest dodatkowo płatna – 250zł.” . Dowód : zrzut z ekranu ze strony: [informacja prawnie chroniona] (karta nr 577). 16 (xi) „możliwość odpłatnej dostawy kurierem” Dowód: zrzut z ekranu ze strony [informacja prawnie chroniona] ( karta nr 580). (xii) „Rowerów marki Scott i Bergamont nie wysyłamy bezpośrednio do klientów (…)” Dowód: zrzut z ekranu ze strony : [informacja prawnie chroniona ] (karta nr 584). Z powyższych informacji wynika, że zdecydowana większość [informacja praw n ie chroniona] dealerów nie stosuje sprzedaży rowerów SCOTT przez Internet oraz ich wysyłki d o klientów . Spośród analizowanych stron dealerów jedynie kilku z nich dopuszcza możliwość wysyłki rowerów tej marki. Przykładowo dealer [informacja prawnie chroniona] , d ostarcza rowery prawie całkowicie zmontowane i gotowe do jazdy. Klient musi dokręcić jedynie pedały . W związku z poczynionymi ustaleniami Prezes Urzędu zważył, co następuje. 5. Interes publiczny Ramy prawne (37) Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.o.k.k. ustawa ta określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Prezes Urzędu jest rzecznikiem tego interesu, co wynika z jego zadań w strukturze administracji rządowej. Działając w interesie p ublicznym, Prezes Urzędu podejmuje działania, gdy konieczna jest ochrona konkurencji jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym. Dobrem chronionym przez przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest samo istnienie konkurencji jako atmosfery, w jakiej prowadzona jest działalność gospodarcza. 1 Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów chroni istnienie konkurencji jako optymalnego sposobu podziału dóbr, zatem każde działanie wymierzone w ten mechanizm, godzi w interes publiczny. 2 Zastosowanie p rawa w niniejszej sprawie (38) Prezes Urzędu uznał, że w niniejszej sprawie występuje interes publiczny w wydaniu decyzji stwierdzającej naruszenie reguł konkurencji. Powyższe wynika z faktu, że naruszenie to odnosi się do nieoznaczonego i szerokiego kręgu podm iotów, tj. dotyczy ograniczenia przez SCOTT jego dealerom (dystrybutorom) możliwości sprzedaży towarów tj. rowerów przez Internet, co prowadzi do podziału rynku pomiędzy dealerami. Praktyka ta prowadzi również 1 Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 16 listopada 2005 r., sygn. akt XVII Ama 97/04. 2 Wyrok Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2008 r., sygn. akt III SK 40/07. 17 do naruszenia interesów nieograniczonej grupy konsumentów, którym została ograniczona możliwość nabywania towarów SCOTT przez Internet. (39) Wobec powyższego Prezes Urzędu przyjął, że istnieje interes publiczny w wydaniu decyzji stwierdzającej naruszenie prawa ochrony konkurencji. 6. P odmioty naruszające r eguły konkurencji 6.1. Przedsiębiorstwa Ramy prawne (40) Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem unijnym pojęcie „przedsiębiorstwa” obejmuje każdy podmiot zaangażowany w działalność gospodarczą niezależnie od jego formy prawnej i sposobu finansowania. 3 Działalność poleg ającą na oferowaniu dobór i usług uznaje się za działalność gospodarczą. 4 Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (41) SCOTT SPORTECH POLAND Sp. z o.o. z siedzibą w Otwocku jest przedsiębiorcą wpisanym do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KR S) pod numerem 0000199122 . Prowadzi działalność gospodarczą od 1994 r. , j est m.in. dystrybutorem artykułów, w tym wyłącznym dystrybutorem na Polskę rowerów oraz akcesoriów rowerowych marek: SCOTT, Bergamont, Bold, [informacja prawnie chroniona] . Wobec powy ższego należy uznać, że prowadzi działalność polegającą na oferowaniu dóbr. (42) Z przekazanej przez SCOTT listy dealerów oraz „Warunków współpracy” i „Porozumień dystrybucyjnych” wynika, że dealerzy prowadzą działalność gospodarczą w ramach spółek lub jednoosobowej działalności gospodarczej polegającą m.in. na sprzedaży detalicznej w sklepach stacjonarnych i internetowych rowerów oraz innego sprzętu sportowego konsumentom oraz innym podmiotom, są tym samym przedsiębiorstwami prowadzącymi działalność gos podarczą. Dowód: karty od nr 185 do nr 193 , n r : 513 , 611, 613. 3 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 23 kwietnia 1991 r. w sp rawie C - 41/90, Höfner , EU:C:1991:161, akapit 21. 4 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 12 września 2000 r. w sprawie C - 180/98, Pavlov , EU:C:2000:428, akapit 75. 18 6.2. Przedsiębiorcy Ramy prawne (43) Pojęcie „przedsiębiorcy” na potrzeby zastosowania ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zdefiniowane zostało w art. 4 pkt 1 u.o.k.k. W zakres tej definicji wchodzą między innymi przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców ( Dz. U. z 202 4 r. poz. 236 ze zm.). Zgodnie z przepisami art. 3 i art. 4 ust. 1 tej ustawy, p rzedsi ę biorc ą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieb ę d ą ca osob ą prawn ą , kt ó rej odr ę bna ustawa przyznaje zdolno ść prawn ą , wykonuj ą ca dzia ł alno ść gospodarcz ą (przez co należy rozumieć zorganizowan ą dzia ł alno ść zarobkow ą , wykonywan ą we w ł asnym imieniu i w spos ó b ci ą g ł y). Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (44) Prezes Urzędu uznał, że SCOTT jest również przedsiębiorcą. Jak wynika z okoliczności omówionych w akapicie 41 , przedsiębiorca ten prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży m.in. rowerów i akcesoriów ro werowych. Tym samym w rozumieniu art. 4 pkt 1 u.o.k.k. można go uznać za przedsiębiorcę. (45) W odniesieniu do dealerów SCOTT należy wskazać, że ich status jako przedsiębiorców w związku z informacjami przedstawionymi w akapicie 42 również nie budzi w niniejsz ej sprawie wątpliwości. (46) Mając na względzie powyższe należy przyjąć, że zarówno SCOTT , jak i jego dealerzy spełniają przesłanki konieczne do uznania ich za przedsiębiorców oraz przedsiębiorstwa w rozumieniu , odpowiednio , przepisów krajowych jak i unijnych. Powyższe oznacza, że przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przepisy TFUE dotyczące praktyk ograniczających konkurencję, w tym zawierania niedozwolonych porozumień, odnoszą się wprost do SCOTT oraz jego dealerów. 7. Naruszenie reguł konkurencji 7.1. Porozumienia i praktyki uzgodnione Ramy prawne (47) Zgodnie z art. 101 TFUE niezgodne z rynkiem wewnętrznym i zakazane są wszelkie porozumienia między przedsiębiorstwami, wszelkie decyzje związków przedsiębiorstw i wszelkie praktyki uzgodnione, któr e mogą mieć wpływ na handel między Państwami 19 Członkowskimi i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz rynku wewnętrznego. (48) Jednocześnie zgodnie z art. 6 u.o.k.k. zakazane są porozumienia, których celem l ub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym. Przez „porozumienia” , zgodnie z art. 4 pkt 5 u.o.k.k. , rozumie się: (i) umowy zawierane między przedsiębiorcami , między związkami przedsiębiorców ora z między przedsiębiorcami i ich związkami albo niektóre postanowienia tych umów; (ii) uzgodnienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch lub więcej przedsiębiorców lub ich związki; (iii) uchwały lub inne akty związków przedsiębiorców lub ich organów s tatutowych. (49) Dla istnienia porozumienia (prawo unijne) wystarczające jest, aby między przynajmniej dwoma przedsiębiorstwami istniała zgodność woli, przy czym sposób w jaki się ona objawia pozostaje nieistotny. 5 Z kolei dla istnienia praktyki uzgodnionej (pr awo unijne) wystarczające jest, aby bez dojścia do fazy, w ramach której porozumienie (prawo unijne) zostaje właściwie zawarte, strony świadomie zastąpiły ryzyko wynikające z konkurencji praktyczną współpracą. 6 (50) To samo zachowanie może jednocześnie zawierać zarówno elementy porozumienia i praktyki uzgodnionej (prawo unijne). Organ ochrony konkurencji nie jest zobowiązany do przesądzania o tym, w jaki dokładnie sposób, w którym momencie i w jakim zakresie określone działania stanowiły porozumienie, a w jakim praktykę uzgodnioną (prawo unijne). 7 (51) Chociaż prawo unijne i polskie używają różnych pojęć do nazwania form współpracy między podmiotami rynkowymi, należy stwierdzić, że ich zakres przedmiotowy pozostaje tożsamy, tj. odnoszą się one do tych samych form ws półpracy . Z tych względów Prezes Urzędu uznaje, że określenie, czy dane zachowanie stanowiło umowę lub uzgodnienie (prawo polskie) opiera się na tych samych przesłankach co w prawie unijnym. W dalszej części uzasadnienia Prezes Urzędu posługuje się sformuł owaniem „porozumienie” zgodnie z jego polskim rozumieniem, o ile nie zastrzeżono inaczej. W konsekwencji przez „porozumienie” należy rozumieć: umowy (prawo polskie), uzgodnienia (prawo polskie), porozumienia (prawo unijne), praktyki uzgodnione (prawo unijn e). (52) W orzecznictwie wskazuje się również, że w relacji między przedsiębiorcą a jego dystrybutorami, w przypadku pozostawania przez nich w stałych stosunkach gospodarczych, 5 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 lipca 2006 r. w sprawie C‑74/04 P, Volkswagen , EU:C:2006:460, akapit 37; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 6 stycznia 2004 r. w sprawach połączonych C - 2/01 P oraz C - 3/01 P, Bundesverband der Arzneimittel - Importeure , EU:C:2004:2, akapit 96. 6 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 14 lipca 1972 r. w sprawie C - 48/69, Imperial Chemical Industries , EU:C:1972:70, akapit 64. 7 Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 20 kwietnia 1999 r. w sprawie T - 305/94, Limburgse Vinyl Maatschappij , EU:T:1999:80, akapit 696. 20 za uzgodnienie uznaje się również milczącą akceptację dla koordynacji działań, jeśli dystrybutorzy stosują się do określonych w ramach porozumienia uzgodnień. 8 Wskutek działań faktycznych (w tym milczącej akceptacji dystrybutorów) dochodzi do koordynacji zachowań, przesądzającej o istnieniu porozumienia w postaci uzgodnienia, jeśli produc ent (importer) wyraźnie wytycza kontrahentom określony rodzaj zachowania, eliminując niepewność warunków konkurowania na rynku. Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (53) W ocenie Prezesa Urzędu zarzucane SCOTT w postanowieniu o wszczęciu niniejszego postępowania działania, opisane w akapitach od nr 1 3 do nr 3 6 niniejszej decyzji, świadczą , że SCOTT zawarł ze swoimi dystrybutorami „porozumienie” w rozumieniu prawa polskiego oraz „porozumienie lub praktykę uzgodnioną” w rozumieniu prawa unijnego, polegające na podziale rynku i stanowią naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. oraz art. 101 ust. 1 lit. c TFUE. (54) Porozumienie oraz u zgodnienia d okonane pomiędzy SCOTT a j e go dealerami dotyczące ograniczeń w sprzedaży rowerów przez Internet, prowadzące do podziału rynku, zostały dokonane w drodze obowiązujących te podmioty zapisó w „ Porozumień dystrybucyjnych” oraz „Warunków współpracy” i dalszych u zgodnień . (55) Z e zgromadzon ego materiału dowodowego oraz przywołanych dowodów jednoznacznie wynika, że po między SCOTT a jego dealerami, w związku z zawartymi „Porozumieniami dystrybucyjnymi” oraz „Warunkami współpracy” przynajmniej od 2015 r. czynione były uzgodnienia w zakresie ogr aniczeń w sprzedaży rowerów przez Internet . Z przywołanych dowodów wynika, że w sprawie dokonano ustaleń między SCOTT a jego dealerami co do zakazu sprzedaży rowerów przez Internet tj. własne strony internetowe dealerów oraz portale osób trzecich. Świadczą o tym wiadomości e - mail przywołane w opisie stanu faktycznego niniejsze j decyzji . SCOTT w korespondencji elektronicznej do dealerów wskazywał , że zgodnie z ustaleniami , sprzedaż rowerów nie może odbywać się przez Internet, a jedynie stacjonarnie o czym mo gą świadczyć przykładowe wiadomoś ci e - mail SCOTT do dealerów: „(…) bardzo proszę o wycofanie sprzedaży internetowej naszych produktów zgodnie z umową jaka obowiązuje (…) ” – akapit 2 8 pkt b niniejszej decyzji, lub „ (…) zgodnie z rozmową telefoniczną i podpi sanymi warunkami współpracy, proszę o wycofanie naszych produktów ze sprzedaży w załączonym sklepie [informacja prawnie chroniona] (…)” - akapit 2 8 pkt c decyzji . Więcej przykładów takiej korespondencji opisano w akapicie 2 8 niniejszej decyzji. 8 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 lipca 2006 r. w sprawie C‑74/04 P, Volkswagen , EU:C:2006:460, akapity - 39 - 42; D ecyzja Komisji w sprawie AT.40428 – Guess, motyw 97, w odniesieniu do wyroku z dnia 11 stycznia 1990 r., Sandoz Prodotti Farmaceutici/Komisj a, sprawa C - 277/87, EU:C:1990:6, pkt 2, i wyroku z dnia 9 lipca 2009 r., Peugeot and Peugeot Nederland/Komisja, sprawa T - 450/05, EU:T:2009:262, pkt 168 – 209. 