RŁO-3/2018

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Delegatura Urzędu Ochrony Konku rencji i Konsumentów w Łodzi ul. Traugutta 25 < 90 - 113 Łódź tel.: 42 288 89 80 < fax: 4 2 288 80 55 lodz @uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl RŁO.610. 6 .17. MM Łódź, 15 października 2018 r. w ersja jawna DECYZJA NR RŁO 3 /2018 I. Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów ( t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 798 ze zm. ) oraz stosowni e do art. 33 ust. 4, 5 i 6 tej ustawy, – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – uznaje się za praktyk ę naruszając ą zbiorowe interesy konsumentów – określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – dzia łania Jacka Skrzypczaka , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach, polegając e na wprowadzającym w błąd informowaniu konsumentów, podczas telefonicznych zaproszeń po „ odbiór upominków” oraz na „Premierową Prezent ację najnowszych urządzeń masujących” , o tym, że zostali „laureatami” i w związku z tym otrzymują upominek, w sytuacji, gdy z treści przesyłanego następnie konsumentom pisemnego zaproszenia wynika, że otrzymanie upominku jest uzależnione od pozostania na z apowiadanej telefonicznie prezentacji oraz wyrażenia opinii, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową określoną w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( Dz. U. z 2017 r. poz. 2070 ) i nakazuje zaniechanie jej stosowania . II. Na podstawie art. 27 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów ( t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 798 ze zm. ), oraz stosownie do art. 33 u st. 4, 5 i 6 tej ustawy, – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów – określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – działania Jacka Sk rzypczaka, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach, polegają ce na wprowadzającym w błąd nieinformowaniu konsumentów o handlowym celu organizowanych spotkań, poprzez: 1. kierowanie do konsumentów telefonicznych zapr oszeń po „ odbiór upominków” oraz na „Premierową Prezentację najnowszych urządzeń masujących” w celu przetestowania ww. urządzeń i wyrażenia opinii, 2. przekazywanie konsumentom pisemnych zaproszeń na „prelekcję poświęconą najnowszym trendom związanym z budow ą swojego zdrowia za pomocą masażu relaksacyjnego i zdrowotnego”, w sytuacji , gdy organizowane przez Jacka Skrzypczaka prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach spotkania mają w rzeczywistości na celu zaprezentowa nie oferty handlowej tego przedsiębiorcy, co stanowi 2 nieuczciwą praktykę rynkową określoną w art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ( Dz. U. z 2017 r. poz. 2 070 ) i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 17 stycznia 2018 r . III. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ( t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 798 ze zm. ), oraz stosownie do art. 33 ust. 4, 5 i 6 tej ustawy, – w im ieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – nakłada się na Jacka Skrzypczaka, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach : 1. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. us tawy, w zakresie opisanym w pkt I sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 49 248 ,00 zł (słownie: czterdzieści dziewięć tysięcy dwieście czterdzieści osiem złotych) , płatną do budżetu państwa , 2. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. ustawy : a) w zakresie opisanym w pkt I I .1 sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 23 085 ,00 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące osiemdziesiąt pięć złot ych ) , płatną do budżetu państwa , b) w zakresie opisanym w pkt II.2 sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 23 085 ,00 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące osiemdziesiąt pięć złotych ) , płatną do budżetu państwa. IV. Na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkuren cji i konsumentów ( t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 798 ze zm. ) oraz na podstawie art. 263 § 1, art. 263 § 2 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania admi nistracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z 2018 r. poz. 149, 650 , 1544 ) w zwi ązku z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – obciąża się Jacka Skrzypczaka, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w P niewach kosztami postępowania opisanego w punkcie I niniejszej decyzji w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów w kwocie 70,80 zł (słownie: siedemdziesiąt złotych osiemdziesiąt groszy ) i zobowiązuje Jacka Skrzypczaka, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach do zwrotu tych kosztów Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 14 (czternastu) dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Uzasadnienie W dniu 28 lipca 2016 r. Preze s Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej także : „Prezes Urzędu” lub „Prezes UOKiK”) wszczął postępowanie wyjaśniające w celu wstępnego ustalenia, czy działania przedsiębiorcy Jacka Skrzypczaka, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Jacek Skrzypczak Wool Expert w Pniewach, mogą stanowić praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, uzasadniając wszczęcie postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe intere sy konsumentów. Jacek Skrzypczak Wool Expert to poprzednia nazwa firmy ww. przedsiębiorcy ( dowód: karta 42 ), zmieniona w styczniu 2017 r. ( dowód: karty 425 - 426 ). Analiza materiału dowodowego uzyskanego w toku postępowania wyjaśniającego dała podstawę do w szczęcia, postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r., postępowania w sprawie podejrzenia stosowania przez Jacka Skrzypczaka prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach (dalej także: „Przedsiębiorca”) praktyk naruszaj ących zbiorowe interesy konsumentów określonych w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegających na: I. wprowadzającym w błąd informowaniu konsumentów, podczas telefonicznych zaproszeń po „ odbiór upominków” oraz na „Premie rową Prezentację najnowszych urządzeń masujących” , o tym, że zostali „laureatami” i w związku z tym otrzymują upominek, w sytuacji, gdy z treści przesyłanego następnie konsumentom pisemnego zaproszenia wynika, że otrzymanie upominku jest uzależnione od poz ostania na zapowiadanej telefonicznie prezentacji oraz wyrażenia opinii, co może stanowić nieuczciwą praktykę rynkową określoną w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym prakty kom rynkowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 3 ze zm.), II. wprowadzającym w błąd nieinformowaniu konsumentów o handlowym celu organizowanych spotkań, poprzez: 1. kierowanie do konsumentów telefonicznych zaproszeń po „ odbiór upominków” oraz na „Premiero wą Prezentację najnowszych urządzeń masujących” w celu przetestowania ww. urządzeń i wyrażenia opinii, 2. przekazywanie konsumentom pisemnych zaproszeń na „prelekcję poświęconą najnowszym trendom związanym z budową swojego zdrowia za pomocą masażu relaksacyj nego i zdrowotnego”, w sytuacji gdy organizowane przez Jacka Skrzypczaka prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach spotkania mają w rzeczywistości na celu zaprezentowanie oferty handlowej tego przedsiębiorcy, co może stanowić nieuczciwą praktykę rynkową określoną w art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 3 ze zm.). Sprawa zos tała przekazana przez Prezesa Urzędu Delegaturze Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi ( dowód: przekazanie sprawy z dnia 29 sierpnia 2017 r. – karta 443 ). Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. ( dowód: karty 6 - 7 ), Prezes Urzędu postanowił o zaliczeniu w poczet dowodów we wszczętym postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów o sygnaturze RŁO - 610 - 6/17/MM pism otrzymanych od Przedsiębiorcy oraz od podmiotu z nim współpracującego. Postanowieniem z dnia 12 lipca 201 8 r. ( dowód: karta 506 ), Prezes Urzędu postanowił o zaliczeniu w poczet dowodów we wszczętym postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów o sygnaturze RŁO - 610 - 6/17/MM zawiadomienia o podejrzeniu stosowania praktyk naruszającyc h zbiorowe interesy konsumentów. 4 Pismem z dnia 6 sierpnia 2018 r. ( dowód: karty 518 - 527 ) Prezes Urzędu skierował do Przedsiębiorcy Szczegółowe uzasadnieni e zarzutów. Przedsiębiorca nie odebrał pisma w terminie, w związku z czym zostało ono zwrócone ( dowód : karta 531 ). Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 20 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z 2018 r. poz. 149, 650, 1544 ; dalej jako „kpa”), pismem z dnia 31 sierpnia 2018 r. Prezes Urzędu zawiado mił Przedsiębiorcę o zakończeniu postępowania dowodowego, wyznaczając termin na zapoznanie się z aktami niniejszej sprawy ( dowód: karta 529 ). Przedsiębiorca nie zapoznał się z aktami sprawy po otrzymaniu ww. zawiadomienia. Prezes Urzędu ustalił, co następ uje: Przedsiębiorca Jacek Skrzypczak prowadzi działalność gospodarczą w Pniewach na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: „ CEIDG ” ) pod nazwą Jacek Skrzypczak RELAXTIME w Pniewach , NIP 7881163621 . Przedsięb iorca prowadzi działalność od dnia 21 lipca 2014 r. ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 11 sierpnia 2016 r., karta 10 ). Zgodnie z wpisem do CEIDG, przeważającą działalność gospodarczą Przedsiębiorcy stanowi sprzedaż detaliczna wyrobów tekstylnych prowadzon a w wyspecjalizowanych sklepach ( dowód: karta 42 ) . Niezależnie od tego, Prezes Urzędu ustalił, że głównym przedmiotem prowadzonej przez Przedsiębiorcę działalności jest sprzedaż detaliczna towarów prowadzona poza lokalem przedsiębiorstwa w ramach prezentac ji zbiorowych organizowanych na terenie całego kraju ( dowód: tabela z informacjami dotyczącymi rozmów telemarketingowych, przekazana przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] pismem z dnia 21 lutego 2017 r., karty 168 - 179 ) . W ofercie Przedsiębiorcy z najdują się m.in. urządzenia masujące, zestawy garnków, płyty indukcyjne, zestawy noży i sztućców , odkurzacze piorące, wyciskarki, urządzenia wielofunkcyjne Perfect Cook, artykuł y AGD, pościele wełniane, materac e , poduszki, lanoliny, maści ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 11 sierpnia 2016 r., karta 10 ). W trakcie postępowania wyjaśniającego oraz postępowania w sprawie podejrzenia naruszenia zbiorowych interesów konsumentów przeanalizowano przekazane przez Przedsiębiorcę informacje, wzorce umowne, cenniki, wzory zap roszeń oraz dokumenty (m.in. umowę o świadczenie usług telemarketingowych wraz z aneksami, faktury i specyfikacje do faktur) , informacje i nagrania dotyczące rozmów telemarketingowych przekazane przez spółkę [ tajemnica przedsiębiorstwa ] (dalej: [ tajemnica przedsiębiorstwa ] ). Przedsiębiorca prowadzi działalność za pomocą zatrudnionych pracowników oraz współpracuje z podmiotami zewnętrznymi ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 11 sierpnia 2016 r., karta 10 ) . Telefonicznymi zaproszeniami na spotkania handlowe w imieniu i na rzecz Przedsiębiorcy zajmuje się s półka [ tajemnica przedsiębiorstwa ] , która zajmuje się również przygotowywaniem i wysyłaniem zaproszeń do konsumentów. Z kolei dzień przed prezentacją w imieniu i na rzecz Przedsiębiorcy spółka [ tajemnica prz edsiębiorstwa ] rozdaje zaproszenia w danych miejscowościach przypadkowo napotkanym osobom ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 8 listopada 2016 r., karta 75 ) . Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Przedsiębiorcę w piśmie z dnia 8 września 2016 r. spotk anie – prezentacja ma następujący przebieg: przywitanie, przedstawienie produktów, omówienie zalet oraz przeciwwskazania do stosowania tych produktów, rozmowy handlowe z zainteresowanymi osobami, zakończenie ( dowód: karta 48 ). Podczas prezentacji i rozmów klientom przekazywane są następujące informacje: o przedmiocie sprzedaży, jego rodzaju, przeznaczeniu, właściwościach i sposobie korzystania z 5 niego, o cenach jednostkowych, gwarancji, możliwości odstąpienia od umowy ( dowód: karty 48 - 49 ). K lient może też sprawdzić , jak dany produkt funkcjonuje ( dowód: karta 48 ). Analiza informacji przekazanych przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] wraz z pismem z dnia 21 lutego 2017 r. wykazała, że np. w czerwcu 2016 r. zorganizowane były [ tajemnica przedsiębiorstwa ] spotka nia handlowe, a w styczniu 2017 r. zorganizowanych było [ tajemnica przedsiębiorstwa ] spotkań . W celu zaproszenia na każde ze spotkań telemarketerzy wykonywali nawet [ tajemnica przedsiębiorstwa ] telefonów. Na każde spotkanie było wysyłanych [ tajemnica przed siębiorstwa ] zaproszeń pisemnych, a na samym spotkaniu zjawiało się kilka – kilkanaście osób ( dowód: załącznik do pisma [tajemnica przedsiębiorstwa] z dnia 21 lutego 2017 r., karty 168 - 179 ). Przedsiębiorca oświadczył, że nie jest w stanie określić, ile umó w zostało przez niego zawartych od początku prowadzenia działalności ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 31 lipca 2018 r., karta 514 ). S krypt/s cenariusz rozmowy telefonicznej, podczas której konsumenci są zapraszani na spotkanie organizowane przez Przedsi ębiorcę był załącznikiem do umowy o świadczenie usług telemarketingowych z dnia 1 czerwca 2016 r. zawartej z [ tajemnica przedsiębiorstwa ]. Został on zmieniony aneksem do ww. umowy z dnia 9 czerwca 2017 r. ( dowód: karta 459 ) . Poniżej znajduje się skan skryp tu /scenariusza rozmowy, stosowanego od dnia zawarcia ww. umowy, tj. od 1 czerwca 2016 r. do dnia zawarcia aneksu, tj. 9 czerwca 2017 r. : ( dowód: karta 85 ) . 6 Z kolei poniżej znajduje się skan skryptu rozmowy telefonicznej zmieniony aneks em do umowy o świad czenie usług telemarketingowych z dnia 01.06.2016 r. zawarty m w dniu 9 czerwca 2017 r. : ( dowód: karta 459 ) . Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt a i b umowy z dnia 1 czerwca 2016 r., zawartą miedzy Przedsiębiorcą a [ tajemnica przedsiębiorstwa ] . Z leceniobiorca w rama ch realizacji umowy będzie wykonywać umawiani e /zapraszanie telefoniczne potencjalnych klientów na spotkania handlowe organizowane przez Zleceniodawcę ściśle według skryptu /scenariusza przedstawionego przez Zleceniodawcę ( dowód: karta 82 ). Pracownicy podmi otu, który przeprowadza rozmowy telefoniczne z konsumentami w imieniu Przedsiębiorcy, nawiązują rozmowę z losowo wybranym abonentem z puli numerów przyporządkowanych dla danego obszaru ( dowód: pismo [tajemnica przedsiębiorstwa] z dnia 2 czerwca 2017 r., ka rta 435 ). Następnie, zgodnie z treścią skryptu rozmowy telemarketingowej, informują konsumenta, że jego numer telefonu wziął udział w „Jubileuszowym losowaniu”, w wyniku którego otrzymuje on upominek. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Przedsiębi orcę, upominkiem mogą być m.in. odkurzacz samochodowy, bransoletka hematytowa lub perfumy ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 8 marca 2017 r., karta 181 ). Po odbiór upominku konsument musi się zgłosić w przedstawione przez konsultanta miejsce, o konkretnej godzinie. Ponadto konsultant „gratuluje bardzo serdecznie” konsumentowi otrzymania upominku oraz nazywa go „laureatem”. W dalszej część rozmowy konsultant informuje konsumenta, że otrzyma on zaproszenie, które upoważni go zarówno do odbioru upominku, jak i do wzięcia udziału w 7 „Premierowej Prezentacji najnowszych urządzeń masujących”. Następnie konsument jest proszony o podanie danych osobowych celem wysłania zaproszenia. Stosowanie skryptu/scenariusza rozmowy zgodnie z treścią przedstawion ą w załączniku nr 1 do umowy o świadczenie usług telemark etingowych z dnia 01.06.2016 r. potwierdzają przykładowe nagrania rozmów telemarketingowych prowadzonych w imieniu Przedsiębiorcy, przekazane przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] , z okresu od czerwca do listopada 201 6 r. ( dowód: karty 81, 85a ) . Ponadto w przekazanej przez Miejskiego Rzecznika Konsumentów w Lublinie skardze konsumenckiej z dnia 28 rudnia 2017 r. wskazano: „ Moja wizyta na tym pokazie była poprzedzona telefonem z zaproszeniem na wykład profesor z jakiejś dziedziny i spotkanie medyczne dotyczące rodzajów masażu leczniczego. Na pytanie czy to będzie związane ze sprzedażą produktów stanowczo zaprzeczono ale poinformowano, że w związku z tym dniem mikołajkowym są przewidziane prezenty dla uczestników.” ( dowód : karta 510 ). W piśmie z dnia 8 marca 2017 r. Przedsiębiorca oświadczył, że nie prowadzi jubileuszowego losowania, nie przekazywał firmie telemarketingowej informacji o przeprowadzeniu takiego losowania oraz, że jeżeli takie sformułowanie pojawiło się w r ozmowach telefonicznych, to było to wbrew uzgodnieniom Przedsiębiorcy z firmą telemarketingową ( dowód: karta 181 ). Jednak zgodnie z posiadanym materiałem dowodowym , na załączonym do umowy o świadczenie usług telemarketingowych z dnia 1 czerwca 2016 r. zawa rtej z [ tajemnica przedsiębiorstwa ] skrypcie rozmowy telefonicznej znajduje się podpis i pieczęć Przedsiębiorcy ( dowód: karta 85 ), co przeczy jego zapewnieniu o braku wiedzy na temat „jubileuszowego losowania”. Następstwem rozmów telemarketingowych jest p rzesyłanie pisemnych zaproszeń do konsumentów. Po uzyskaniu zgody konsumenta na wzięcie udziału w spotkaniu mającym na celu „odbiór upominków” oraz „Premierową Prezentacj ę najnowszych urządzeń masujących”, konsultant prosi o podanie danych osobowych celem przesłania zaproszeń. Poniżej znajduje się skan jednego z wzorów zaproszeń stosowanych przez Przedsiębiorcę: 8 ( dowód: wzory zaproszeń przekazane pismem Przedsiębiorcy z dnia 15 maja 2017 r., karty 427 - 432 ) . Przedsiębiorca nie był w stanie wskazać dat, kie dy zaproszenia o treści jak wyżej były przekazywane konsumentom ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 15 maja 2017 r., karta 278 ), niemniej Przedsiębiorca załączył je do pisma z 15 maja 2017 r., a wzór jednego z tych zaproszeń mógł wskazywać, ze był on stoso wany w okresie ś wi ąt Bożego Narodzenia , a zatem były one stosowane co najmniej 5 – 6 miesięcy. Również w piśmie z dnia 31 lipca 20 18 r. Przedsiębiorca wyjaśnił, ż e nie był w stanie określić dokładnych dat przekazywania konsumentom poszczególnych zaproszeń, ponieważ zaproszenia były