21 (56) Ponadto na p orozumienie składały się u zgodnienia w formie umowy tj. „ Porozumie ń dystrybucyjn ych ” i „Warunków współpracy”, które zostały opracowane przez SCOTT i podpisane przez dealerów, w zakresie zakazu sprzedaży przez portale osób trzecich, co opisano w stanie faktycznym niniejsze j decyzji , w akapitach od nr 1 4 do nr 26. (57) Z powyższego wynika, że porozumienie zawarte pomiędzy SCOTT , a jego dealerami miało formę um ów oraz uzgodnień, co wyczerpuje definicję „ porozumienia ” w rozumieniu prawa polskiego oraz „porozumi enia lub praktyki uzgodnionej”, w rozumieniu prawa unijnego. (58) Reasumując Prezes Urzędu uznał, że między SCOTT a je go dealerami przynajmniej od 2015 r. funkcjonuje „porozumienie” w rozumieniu prawa polskiego oraz „porozumienie lub praktyka uzgodniona” w świetle prawa unijnego . 7.2. Jednolite i ciągłe naruszenie Ramy prawne (59) Naruszenia art. 101 TFUE wynikają z koordynacji między dwoma lub więcej przedsiębiorstwami, które są współsprawcami naruszenia, ale których uczestnictwo w naruszeniu może przyjmować różn e formy, w szczególności w związku z charakterem rynku, którego dotyczy to naruszenie, pozycją przedsiębiorstw na rynku, zamierzonych celów naruszenia oraz zastosowanych lub przewidzianych środków jego realizacji. 9 W konsekwencji naruszenie takie może wyni kać nie tylko z pojedynczego działania, ale również z serii działań lub działania o charakterze ciągłym, nawet jeżeli jeden lub kilka aspektów tego rodzaju działań mogłyby same w sobie i w oderwaniu od innych działań, stanowić naruszenie tego przepisu. 10 I nnymi słowy możliwe jest uznanie, że kilka działań lub działanie ciągłe stanowi samo w sobie (w całości) naruszenie reguł konkurencji, nawet jeżeli jego poszczególne elementy mogłyby stanowić odrębne naruszenia i stać się przedmiotem odrębnych postępowań. Nie jest przy tym konieczne, aby każde działanie składające się na jednolite i ciągłe naruszenie stanowiło samodzielne naruszenie. 11 (60) Jeżeli przedsiębiorstwo uczestniczyło w jednolitym i ciągłym naruszeniu poprzez własne zachowanie, które stanowiło porozumie nie i które przyczyniało się do realizacji naruszenia jako całości, to możliwe jest przypisanie mu odpowiedzialności za całość naruszenia w odniesieniu do okresu, w którym uczestniczyło w tym naruszeniu. Powyższe ma miejsce, gdy przedsiębiorstwo zamierzało własnym zachowaniem przyczynić się do realizacji celów 9 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 8 lipca 1999 r. w sprawie C - 49/92 P, Anic Partecipazioni , EU:C: 1999:356, akapit 79. 10 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 8 lipca 1999 r. w sprawie C - 49/92 P, Anic Partecipazioni , EU:C:1999:356, akapit 81; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 24 czerwca 2015 r. w sprawach połączonych C‑293/13 P oraz C‑294/13 P, Fresh Del M onte , EU:C:2015:416, akapit 156. 11 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 1 lipca 2010 r. w sprawie C - 407/08 P, Knauf Gips , EU:C:2010:389, akapit 48. 22 naruszenia, a zarazem znało działania planowane lub wdrażane przez innych uczestników naruszenia lub mogło je przewidzieć. W każdym razie jednak przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzialność za tę część na ruszenia, w której uczestniczyło. (61) Mając na względzie zasadniczą równoważność art. 6 u.o.k.k. oraz art. 101 TFUE należy stwierdzić, że koncepcja jednolitego i ciągłego naruszenia znajduje zastosowanie również w prawie polskim. Zastosowanie prawa w niniejsze j sprawie (62) Prezes Urz ę du uznał, że d ziałania SCOTT opisane w akapitach od nr 13 do nr 36 n iniejszej decyzji składały się na jednolite i ciągłe naruszenie. SCOTT przynajmniej od 201 5 r. powołując się na podpisane z dealerami umowy tj. „Porozumienie dystrybuc yjne” oraz „Warunki współpracy”, a następnie w uzgodnieniach z dealerami w formie korespondencji elektronicznej, w których powołuje się na te dokumenty, ogranicza dystrybutorom możliwoś ć sprzedaży rowerów przez Internet . Tym samym p orozumienie to m a przez cały okres jego trwania taki sam cel , tj. ograniczenie dealerom możliwości sprzedaży przez Internet . Jest to tym samym porozumienie ciągłe. Ponadto forma zawarcia porozumienia oraz jego funkcjonowania tj. zawarcie „Porozumienia dystrybucyjnego” i „W arunków współpracy”, a następnie uzgodnienia z dealerami w formie korespondencji elektronicznej, w których SCOTT powołuje się na te dokumenty w zakresie ograniczeń w sprzedaży przez Internet, był a w każdym roku taka sama. (63) Mając powyższe na względzie Prez es Urz ędu uznał , że naruszenie trwa nieprzerwanie co najmniej od 201 5 r. i dotyczy podziału rynku , o jakim mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. oraz art. 101 ust. 1 lit. c TFUE oraz m a charakter ciąg ł y i jednolity. 7.3. Zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji Ramy prawne (64) Zakazy określone w art. 101 TFUE oraz art. 6 u.o.k.k. dotyczą porozumień, których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócanie konkurencji (prawo unijne) oraz wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie konkure ncji w inny sposób (prawo polskie). W powyższym kontekście należy stwierdzić, że zarówno unijny, jak i polski prawodawca przewidzieli alternatywną formę naruszeń zakazu porozumień ograniczających konkurencję, tj. „ze względu na cel” i „ze względu na skutek ”. Dolegliwość takich porozumień może też przejawiać różny poziom. 23 (65) Jeżeli został stwierdzony antykonkurencyjny cel porozumienia, nie jest konieczne badanie jego skutków. 12 Takim porozumieniem może być m.in. podział rynku wynikający z wprowadzenia w systemie dystrybucji zakazu sprzedaży przez Internet. 13 Ustalając, że celem konkretnego porozumienia było ograniczenie konkurencji, należy wziąć pod uwagę treść jego postanowień, obiektywne cele, do osiągnięcia których zmierza, a także kontekst gospodarczy i prawny , w jaki porozumienie to się wpisuje. 14 Uwzględnienia prawnego i gospodarczego kontekstu porozumienia nie należy mylić z analizą wywieranych przez praktykę skutków lub prowadzeniem analizy właściwej dla stwierdzenia, że porozumienie ma skutek w postaci ogra niczenia konkurencji. 15 Jednocześnie, mimo że zamiar (cel subiektywny) stron nie stanowi koniecznej (samoistnej) przesłanki ustalenia antykonkurencyjnego charakteru porozumienia, nic nie stoi na przeszkodzie, aby element ten został uwzględniony przy stwierd zaniu takiego ograniczenia. 16 Porozumienie, którego celem jest ograniczenie konkurencji, nie przestaje być nielegalne z tego względu, że w konkretnym przypadku nie pociągnęło za sobą szkód. 17 Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (66) Prezes Urzędu uznał, że u stalenia między SCOTT a jego dealerami polegające na zakazie sprzedaży jego rowerów przez Internet, miały za swój przedmiot (cel) zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji na rynku. (67) Treść tych ustaleń wynika z zawartego między SCOTT a jego dealerami „Porozumienia dystrybucyjnego” oraz „Warunków współpracy”, które zostały zacytowane i opisane w akapitach 14 - 25 niniejszej decyzji, oraz dalszych ustaleń dokonywanych w związku z tymi dok umentami, w formie korespondencji e - mail opisanej w akapitach 28 - 32 tej decyzji. (68) Dowody wskazują, że SCOTT dążył do stworzenia i zapewnienia funkcjonowania systemu dystrybucji, w którym dealerzy będą mieli ograniczoną swobodę w sprzedaży detalicznej jego rowerów przez strony własne dealerów oraz portale osób trzecich, co w praktyce oznaczało zakaz sprzedaży przez Internet. 18 12 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 4 czerwca 200 9 r. w sprawie C - 8/08 , T - Mobile Netherlands, EU:C : 2009:343, akapit 30; w yrok Trybunału Sprawiedliwości z 11 września 2014 r. w sprawie C‑67/13 P, Groupement des cartes bancaires , EU:C:2014:2204, akapit 49 . 13 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 października 2011 r. w sprawie . C - 439/09, Pierre Fabre Dermo - Cosmetique , EU:C:2011:649 , akapit 47 . Zob. r ównież : dokument Komisji “ Guidance on restrictions of competition "by object" for the purpose of defining which agreements may benefit from the De Minimis Notice ” z 25 czerwca 2014 r., SWD(2014) 198 final, pkt. 3.1. 14 Wyro k Trybunału Sprawiedliwości z 29 czerwca 2023 r. w sprawie C - 211/22, Super Bock Bebidas , EU:C:2023:529, akapit 35. 15 W yrok Trybunału Sprawiedliwości z 11 września 2014 r. w sprawie C‑67/13 P, Groupement des cartes bancaires , EU:C:2014:2204, akapit 81 - 83 . 16 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 4 czerwca 2009 r. w sprawie C‑8/08, T - Mobile Netherlands , EU:C:2009:343, akapit 27. 17 Por. opinię Rzecznik Generalnej J. Kokott z 19 lutego 2009 r. do sprawy C‑8/08, T - Mobile Netherlands , akapit 45 - 47 . 18 Zob. przykładowo: akapit 28 pkt b uzasadnienia decyzji („ (…) bardzo proszę o wycofanie sprzedaży internetowej naszych produktów zgodnie z umową jaka obowiązuje (…)”, (…) dziękują za informację, ale proszę aby nasze produkty nie były w 24 (69) Ograniczenia w zakresie sprzedaży przez Internet dotyczyły również platform osób trzecich. 19 (70) Z powyższego wynika, że istotą ustaleń SC OTT z jego dealerami było to, żeby sprzedaż jego rowerów odbywała się tylko stacjonarnie. SCOTT dopuszczał jedynie możliwość prezentacji rowerów na stronach dealerów oraz ich zakup oraz odbiór w sklepie lub innym punkcie sprzedaży stacjonarnej, bez możliwo ści finalizacji transakcji przez Internet i bez wysyłki rowerów do klienta. Tym samym wprowadzony przez SCOTT sposób sprzedaży ograniczył jego klientom możliwość wyboru roweru do towarów oferowanych przez dealerów działających relatywnie blisko miejsca zam ieszkania lub pobytu klienta. (71) Tego rodzaju ustalenie obiektywnie zmierza do sytuacji, w której dystrybutorzy nie mogą korzystać z jednego z dostępnych kanałów sprzedaży (sprzedaż internetowa), a w konsekwencji ogranicza konkurencję na rynku do dealerów dz iałających na mniejszym obszarze. (72) Należy mieć bowiem na względzie, że konsumenci kupujący przez Internet w większości przypadków nie są skłonni do odbioru towaru w sklepie stacjonarnym. Jest to spowodowane koniecznością udania się do sklepu stacjona rnego w celu osobistego odbioru towaru, który może być w znacznej odległości od miejsca pobytu konsumenta, a także czasem, który na to należałoby przeznaczyć. (73) Istotnym czynnikiem mogą być również znaczne koszty ponoszone przez konsumenta związane z udanie m się do sklepu po odbiór towaru i drogą powrotną (np. konsument może nie dysponować odpowiednim środkiem transportu do przewiezienia roweru, a w konsekwencji może być zmuszony ponosić dodatkowe koszty organizacji przewozu roweru we własnym zakresie). Czyn niki te powodują, że nawet ewentualne korzyści ze znalezienia atrakcyjnej oferty w znacznej odległości od miejsca jego pobytu nie zrównoważą uciążliwości udania się po osobisty odbiór towaru do sklepu stacjonarnego. Czynniki te są w szczególności istotne p rzy takich towarach, jak w tym przypadku, tj. rowerów. Ceny rowerów (za wyjątkiem niektórych rowerów elektrycznych) nie są znaczne i nie skłaniają konsumentów do podróży jakikolwiek sposób łączone ze sprzedaż ą internetową, a zatem nie można zamknąć transakcji poprzez internet nawet jeśli odbiór będzie w sklepie stacjonarnym, wszelka internetowa aktywność sprzedażowa zakończona procesem zakupu jest traktowana przez sądy jako w pełni poza sklepem stacjonarnym ”) ; akapit 28 pkt c uzasadnienia decyzji ( „(…) zgodnie z rozmową telefoniczną i podpisanymi warunkami współpracy proszę o wycofanie naszych produktów ze sprzedaży w załączonym sklepie (…)” ) ; akapit 28 pkt f uzasadnienia decyzji ( „(…) przypominam o porozumieni u o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie (…) ”). 19 Zob. postanowienia „Porozumień dystrybucyjnych” oraz „Warunków współpracy” , a także przykładowo następujące dowody przywołane wcze śniej: akapit 2 8 pkt m uzasadnienia decyzji ( „Witam, zgodnie z umową proszę o nie wystawianie naszych produktów na przeglądarkach czy porównywarkach internetowych, tym bardziej promować sprzedaż internetową (…)” ); akapit 28 r uzasadnienia decyzji ( „Dzień d obry, bardzo proszę o usunięcie zgodnie z umową, naszych produktów z wszelkich portali internetowych i proszę brak podobnej aktywności w przyszłości, będzie to miało bezpośredni wpływ na realizację zamówień (…) ” ); akapit 2 8 pkt o uzasadnienia decyzji ( „ Witam, proszę o informację, co oznacza wystawienie naszych produktów na Allegro, jest to niezgodne z naszymi warunkami współpracy” (…) proszę o szybkie wyjaśnienie sprawy (…)” ); akapit 2 8 pkt s uzasadnienia decyzji ( „(…) bardzo proszę o niewystawianie na portalach naszych produktów zgodnie z podpisanym porozumieniem o współpracy (…) ”). 25 na duże odległości w celu ich odbioru. W konsekwencji należy stwierdzić, że w wyniku o pisanych wcześniej ustaleń konsumentom została ograniczona możliwość wyboru i zakupu przez Internet odpowiedniego dla nich roweru spośród szerokiej liczby ofert. (74) Tego rodzaju ustalenie obiektywnie zmierza do wyeliminowania określonego kanału sprzedaży (spr zedaż internetowa). Z punktu widzenia prawa konkurencji wiąże się ono z podziałem rynku, o którym mowa w art. 101 ust. 1 pkt c TFUE oraz art. 6 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. Ustalenia co do konieczności sprzedaży rowerów SCOTT jedynie stacjonarnie z a wężają krąg od biorców, którym dystrybutor może sprzedawać swoje towary, do odbiorców usytuowanych relatywnie blisko miejsca prowadzenia sprzedaży stacjonarnej dealera, dzieląc tym samym rynek między dealerów. Taki podział oznacza, że ryzyko konkurencji między dealerami zostaje zminimalizowane (dla dealera przestaje być istotne, czy dealer z innego obszaru kraju oferuje niższe ceny, bo prawdopodobieństwo, że konsument kupi tam rower jest mniejsze, w sytuacji, gdy konsument nie może zamówić wysyłki towaru pod swój adres). (75) Jakkolwiek rowery marek należących do SCOTT konkurują z rowerami innych marek, opisane wyżej porozumienie ograniczyło tzw. „konkurencję wewnątrzmarkową” między dealerami SCOTT w zakresie marek samego SCOTT. Innymi słowy, poziom konkurencji między dealerami oferującymi rowery marek należących do SCOTT był mniejszy niż byłby w braku porozumienia. Takie ograniczenie konkurencji może prowadzić do wzrostu ceny danego towaru powyżej poziomu, jaki występowałby w warunkach skutecznej konkurencji (względnie może ogr aniczać ryzyko spadku cen). Wynika to z faktu, że dealer pozbawiony presji konkurencji ze strony innych podmiotów, względnie wystawiony na presję konkurencyjną jedynie podmiotów oferujących inne marki, nie będzie lub może być mniej skłonny np. do obniżenia ceny towaru. W konsekwencji ceny mogą być na poziomie wyższym niż w przypadku skutecznej konkurencji. Przy czym, jak wskazano w akapicie 65 niniejszej decyzji, kwestia tego, czy do takiego wzrostu cen doszło lub też ewentualnych innych skutków na rynku, n ie jest istotna dla samej antykonkurencyjności porozumienia, gdyż miało ono na celu ogranicz enie konkurencj i , niezależnie od tego, czy wystąpiły antykonkurencyjne skutki na rynku. (76) Prezes Urzędu uwzględnił przy tym kontekst gospodarczy i prawny, w jakim fun kcjonowało porozumienie. 20 W ocenie Prezesa Urzędu kontekst ten, w tym charakter produktu, którego dotyczyło porozumienie, nie uzasadniał funkcjonowania ograniczeń w sprzedaży przez Internet, a w konsekwencji powstałego podziału rynku. (77) Mając na uwadze powyż sze, Prezes Urzędu uznał, że mając na względzie treść, kontekst oraz obiektywne cele, którym służyło porozumienie, prowadziło ono do ograniczenia konkurencji 20 Zob. Akapit nr 104. 26 ze „ze względu na cel” i naruszało zakazy, o których mowa w art. 101 ust. 1 lit. c TFUE oraz art. 6 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. W związku z tym, że naruszenie w niniejszej sprawie było porozumieniem , którego celem było ograniczenie konkurencji, nie jest też zasadne badanie skutków tego naruszenia. (78) Dokonując oceny z punktu widzenia art. 101 TFUE oraz przepisó w prawa krajowego , podobne stanowisko zajął francuski organ ochrony konkurencji, który w jednej ze swoich decyzji uznał, że ograniczenia wprowadzone przez producenta polegające na tym, że sprzedaż przez Internet jest dozwolona tylko w sytuacji, gdy klient odbierze produkt osobiście, de facto zakazywały sprzedaży przez Internet i zostały uznane przez ten organ za porozumienie, którego celem było ograniczenie konkurencji oraz za poważne naruszenie reguł konkurencji 21 . (79) Prezes Urzędu dokonując oceny praktyki w kontekście prawa polskiego stwierdził przy tym, że do naruszenia reguł konkurencji, tj. wyeliminowania, ograniczenia lub naruszenia konkurencji w inny sposób poprzez podział rynku, doszło na krajowym rynku sprzedaży detalicznej rowerów. (80) W ocenie Prezesa Urzędu, biorąc pod uwagę cechy produktu, jakim są rowery, tj. np. cenę, walory zdrowotne, czy też sposób użytkowania, inne środki lokomocji jak np. hulajnoga, samochód, nie będą stanowiły dla konsumentów alternatywy dla rowerów. Stąd też w ocenie Prezesa Urzędu rowery nie posiadają substytutów. (81) Zakaz internetowej sprzedaży detalicznej rowerów dotyczy Internetu tj. jednego z kanałów tego rodzaju sprzedaży. Sprzedaż detaliczna może być prowadzona np. stacjonarnie, przez Internet, bezpośrednio np. w domu klienta, czy też na targach. Tym samym sprzedaż przez Internet jest tylko jednym ze sposobów tego rodzaju sprzedaży rowerów. W efekcie powyższego, ograniczenie możliwości sprzedaży przez Internet spowodowało ograniczenie konkurencji na rynku sprzedaży detalicznej rowerów. (82) Prezes Urzędu uznał, że naruszenie dotyczyło rynku geograficznego obejmującego Polskę. SCOTT zorganizował dystrybucję swoich towarów zawierając ze swoimi dealerami dokumenty pt. „Porozumienie dystrybuc yjne” oraz „Warunki współpracy”. Dealerzy koncentrują swoją działalność na oferowaniu produktów konsumentom w Polsce, chociaż nie można wykluczyć sprzedaży rowerów klientom z innych krajów. Tak więc sama organizacja systemu dystrybucji produktów SCOTT wsk azuje, że rynek geograficzny obrotu jego rowerami jest rynkiem krajowym i w tym przypadku obejmuje obszar Polski. Także materiał dowodowy odnoszący się do kontaktów pomiędzy SCOTT, a jego dealerami wskazuje, że nie 21 Decyzja Autorité de la concurrence z dnia 24 października 2018 r. (nr dec. 18 - D - 23) dotycząca firmy Stihl , akapit 244 oraz 305 27 postrzegają oni podmiotów spoza Polski ja ko zagrożenia konkurencyjnego, ani też klientów zagranicznych jako głównego celu swojej działalności. (83) Mając na względzie powyższe należy uznać, że rynkiem właściwym w tej sprawie jest krajowy rynek sprzedaży detalicznej rowerów. (84) Jednocześnie należy wskaza ć, że w orzecznictwie unijnym przyjęto, że obowiązek określenia rynku właściwego w kontekście stosowania art. 101 TFUE występuje jedynie, gdy bez zdefiniowania takiego rynku niemożliwe jest stwierdzenie, czy rozpatrywane porozumienie, decyzja związku przed siębiorstw lub uzgodniona praktyka mogą mieć wpływ na handel między Państwami Członkowskimi oraz czy ich celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz rynku wewnętrznego. 22 Podobnie zgodnie ze stanowiskiem wyrażanym w polskim orzecznictwie, w sprawach dotyczących najpoważniejszych porozumień ograniczających konkurencję, precyzyjna definicja rynku właściwego mogłaby mieć znaczenie, gdyby wpływała na zastosowanie reguły de minimis. 23 Zastrzeż enia zgłoszone przez SCOTT w toku postępowania (85) W piśmie z dnia 5 grudnia 2023 r. SCOTT wskazał, że w jego ocenie nie doszło do zawarcia porozumienia ograniczającego konkurencję. Dowód : karty od nr 542 do nr 558. (86) Spółka zakwestionowała naru szenie art. 6 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. oraz antykonkurencyjny cel zawartego porozumienia. Jej zdaniem ustalenia dokonane między SCOTT a jego dealerami miały na celu jedynie zapewnienie bezpieczeństwa produktu na etapie jego sprzedaży oraz zapewnienie wysokie j jakości produktu. SCOTT powołał się na wyrok Sądu Apelacyjnego, zgodnie z którym cel porozumienia powinien być ustalony na podstawie kryteriów obiektywnych. Bowiem nawet jeśli strony porozumienia nie mają świadomości bezprawności swoich działań, czy wręc z działają w dobrej wierze, ale analiza treści porozumienia pozwala na przyjęcie, iż celem jego zawarcia było naruszenie konkurencji, jest kwalifikowane jako sprzeczne z prawem. Tak rozumiany „przedmiot porozumienia” odrywa się całkowicie od subiektywnych zamiarów stron od „celu” ich działania. Liczy się bowiem wyłącznie treść porozumienia – to co wynika z jego postanowień dla konkurencji na rynku 24 . (87) SCOTT stwierdził, że w umowach z dealerami nie stosował mechanizmów zobowiązujących ich do zakazu sprzedaży przez Internet. Praktyka polegająca na odbiorze towaru z punktu 22 Wyrok Sądu Unii Euro pejskiej z 16 września 2013 r. w sprawie T‑396/10, Zucchetti Rubinetteria , EU:T:2013:446; wyrok Sądu Unii Europejskiej z 25 października 2005 r. w sprawie T - 38/02, Groupe Danone , EU:T:2005:367; wyroku Sądu Unii Europejskiej z 15 września 1998 r. w sprawach połączonych T - 374/94, T 375/94, T - 384/94 oraz T - 388/94, European Night Services , EU:T:1998:198; wyrok Sądu Unii Europejskiej z 6 lipca 2000 r. w sprawie T - 62/98, Volkswagen , EU:T:2000:180. 23 Wyrok Sądu Najwyższego z 15 lutego 2019 r., sygn. akt I NSK 10/1 8 24 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt VI ACa 141/11. 28 dealerskiego wynikała z przyjętego modelu sprzedaży, który zakłada sprzedaż roweru wraz z usługą indywidualnego dopasowania i montażu roweru, nie było jego celem dokonanie podziału rynku. Tym samym wykazanie antykonkurencyjnego celu porozumienia nie miało w tej sprawie miejsca. (88) Ponadto zdaniem SCOTT w analizowanej sprawie brak jest również antykonkurencyjnego skutku w postaci podziału rynku sprzedaży rowerów. Jego zdaniem jest to rynek k onkurencyjny, rozdrobniony, na którym panuje silna konkurencja, a SCOTT nie posiada takiej siły rynkowej, aby dokonać podziału tego rynku. Przyjęty model sprzedaży nie wpływa na konkurencję cenową ani na ograniczenie wyboru konsumentów. Wprowadzony [ inform acja prawnie chroniona] umożliwia dostępność roweru na drugim końcu kraju. Tym samym, w ocenie SCOTT, porozumienie nie miało na celu i nie wywarło skutku w postaci wyeliminowania, ograniczenia lub naruszenia w inny sposób konkurencji. (89) Ponadto w piśmie z dnia 30 kwietnia 2024 r. SCOTT wyjaśnił, że od [ informacja prawnie chroniona] prowadzi system dystrybucji selektywnej w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. g rozporządzenia Komisji 2022/720 w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Euro pejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (rozporządzenie (UE) z 2022) i § 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 maja 2023 r. w sprawie wyłączenia niektórych rodzajów porozumień wertykalnych spod zakazu porozumień ogran iczających konkurencję. (90) SCOTT wskazał, że przy selektywnym systemie dystrybucji, zakaz wystawiania towarów na platformach jest uznawany za dopuszczalny, gdyż sprzedaż w ten sposób może doprowadzić do deprecjacji marki. Spółka powołała się przy tym na orzecznictwo unijne, niemieckie oraz piśmiennictwo, zgodnie z którym korzystanie przez dystrybutora z platform osób trzecich ogranicza możliwość skutecznej kontroli systemu sprzedaży przez dostawcę i uzasadnia wykluczenie tego systemu sprzedaży z systemu d ystrybucji selektywnej 25 . SCOTT w szczególności powołał się na sprawę Coty, w której uznano, że zakaz używania platform stron trzecich umożliwia przeciwdziałanie możliwości osłabienia reputacji oraz prestiżu marki i jest zgodny z systemem dystrybucji selektywnej. 26 Podobne stanowisko, zdaniem SCOTT, miało zostać przyjęte w sprawie Pierre Fabre Dermo - Cosmetique . 27 (91) Prezes Urzędu nie mógł uznać stanowiska SCOTT za uzasadnione. 25 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 25 października 1977 r. w sprawie 26/76 Metro I, ECLI:EU:C 1977:167. 26 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 6 grudnia 2017 r. w sprawie C - 230/16, Coty/Germany , ECLI:EU:C 2017:941. 27 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 października 2011 r. w sprawie . C - 439/09 , Pierre Fabre Dermo - Cosmetique , EU:C:2011:649, akapit 41 i przytoczon e tam orzecznictwo. 