wysyłane przez firmy zewnętrzne ( dowód: karta 514 ). Przedsiębiorca przekazał również trzy inne wzory zaproszeń na ogranizowane przez niego spotkania handlowe. Wskazane na nich było m.in. że „za wyrażenie opinii oraz za poświęcon y czas sponsor spotkania przygotował bezpłatne prezenty” ( dowód: karta 72 ), „za udział w spotkaniu oraz wyrażoną opinię przygotowaliśmy dla wszys t kich przybyłych gości miłą niespodziankę” ( dowód: karta 78 ), „każda przybyła osoba w zamian za udział w spotka niu oraz za wyrażoną opinię otrzyma bransoletkę z hem a tytu lub piękny perfu m do wyboru” ( dowód: karta 79 ). Z wyjaśnień P rzedsiębiorcy wynika, że jedyny warunek otrzymania upominku to uczestnictwo w całym spotkaniu i wyrażenie opinii o produktach. Ilość up ominków jest ograniczona. Ponadto Przedsiębiorca stwierdził, że w treści zaproszenia wskazane jest , iż w przypadk u spóźnienia lub przepełnienia s ali osoba zaproszona nie może rościć sobie prawa do wstępu i otrzymania upominku ( dowód: karta 75 ). Prezes Urzę du ustalił jednak na podstawie przekazanych wzorów zaproszeń, że nie na wszystkich zaproszeniach znajdowała się informacja o ograniczonej ilości upominków lub możliwości odmowy wydania upominku w 9 przypadku spóźnienia lub przepełnienia sali ( dowód: karty 72 , 428, 430, 432 ). Znalazła się ona n a wzorach zaproszeń załączonych do pisma Przedsiębiorcy z dnia 8 listopada 2016 r. ( dowód: karty 78 i 79 ). Z wyjaśnień Przedsiębiorcy zawartych w piśmie z dnia 31 lipca 2018 r. wynika z kolei, że „wyrażenie opinii” poleg a na informowaniu handlowców przez uczestników pokazu o tym, które produkty się podobały lub nie i dlaczego. Przedsiębiorca stwierdził również, że upominek otrzymywały osoby, które tej opinii nie chciały wyrazić oraz osoby przybyłe tylko i wyłącznie po upo minek, ale nie uczestniczące w pokazie ( dowód: karty 514 - 515 ). Oświadczenie to nie zostało jednak udokumentowane. Ze zgromadzonego w toku postępowania wyjaśniającego materiału dowodowego wynika, że organizowane przez Przedsiębiorcę „prelekcje poświęcone na jnowszym trendom związanym z budową swojego zdrowia” są w praktyce pokazami handlowymi, w toku których konsumenci mają możliwość zakupu produktów znajdujących się w ofercie Przedsiębiorcy . Na organizowanych przez Przedsiębiorcę spotkaniach wykonywany jest masaż mechaniczny pr zy użyciu specjalistycznych urządzeń. Prelegenci prowadzący prezentacje nie posiadają wykształcenia medycznego, ani nie przeszli specjalistycznych szkoleń w zakresie wykonywania masaży ręcznych. Przedsiębiorca wyjaśnił, że podczas spotk ań prezentowane są zasady funkcjonowania urządzeń masujących, a masaże wykonane podczas prezentacji to właśnie masaże przy użyciu urządzeń masujących. Osoby prezentujące zasady działania urządzeń masujących zostały przeszkolone przez Przedsiębiorc ę , który z kolei został w tym zakresie przeszkolony przez dostawcę urządzeń , a zatem nie są oni rehabilitantami czy też masażystami, tylko nieposiadającymi wykształcenia medycznego przedstawicielami handlowymi Przedsiębiorcy ( dowód: pismo Przedsiębiorcy z dnia 17 s tycznia 2018 r., karta 464 ). Z odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 lutego 2017 r., przekazanej przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] wynika, że pracownicy tej spółki zajmują się przygotowaniem oraz wysyłaniem zaproszeń do konsumentów. Przedsiębiorca ponosi kos zt wysyłki ww. zaproszeń na podstawie samodzielnych rozliczeń z Pocztą Polską S.A. ( dowód: karta 167 ). Stanowisko Przedsiębiorcy W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe intere sy konsumentów z dnia 31 sierpnia 2017 r. Przedsiębiorca pismem z dnia 21 września 2017 r. przekazał ustosunkowanie się do zarzutów ( dowód: karty 445 - 447 ) . W opinii Przedsiębiorcy przedstawione przez Prezesa Urzędu zarzuty dotyczą wyłącznie działań podejm owanych przez podmiot zewnętrzny – [ tajemnica przedsiębiorstwa ] Spółka ta była odpowiedzialna za prowadzenie rozmów telemarketingowych oraz wysyłanie pisemnych zaproszeń. Przedsiębiorca oświadczył, ż e nie miał żadnego wpływu na treść przeprowadzanych rozm ów. Właśnie po to by uniknąć ewentu alnych negatywnych konsekwencji nieprawidłowego przygotowania scenariusza rozmów czy zaproszeń Przedsiębiorca zgłosił się do ww. podmiotu, który jest profesjonalistą. Zdaniem Przedsiębiorcy nie mógł on przypuszczać, że pr ofesjonalista przy wykonywaniu zleconych mu czynności naruszy obowiązujące przepisy prawa. Przedsiębiorca oświadczył także, że gdyby wiedział, ze zaproszenia i rozmowy prowadzone prze z podmiot telemarketing owy naruszają obowiązujące przepisy, podjąłby krok i zmierzające do usunięcia tych naruszeń. Ponadto Przedsiębiorca oświadczył, że w jego opinii w niniejszej sprawie zachodzi szereg okoliczności łagodzących, o których mowa w art. 111 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i ko nsumentów ( t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 798 ze zm. , 10 dalej: „ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów” lub „uokik”). Zdaniem Przedsiębiorcy dobrowolnie doprowadził on do usunięcia skutków naruszenia, zaniechał stosowania zakazanej praktyki niezwłocznie po wszczęciu postępowania, z własnej inicjatywy podjął działania w celu zaprzestania naruszenia i usunięcia jego skutków oraz współpracował z Prezesem urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynił się do szybkiego i sprawnego prowadzenia postępowania , terminowo, niezwłocznie i wyczerpująco odpowiadając na wezwania oraz niezwłocznie udostępniając konieczne dokumenty. Przedsiębiorca zadeklarował , że po uzyskaniu informacji o zastrzeżeniach do treści scenariusza rozmów telemarketingowych oraz treści pis emnych zaproszeń uzyskał zapewnienie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] o dostosowaniu treści zaproszeń i scenariusza rozmów do obowiązujących przepisów. Zdaniem Przedsiębiorcy dawne wzory zaproszeń zostały usunięte i nie jest stosowany dawny scenariusz rozmowy. Przedsiębiorca nie przekazał jednak nowych wzorów zaproszeń i scenariusza wraz z pismem z 21 września 2017 r., zadeklarował jednak, że dostarczy je niezwłocznie po ich otrzymaniu od [ tajemnica przedsiębiorstwa ]. W związku z brakiem przekazania nowych wz orów scenariusza i rozmów telemarketingowych Prezes Urzędu w dniu 15 grudnia 2017 r. wezwał Przedsiębiorcę do ich przekazania. W odpowiedzi z dnia 17 stycznia 2018 r. ( dowód: karty 464 - 465 ) Przedsiębiorca oświadczył, że nie miał świadomości, że konieczność zmiany dotyczy również scenariusza rozmów telemarketingowych, dlatego też zobowiązał [ tajemnica przedsiębiorstwa ] do wprowadzenia odpowiednich zmian od 17 stycznia 2018 r. ( dowód: karta 475 ) , Przedsiębiorca przekazał nowy skrypt rozmowy ( dowód: karta 481 ) , w którym pojawiło się zdanie „ (…) na miejscu (…) będzie możliwość zapoznania się z niezwykle atrakcyjną ofertą handlową firmy Relaxtime”, oraz wydruk korespondencji e - mail z pracownikami firmy telemarketingowej, potwierdzającej wprowadzenie zmian ( dowód: karty 475 - 478 ). Przedsiębiorca przekazał również nowe wzory zaproszeń, na których znajduje się informacja „na spotkaniu będzie również możliwość zapoznania się z niezwykle atrakcyjną ofertą handlową Relax Time” ( dowód: karta 480 ) . Kopia aneksu z dnia 17 s tycznia 2018 r. do umowy o świadczenie usług telemarketingowych z dnia 1 czerwca 2016 r., potwierdzającego wprowadzenie nowego skryptu rozmów telemarketingowych została przekazana przez Przedsiębiorc ę wraz z pismem z dnia 12 kwietnia 2018 r. ( dowód: karty 484 - 485, 487 - 488 ). Przedsiębiorca wskazał ponadto w piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r., że pierwsza wersja skryptu rozmów telefonicznych z dnia 1 czerwca 2016 r. została zmieniona 7 września 2016 r. ( dowód: karta 484 ). Na potwierdzenie tej okoliczności Prz edsiębiorca przekazał wydruk wiadomości e - mail wraz z załącznikiem z dnia 7 września 2016 r. dotyczące nowego skryptu rozmowy ( dowód: karty 490 - 491 ). Prezes Urzędu ustalił jednak, na podstawie informacji otrzymanych zarówno od Przedsiębiorcy, jak i od [ taj emnica przedsiębiorstwa ] , że aneks do umowy potwierdzający zmianę treści skryptu rozmowy został podpisany 9 czerwca 2017 r., a przekazane przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] nagrania rozmów telemarketingowych z listopada 2016 r. (a więc po dacie rzekomej z miany skryptu rozmowy) potwierdzają stosowanie skryptu znajdującego s ię w załączniku nr 1 do umowy o świadczenie usług telemarketingowych z dnia 1 czerwca 2016 r. Przedsiębiorca poinformował również, że z uwagi na niedopełnienie obowiązków umownych przez firmę telemarketingową oraz wprowadzanie w błąd co do zgodności z prawem opracowanych i stosowanych zaproszeń i scenariuszy rozmów, z dniem 28 maja 2018 r. zakończył on współpracę z [tajemnica przedsiębiorstwa] (obecnie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] ). Obec nie współpracuje z inną firmą telemarketingową, od której otrzymał zapewnienie, że stosuje ona scenariusze rozmów zgodne z przepisami. Przedsiębiorca zrezygnował z zapraszania klientów w drodze rozsyłania papierowych zaproszeń ( dowód: 11 pismo