29 (92) W pierwszej kolejności należy wskazać, że przywołany przez SCOTT wyrok Sądu Apel acyjnego 28 dotyczący celu porozumienia, świadczy o tym, że do stwierdzenia, iż SCOTT zawarł ze swoimi dealerami antykonkurencyjne porozumienie, istotna jest przede wszystkim treść ustaleń. W niniejszej sprawie treść tych ustaleń wynika zarówno z „Warunków w spółpracy” i „Porozumienia dystrybucyjnego”, o których mowa była wcześniej, jak i z korespondencji elektronicznej wymienianej przez SCOTT z kontrahentami. To całość tych ustaleń oraz tego, co z nich wynika dla konkurencji na rynku, ma wiodące znaczenie dla odtworzenia treści porozumienia, a nie intencje, którymi kierował się SCOTT, czy też jego dealerzy, którzy dokonali takich uzgodnień. (93) W tym kontekście należy ponownie wskazać, że opisane w akapitach od 13 do 26 niniejszej decyzji umowy pomiędzy SCOTT a de alerami oraz przytoczone w akapicie 28 decyzji e - maile świadczą jednoznacznie o tym, że celem SCOTT było ograniczenie jego dealerom możliwości sprzedaży rowerów przez Internet, co z kolei prowadziło do podziału rynku. Szerzej powyższe kwestie zostały omówi one w akapitach od 70 do 8 4 niniejszej decyzji. (94) W uzupełnieniu powyższego, a zarazem w związku ze stanowiskiem przedstawionym przez SCOTT, należy również wskazać, że analiza zarówno kontekstu prawnego, jak i gospodarczego, w którym zawarte zostało porozum ienie wskazuje, że porozumienie miało na celu ogranicz enie konkurencji pomiędzy dealerami. (95) W tym kontekście Prezes Urzędu uznaje za istotne w pierwszej kolejności Zawiadomienie Komisji Europejskiej (dalej również: „ KE ”) z dnia 19.05.2010 r. „Wytyczne w sp rawie ograniczeń wertykalnych” 29 (Wytyczne z 2010 r.), które wskazywało m.in. jakie porozumienia i w jakich okolicznościach mogły korzystać z wyłączenia z zakazu porozumień ograniczających konkurencję na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2010 z d nia 20 kwietnia 2010 r. (rozporządzenie z 2010 r.). Z akapitu 52 tych Wytycznych wynikało, że Internet jest skutecznym narzędziem umożliwiającym działalność poza własnym terytorium oraz dotarcie do większej liczby klientów i innych grup klientów niż w przy padku tradycyjnych metod sprzedaży i z tego względu pewne ograniczenia dotyczące wykorzystania Internetu traktuje się jako ograniczenia dotyczące odsprzedaży. Stąd zasadniczo każdy dystrybutor musi mieć prawo wykorzystywać Internet w celu sprzedaży produkt ów. Dalej, w akapicie 54 Wytycznych z 2010 r. Komisja uznała, że dostawca może zażądać od dystrybutorów, aby wykorzystywali platformy osób trzecich do dystrybucji towarów objętych porozumieniem jedynie zgodnie ze standardami i warunkami uzgodnionymi przez dostawcę i dystrybutorów. 28 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r. sygn.. akt VI ACa 141/11. 29 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 130/1. 30 (96) Kwestia legalności ograniczeń w sprzedaży przez Internet, została doprecyzowana w aktualnie obowiązujących „Wytycznych w sprawie ograniczeń wertykalnych” 30 (Wytyczne z 2022 r.) zatwierdzonych przez KE w dniu 10.05.2022 r. i obowią zujących od 30.06.2022 r., które zastąpiły Wytyczne z 2010 r. W akapicie 203 i dalszych Wytycznych z 2022 r. KE powołała się na art. 4 lit. e rozporządzenia (UE) 2022/720 oraz orzecznictwo w tym zakresie uznające, że porozumienia polegające na uniemożliwia niu nabywcy lub jego klientom skutecznego wykorzystywania Internetu do sprzedaży towarów objętych porozumieniem na określonym terytorium lub określonym klientom stanowi najpoważniejsze ograniczenie konkurencji. (97) Z kolei w akapicie 208 Wytycznych z 2022 r., KE uznała, że ograniczenia dotyczące wykorzystywania określonych kanałów sprzedaży przez Internet, takich jak platformy handlowe lub narzucanie określonych standardów jakości dotyczących sprzedaży przez Internet, mogą być objęte wyłączeniem przewidzianym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia z 2022 r. niezależnie od rodzaju systemu dystrybucji pod warunkiem, że nie mają pośrednio na celu uniemożliwiania nabywcy skutecznego wykorzystywania Internetu do sprzedaży towarów objętych porozumieniem . (98) Dalej w akapicie 33 4 Wytycznych z 2022 r. KE uznała, że dostawca w celu ochrony swojego wizerunku może ograniczyć dystrybutorom korzystanie z platform internetowych, które nie spełniają standardów jakościowych. (99) Z powyższego wynika, że Komisja Europejska ograniczenia wertyka lne prowadzące do uniemożliwienia nabywcy skutecznego korzystania z Internetu uznaje, co do zasady, za niezgodne z prawem konkurencji. (100) W przypadku dystrybucji selektywnej zakaz sprzedaży przez platformy osób trzecich jest dozwolony, o ile nie prowadzi do c ałkowitego zakazu sprzedaży przez Internet. W sprawie Coty , o której mowa była wyżej, stwierdzono, że w przypadku dystrybucji selektywnej, ograniczenia dla dystrybutorów w sprzedaży przez platformy osób trzecich są dopuszczalne z uwagi na konieczność utrzy mania odpowiedniej jakości dystrybucji tego rodzaju towarów (akapit 29 tego wyroku). W sprawie tej zakaz sprzedaży przez platformy osób trzecich ograniczał wprawdzie konkretną formę sprzedaży przez Internet, ale nie powodował całkowitego ograniczania sprze daży online. Dystrybutorzy mogli sprzedawać poprzez własne autoryzowane strony. W konsekwencji postanowienie stosowane przez Coty nie mogło zostać uznane za najpoważniejsze ograniczenie konkurencji. 31 Z powyższego wynika, że w sprawach 30 Komunikat Komisji. Zawiadomienie Komisji “Wytyczne w sprawie ograniczeń wertykalnych” z 30.06.2022 r. (2022/C 248/01) p. 1 – 85 . 31 Należy przy tym wskazać, że fakt, że naruszenie stanowi najpoważniejsze ograniczenie konkurencji ( hardcore restriction ) nie oznacza, że jego celem jest ograniczenie konkurencji. Niemniej, fakt, że określone ograniczenie ma taki charakter może stanowić część kontekstu prawnego praktyki wskazującego, że rzeczywiście doszło do celowego ograniczenia konkurencji, w rozumieniu art. 1 01 TFUE, zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 29 czerwca 2023 r. w sprawie C - 211/22, Super Bock Bebidas , EU:C:2023:529, akapit 38 - 39. 31 dotyczących ogranicze ń w sprzedaży przez Internet, także w przypadku dystrybucji selektywnej, istotne jest, czy ograniczania zmierzają do całkowitego zakazu sprzedaży towarów online. (101) Podsumowując, porozumienia dotyczące ograniczeń w sprzedaży przez Internet polegające na ogra niczeniu sprzedaży przez strony własne dystrybutorów oraz platformy osób trzecich, jeśli prowadzą do istotnego lub nawet całkowitego ograniczenia sprzedaży przez Internet, w świetle powyżej opisanych Wytycznych z 2010 r. oraz 2022 r. mogą być uznane za pra ktykę polegającą na podziale rynku poprzez ograniczenie terytorium sprzedaży lub kręgu odbiorców i mogą być uznawane za najcięższe naruszenie prawa konkurencji , których obiektywnym, celem (przedmiotem) może być ograniczenie konkurencji 32 . Jednocześnie w prz ypadku np. dystrybucji selektywnej uzasadnione może być ograniczenie dystrybutorom możliwości sprzedaży towarów przez platformy osób trzecich, o ile nie prowadzi to samodzielnie lub w połączeniu z innymi ograniczeniami do uniemożliwienia dystrybutorom sprz edaży przez Internet. (102) W końcu, przy ocenie kontekstu prawnego sprawy należy również zwrócić uwagę, że rowery – w przeciwieństwie do np. niektórych produktów leczniczych – nie stanowią produktu, w odniesieniu do którego istniałyby jakiekolwiek ograniczenia prawne w zakresie sprzedaży internetowej. 33 (103) W analizowanej sprawie SCOTT ograniczył swoim dealerom możliwość sprzedaży zarówno poprzez strony własne dealerów, jak i platformy osób trzecich i tym samym uniemożliwił im skuteczne wykorzystywanie Internetu do sprzedaży towarów objętych porozumieniem, czego efektem była prowadząca do podziału rynku możliwość de facto jedynie stacjonarnej sprzedaży jego rowerów. (104) Należy również zwrócić uwagę, że niezależnie od opisanego powyżej kontekstu prawnego, również kontekst gospodarczy, w którym zawarto porozumienie, nie uzasadnia istnienia ograniczeń w sprzedaży internetowej. Rowery nie stanowią produktu, którego wysyłka do konsumenta byłaby niemożliwa, a sam rower nie jest pojazdem na tyle skomplikowanym, aby przeciętny ko nsument nie był go w stanie złożyć (co nie wyklucza tego, że niektórzy konsumenci mogą preferować zakup stacjonarnie i złożenie roweru przez pracownika 32 Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 22.04.2024 r. sygn. akt XVII 34/23; Wy rok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 lipca 2012 r. s ygn. a kt XVII AmA 197/10 ; Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 października 2011 r. w sprawie C - 439/09, Pierre Fabre Dermo - Cosmetics, akapit 47 oraz opinia Rzecznika Generalnego w tej sprawie z 3 marca 2011 r., C - 439/09. 33 Por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 października 2011 r. w sprawie C - 439/09, Pierre Fabre Dermo - Cosmetics, akapit 44 . 32 sklepu). 34 Jak również wskazuje materiał dowodowy, dystrybutorzy są też skłonni oferować dostarczenie w p ełni złożonych rowerów. 35 (105) W konsekwencji, a zarazem uwzględniając uwagi przedstawione wcześniej w akapi tach 66 - 78 , uzasadnione było stwierdzenie, że porozumienie miało na celu ogranicz enie konkurencj i. W tym kontekście brak jest również podstaw do analizy, jakie skutki mogło mieć porozumienie – takie badanie nie ma bowiem miejsca w przypadku naruszeń , których celem jest ograniczenie konkurencji. Okoliczność tego rodzaju może być jednak wzięta pod uwagę przy wymierzaniu kar, co Prezes Urzędu w niniejszej sprawie uczynił. 36 (106) Niezależnie od omówionych powyżej kwestii, SCOTT wskazał również, że Prezes Urzędu niewłaściwie interpretuje dowody w postaci e - maili zabezpieczonych w trakcie przeszukania. Monitorowani e sprzedaży rowerów przez Internet, ma również na celu wykrycie rowerów podrobionych. Ponadto w „Porozumieniu dystrybucyjnym” zostały na dealerów nałożone odpowiednie obostrzenia co do wyglądu strony internetowej. Te właśnie kwestie są przedmiotem weryfika cji przez SCOTT. (107) Prezes Urzędu nie mógł uwzględnić również tego argumentu. Jak wynika jednoznacznie z wiadomości e - mail zacytowanych w akapicie 28 niniejszej decyzji SCOTT, powołując się na dokonane ustalenia , zwracał się do swoich dealerów o zaprzesta nie wystawiania jego towarów w Internecie. Z treści tych e - maili nie wynika w żaden sposób, iż jego celem było kontrolowanie odpowiedniego wyglądu strony internetowej, czy też dbałość o to, aby na rynek nie trafiały towary podrobione, ale zaprzestanie prze z dealerów sprzedaży internetowej. SCOTT pisze przykładowo w wiadomość e - mail z dnia 13.05.2020 r. do [informacja prawnie chroniona] jednoznacznie (pisownia oryginalna): „(…) zgodnie z rozmową telefoniczną i podpisanymi warunkami współpracy, proszę o wycof anie naszych produktów ze sprzedaży w załączonym sklepie [informacja prawnie chroniona] ” (akapit 28 pkt c decyzji ). W wiadomości e - mail z dnia 08.01.2021 r. SCOTT pisze do [informacja prawnie chroniona] (pisownia oryginalna): „(…) przypominam o porozumien iu o współpracy i wspólnych ustaleniach dotyczących jedynie stacjonarnej sprzedaży naszych produktów w Waszym sklepie, proszę zatem o wycofanie możliwości dostawy i odbioru internetowego natomiast prośba nasza nie wyłącza możliwości internetowego prezentow ania naszych produktów (…)” (akapit 28 pkt d decyzji). Z powyżej przytoczonych wiadomości e - mail oraz pozostałych zacytowanych w akapicie 28 decyzji wiadomości wynika jednoznacznie, że celem korespondencji SCOTT skierowanej do dealerów było wycofanie się i ch ze sprzedaży internetowej tj. zapewnienie jedynie sprzedaży stacjonarnej wraz z koniecznością osobistego 34 Zob. również uwagi dalej w akapicie 109. 35 Zob. akapit 36 (x). 36 Zob. akapit 177. 33 odbioru roweru przez klienta. Treść tych wiadomości oraz pozostałych przytoczonych w akapicie 28 decyzji nie wskazuje również w żaden sposób, iż ich celem było zapobieżenie sprzedaży podrobionych rowerów na rynku. (108) SCOTT w toku postępowania wskazał również na decyzję Prezesa Urzędu z dnia 30.06.2015 r. nr RGD - 2/2015, w której przyjął on zobowiązanie strony postępowania do zmiany obowiązujących ure gulowań pomiędzy przedsiębiorcą, a jego dystrybutorami, w ten sposób, że dozwolona jest sprzedaż internetowa w przypadku, gdy dostawa (odbiór) następuje w punkcie sprzedaży stacjonarnej lub pod adresem wskazanym przez nabywcę. Zdaniem SCOTT ta decyzja świ adczy o tym, że Prezes Urzędu uznał za zgodną z przepisami antymonopolowymi praktykę ograniczania sprzedaży przez Internet. (109) Odnosząc się do powyższego argumentu SCOTT, należy przede wszystkim wskazać, iż decyzja nr RGD - 2/2015 z 30.06.2015 r. 37 dotycz yła stosowanego przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu wózki dziecięce i foteliki samochodowe, w umowach z dystrybutorami, zakazu jakiejkolwiek sprzedaży przez Internet. Prezes Urzędu po przeprowadzeniu postępowania dowodowego uznał za uprawdopodob nione, iż powyższe ograniczenie może stanowić praktykę ograniczającą konkurencję oraz przyjął zobowiązanie przedsiębiorcy do zmiany umów poprzez wprowadzenie postanowienia, iż sprzedaż internetowa jest dozwolona w przypadku, gdy dostawa odbywa się w punkci e sprzedaży stacjonarnej lub pod adresem wskazanym przez nabywcę. Tym samym z decyzji tej wynika, że Prezes Urzędu uznał za uprawdopodobnione stosowanie przez przedsiębiorcę praktyki, o jakiej mowa w art. 6 ust.1 u.o.k.k. związanej z wprowadzeniem do umów zakazu wszelkich form sprzedaży internetowej oraz wysyłkowej. Przyjął również zobowiązanie przedsiębiorcy do zmiany umów z dystrybutorami, poprzez wprowadzenie do nich postanowienia: „Dostawa (odbiór) odbywa się w punkcie sprzedaży Specjalistycznego Sprzed awcy lub pod adresem wskazanym przez Nabywcę ”, dającego tym samym konsumentom prawo wyboru, czy chcą otrzymać towar np. do domu, czy też odebrać go w sklepie stacjonarnym. (110) Mając na względzie powyższe, Prezes Urzędu nie mógł uwzględnić argumentów SCOTT i uznał, że celem stwierdzone go niniejszą decyzją porozumieni a było ogranicz enie konkurencj i . 