Przedsiębiorcy z dnia 31 lipca 2018 r., karta 514 ). Ponadto Przedsiębiorca w piśmie z dnia 31 lipca 2018 r. zadeklarował, że przekaże dowody stosowania zmienionego scenariusza rozmów telemarketingowych w postaci ich nagrań niezwłocznie po ich uzyskaniu od podmiotu zewnęt rznego ( dowód: karta 515 ). Niemniej Przedsiębiorca nie przekazał Prezesowi Urzędu nagrań rozmów telemarketingowych. Prezes Urzędu zważył, co następuje: Interes publiczny Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , ochrona inte resów przedsiębiorców i konsumentów podejmowana jest w ramach działań Prezesa Urzędu w interesie publicznym. Ingerencja Prezesa Urzędu ma na celu ochronę interesów zbiorowości, a nie wprost poszczególnych, indywidualnych uczestników rynku. Naruszenie inter esu publicznego stanowi bezwzględny warunek uznania kompetencji Prezesa Urzędu do rozstrzygnięcia określonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy działania przedsiębiorcy godzą w interesy ogólnospołeczne i dotykają szerokiego kręgu ucze stników rynku, zaburzając jego prawidłowe funkcjonowanie. W ocenie Prezesa Urzędu, rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny. Wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy mogli lub mogą stać się klientami Przedsiębiorcy , tj. wziąć ud ział w organizowanych przez Przedsiębiorcę pokazach i zawrzeć z Przedsiębiorcą umowę sprzedaży. D ziałania Przedsiębiorcy nie dotyczą więc interesów poszczególnych osób, których sprawy miałyby charakter jednostkowy, indywidualny i nie dający się porównać z innymi, ale szerszego kręgu konsumentów, kontrahentów Przedsiębiorcy , których sytuacja jest identyczna. Naruszenie interesu publicznoprawnego przejawia się tym samym w naruszeniu zbiorowego interesu konsumentów. W niniejszej sprawie i stnieje więc możliwość poddania zachowania Przedsiębiorcy dalszej ocenie pod kątem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Naruszenie art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Zgodnie z art. 24 ust. 1 uokik, zakazane jest stosowanie praktyk na ruszających zbiorowe interesy konsumentów. Art. 24 ust. 2 uokik stanowi zaś, iż przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy godzące w zbiorowe interesy konsumentów . Konsumentem w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, o czym mowa w art. 22 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2018, poz . 1025 i 1104 ; dalej jako „kc”) w zw. z art. 4 pkt 12 uokik. W związku z powyższym za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów należy uznać takie zachowanie przedsiębiorcy, które spełnia kumulatywnie trzy następujące p rzesłanki: – oceniane zachowanie musi być podejmowane przez podmiot będący przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; – zachowanie przedsiębiorcy jest sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami ; – zachowanie przedsiębiorc y godzi w zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 3 uokik, taką praktykę stanowią w szczególności nieuczciwe praktyki rynkowe. 12 Status przedsiębiorcy Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów zawiera legalną definicję przedsiębiorcy. Zgodnie z obowiązującym w dniu wszczęcia niniejszego postępowania art. 4 pkt 1 uokik pod pojęciem tym należy rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, 229 0, 2486, z 2018 r. poz. 107, 398 , dalej również: „usdg”), a także: a) osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyt eczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, b) osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego zaw odu, d) związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2, z wyłączeniem przepisów dotyczących koncentracji [trzeci człon definicji przedsiębiorcy zawartej w art. 4 pkt 1 lit. c) znajduje zastosowanie wyłącznie w postępowaniach w sprawach koncentracji]. Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 usdg przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Działalnością gospodarczą w rozumieniu usdg jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (art. 2 usdg). Z dniem 30 kwietn ia 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców. Zgodnie z art. 192 przepisów wprowadzających ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej z dnia 6 marca 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 650), straciła moc ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Natomiast zgodnie z art. 196 ust. 1 tych przepisów, do postępowań w sprawach przedsiębiorców wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych i niezakończonyc h przed dniem wejścia w życie ustawy - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2018 r. poz. 646), stosuje się przepisy dotychczasowe. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte 31 sierpnia 2017 r., a więc jeszcze przed wejściem w życie przepisów ustawy - Prawo przedsię biorców, zatem zgodnie z art. 196 ust. 1 ww. przepisów wprowadzających ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej, zastosowanie nadal mają przepisy usdg. J acek Skrzypczak, prowadzący działalność gospodarczą pod naz wą Jacek Skrzypczak Relaxtime w Pniewach jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jest bowiem przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod numerem NIP 7881163 621, prowadzącym we własnym imieniu działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży towarów. W konsekwencji powyższego, zachowania Przedsiębiorcy podlegają kontroli z punktu widzenia przepisów ustawy o och ronie konkurencji i konsumentów. Odpowiedzialność za działania podmiotów trzecich Przed przedstawieniem szczegółowych rozważań w kwestii stosowania przez Przedsiębiorcę zarzucanych mu praktyk, Prezes Urzędu zamierza odnieść się do specyfiki jego działalności, wynikającej z faktu posługiwania się podmiote m trzecim przy zapraszaniu telefonicznym i pisemnym konsumentów na spotkania orgaznizowane przez Przedsiębiorcę. Prezes Urzędu uznał, że fakt ten w żadnej mierze nie wpływa na możliwość przypisania Przedsiębiorcy praktyk naruszających zbiorowe interesy kon sumentów. Istotne są bowiem 13 relacje Przedsiębiorcy z tym podmiotem, wynikające z zawartej umowy o świadczenie usług telemarketingowych. Jak już wskazano, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt a i b umowy z dnia 1 czerwca 2016 r., zawartej miedzy Przedsiębiorcą a [taje mnica przedsiębiorstwa ] Zleceniobiorca w ramach realizacji umowy będzie wykonywać umawiania/zapraszanie telefoniczne potencjalnych klientów na spotkania handlowe organizowane przez Zleceniodawcę ściśle według skryptu/scenariusza przedstawionego przez Zlec eniodawcę ( dowód: karta 82 ). Postanowienie to wyraźnie wskazuje, że to Przedsiębiorca był zobowiązany przedstawić skrypt/scenariusz ramowy. Nawet jeżeli był to skrypt zaproponowany przez ww. podmiot trzeci, Przedsiębiorca go zaakceptował. [ tajemnica przed siębiorstwa ] nie podejmował wobec konsumentów żadnych czynności faktycznych ani prawnych w swoim imieniu i na swoją rzecz. Co więcej, Przedsiębiorca nie tylko akceptował działania podejmowane przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] , lecz sam, poprzez złożeni e podpisu na umowie, wyraził zgodę na stosowanie kwestionowanych praktyki, w związku z czym w świetle przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ponosi za nie odpowiedzialność. To do Przedsiębiorcy należała ocena, czy [ tajemnica przedsiębiorstwa ] wykonywał a prawidłowo przewidziane w umowie obowiązki. Na Przedsiębiorcy, jako Zleceniodawcy, ciąży główna odpowiedzialność za zlecane podmiotowi trzeciemu działania, zwłaszcza, że zakres, przedmiot i sposób realizacji tych działań był w zleceniu bardzo szczegółowo zdefiniowany. Zatem Przedsiębiorca może w przedmiotowej sprawie odpowiadać za stosowanie zakwestionowanych praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Niezależnie od powyższego należy dodać, że w niniejszej sprawie Przedsiębiorca mim o wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie (a więc mimo wiedzy, iż Prezes Urzędu zakwestionował zgodność z prawem określonych na wstępie praktyk), nie podjął niezwłocznie i w pełnym zakresie stosownych działań zmierzających do stosownej modyfikacji s tosowanych przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] w jego imieniu scenariuszy rozmów oraz zaproszeń pisemnych, czerpał przy tym zyski z jego działalności. Ingerencja w scenariusz rozmów telemarketingowych miała miejsce dopiero po kilku miesiącach od wszczęcia p ostępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Natomiast zakończenie współpracy z podmiotem trzecim nastąpiło prawie dziewięć miesięcy od wszczęcia ww. postępowania. Brak wyciągniętych bez zbędnej zwłoki k onsekwencji wobec podmiotu trzeciego zdaniem Prezesa Urzędu wskazuje na zgodę Przedsiębiorcy na podejmowane przez niego działania. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r. (sygn. akt III SK 27/07) wyjaśnił, że gramatyczna wykładnia pojęcia zbiorowy interes konsumentów prowadzi do wniosku, że chodzi o zachowanie przedsiębiorcy, które godzi w interesy grupy osób stanowiących określony zbiór. Rezultaty tej wykładni modyfikuje zastrzeżenie, że n ie jest zbiorowym interesem konsumentów suma interesów indywidualnych. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że przy konstruowaniu pojęcia „zbiorowy interes konsumentów” nie można opierać się tylko i wyłącznie na tym, czy oceniana praktyka skierowana jest do nieoznaczonego z góry kręgu podmiotów. Zdaniem Sądu, wystarczające powinno być ustalenie, że zachowanie przedsiębiorcy nie jest podejmowane w stosunku do zindywidualizowanych konsumentów, lecz względem członków danej grupy (określonego kręgu podmiotów), w yodrębnionych spośród ogółu konsumentów za pomocą wspólnego dla 14 nich kryterium. Sąd Najwyższy uznał, że praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest (...) takie zachowanie przedsiębiorcy, które podejmowane jest w warunkach wskazujących na powtar zalność zachowania w stosunku do indywidualnych konsumentów wchodzących w skład grupy, do której adresowane są zachowania przedsiębiorcy, w taki sposób, że potencjalnie ofiarą takiego zachowania może być każdy konsument będący klientem lub potencjalnym kli entem przedsiębiorcy. Interes konsumentów należy rozumieć jako interes prawny (a nie faktyczny), a więc uznany przez ustawodawcę jako zasługujący na ochronę i zabezpieczenie. Pojęcie to obejmuje swym zakresem prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzy stych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych, zapewniających konsumentom możliwość dokonywania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest ich rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny na etapie przedkontraktowym i w czasie wykonywania umowy. Efektem naruszenia interesu prawnego może być naruszenie również stricte ekonomicznych interesów konsumentów (o wymiarze majątkowym). Godzenie w zbiorowe interesy konsumentów może polegać zarówno na ich naruszeniu, jak i na zagrożeniu ich naruszeni a. Nie jest zatem konieczne ustalenie, że którykolwiek z konsumentów został rzeczywiście poszkodowany wskutek stosowanej przez przedsiębiorcę praktyki. W niniejszej sprawie skutkami działań Przedsiębiorcy dotknięty mógł zostać nieoznaczony z góry krąg kons umentów – wszyscy konsumenci, do których kieruje on zaproszenia na pokazy indywidualne oferowanych przez siebie produktów, oraz którym następnie oferuje ich zakup. Zaznaczyć należy, że zarzucone Przedsiębiorcy praktyki wprowadzające w błąd, naruszają bezpo średnio prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Stosowane przez Przedsiębiorcę praktyki ograniczają bowiem konsumentom możliwość dokonania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest jej rzeczywisty s ens ekonomiczny i prawny. Nie ma zatem wątpliwości, że działania Przedsiębiorcy naruszają zbiorowe interesy konsumentów. Sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami Kolejną przesłanką, która musi być spełniona, aby było możliwe stwierdzenie naruszenia a rt. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jest bezprawność działania przedsiębiorcy rozumiana jako sprzeczność działania z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa lub sprzeczność z dobrymi obyczajami. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustaw y o ochronie konkurencji i konsumentów, zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Art. 24 ust. 2 ww. ustawy przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie godzące w nie sprzeczne z prawem lub dobrymi ob yczajami zachowanie przedsiębiorcy, w szczególności: naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji; nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji; proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, k tóre nie odpowiadają potrzebom tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem dostępnych przedsiębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru. Zgodnie z art. 24 ust. 3 ww. ustaw y nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Jako „sprzeczne z prawem” należy kwalifikować zachowania sprzeczne z nakazem zawartym w ustawie, rozporządzeniu wydanym na podstawie i dla wykonania ustawy, umową 15 między narodową mającą bezpośrednie zastosowanie w stosunkach wewnętrznych. Sprzeczne z prawem są czyny: zabronione i zagrożone sankcją karną, czyny zabronione pod sankcjami dyscyplinarnymi, czyny zakazane przepisami administracyjnymi lub przepisami prawa gospoda rczego publicznego, czyny zabronione przepisami o charakterze cywilnym, sprzeczne z nakazami zawartymi w prawie cywilnym lub prawie administracyjnym. Dla ustalenia bezprawności działania wystarczy, że określone zachowanie koliduje z przepisami prawa. Art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zawiera również przykładowe wyliczenie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wśród których znajduje się w szczególności stosowanie przez przedsiębiorcę nieuczciwych praktyk rynkowych (art . 24 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Pojęcie nieuczciwych praktyk rynkowych zostało zdefiniowane w treści ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 20 17 r. poz. 2070 – zwanej da lej: upnpr ). Nieuczciwe praktyki rynkowe są działaniami zakazanymi na podstawie upnpr , a zatem są praktykami sprzecznymi z prawem . Stosowanie przez przedsiębiorcę nieuczciw ych praktyk rynkowych jest przedmiotem niniejszego postępowania. Nieuczciwe praktyk i rynkowe Pojęcie nieuczciwych praktyk rynkowych zostało zdefiniowane w upnpr . Zgodnie z art. 4 ust. 1 upnpr , stosowana przez przedsiębiorcę praktyka rynkowa jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub mo że zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Art. 4 ust. 2 upnpr stanowi z kolei, że za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd oraz agresywną praktykę rynkową, a także stosowanie sprzecznego z prawem kodeksu dobrych praktyk, a praktyki te nie podlegają ocenie w świetle przesłanek określonych w ust. 1 tego artykułu. Praktyki wprowadzające w błąd mogą po legać zarówno na działaniu (art. 5 upnpr ), jak i zaniechaniu (art. 6 upnpr ). „Interpretując pojęcie praktyki wprowadzającej w błąd należy stwierdzić, że jest to każda praktyka, która w jakikolwiek sposób, w tym również przez swoją formę, wywołuje skutek w postaci co najmniej możliwości wprowadzenia w błąd „przeciętnego konsumenta”, do którego jest skierowana lub dociera, i która ze względu na swoją zwodniczą naturę może zniekształcić jego zachowanie rynkowe” 1 . Zaznaczyć należy, że dokonanie oceny, czy dana praktyka ma charakter działania bądź zaniechania wprowadzającego w błąd, wymaga odniesienia do adresata, którym jest przeciętny konsument. Jednocześnie ustawa definiując pojęcie przeciętnego konsumenta nakazuj e przez nie rozumieć konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny, przy czym oceny powyższych cech dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie praktyki rynkowej lub na produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa (art. 2 pkt 8 upnpr ). Należy jednocześnie podkreślić, że wskazanie na takie cechy jak dostateczne poinformowanie, uwaga i ostrożność, określa pewien zespół cech mentalnych konsumenta (jego przeciętność) znajdujących wyraz w tym, że z jednej strony możemy wymagać od niego pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rzeczywistości, a z drugiej – nie możemy uznać, że 1 P or. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt VI ACa 694/10 . 16 jego wiedza jest kompletna i profesjonalna , i że konsument nie ma prawa pewnych rzeczy nie wiedzieć. Przeciętny konsument nie posiada bowiem wiedzy specjalistycznej w danej dziedzinie. Rozumie kierowane do niego informacje i potrafi je wykorzystać do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej produktu. Nie jest naiwny, ale nie potrafi też ocenić sytuacji tak jak profesj onalista. Z przesłanych przez Przedsi ę bi o rcę informacji wynika, iż oferta dotycząca sprzedawanych produktów skierowana była do wszystkich konsumentów. Potencjalnym nabywcą mogła być każda osoba, niezależnie od wieku, dochodów, czy miejsca zamieszkania. W s cenariuszu rozmowy wskazany jest co prawda przedział wiekowy od 30 do 76 lub 80 lat, obejmuje on jednak tak szerokie i zróżnicowane grono konsumentów, że nie ma większego wpływu na ocenę praktyki. Obie zarzucone Przedsiębiorcy praktyki stanowią nieuczciwe praktyki rynkowe . Zgodnie z art. 3 upnpr , stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych jest zakazane. Definicję praktyki rynkowej zawiera art. 2 pkt 4 przedmiotowej ustawy wskazując, iż za taką uznaje się działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, sposób post ępowania, oświadczenie lub informację handlową, w szczególności reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produkt u przez konsumenta. Ustawa zawiera również definicję legalną pojęcia „ decyzji dotyczącej umowy ”, przez co należy rozu mieć podejmowaną przez konsumenta decyzję, co do tego, czy, w jaki sposób i na jakich warunkach dokona zakupu, czy zapłaci za produkt w całości lub w części, zatrzyma produkt, rozporządzi nim lub wykona uprawnienie umowne związane z produktem, bez względu na to, czy konsument postanowi dokonać określonej czynności, czy też powstrzymać się od jej dokonania (art. 2 pkt 7 upnpr). Praktyka opisana w pkt I rozstrzygnięcia decyzji