7.4. Wpływ na handel między Państwami Członkowskimi Ramy prawne (111) Prawo unijne znajduje zastosowanie w odniesieniu do spraw, w których występuje wpływ na handel między Państwami Członkowskimi. Pojęcie wpływu na handel nie zostało 37 Dostępna na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w BIP/Prawo. 34 zdefiniowane w aktach prawodawczych Unii Europejskiej. Zagadnienie wpływu na handel zostało opisane przez Komisję Europejską w komunikacie „Wytyczne w sprawie pojęcia wpływu na handel zawartego w art. 81 i 82 Traktatu”. Powyższy dokument nie ma charakteru wiążącego dla Państw Członkowskich. (112) Przyjmuje się, że pojęcie wpływu na handel ma charakter szeroki, tj. obejmuje różne sposoby wpływu na ten handel (bezpośredni lub pośredni, rzeczywisty lub potencjalny). W ocenie sądów unijnych w większości spraw wykazanie w należytym stopniu, że wpływ na handel rzeczywiście wystąpił może nie być możliwe i w zw iązku z tym wystarczające jest wskazanie na zdolność praktyki do wpływania na handel. 38 Ograniczenie geograficzne praktyki do terytorium jednego Państwa Członkowskiego nie wyklucza istnienia wpływu na handel. 39 Sądy unijne przyjmują, że istnieje „mocne domni emanie” istnienia wpływu na handel, jeżeli naruszenie odnosi się do całego obszaru Państwa Członkowskiego. 40 Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (113) Prezes Urzędu uznał, że występuje wpływ działań SCOTT oraz jego dealerów na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi i ma charakter przynajmniej potencjalnie odczuwalny, za czym przemawiają następujące okoliczności. (114) W ocenie Prezesa Urzędu praktyka, której dotyczy niniejsze postępowanie , obejmuje rynek krajowy i ma wpływ na warunki rynkowe na terenie Pol ski m.in. poprzez funkcjonowanie sytemu dystrybucji na terenie kraju rowerów SCOTT, czyli obszaru stanowiącego istotną część rynku wewnętrznego Unii Europejskiej. (115) SCOTT jest wyłącznym dystrybutorem na Polskę wszystkich dystrybuowanych przez siebie marek r owerów. Rowery są produkowane [informacja prawnie chroniona ] . SCOTT posiada w Polsce około [informacja prawnie chroniona ] dealerów. Tym samym produkty, których dotyczy postępowanie, były przedmiotem wymiany handlowej pomiędzy podmiotami z różnych krajów, w tym krajów UE. Praktyki te ograniczały konkurencję odnosząc się do relacji wertykalnych (pomiędzy kontrahentami działającymi na ró żnych szczeblach obrotu) oraz dotyczyły podziału rynku wewnątrz całej sieci dystrybucji rowerów SCOTT . Dowód : karta nr 510. 38 Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 15 marca 2000 r. w sprawach połączonych T - 25/95, T - 26/95, T - 30/95, T - 31/95, T - 32/95, T - 34/95 , T - 35/95,T - 36/95, T - 37/95, T - 38/95, T - 39/95, T - 42/95, T - 43/95, T - 44/95, T - 45/95, T - 46/95,T - 48/95, T - 50/95, T - 51/95, T - 52/95, T - 53/95, T - 54/95, T - 55/95, T - 56/95, T - 57/95,T - 58/95, T - 59/95, T - 60/95, T - 61/95, T - 62/95, T - 63/95, T - 64/95, T - 65/95, T - 68/95,T - 69/9 5, T - 70/95, T - 71/95, T - 87/95, T - 88/95, T - 103/95 i T - 104/95, Cimenteries CBR i inni , EU:T:2000:77, akapit 3376. 39 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 29 czerwca 2023 r. w sprawie C‑211/22 , Super Bock Bebidas SA , EU:C:2023:529 , akapit 61. 40 Wyrok Trybunału Sp rawiedliwości z 24 września 2009 r. w sprawach połączonych C‑125/07 P, C‑133/07 P, C‑135/07 P i C‑137/07 P, Erste Group Bank , EU:C:2009:576, akapit 38 - 39. 35 (116) Ponadto zarzucana SCOTT praktyka dotyczyła całego obszaru Polski tj. jednego Państwa Członkowskiego stanowiącego istotną c zęść rynku wewnętrznego Unii Europejskiej. (117) Co więcej zarzucana SCOTT praktyka, polegająca na ograniczaniu jego dealerom możliwości sprzedaży przez Internet, mogła mieć również wpływ na handel transgraniczny tj. możliwości sprzedaży rowerów odbiorcom z innych krajów. Mogła tym samym zakłócać rozwój jednolitego rynku. Unia Europejska dąży do znoszenia różnego rodzaju barier i ograniczeń w rozwoju jednolitego rynku, w tym rozwoju możliwości transgranicznego nabycia produktów przez konsumentów w kanale int ernetowym. Działanie SCOTT polegające na ograniczaniu dealerom możliwości sprzedaży przez Internet mogło tym samym w istotny sposób wpływać na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi. (118) W związku z powyższym Prezes Urzędu uznał, że w analizowanej sprawie zos tały spełnione przesłanki „handlu między państwami” oraz „ewentualnego wpływu na handel”. (119) Ponadto oceniając konieczność zastosowania prawa unijnego Prezes Urzędu miał na względzie, że odczuwalny wpływ na handel może występować zarówno w przypadku, gdy wp ływ ten ma charakter rzeczywisty, jak i potencjalny (tj. również wpływ potencjalny może mieć charakter odczuwalny). (120) Tym samym zawarte porozumienie mogło w odczuwalny sposób wpłynąć na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi. (121) W ocenie Prezesa Urzędu op isane powyżej okoliczności uzasadniają przyjęcie, że prawo unijne znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie. 7.5. Brak zastosowania reguły de minimis Ramy prawne (122) Sądy unijne przyjmują, że zakaz określony w art. 101 TFUE znajduje zastosowanie do naruszeń o c harakterze odczuwalnym. Jednocześnie przyjmuje się, że jeżeli naruszenie posiada wpływ na handel między Państwami Członkowskimi i jego celem jest naruszenie konkurencji , to zapobiega, ogranicza lub zakłóca konkurencję w sposób odczuwalny. 41 (123) W prawie polskim ustawodawca określił regułę de minimis w art. 7 u.o.k.k. Zgodnie z art. 7 ust. 3 u.o.k.k. reguła ta nie znajduje zastosowania m.in. do porozumień, o jakich mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. 41 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 2012 r. w sprawie C - 226/11, Expedia , EU:C:2012:795, akapit 37. 36 Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (124) Z uwagi na fakt, że na ruszenie będące przedmiotem niniejszej decyzji w ocenie Prezesa Urzędu wpływa na handel między Państwami Członkowskimi i jego celem jest zapobie żenie , ogranicz enie lub zakłóc enie konkurencj i, Prezes Urzędu stwierdził, że naruszenie to ma charakter odczuwalny w rozumieniu prawa unijnego. (125) Mając jednocześnie na względzie, że reguła de minimis nie znajduje w prawie polskim zastosowania m.in. do porozumień, o jakich mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, a naruszenie będące przedmiotem decyzji ma w ocenie Prezesa U rzędu taki charakter , uznano, że naruszenie to ma charakter odczuwalny w rozumieniu prawa polskiego. 7.6. Brak spełnienia warunków, o których mowa w art. 8 ust. 3 u.o.k.k. oraz w rozporządzeniu Komisji w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 TFUE Ramy praw ne (126) Porozumienia ograniczające konkurencję mogą podlegać wyłączeniu spod zakazu zawierania porozumień na postawie aktów wykonawczych . Zgodnie z art. 8 ust. 3 u.o.k.k. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć określone rodzaje porozumień – speł niające przesłanki, o których mowa w art. 8 ust. 1 u.o.k.k. – spod zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, biorąc pod uwagę korzyści, jakie mogą przynieść określone rodzaje porozumień. W odniesieniu do porozumień wertykalnych, takie wyłączenie przewidywało Rozporządzenie Rady Ministrów z 30 marca 2011 r. w sprawie wyłączenia niektórych rodzajów porozumień wertykalnych spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję (Dz. U. z 2014 r., poz. 2012) oraz aktualnie obowiązujące Rozporządzenie Rady Ministrów z 2 2 maja 2023 r. w sprawie wyłączenia niektórych rodzajów porozumień wertykalnych spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję (Dz. U. z 2023 r., poz. 1033) o podobnym brzmieniu. Z kolei w unijnym prawie ochrony konkurencji wyłączenie takie wynikało z Rozporządzenia Komisji nr 330/2010 z 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz. Urz. UE 2010 /L 102/1, str. 1 - 7) oraz wynika z aktual nie obowiązującego rozporządzenia (UE) nr 2022/720 w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (2022/C 248/01) o podobnym brzmieniu . Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (127) Żadne z ww. rozporządzeń – polskich i unijnych – przewidujących wyłączenie grupowe spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję nie wyłącza spod zakazu, o którym mowa w 37 art. 6 u.o.k.k. oraz art. 101 TFUE, porozumienia będącego prze dmiotem postępowania. Okoliczność ta wynika z faktu, że kwestionowane działania podejmowane przez strony postępowania dotyczyły najcięższych rodzajów porozumień wertykalnych ograniczających konkurencję, tj. podziału rynku. Tego typu praktyki zgodnie z tymi rozporządzeniami stanowią tzw. „klauzule czarne”, wobec których wyłączenia grupowe dla porozumień wertykalnych przewidziane w tych rozporządzeniach nie mają zastosowania. 7.7. Brak spełnienia warunków, o których mowa w art. 8 u.o.k.k. oraz 101 ust. 3 TFUE Ramy prawne (128) Zgodnie z art. 8 u.o.k.k. oraz art. 101 ust. 3 TFUE w odniesieniu do porozumień, które spełniają warunki określone w tych przepisach, nie stosuje się zakazu określonego odpowiednio w art. 6 u.o.k.k. oraz art. 101 ust. 1 TFUE. Zgodnie z art. 8 u st. 2 u.o.k.k. oraz art. 2 zd. 2. Rozporządzenia 1/2003 ciężar dowodowy w zakresie wykazania spełnienia warunków określonych odpowiednio w art. 8 ust. 1 u.o.k.k. oraz 101 ust. 3 TFUE spoczywa odpowiednio na przedsiębiorcy lub przedsiębiorstwie. (129) Należy wsk azać, że zgodnie z art. 8 ust. 1 u.o.k.k. zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się do porozumień, które jednocześnie: (i) p rzyczyniają się do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub postępu technicznego lub gospodarczego (pkt 1) , (ii) zapewniaj ą nabywcy lub użytkownikowi odpowiednią część wynikających z porozumień korzyści (pkt 2) , (iii) nie nakładają na zainteresowanych przedsiębiorców ograniczeń, które nie są niezbędne do osiągnięcia tych celów (pkt 3) , (iv) nie stwarzaj ą tym przedsiębiorcom możliwości wyeliminowania konkurencji na r ynku właściwym w zakresie znacznej części określonych towarów (pkt 4) . Analogiczne przesłanki przewiduje art. 101 ust. 3 TFUE. Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (130) SCOTT w pi śmie z dnia 5 grudnia 2023 r., wskazał, że zakładając hipotetycznie, iż w analizowanej sprawie doszło do zawarcia porozumienia, to jego zdaniem może ono spełniać warunki, o których mowa w art. 8 ust. 1 u.o.k.k. (131) Oceniając powyższe Prezes Urzędu stwierdził, że kwestionowane działania SCOTT nie spełniają warunków, o których mowa w art. 8 ust. 1 u.o.k.k. oraz w art. 101 ust. 3 TFUE. 38 (132) W szczególności w ocenie Prezesa Urzędu porozumienie zawarte pomiędzy SCOTT a jego dealerami, ograniczyło im możliwość sprzeda ży towarów przez Internet szerszej grupie klientów. Konsumentom z kolei ograniczyło możliwości wyboru i zakupu rowerów SCOTT na rynku. SCOTT przy tym nie wskazał, na żadne okoliczności , które pozwoliłyby na przyjęcie przez Prezesa Urzędu, że wprowadzone pr zez SCOTT ograniczenia w sprzedaży przez Internet korzystnie wpłynęły na system dystrybucji. Stąd też w ocenie Prezesa Urzędu porozumienie to nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k. (133) Nie sposób również zgodzić się ze stanowiski em SCOTT, że ograniczenie możliwości sprzedaży przez Internet poprzez wymóg osobistego odbioru towaru było konieczne w celu dopasowania roweru do klienta i jego bezpieczne złożenie oraz zapewniało nabywcy lub użytkownikowi odpowiednie z tego korzyści. Zda niem SCOTT jego dealerzy mają możliwość sprzedaży rowerów przez swoje sklepy internetowe , tj. dealer może poprzez własną stronę internetową prezentować towary objęte porozumieniem, przyjmować zamówienia oraz płatność za towary. Może przygotować rower do ja zdy w miejscu umówionym z klientem tj. w sklepie stacjonarnym swoim lub innego dealera, w domu klienta lub w innym miejscu. Nie może ich jedynie wysyłać. Tym samym dealera obowiązują jedynie ograniczenia w sposobie dostarczenia roweru do klienta, gdyż musi być on indywidualnie przygotowany do jazdy przez certyfikowanego pracownika. Stanowi to warunek uzyskania gwarancji producenta. Ograniczenie to nie dotyczy jednakże innych towarów np. akcesoriów rowerowych. Tym samym SCOTT nie ogranicza sprzedaży biernej przez dealerów, ale bardziej praktycznym rozwiązaniem jest wydanie roweru u dealera. Ponadto , zdaniem SCOTT , konsument wchodząc na jego stronę lub dealera i dokonując wyboru roweru, przyjmuje ofertę w myśl art. 66 i następnych K.c., co skutkuje zawarciem umowy i w konsekwencji rozpoczęciem procesu realizacji konkretnego zamówienia. (134) Ponadto , zdaniem SCOTT , oprócz sposobu eksponowania i prezentacji produktów i stotne jest doradztwo przez doświadczony personel, który jest w stanie udzielić klientowi fachowej porady i pomocy w doborze odpowiedniego produktu , tj. roweru dopasowanego do potrzeb klienta, jego warunków fizycznych tj. wzrostu i budowy ciała oraz warunk ów w jakich rower będzie użytkowany. Dlatego też jego celem jest sprzedaż rowerów indywidualnie dopasowanych do klientów. Przejawia się to w dopasowaniu roweru w trakcie odbioru i dotyczy np. przycięcia widelca, regulacji zawieszenia, położenia i wysokości mostka kierownicy do klienta, gdyż rowery dostarczane przez producenta [ informacja prawnie chroniona] . SCOTT stwierdził, że co prawda fabryczny rower bez indywidualnego dopasowania będzie zdatny do użytkowania, niemniej użytkownik nie wykorzysta w pełni jego możliwości technicznych. 