Zgodnie z art. 5 ust. 1 upnpr praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzają ce w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Zaś stosownie do art. 5 ust. 2 pkt 1 upnpr wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności rozpowszechnia nie nieprawdziwych informacji. Prezes Urzędu uznał, że Przedsiębiorca dopuszcza się nieuczciwej praktyki rynkowej wprowadzającej konsumentów w błąd, o której mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 upnpr, co zostało omówione p oniżej. Zastrzeżenia Prezesa Urzędu budzą praktyki stosowane przez Przedsiębiorcę, polegające na wprowadzającym w błąd informowaniu, podczas telefonicznych zaproszeń po „ odbiór upominków ” oraz na „ Premierową Prezentację najnowszych urządzeń masujących ”, o tym, że zostali „ laureatami ” i w związku z tym otrzymują upominek, w sytuacji, gdy z treści przesyłanego następnie konsumentom pisemnego zaproszenia wynika, że otrzymanie upominku jest uzależnione od pozostania na zapowiadanej telefonicznie prezentacji ora z wyrażenia opinii . W całej rozmowie telefonicznej nie na żadnej wzmianki o konieczności spełnienia jakichkolwiek warunków w celu uzyskania upominku, z wyjątkiem stawienia się „po odb i ór” w konkretnym miejscu o konkretnej godzinie. Jest wręcz wskazane, że numer telefonu konsumenta wziął udział w „Jubileuszowym losowaniu” i dlatego konsument otrzymuje upominek. Konsultant wspomina później również, że „zaproszenie uprawni P/P zarówno do odbioru tych upominków oraz wzięcia udziału w Premierowej prezentacji naj nowszych urządzeń masujących”. W opinii Prezesa Urzędu tak sformułowane informacje nie dają podstaw do przypuszczeń, że otrzymanie upominku jest zależne od dodatkowych warunków. 17 Dopiero w wysyłanych po rozmowie telefonicznej pisemnych zaproszeniach znajdu je się informacja „ najnowsze techniki masażu na spotkaniu będą mogli Państwo przetestować oraz wyrazić swoja opinię za co sponsor spotkania przygotował dla Państwa bezpłatne upominki ” oraz, że upominek można otrzymać za „ wyrażenie opinii i poświęcony czas ” , „ za udział w spotkaniu oraz za wyrażoną opinię ”. A zatem otrzymanie upominku jest uwarunkowane wzięciem udziału w prezentacji oraz wyrażeniem opinii, o czym nie było żadnej informacji w trakcie rozmowy telefonicznej . Przedsiębiorca zmienił skrypt rozmow y w czerwcu 2017 r. W zmienionym skrypcie nie pojawiają się już wyrażenia „jubileuszowe losowanie” i „laureat”, dalej jednak brak jest informacji o konieczności spełnienia jakichkolwiek warunków w celu otrzymania upominku. Zdaniem Prezesa Urzędu konsument, który słyszy „P ana numer został wybrany spośród mieszkańców pańskiej miejscowości i otrzymuje Pan od nas całkowicie darmowy (upominek) ”, „ po odbiór tych upominków zapraszam dnia… ”, „ wysyłam bezpłatne zaproszenie Pocztą Polską, które upoważnia do odbioru d armowego upominku ” ma podstawy do założenia, iż został mu przyznany darmowy upominek i do jego uzyskania nie jest konieczne spełnienie jakichkolwiek dodatkowych wymagań, poza jego odbiorem. Konsument, który otrzymał od Przedsiębiorcy informacje o upominku , udaje się do wskazanego podczas rozmowy telefonicznej miejsce z zamiarem jego odbioru. Na miejscu zaskakiwany jest informacją, że musi jeszcze wziąć udział w prezentacji i wyrazić opinię aby go otrzymać. W tej sytuacji. aby nie zmarnow ać całkowicie czasu , który już został poświęcony na przybycie na miejsce odbioru upominku , konsument może zdecydować się na uczestnictwo w handlowym spotkaniu. W każdym z przekazanych Prezesowi Urzędu zaproszeń pisemnych napisane jest, że za udział w spotkaniu i wyrażoną opi nię uczestnik spotkania może otrzymać prezent/upominek. W niektórych z zaproszeń pojawia się zwrot „ sponsor spotkania ”, co może być dla konsumentów mylące. Przedsiębiorca nie sponsoruje bowiem tych prezentacji, tylko prowadzi je w celu czysto handlowym. Po nadto Przedsiębiorca nie organizuje prezentacji jedynie w celu odbioru upominku , umożliwienia konsumentom wyrażeni a opinii na temat „ najnowszych technik masażu ” , czy też by przekazać im informacje „ jak w nowoczesny sposób zadbać o zdrowie swoje i swoich na jbliższych ”. Przedmiotem działalności gospodarczej Przedsiębiorcy jest sprzedaż detaliczna, a zatem zaprasza on konsumentów na spotkania w celu przedłożenia konsumentom propozycji zawarcia umowy, a upominki czy bezpłatny masaż mają na celu zachęcenie jak n ajwiększej liczby ludzi do przyjścia na spotkanie i nie są one celem spotkania samym w sobie. Takie działanie P rzedsiębiorcy może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Konsument nie posiad ając wiedzy, że organizowane przez Przedsiębiorcę spotkanie jest spotkaniem handlowym, może zdecydować się na wzięcie w nim udziału. W konsekwencji wprowadzające w błąd informacje przekazywane przy pierwszym kontakcie z konsumentem mogą wpłynąć na podjęci e przez konsumenta decyzji dotyczącej przyjścia na spotkanie, a następnie podpisania umowy sprzedaży, której nie podjąłby mając pełną wiedzę, że otrzymanie upominku jest możliwe tylko, gdy weźmie udział w prezentacji handlowej i wyrazi swoją opinię na tema t prezentowanych produktów . Nie ma tutaj znaczenia, że konsument otrzyma tę informację na zaproszeniu pisemnym, jeszcze przed prezentacją, albowiem już pierwsza skierowana do niego informacja mogła wpłynąć na podjęcie decyzji o wzięciu udziału w spotkaniu oraz ujawnieniu swoich danych osobowych . Ponadto z treści pisemnego zaproszenia nie wynika, by konsument jednak nie był „laureatem jubileuszowego losowania”. A zatem treść pisemnego zaproszenia nie wyprowadza konsumenta z błędu co do istnienia „jubileuszow ego losowania”. 18 Co ważne, u żywane w kontakcie z konsumentem sformułowanie „ laureat ” mo gło sugerować konsumentowi, iż osiągnął on pewną korzyść majątkową w wyniku szczęśliwego przypadku, oraz wywołać przeświadczenie o jego wyjątkowości. Tym bardziej, ż e by ło ono poprzedzone sfomułowaniem „ gratuluję bardzo serdecznie ”. Z danych przekazanych przez [ tajemnica przedsiębiorstwa ] wynika, że zazwyczaj w danej miejscowości danego dnia odbywają się trzy prezentacje. W celu zaproszenia na nie konsumentów wykonuje si ę od około [ tajemnica przedsiębiorstwa ] do nawet [ tajemnica przedsiębiorstwa ] telefonów ( dowód: tabela z informacjami dotyczącymi rozmów telemarketingowych załączona do pisma [tajemnica przedsiębiorstwa] z dnia 21 lutego 2017 r., karty 167 - 179 ) . A zatem o byciu „laureatem jubileuszowego losowania” informuje się [ tajemnica przedsiębiorstwa ] osób z danej miejscowości. Wskazuje to na to, że numer pod który zadzwoniono wcale nie jest wyjątkowy, a używany zwrot „laureat” ma na celu tylko nakłonienie konsumenta d o przyjścia na prezentację. Należy się w tym miejscu odnieść do wyjaśnień Przedsiębiorcy co do warunków otrzymania upominku. Z wyjaśnień Przedsiębiorcy przekazanych w piśmie z dnia 8 listopada 2016 r. wynika, że jedyny warunek otrzymania upominku to uczes tnictwo w całym spotkaniu i wyrażenie opinii o produktach . Przedsiębiorca potwierdził tym samym informacje przekazywan e na zaproszeniach pisemnych. Natomiast z wyjaśnień Przedsiębircy zawartych w piśmie z dnia 31 lipca 2018 r. wynika z kolei, że „wyrażenie opinii” polega na informowaniu handlowców przez uczestnicków pokazu o tym, które produkty się podobały lub nie i dlaczego. Przedsiębiorca stwierdził również, że upominek otrzymywały osoby, które tej opinii nie chciały wyrazić oraz osoby przybyłe tylko i w yłącznie po upominek, ale nie uczestniczące w pokazie . Oświadczenie o braku obowiązku uczestnictwa w pokazie Przedsiebiorca złożył prawie rok po wszczęciu postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów i nie zostało w żaden sposób udoku mentowane przez Przedsiębiorcę . Jednak nawet takie oświadczenie Przedsiębiorcy nie przeczy temu, iż zasadą jest jednak, że upominek wydawany jest przybyłym na prezentację osobom pod warunkiem uczestnictwa w pokazie i wyrażenia opinii. W związku z powyższy m, w opinii Prezesa UOKiK, Przedsiębiorca nawet po wszczęciu postępowania nie zaniechał zarzucanej mu praktyki. Należy również wskazać, że poprzez stosowanie tej praktyki przedsiębiorca pozyskuje dane osobowe klientów, które posiadają istotną wartość rynk ową. Konsument podaje te dane w przekonaniu, że został „laureatem losowania” lub, że jego numer został „wybrany” i musi udać się po odbiór upominku. W rzeczywistości odbiór upominku wymaga wzięcia udziału w prezentacji. W kontekście wyżej wskazanych okolic zności, Prezes Urzędu uznał , że Przedsiębiorca dopuszcza się nieuczciwej praktyki rynkowej wprowadzającej konsumentów w błąd z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 w związku z art. 4 ust. 2 upnpr , a tym samym narusza art. 24 ust 2 pkt 3 uokik. Uwzględniając wskaz ane okoliczności, na podstawie art. 26 ust. 1 uokik orzeczono jak w pkt I sentencji. Praktyka opisana w pkt II rozstrzygnięcia decyzji Stosownie do art. 6 ust. 1 upnpr praktykę rynkową uznaje się za zaniechanie wprowadzające w błąd, jeżeli pomija istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której 19 inaczej by nie podjął. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt 2 upnpr wprowadzającym w błąd zaniechaniem może być w szczególności nieujawnienie handlowego celu praktyki, jeżeli nie wynika on jednoznacznie z okoliczności i jeżeli powoduje to lub może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczące j umowy, której inaczej by nie podjął. Prezes Urzędu uznał, że Przedsiębiorca dopuścił się nieuczciwej praktyki rynkowej wprowadzającej konsumentów w błąd, o której mowa w art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 upnpr, co zostało omówione poniżej. Zastrzeżenia Preze sa Urzędu budzą praktyki stosowane przez Przedsiębiorcę, polegające na wprowadzającym w błąd nieinformowaniu konsumentów o handlowym celu praktyki poprzez: 1. k ierowanie do konsumentów telefonicznych zaproszeń po „ odbiór upominków ” oraz na „ Premierową Prezent ację najnowszych urządzeń masujących ” w celu ich przetestowania i wyrażenia opinii, w sytuacji, gdy organizowane przez Przedsiębiorcę spotkania mają w rzeczywistości na celu zaprezentowanie oferty handlowej Przedsiębiorcy, 2. p rzekazywanie konsumentom pisemn ych zaproszeń na „ prelekcję poświęconą najnowszym trendom związanym z budową swojego zdrowia za pomocą masażu relaksacyjnego i zdrowotnego ”, w sytuacji, gdy organizowane przez Przedsiębiorcę spotkania mają w rzeczywistości na celu zaprezentowanie oferty ha ndlowej Przedsiębiorcy, c o może stanowić nieuczciwą praktykę rynkową określoną w art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 upnpr Zarzucona Przedsiębiorcy praktyka polega na nieujawnianiu w kierowanych do konsumentów telefonicznych zaproszeniach po „ odbiór upominków” oraz na „Premierową Prezentację najnowszych urządzeń masujących” oraz pisemnych zaproszeniach na „ prelekcję poświęconą najnowszym trendom związanym z budową swojego zdrowia za pomocą masażu relaksacyjnego i zdrowotnego ” ich handlowego celu. Przedsiębiorca kierował do konsumentów telefoniczne zaproszenia na spotkania w celu „odbioru upominków”. W dalszej części rozmowy, już po uzyskaniu wstępnej akceptacji konsumenta, konsultant mówił, że zaproszenie upoważnia zarówno do odbioru upominków oraz do udziału w „ Premierowej Prezentacji ” lub „ krótkiej prezentacj i ” najnowszych urządzeń masujących , które będzie można przetestować. Ponadto Przedsiębiorca stosował zaproszenia pisemne na prelekcję poświęconą najnowszym trendom związanym z budową swojego zdrowia za po mocą masażu relaksacyjnego i zdrowotnego”. W zaproszeniach nie było informacji o handlowym celu spotkania, jest za to napisane, iż konsumenci będą mieli możliwość wypróbowania masażu relaksacyjnego, punktowego czy wałkującego przy pomocy kamieni nefrytowyc h, które „wpływają pozytywnie na odnowę biologiczną”. W zaproszeniach pojawia się również wyrażenie „przyjdź i przekonaj się jak w nowoczesny sposób zadbać o zdrowie swoje i swoich najbliższych”. Co istotne, ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, ż e w praktyce głównym przedmiotem prowadzonej przez Przedsiębiorcę działalności jest sprzedaż prowadzona poza lokalem przedsiębiorstwa. Z oświadczeń Przedsiębiorcy złożonych w toku postępowania wprost wynika, że nie organizuje on prezentacji prowadzonych pr zez osoby o wykształceniu medycznym, a prowadzone są one przez przedstawicieli handlowych Przedsiębiorcy. Uznać można, zatem , że rzeczywistym celem prowadzonych przez Przedsiębiorcę „ prelekcji ” dotyczącej zdrowia jest zaprezentowanie konsumentom jego ofert y. Przedmiotem działalności gospodarczej Przedsiębiorcy jest sprzedaż detaliczna, a zatem zaprasza on konsumentów na spotkania w celu zaproponowania im zawarcia umowy lub wręcz namówienia ich do zawarcia umowy, a upominki czy bezpłatny masaż mają na celu 20 zachęcenie jak największej ilości ludzi do przyjścia na spotkanie i nie są one celem spotkania samym w sobie. Takie działanie P rzedsiębiorcy może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Kons ument nie posiadając wiedzy, że organizowane przez Przedsiębiorcę spotkanie jest spotkaniem handlowym, może zdecydowa ć się na wzięcie w nim udziału. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na stanowisko literatury, zgodnie, z którym , na etapie przedkontraktowym profesjonalista ma obowiązek dostarczenia konsumentowi jasnej informacji, która zapewni mu podjęcie świadomej decyzji dotyczącej umowy. Wyłącznie, bowiem posiadanie przez konsumenta czytelnej informacji pozwala mu na dokonanie świadomego wyboru, który jes t daleki od zniekształceń. Jednocześnie podkreśla się, że w każdym wypadku, gdy intencją profesjonalisty jest komercyjny cel praktyki rynkowej, ma on obowiązek poinformowania o tym konsumenta już w momencie pierwszego kontaktu. Brak informacji w tym przedm iocie prowadzi, bowiem do tego, że konsument dokonuje oceny praktyki rynkowej w całkowitym oderwaniu od jej komercyjnego charakteru. Nie jest on świadomy charakteru stosowanej przez przedsiębiorcę praktyki. Następuje w związku z tym pozbawienie konsumenta prawa do dokonania właściwego wyboru rynkowego, który powinien nastąpić w warunkach pełnej świadomości rodzaju kierowanego do niego przekazu 2 . Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że pierwszy kontakt konsumentów z Przedsiębiorcą następuje w chwili ski erowania do nich telefonicznej informacj i o możliwości otrzymania upominku i wzięcia udziału w prezentacji urządzeń masujących . Co istotne, Przedsiębiorca kierując do konsumentów tak ą propozycję, nie informuje ich w sposób jasny i rzetelny, że organizowane przez niego spotkania mają charakter komercyjny. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że okoliczności, jakie towarzyszyły przekazaniu konsumentom zaproszeń na organizowane przez Przedsiębiorcę pokazy, wprowadzają konsumentów w błąd i nie pozwalają prze ciętnemu konsumentowi na zorientowanie się w rzeczywistym ich celu. Powyższe niewątpliwie ma wpływ na zniekształcenie przedkontraktowego zachowania rynkowego przeciętnego konsumenta. Opisane zaniechanie, bezsprzecznie może wpływać na podjęcie przez przecię tnego konsumenta decyzji dotyczącej ewentualnego uczestnictwa w spotkaniu handlowym organizowany m przez Przedsiębiorcę . W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Prezesa Urzędu, tylko podanie przez Przedsiębiorcę rzetelnej i pełnej informacji o handlow ym celu zaproszeń, pozwoliłoby przeciętnemu konsumentowi na podjęcie obiektywnej decyzji dotyczącej ewentualnego udziału w indywidualnej prezentacji oferty Przedsi ę biorcy . Właściwe wydaje się, bowiem twierdzenie, że konsument rzetelnie poinformowany o rzec zywistym celu organizowanego przez Przedsiębiorcę „zabiegów”, mógłby zrezygnować z nich i to właśnie z uwagi na jego komercyjny charakter. Oprócz przekazanych przez Przedsiębiorcę i podmiot trzeci dokumentów, kwestionowaną praktykę potwierdza również otrz ymana skarga konsumencka. Konsument wskazał, że jego wizyta na pokazie była poprzedzona telefonem z zaproszeniem na „ wykład profesor z jakiejś dziedziny i spotkanie medyczne dotyczące rodzajów masażu leczniczego ” . Gdy konsument zapytał się, czy będzie to z wiązane ze sprzedażą produktów , zaprzeczono . Jednocześnie poinformowano, że w związku z tym dniem mikołajkowym są przewidziane prezenty dla uczestników. W kontekście wyżej wskazanych okoliczności, Prezes Urzędu uznał , że Przedsiębiorca dopuścił się nieuczc iwej praktyki rynkowej wprowadzającej konsumentów w błąd z art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 w zwi ązku z art. 4 ust. 2 upnpr , a tym samym naruszył art. 24 ust 2 pkt 3 uokik. 2 Por. M. Sieradzka, Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Komentarz , Warszawa 2 008, s.150 - 152. 21 Przedsiębiorca stosował scenariusze rozmów telemarketingowych, w których brak było info rmacji o handlowym celu praktyki w okresie od 1 czerwca 2016 r. do 17 stycznia 2018 r. Dopiero w styczniu 2018 r. w scenariuszu rozmów pojawiło się wyrażenie „(…) na miejscu (…) będzie możliwość zapoznania się z niezwykle atrakcyjną ofertą handlową firmy R elaxtime ”. Z kolei, jeśli chodzi o zaproszenia pisemne Przedsiębiorca nie był w stanie wskazać dokładnych dat, kiedy zaproszenia o kwestionowanej przez Prezesa Urzędu treści były przekazywane konsumentom, niemniej Przedsiebiorca załączył je do pisma z 15 m aja 2017 r. w odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu z dnia 18 kwietnia 2017 r. do przekazania wzorów zaproszeń na spotkania, z których Przedsiębiorca korzystał w ciagu ostatnich 6 miesięcy , a wzór jednego z tych zaproszeń mógł wskazywać, ż e był on stosowan y w okresie świąt Bożego Narodzenia . Prezes Urzedu uznał na tej pod stawie, ż e zaproszenia te byly stosowane co najmniej od grudnia 2016 r. Nowy wzór zaproszenia , na którym znajduje się informacja „ na spotkaniu będzie również możliwość zapoznania się z niez wykle atrakcyjną ofertą handlową Relax Time ”, został przekazany Prezesowi Urzędu wraz z pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. W zwi ązku z powyższym Prezes Urzędu uznał kwestionowane praktyki za zaniechane z dniem 17 stycznia 2018 r. Uwzględniając wskazane okol iczności, na podstawie art. art. 27 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 1 uokik orzeczono jak w pkt I I sentencji. Nałożenie