39 (135) W ocenie Prezesa Urzędu możliwość wysyłki towaru – roweru, nie przekreśla możliwości jego przygotowania do użytkowania. B ezpieczeństwo użytkowania produktu przez konsumenta można zapewnić również w inny sposób, jak np. dostaw ę zmontowanego roweru do klienta lub też montaż w miejscu jego pobytu 42 . W tym miejscu można przywołać opisany w akapicie 36 ( x ) nini e jszej decyzji przypadek dealera [informacja prawnie chroniona] , który dostarcza klientom rower prawie całkowicie zmontowany i gotowy do jazdy. Dowód : karta nr 577. (136) Nabywca musi przykręcić jedynie pedały, co może zrobić nawet osoba o skąpych umiejętnościach technicznych. Tym samym zapewnia on bezpieczne złożenie i użytkowanie roweru. Oznacza to, że nie ma technicznych i organizacyjnych przeszkód w dostarczaniu przez d ealerów konsumentom roweru praktycznie gotowego do jazdy, co dla SCOTT jest tak ważną kwestią. (137) Ponadto istotnym jest, iż rowery sprzedawane w sklepach stacjonarnych są częściowo zmontowane przez producentów. Przy odbiorze przez klienta, montowane są tyl ko pewne ich części, jak np. kierownica, przednie koło, pedały, kosz rowerowy, czy siodełko na wysokości dopasowanej do wysokości aktualnego użytkownika. Nie jest to więc montaż od „zera” do produktu finalnego. Czynności te może wykonać nawet rowerzysta po siadający minimalne umiejętności techniczne. Jeśli jednak klient, z uwagi na np. swoje niedostateczne umiejętności, chciałby zlecić wykonanie montażu i przygotowanie go do jazdy dystrybutorowi , od którego nabywa towar i który posiada odpowiednie umiejętnoś ci w tym zakresie, to powinien mieć taką możliwość. Wybór powinien jednak należeć do konsumenta. (138) Prezes Urzędu nie może również zgodzić się z pozostałymi argumentami SCOTT. U sprawiedliwieniem ograniczenia możliwości sprzedaży przez Internet oraz obowiązki em odbioru roweru w sklepie stacjonarnym, nie mogą być tylko względy bezpieczeństwa, tj. konieczność sprzedaży zmontowanego, wyregulowanego i gotowego do jazdy roweru. Jest to co prawda z korzyścią dla klienta, jednakże taką samą korzyść można zapewnić pop rzez umożliwienie dealerowi dostarczenia klientowi tego towaru oraz jego zmontowanie nawet za dodatkową opłatą. Konsument w takim przypadku posiada alternatywę, czy chce udać się osobiście po rower gotowy do użytkowania do sklepu, czy też zlecić jego dosta rczenie i zmontowanie do stanu użytkowania w domu. W żaden sposób nie umniejsza to renomy firmy, a nawet wpływa pozytywnie na jej postrzeganie przez klientów za szeroki zakres usług i elastyczne podejście do klienta. 42 Przykładowo w decyzji dot. Stihl, sprzedającej również niebezpieczne produkty m.in. piły i kosiarki, francuski organ konkurencji uznał ograniczenie w sprzedaży przez Internet tego rodzaju towarów za nieuzasadnione względami bez pieczeństwa. Decyzja Autorité de la concurrence z dnia 24 października 2018 r. (nr dec. 18 - D - 23), 40 (139) Należy wskazać, że SCOTT w piśmie z dn ia 5 grudnia 2023 r. powołuje się na wprowadzony przez niego [ informacja prawnie chroniona] , który w jego ocenie umożliwia odbiór roweru przez klienta u innego dealera. W ocenie Prezesa Urzędu nawet jeśli funkcjonuje taki system wymiany informacji, to nie usprawnia on zakupu rowerów przez konsumentów. K onsumenci decyzję, czy dokonać zakupu roweru przez Internet, podejmują na podstawie analizy informacji zamieszczonych na stronach internetowych dealerów. Na stronach tych zwykle znajduje się informacja o możl iwości jedynie osobistego odbioru roweru. Pozyskując taką informację, równocześnie nie mając świadomości funkcjonowania [ informacja prawnie chroniona] , konsumenci poszukują dealera/dealerów blisko swojego miejsca zamieszkania. Tym samym nie można uznać, że konsumenci dzięki funkcjonowaniu systemu [ informacja prawnie chroniona] , mogą w pełni korzystać z zakupów przez Internet. Stąd też ró w nież z tego względu, w ocenie Prezesa Urzędu porozumienie nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 u. o.k.k. (140) Ponadto przyjęty przez SCOTT sposób dystrybucji nie jest niezbędny dla dystrybucji jego rowerów przez dealerów, a ogranicza im możliwość ich sprzedaży szerokiemu kręgowi klientów, którzy, jak to już wcześniej wskazano, nie są skłonni do przemieszczania się na duże odległości w celu zakupu i odbioru roweru w sklepie stacjonarnym. Stąd też analizowane porozumienie w ocenie Prezesa Urzędu nie speł nia przesłanki, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. (141) Wobec niespełnienia kumulatywnie wszystkich przesłanek, o jakich mowa w art. 8 ust. 1 u.o.k.k., Prezes Urzędu uznał, że porozumienie , którego dotyczy niniejsza decyzja, nie spełni a łącznie warunków, o których mowa w tym przepisie oraz w art. 101 ust. 3 TFUE. Pozostałe z astrzeżenia SCOTT w toku postępowania (142) SCOTT w toku post ę powania stwierdził również, że ograniczenia w sprzedaży jego rowerów przez Internet wynikały również z k onieczności dbania o to , aby przez Internet nie były sprzedawane rowery podrobione. (143) Prezes Urzędu nie może zgodzić z tak ą argumentacją. (144) J ak wynika ze zgromadzonego w toku niniejszego postępowania materiału dowodowego , tj. przedstawionej w akapi cie 28 np . pkt b i pkt d niniejszej decyzji kopii korespondencji mejlowej z dealerami, SCOTT dopuszczał jedynie możliwość prezentacji jego rowerów na jego stronach internetowych. (145) Z powyżej korespondencji oraz pozostałej przytoczonej w akapicie 28 niniejszej decyzj i nie wynika, aby jego celem było przeciwdziałanie sprzedaży rowerów podrobionych . 41 8. Okres naruszenia oraz odpowiedzialność za naruszenie Ramy prawne (146) Zgodnie z art. 10 u.o.k.k. Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazów określonych w art. 6 u.o.k.k. lub art. 101 TFUE. W decyzji Prezes Urzędu nakazuje zaniechanie stosowania praktyki naruszającej art. 6 u.o.k.k. lub w art. 101 TFUE, jeżeli do czasu wydania decyzji praktyka ta nie została zaprzestana. Ciężar udowodnienia, że praktyka naruszająca zakazy, o których mowa w art. 6 u.o.k.k. lub art. 101 TFUE, została zaprzestana , spoczywa na przedsiębiorcy. Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (147) Jak wskazano we wcześniejszych akapitach decyzji, Prezes Urzędu uznał w niniejszej sprawie, że naruszenie trwa przynajmniej od 2015 r., gdyż SCOTT co najmniej w obowiązujących od tego roku , podpisanych z dealerami umowach tj. „Porozumieniu dystrybucyjnym” oraz „Warunkach współpracy”, a następnie w uzgodn ieniach z dealerami w formie korespondencji elektronicznej, w których powołuje się na te dokumenty, ogranicza dystrybutorom możliwość sprzedaży rowerów SCOTT przez Internet. Również w toku niniejszego postępowania SCOTT twierdził, że ze względów z apewnieni a bezpieczeństwa związane z wy dani e m zmontowanego i dopasowanego do potrzeb klienta roweru , uzasadniony jest odbiór roweru w punkcie sprzedaży stacjonarnej . Oznacza to, że SCOTT nie zmienił zasad dystrybucji w kwestionowanym zakresie i porozumienie ciągle funkcjonuje. Ponadto d okonane w toku niniejszego postępowania zrzuty ze stron internetowych dealerów wskazują, że nadal stosują oni obowiązek osobistego odbioru roweru przez klientów. Dowód: karty: nr 511 verte i nr 545. (148) Mając powyższe na uwadze Prezes Urzędu stwierdził, że SCOTT co najmniej od 2015 r., czyli 10 lat , uczestniczy w naruszeniu art. 6 u.o.k.k oraz art. 101 TFUE i nie wykazał – w świetle art. 10 ust. 3 u.o.k.k. zaprzestania stosowania praktyki, zgodnie ze spoc zywającym na nim w myśl tego przepisu ciężarem dowodu. (149) Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w punk tach I i II sentencji niniejszej decyzji. 9. Kara pieniężna nałożona na podstawie art. 106 u.o.k.k. Ramy prawne (150) Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k. Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku 42 obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choć by nieumyślnie, dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 6 u.o.k.k., w zakresie niewyłączonym na podstawie art. 7 i art. 8 u.o.k.k. (151) Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 2 u.o.k.k. karę w tej samej maksymalnej wysokości Prezes Urzędu może nałożyć na przed siębiorcę, który naruszył art. 101 TFUE. (152) Zgodnie z orzecznictwem unijnym, w sprawach, w których narodowy organ ochrony konkurencji stwierdza jednocześnie naruszenie prawa unijnego i prawa krajowego, możliwe jest przyjęcie różnych sposobów nałożenia kary. 43 Możliwe jest nałożenie dwóch odrębnych kar w jednej sprawie – jednej za naruszenie prawa unijnego i jednej za naruszenie prawa ustanowionego przez Państwo Członkowskie – lub nałożenie jednej kary za oba naruszenia. (153) Zgodnie z art. 111 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k. Prezes Urzędu, ustalając wysokość nakładanych kar pieniężnych, uwzględnia w szczególności okoliczności naruszenia przepisów tej ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także okres, stopień oraz skutki rynkowe naruszenia przepisów ustawy, przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu ocenia biorąc pod uwagę okoliczności dotyczące natury naruszenia, działalności przedsiębiorcy, która stanowiła przedmiot naruszenia oraz specyfik i rynku, na którym doszło do naruszenia. (154) Prezes Urzędu, przy wymierzaniu kar pieniężnych, bierze pod uwagę występujące w sprawie okoliczności obciążające i łagodzące, o których mowa w art. 111 ust. 3 - 4 u.o.k.k. (155) Wymierzając kary Prezes Urzędu posługuje się również zasadami określonymi w wydanych zgodnie z art. 31a u.o.k.k., „Wy jaśnieniach dotyczących ustalania wysokości kar pieniężnych dla przedsiębiorców w sprawach związanych z naruszeniem zakazu praktyk ograniczających konkurencję” z kwietnia 2021 r. (dalej: „ Wyjaśnienia ”) 44 , które stosuje się do postępowań wszczętych do 31 grudnia 2023 r. 45 Zastosowanie prawa w niniejszej sprawie (156) Prezes Urzędu uznał za zasadne nałożenie na SCOTT kary pieniężnej za naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 3 u.o.k.k. oraz art. art. 101 ust. 1 lit c TFUE. 43 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 3 kwietnia 2019 r. w sprawie C‑617/17, Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A. , EU:C:2019:283. 44 D ostępne na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w BIP/Wyjaśnienia. 45 Do postępowań antymonopolowych wszczętych po 1 stycznia 2024 r. stosuje się „Wyjaśnienia dotyczące ustalania wysokości kar pieniężnych w sprawach związanych z naruszeniem zakazu praktyk ograniczających konkurencję” z marca 2024 r., dostępne na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w BIP/Wyjaśnienia. 43 9.1. Umyślność (157) Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, należy uznać, że przedsiębiorcy będący profesjonalnymi uczestnikami obrotu rynkowego mają możliwość prawidłowego określenia ryzyka prawnego przy podejmowaniu określonych decyzji biznesowych. N ie jest też możliwe, aby przedsiębiorca o znacznej renomie i dł ugim okresie funkcjonowania na rynku nie zdawał sobie sprawy ze swoich czynności. (158) Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictw em unijnym, aby naruszenie reguł konkurencji można było uznać za popełnione umyślnie, a nie przez zaniedbanie , nie jest konieczne, by dane przedsiębiorstwo było świadome naruszenia tych reguł, ale wystarczy, że nie mogło ono nie zauważać, że jego postępowanie miało na celu naruszenie konkurencji na rynku wewnętrznym . 46 (159) W konsekwencji , dla przypisania przedsiębiorcy umyślności naruszenia prawa konkurencji nie ma znaczenia, czy przedsiębiorca ma świadomość naruszenia przepisów u.o.k.k. lub TFUE , wystarczające jest, by przedsiębiorca nie mógł nie wiedzieć, że swoim zachowaniem ogranicza konkurencję. (160) W powyższym kontekście należy stwierdzić, że z ustaleń faktycznych wynika, że SCOTT zawarł niedozwolone porozumienie ograniczające konkurencję polegające na ograniczaniu dealerom możliwości sprzedaży przez Internet rowerów jego marek , tj. ich własne strony internetowe oraz portale osób trzecich, co prowadziło do podział u rynku sprzedaży rowerów. (161) Prezes Urzędu uwzględnił, że SCOTT posiada odpowiednie rozeznanie rynkowe – wynikające zarówno ze skali swojej działalności, jak i okresu prowadzenia działalności gospodarczej – dla należytego rozpoznania podejmowanych przez siebie działań. SCOTT jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu rynkowego, który powinien posiadać wiedzę umożliwiającą rozpoznanie swoich działań jako mogących ograniczać konkurencję – wprowadzenie systemu dystrybucji, który wykluczał sp rzedaż przez Internet z natury rzeczy sprawiało, że dealerzy byli wystawieni na mniejszą presję konkurencyjną, a konsumenci pozbawieni byli możliwości zamówienia towaru u innego dystrybutora oferującego być może korzystniejsze warunki sprzedaży. (162) Z akazując d ealerom sprzedaży rowerów przez Internet , SCOTT miał świadomość, że zawęża w ten sposób terytorium, na którym mogli prowadzić sprzedaż i skutecznie konkurować między sobą. Oczywiste jest bowiem, że w razie konieczności osobistego odbioru roweru w 46 W yrok Trybunału Sprawiedliwości z 11 lipca 1989 r. w sprawie 246/86 , Belasco , Rec. s. 2117, aka pit 41 i przytoczone tam orzecznictwo; wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawach połączonych od T - 259/02 do T - 264/02 i T - 271/02 , Raiffeisen Zentralbank Österreich , akapit 205 i przytoczone tam orzecznictwo) ; w yrok Sądu z 12 grudnia 2012 r., T - 352/09, Novácke chemické závody , ECLI:EU:T:2012:673, akapit 85. 44 sklepie stacjonarnym dealera, konsumenci nie zdecydują się na jego zakup u dealera mającego sklep w innej części kraju, nawet jeżeli oferowana przez niego cena będzie bardziej atrakcyjna. (163) Spółka świadomie dążyła do wyeliminowania sprzedaży przez Internet wprowad zanych przez siebie do obrotu rowerów, o czym świadczy przede wszystkich zgromadzona w sprawie korespondencja elektroniczna z dealerami 47 . SCOTT musiał być świadomy, że takie zachowanie ograniczy konkurencję między dealerami na rynku, tj. ograniczenie sprzedaży internetowej, związane z koniecznością odbioru roweru w punkcie sprzedaży stacjonarnej i zakazem sprzedaży przez platformy osób trz ecich, faktycznie zawęzi zasięg terytorialny sprzedaży i pozbawi dealerów presji konkurencyjnej ze strony innych dystrybutorów. (164) O rganizując system dystrybucji rowerów w ten sposób, SCOTT miał zatem świadomość, że w konsekwencji ograniczył d ealerom m ożliwo ść sprzedaży przez nich rowerów jedynie na rzecz klientów z najbliższego im obszaru, co w praktyce oznaczało podział rynku oraz ograniczenie konkurencji między jego dealerami. (165) W toku postępowania SCOTT wskazał, że ustalony w niniejszej decyzji sposób zorg anizowania systemu dystrybucji wynikał z tego, żeby zapewnić konsumentom bezpieczeństwo i odpowiednią jakość usług. Jednak jak omówione zostało w pkt. 7.7 uzasadnienia decyzji, postępowanie nie wykazało, że przyjęte przez SCOTT środki rzeczywiście zapewnia ły konsumentom takie korzyści i że były niezbędne, nawet gdyby takie korzyści rzeczywiście mogły występować. Istotą porozumienia było to, żeby d ealerzy nie dokonywali sprzedaży przez Internet, nawet jeżeli ci byli w stanie tak zorganizować ten proces, aby nadal złożyć konsumentowi rower (np. pod adresem, na który został zamówiony) lub byli skłonni wysłać go konsumentowi w pełni złożony za dodatkową opłatą (zob. akapit 36 ( x ) ). W konsekwencji, nawet ci d ealerzy , którzy mogliby zaoferować konsumentom dodatkow e usługi w ramach polepszania swojej oferty względem konkurentów, nie mogli tego zrobić z uwagi na funkcjonujący zakaz sprzedaży przez Internet i wynikający z niego podział rynku. (166) Należy dodatkowo wskazać, że nawet po wszczęciu niniejszego postępowania , tj . zakomunikowaniu SCOTT związku między ograniczeniem sprzedaży przez Internet a podziałem rynku i w konsekwencji ograniczeniem konkurencji, przedsiębiorca nie zaprzestał kwestionowanych działań. (167) Podsumowując , uwzględniając profesjonalny charakter działalno ści SCOTT, przedsiębiorca ten, organizując zakwestionowany w decyzji system dystrybucji rowerów, nie mógł nie 47 Akapit 28 decyzji 45 wiedzieć, że ogranicza w ten sposób konkurencję między dealerami jego produktów. W konsekwencji, działanie SCOTT należy uznać za umyślne. 9.2. Stopi eń naruszenia (168) Ustalając wymiar kar y pieniężn ej Prezes Urzędu wziął w pierwszej kolejności pod uwagę stopień naruszenia. Dokonując oceny stopnia naruszenia Prezes Urzędu wziął pod uwagę trzy grupy okoliczności: dotyczące natury naruszenia; specyfiki rynku, na którym doszło do naruszenia, oraz działalności przedsiębiorc y, która stanowiła przedmiot naruszenia. (169) Na potrzeby oceny natury naruszenia Prezes Urzędu wyróżnia: a) naruszenia bardzo poważne, przez które Prezes Urzędu rozumie m.in. naruszenia art. 6 u. o.k.k. lub art. 101 TFUE polegające w szczególności na dokonywaniu ustaleń między konkurentami , a także naruszenia art. 9 u.o.k.k. oraz art. 102 TFUE mające na celu lub prowadzące do eliminacji konkurencji na rynku. Ponadto w przypadku naruszeń art. 6 u.o. k.k. oraz art. 101 TFUE za naruszenia tego rodzaju Prezes Urzędu uznaje wszelkie inne ustalenia, które jakkolwiek nie stanowią wprost ustaleń, mi ę dzy konkurentami, to mimo wszystk o dotycz ą w praktyce relacji między konkurentami . Przez powyższe należy rozum ieć w szczególności udzielanie pomocy w czynieniu ustaleń mi ę dzy konkurentami (w braku relacji konkurencyjnej między podmiotem udzielającym pomocy a pozostałymi uczestnikami ustaleń), a także koordynowani e działań konkurentów ; b) naruszenia poważne, przez które Prezes Urzędu rozumie naruszenia art. 6 u.o.k.k. lub art. 101 TFUE w relacjach dotyczących różnych szczebli obrotu (np. producent - hurtownik, hurtownik - detalista) i polegających na dokonywaniu ustaleń co do cen (np. ustalenia co do minimalnych c en odsprzedaży) lub ograniczania możliwości sprzedaży pasywnej, niemniej z wyłączeniem sytuacji, o których mowa powyżej w odniesieniu do naruszeń bardzo poważnych, a ponadto również naruszenia art. 9 u.o.k.k. oraz art. 102 TFUE mające na celu lub prowadząc e do istotnego ograniczenia konkurencji na rynku l ub dotkliwej eksploatacji kontrahentów lub konsumentów; c) naruszenia pozostałe, przez które Prezes Urzędu rozumie naruszenia art. 6 u.o.k.k. lub art. 101 TFUE, a także art. 9 u.o.k.k. lub art. 102 TFUE inne niż bardzo poważne i poważne. (170) Prezes Urzędu uznał naruszenie opisane w punkcie I sentencji niniejszej decyzji za poważne naruszenie polskich i unijnych reguł konkurencji. Powyższe wynika z faktu, że naruszenie, które stwierdził Prezes Urzędu w punkcie I de cyzji, polegało na podziale rynku tj. należało do 46 kategorii porozumień niepodlegających wyłączeniom spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję na podstawie obowiązujących przepisów. Ponadto stanowi ono porozumienie, które ze swej natury ogranicza k onkurencj ę . Przy porozumieniach wertykalnych sklasyfikowanych jako naruszenia poważne kwoty wyjściowe kary określone są w przedziale od 0,2% , jednak mniej niż 1% obrotu w ostatnim roku stosowania praktyki. W analizowanej sprawie k wota wyjściowa został a ust alon a na poziomie około [informacja prawnie chroniona] obrotu SCOTT w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary trwającym od 1 stycznia 202 4 r. do 31 grudnia 202 4 r. Dowód : karta nr 661 i nr 662 . (171) Ustalając kwotę wyjściową w powyżej określonej wysokości Prezes Urzędu w pierwszej kolejności wziął pod uwagę, że naruszenie ma szeroki zakres tj. dotyczy wszystkich dystrybutorów chcących prowadzić sprzedaż rowerów SCOTT oraz konsumentów chcących nabyć rowery wprowadzane przez niego do obrotu. Te okoliczności spowodowały, że Prezes Urzędu uznał, że kara pieniężna powinna być wyższa niż w przypadku, gdyby ustalenia miały bardziej ograniczony charakter. (172) Ponadto Prezes Urzędu wziął pod uwagę, że naruszenie w niniejszej sprawie dotyczyło konkurencji wewnątrzmarkowej, przy jednoczesnym istnieniu konkurencji międzymarkowej. Potencjalni nabywcy mają bowiem możliwość nabywania rowerów innych marek. (173) Powyżej wskazane okoliczności uzasadniają zdaniem Prezesa Urzędu ustalenie kwoty wyjś ciowej kary powyżej wartości minimalnej i równocześnie znacznie poniżej wartości maksymalnej. (174) W wyniku powyższego Prezes Urzędu ustalił następującą kwotę wyjściową kary, która służyła jako punkt odniesienia przy ocenianiu adekwatnego wymiaru kary d la SCOTT: Podmiot Kwota wyjściowa (ustalona na podstawie % obrotu w roku obrotowym zakończonym 31 grudnia 202 4 r.) SCOTT 3 61 . 699,5 PLN (175) Ustalając wymiar kary Prezes Urzędu wziął w dalszej kolejności pod uwagę specyfikę rynku, na którym doszło do naruszenia konkurencji, specyfikę działalności przedsiębiorcy, a także skutki rynkowe naruszenia. Kara powinna być bowiem tym wyższa, im większ y jest negatywny wpływ na rynek związany z naruszeniem prawa konkurencji. Kierując się tymi 47 przesłankami, Prezes Urzędu może zwiększyć ustaloną na wcześniejszym etapie kwotę maksymalnie o 50% bądź zmniejszyć ją o nie więcej niż 90%. (176) Prezes Urzędu uwzględni ł, że krajowy rynek sprzedaży rowerów, zarówno na szczeblu detalicznym jak i hurtowym jest rynkiem konkurencyjnym, na którym działa wielu przedsiębiorców. (177) Ponadto uwzględniono okoliczność, że zawarte porozumienie miało wpływ na konsumentów, którym ogranic zono możliwości nabywania jego rowerów przez Internet. Konsumenci, którzy na to się zdecydowali, musieli liczyć się z dodatkowymi kosztami (również niepieniężnymi, takimi jak poświęcony czas) związany mi z przemieszczeniem się do czasem znacznie oddalonego sklepu stacjonarnego w celu zakupu roweru. D ealerzy zaś – z uwagi na okoliczność faktycznego ograniczenia zasięgu sprzedaży, pozbawieni zostali presji konkurencyjnej ze strony innych dealerów, co mogło z kolei przekładać się na poziom cen odsprzedawanych r owerów tj. wyższy niż w warunkach niezakłóconej konkurencji (178) Z tych względów , biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Prezes Urzędu uznał za zasadne niezmienianie kwoty wyjściowej wskazanej wyżej . Podmiot Modyfikacja kwoty wyjściowej Kwota po podwyżce (kwota bazowa) SCOTT 0 % 361.699,5 PLN 9.3. Okres naruszenia (179) Dokonując oceny wpływu okresu naruszenia na wymiar kary, Prezes Urzędu przyjmuje, że kwota bazowa służąca określeniu wysokości faktycznie nakładanej kary może ulec zwiększeniu ze względu na długotrwałość naruszenia. Z uwagi na to, że Prezes Urzędu ustala kwotę bazową w odniesieniu do okresu, który odpowiada jednemu rokowi, na etapie brania pod uwagę okresu naruszenia Pre zes Urzędu ograniczył swoją dyskrecjonalność w ramach Wyjaśnień w sprawie kar dla przedsiębiorców i przyjmuje, że w odniesieniu do naruszeń trwających dłużej niż rok kwota bazowa zostanie zwielokrotniona o liczbę (pełnych) lat uczestnictwa przedsiębiorcy w naruszeniu. Jednocześnie jeżeli w ostatnim rozpoczętym roku naruszenia czas trwania w naruszeniu będzie wynosił więcej niż 6 miesięcy, to zastosowane przez Prezesa Urzędu zwielokrotnienie wyniesie dodatkowe 0,5 . 48 (180) W analizowanej sprawie Prezes Urzędu przy w ymierzaniu kary uwzględnił fakt, że naruszenie przez SCOTT przepisów u.o.k.k. i TFUE miało charakter długotrwały tj. trwa przynajmniej od sezonu 2015 do chwili obecnej tj. 10 lat. (181) Mając powyższe na uwadze, Prezes Urzędu zdecydował podnieść wysokość kwot y s łużącej wymiarowi kary , wskazaną w pkt. 9.2., w sposób wskazany po niżej: Podmiot Podwyższenie we względu na długotrwałość Kwota bazowa po podwyższeniu ze względu na długotrwałość SCOTT x 10 3.616.995 PLN 9.4. Okoliczności łagodzące oraz obciążające (182) Oceniając okoliczności naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz TFUE Prezes Urzędu dokonuje podziału tych okoliczności, na podstawie art. 111 ust. 2 - 4 u.o.k.k., na mające w pływ na zwiększenie (okoliczności obciążające) i zmniejszenie (okoliczności łagodzące) wymiaru kary. (183) Prezes Urzędu ocenia te okoliczności łącznie, przyjmując zarazem, że poszczególne okoliczności obciążające i łagodzące mogą mieć różną doniosłość. Zmierzając do zwiększenia spójności w polityce karania, Prezes Urzędu przyjmuje w Wyjaśnieniach w sprawie kar dla przedsiębiorców, że z uwagi na okoliczności obciążające i łagodzące, kwota ustalona na wcześniejszy ch e tap ach analizy odpowiednieg o wymiaru kary, może ulec zwiększeniu bądź zmniejszeniu maksymalnie o 50%. (184) W analizowanej sprawie Prezes Urzędu nie stwierdził żadnych przesłanek ł agodzących, o jakich mowa w art. 111 ust. 3 u.o.k.k., mogących mieć wpływ na poziom kary pieniężnej. (185) Prezes Urzędu przeanalizował również wskazane w art. 111 ust. 4 u.o.k.k. przesłanki obciążające mogące mieć wpływ na wymiar kary. (186) Za okoliczność obciążającą SCOTT w niniejszej sprawie, Prezes Urzędu uznał rolę inicjatora i lidera porozumienia ograniczającego ko nkurencję przyjęt ą przez SCOTT . Z godnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym SCOTT opracowa ł treść „Porozumień dystrybucyjnych” oraz „Warunków współpracy” 48 . Ponadto prowadził z dealerami korespondencję elektroniczną mającą na celu kontrolowanie realizacji porozumienia tj. zakazu sprzedaży przez Internet 49 . Był więc inicjatorem oraz liderem tego porozumienia. Z tego 48 Akapity 14 - 26 niniejszej decyzji. 49 Akapity 27 - 28 niniejszej decyzji. 49 względu Prezes Urzędu uznał, że w tej sprawie występuje przesłanka obciążająca, o jakiej mowa w art. 111 ust. 4 pkt 1 lit. a u.o.k.k. (187) Prezes Ur zędu na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził również, że SCOTT przymuszał i wywierał presj ę na dealerów nie stosujących się do dokonanych ustaleń , grożąc np. że niestosowanie się do dokonanych ustaleń może mieć wpływ na kolejne zamówien ia 50 . Ze zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności z korespondencji elektronicznej wynika, że SCOTT aktywnie monitorował działalność dealerów na rynku w zakresie , tj. czy przestrzegają zakazu sprzedaży rowerów przez Internet z dostawą do klienta . W przypadku pozyskania informacji, że dealerzy mogą niestosować się do poczynionych ustaleń, spółka dyscyplinowała ich do przestrzegania zawartego porozumienia, a nawet ostrzegała, że takie dalsze zachowanie może mieć wpływ na przyszłe zamówienia. Z tego względu Prezes Urzędu uznał, że w tej sprawie występuje przesłanka obciążająca o jakiej mowa w art. 111 ust. 4 pkt 1 lit. b u.o.k.k. (188) Analizując i oceniając zgromadzony materiał dowodowy Prezes Urzędu uznał, że naruszenie miało charakter umyślny , tj. wyst ępuje przesłanka, o której mowa w art. 111 ust. 4 pkt. 1 lit. d u.o.k.k . Uzasadnienie co do umyślności naruszenia przedstawiono w akapitach 157 - 16 7 niniejszej decyzji i z tych względów nie jest powielane w tym miejscu . (189) Ponieważ w analizowanej sprawie występują p rzesłanki obciążające, Prezes Urzędu zdecydował podnieść kwotę służącą wymiarowi kary ustalonej na poprzednim etapie o 2 0%. Podmiot Podwyższenie we względu na przesłanki obciążające Kwota bazowa po podwyższeniu ze względu na długotrwałość, a następnie po uwzględnieniu okoliczności obciążających SCOTT + 2 0% 4.340.394 PLN 9.5. Maksymalny wymiar kary (190) Prezes Urzędu zbadał, czy kara wymierzona na poziomie wskazanym powyżej nie w ykraczałaby ponad maksymalny wymiar kary określony w art. 106 u.o.k.k. 50 Akapit 28q niniejszej decyzji. 50 (191) Prezes Urzędu ustalił, że wysokość kary nakładanej na SCOTT mieści się w granicach określonych w art. 106 ust. 1 u.o k.k. 9.6. Adekwatność kary (192) Okre ślając w ysokość kary pien i ę żnej Prezes Urz ę du uznał, że kwota kary będąca wynikiem analizy na poprzednich etapach jest adekwatna w warunkach rozpatrywanej kary i nie zachodzą żadne szczegó l ne okoliczności, które mogłyby przemawiać za jej obniżeniem lub podwyższeniem. 9.7. Wymiar k ary (193) W konsekwencji Prezes Urzędu uznał, że karą, która będzie odznaczać się dolegliwością dla SCOTT i będzie stanowiła adekwatną reakcj ę państwa n a naruszenie prawa, nie prowadząc jednocześnie do przekształcenia represyjnego charakteru kar pieniężnych za naruszenia reguł konkurencji oraz za naruszenia interesów innych uczestników w karę zbyt daleko idącą, będzie kara wymierzona dla SCOTT w wysokości 4.340.394 PLN (słownie: cztery miliony trzysta czterdzieści tysięcy trzysta dziewięćdziesiąt cztery złote) . (194) W związku z powyższym Prezes Urzędu orzekł jak w pkt III sentencji decyzji. 10. Koszty post ę powania Ramy prawne (195) Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.k.k., jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów u.o.k.k., przedsiębiorca, obowiązany jest ponieść koszty postępowania. Natomiast w świetle art. 80 u.o.k.k., Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. (196) Z przepisów u.o.k.k. nie wynika, co składa się na k oszty postępowania, o których mowa w art. 77 u.o.k.k. Wobec wyrażonego w art. 83 u.o.k.k. generalnego odesłania w sprawach nieuregulowanych do przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 - dalej również „k.p.a.”), należy przyjąć, że zakres tych kosztów wyznacza art. 263 § 1 k.p.a., zgodnie z którym do kosztów postępowania należy zaliczyć m.in. koszty doręczania stronom pism urzędowych. Zastosowanie prawa w sprawie (197) W wyniku przeprowadzonego p ostępowania, w pkt. I sentencji niniejszej decyzji stwierdzono naruszenie przez SCOTT przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Spełniona 51 została zatem przesłanka wynikająca z art. 77 ust. 1 u.o.k.k. pozwalająca na obciążenie SCOTT kosztami pr zeprowadzonego postępowania. (198) Na koszty postępowania składały się wydatki związane z doręczaniem SCOTT pism urzędowych, które wyniosły 9 2 PLN (słownie: dziewięćdziesiąt dwa złote ). (199) Mając powyższe na względzie Prezes Urzędu postanowił o obciążeniu SCOTT tymi kosztami, wskazanymi w punkcie I V sentencji niniejszej decyzji. (200) Koszty postępowania należy uiścić w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 (201) Przy dokonywaniu wpłaty należy dopisać numer decyzji Prezesa Urzędu stanowiącej podstawę jej dokonania. 11. Inne pouczenia (202) Zgodnie z art. 112 ust. 3 u.o.k.k. karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 (203) Przy dokonywaniu wpłaty należy dopisać numer decyzji Prezesa Urzędu stanowiącej podstawę jej dokonani a. (204) Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. z 202 4 r. poz. 1568 ze zm. ) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury UOKiK w Katowicach, ul. Z. Krasińskiego 29, 40 - 019 Katowice. (205) W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach postępowania zawartego w pkt. I V sentencji niniejszej decyzji, na podstawie art. 264 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 83 ustawy o ochronie konku rencji i konsumentów, jak również stosownie do art. 81 ust. 5 tej ustawy, w związku z art. 479 32 kodeksu postępowania cywilnego, stronie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury UOKiK w Katowicach, ul. Z. Krasińskiego 29, 40 - 019 Katowice, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji z postanowieniem. 52 (206) Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 959 ze zm. ), odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie stałej w kwocie 1000 zł, a zażalenie na postanowienie Prezesa Urzędu w kwocie 500 zł. Opłatę od odwołania lub zażalenia należy uiścić na rachunek bankowy Sądu Okręgowego w Warszawie albo w kasie tego sądu lub w inny sposób, zgodnie z informacjami podanymi przez Sąd. Na stronie internetowej Sądu Okręgowego w Warszawi e oraz na tablicy ogłoszeń w budynku Sądu dostępne są informacje o: 1) funkcjonujących kasach sądu, w których można uiścić opłatę sądową; 2) możliwych sposobach uiszczenia opłat sądowych w formie bezgotówkowej; 3) numerach rachunków bieżących dochodów sądu , na które można dokonywać wpłat. (207) Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zd olność prawną, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie. Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, spółka handlowa powinna wykazać także, że jej wspólnicy albo akcjonariusze nie mają dostatecznych środków na zwiększenie majątku spółki lub udzielenie spółce pożyczki. (208) Zgodnie z art. 105 ust. 1 zd. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgłosić na piśmie lub ustnie do protokołu w są dzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. (209) Stosownie do treści art. 117 § 1 kodeksu postępowania cywilnego, strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Zgodn ie z art. 117 § 3 kodeksu postępowania cywilnego, osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje zdolność sądową, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego. (210) Zgodnie z art. 117 § 4 zd. 1 kodeksu postępowania cywilnego, wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego strona zgłasza wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych lub osobno, na piśmie lub ustnie do protokołu, w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. (211) Niniejsz a decyzja nie podlega doręczeniu w trybie art. 4 i 5 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm.) w związku z art. 147 ust. 5 tej ustawy. 53 Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury UOKiK w Katowicach Maciej Fragsztajn 54 Spis treści 1. P RZEDMIOT POSTĘPOWANI A ________________________________ ________________________ 2 2. P ODMIOTY I PRODUKTY , KTÓRYCH DOTYCZY SPR AWA ________________________________ __ 3 2.1. Rowery ________________________________ ________________________________ _________ 3 2.2. Podmiot, wzgl ędem którego prowadzone jest postępowanie ________________________________ 3 3. P RZEBIEG POSTĘPOWANIA ________________________________ _________________________ 3 4. O PIS USTALEŃ ________________________________ ________________________________ ___ 4 5. I NTERES PUB LICZNY ________________________________ _____________________________ 16 6. P ODMIOTY NARUSZAJĄCE REGUŁY KONKURENCJI ________________________________ _____ 17 6.1. Przedsiębiorstwa ________________________________ ________________________________ 17 6.2. Przedsiębiorcy ________________________________ ________________________________ __ 18 7. N ARUSZENIE REGUŁ KONK URENCJI ________________________________ _________________ 18 7.1. Porozumienia i praktyki uzgodnione ________________________________ _________________ 18 7.2. Jednolite i ciągłe naruszenie ________________________________ _______________________ 21 7.3. Zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji ________________________________ __ 22 7.4. Wpływ na handel między Państwami Członkowskimi ________________________________ ___ 33 7.5. Brak zastosowania reguły de minimis ________________________________ ________________ 35 7.6. Brak spełnienia warunków, o których mowa w art. 8 ust. 3 u.o.k.k. oraz w rozporządzeniu Komisji w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 TFUE ________________________________ __________ 36 7.7. Brak spełnienia warunków, o których mowa w art. 8 u.o.k.k. oraz 101 ust. 3 TFUE ____________ 37 8. O KRES NARUSZENIA ORAZ ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA NARUSZENIE _________________________ 41 9. K ARA PIENIĘŻNA NAŁOŻO NA NA PODSTAWIE ART . 106 U . O . K . K . __________________________ 41 9.1. Umyślność ________________________________ ________________________________ _____ 43 9.2. Stopień n aruszenia ________________________________ _______________________________ 45 9.3. Okres naruszenia ________________________________ ________________________________ 47 9.4. Okoliczności łagodzące oraz obciążające ________________________________ _____________ 48 9.5. Maksymalny wymiar kary ________________________________ _________________________ 49 9.6. Adekwatność kary ________________________________ _______________________________ 50 9.7. Wymiar kary ________________________________ ________________________________ ___ 50 10. K OSZTY POST Ę POWANIA ________________________________ __________________________ 50 11. I NNE POUCZENIA ________________________________ ________________________________ 51