przez Prezesa Urzędu kary pieniężnej (pkt III rozstrzygnięcia decyzji) Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie, dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24 ustawy. Art. 106 ust. 3 ww. ustawy, wskazując sposób obliczania obrotu, przewiduje m.in. w pkt 3, że obrót oblicza się jako sumę przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat – w przypadku przedsiębiorcy sporządza jącego taki rachunek na podstawie przepisów o rachunkowości . Art. 106 ust. 5 ustawy stanowi przy tym, że w przypadku gdy przedsiębiorca w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości nieprzekraczającej równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu nakładając karę pieniężną na podstawie ust. 1 uwzględnia średni obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających rok nałożenia kary. Z kolei art. 106 ust. 6 ustawy przewid uje, że w przypadku, gdy przedsiębiorca nie osiągnął obrotu w okresie trzyletnim, o którym mowa w ust. 5, lub gdy obrót przedsiębiorcy obliczony na podstawie tego przepisu nie przekracza równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębio rcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej równowartości 10.000 euro. W ocenie Prezesa UOKiK, zasadnym jest w niniejszej sprawie wymierzenie kary pieniężnej z uwagi na cele prewencji indywidualnej i ogólnej, jak również cel repre syjny. Nałożenie kary pieniężnej służyć będzie zatem jako środek odstraszający Przedsiębiorcę od stosowania podobnych praktyk w przyszłości (prewencja indywidualna). Rozstrzygnięcie o karze ma również być sygnałem dla innych profesjonalnych uczestników ryn ku sprzedaży poza lokalem, że tego typu działania nie mogą być podejmowane - pod rygorem sankcji finansowej (prewencja ogólna). Kara pieniężna spełni również funkcję represyjną, to znaczy stanowić będzie dolegliwość dla strony niniejszego postępowania uzas adnioną stwierdzeniem stosowania niedozwolonych postanowień umownych. Z uzyskanych w toku postępowania informacji wynika, że w 2017 r. Przedsiębiorca osiągnął obrót w kwocie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] zł ( dowód: karta 486 ), co 22 uwzględniając średni kurs e uro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w dniu 29 grudnia 2017 r., tj. 4,1709 , stanowi po zaokrągleniu równowartość [ tajemnica przedsiębiorstwa ] euro (stosownie do art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przeliczenie wartości euro oraz innych walut obcych na złote oraz wartości złotego na euro jest dokonywane według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok nałożenia kary). Obrót ten jest wyższy niż 100.000 euro, co uzasadnia zastosowanie przy nałożeniu na Przedsiębiorcę kar pieniężnych art. 106 ust. 1 ustawy, bez odniesienia do zasad ustalania wysokości kary przewidzianych w ust. 5 i 6 tego przepisu. Kara pieniężna za naruszenie zakazu stosowania praktyk naruszają cych zbiorowe interesy konsumentów, o którym mowa w art. 24 ustawy, ma charakter fakultatywny. O tym, czy w konkretnej sprawie w odniesieniu do wskazanego przedsiębiorcy zasadne jest nałożenie kary pieniężnej decyduje, w ramach uznania administracyjnego, P rezes Urzędu. Należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie określają jakichkolwiek przesłanek, od których uzależnione byłoby podjęcie decyzji o nałożeniu kary. Ustawodawca wskazał jedynie w art. 111 ustawy te okolicznoś ci, które Prezes Urzędu ma obowiązek uwzględnić decydując o wymiarze kary pieniężnej. Są to w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także: okres, stopień oraz skutki rynkowe naruszenia przepisó w ustawy, przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu ocenia biorąc pod uwagę okoliczności dotyczące natury naruszenia i działalności przedsiębiorcy, która stanowiła przedmiot naruszenia (art. 111 ust. 1 pkt 1 ustawy). Ustalając wysokość kar pieniężnych Pre zes Urzędu bierze również pod uwagę okoliczności łagodzące oraz obciążające, które wystąpiły w sprawie. Zgodnie z art. 111 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, okolicznościami łagodzącymi są w szczególności: dobrowolne usunięcie skutkó w naruszenia, zaniechanie stosowania zakazanej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu, podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub usunięcia jego skutków oraz współpraca z Prezesem Urzędu w to ku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania. Wśród zamkniętego katalogu okoliczności obciążających art. 111 ust. 4 pkt 2 ustawy wymienia: znaczny zasięg terytorialny naruszenia lub jego skutków, znaczne korzyści uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym naruszeniem, dokonanie uprzednio podobnego naruszenia oraz umyślność naruszenia. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie ww. praktyki wskazuje na umyślne naruszenie przez Prze dsiębiorcę zakazu wyrażonego w art. 24 uokik. W ocenie Prezesa Urzędu, konstrukcja i treść zawiadomień o pokazie organizowanym poza lokalem przedsiębiorstwa nie była dziełem przypadku, ani też efektem niezamierzonych działań. Zdaniem Prezesa Urzędu, Przeds iębiorca zdawał sobie sprawę, iż przekazanie konsumentom informacji o konieczności spełnienia dodatkowych wymagań w celu otrzymania upominku może ich zniechęcić do przyjścia na prezentację, a z kolei brak informacji o handlowym celu spotkania w rozmowie te lefonicznej oraz zaproszenie pisemne, na którym brak było informacji o handlowym cel u spotkania pozwoli na zgromadzenie liczniejszego grona uczestników, aniżeli działania, z których wprost by wynikało co jest rzeczywistym celem Przedsiębiorcy, tj. sprzedaż poza lokalem. Przedsiębiorca miał w tym przypadku zamiar tak ukształtować materiały marketingowe aby zataić przed konsumentem handlowy cel prezentacji. W opinii Prezesa Urzędu, P rzedsiębiorca, który już od kilku lat działa w branży sprzedaży bezpośredniej , ma świadomość nieprawidłowości jakie występują na rynku sprzedaży bezpośredniej. Stosowane przez P rzedsiębiorcę zaproszenia telefoniczne i pisemne 23 były nakierowane na pozyskanie jak największej liczby potencjalnych klientów i uzyskanie jak największego p oziomu sprzedaży. Z uwagi na powyższe należy uznać, że jego działania miały charakter umyślny. Nie ma przy tym znaczenia, że kwestionowane działania były podejmowane przez podmiot trzeci, a nie samego Przedsiębiorcę, ponieważ podmiot trzeci nie podejm ował wobec konsumentów żadnych czynności faktycznych ani prawnych w swoim imieniu i na swoją rzecz. Dlatego też to Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za działania kwestionowane przez Prezesa Urzędu , tym bardziej że to on był głównym beneficjentem tych prakt yk . O umyślności działań Przedsiębiorcy świadczy także fakt, że nie podjął on działań zmierzających do zaniechania stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów niezwłocznie po wszczęciu przez Prezesa UOKiK postępowania właściwego . Pomimo deklaracji zmiany treści scenariusza rozmów telemarketingowych oraz zaproszeń pisemnych zawartej w piśmie z dnia 21 września 2017 r., dopiero po wezwaniu Prezesa Urzędu do przekazania dowodów na wprowadzenie odpowiednich zmian , Przedsiębiorca wskazał, że od 17 stycznia 2018 r. w skrypcie rozmowy telemarketingowej pojawiło się zdanie „(…) na miejscu (…) będzie możliwość zapoznania się z niezwykle atrakcyjną ofertą handlową firmy Relaxtime ”. Natomiast konsekwencje wobec podmiotu trzeciego w postaci zakończen ia współpracy zostały wyciągnięte przez Przedsiębiorcę prawie rok po wszczęciu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów . Zwłoka w podjęciu działań zmierzających do zaniechania ww. praktyk konsumentów skutkowała tym, że Przedsiębiorca jeszcze przez kilka miesięcy stosował wspomniane praktyki będąc świadomym, że mogą być one sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. Jednocześnie przez cały ten czas Przedsiębiorca czerpał z ich stosowania korzyści . W opinii Prezesa UOKiK wszystkie przywołane powyżej okoliczności świadczą o umyślności podejmowanych przez Przedsiębiorcę działań. W tym miejscu należy również odnieść się do stanowiska Przedsiębiorcy dotyczącego oko liczności łagodzących, którego zachodzą w niniejszej sprawie. Zdaniem Przedsiębiorcy dobrowolnie doprowadził on do usunięcia skutków naruszenia, zaniechał stosowania zakazanej praktyki niezwłocznie po wszczęciu postępowania, z własnej inicjatywy podjął działania w celu zaprzestania naruszenia i usunięcia jego skutków oraz współpracował z Prezesem U rzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynił się do szybkiego i sprawnego prowadzenia postępowania, terminowo, niezwłocznie i wyczerpująco odpowiadając na wezwania oraz niezwłocznie udostępniaj ąc konieczne dokumenty. W odpowiedzi Prezes Urzędu informuje, iż Przedsiębiorca nie przedstawił żadnych dowodów na podjęcie działań zmierzających do usunięcia skutków naruszenia (np. poprzez publi kację stosownego oświadczenia) oraz nie przed sta wił dowodów na niezwłoczne zaniechanie zarzucanych mu praktyk, co było szerzej opisane powyżej. Przedsiębiorca uzgodnił z podmiotem trzecim zmiany w scenariuszu rozmów dopiero po wezwaniu Prezesa Urzędu do jego przekazania, co przeczy twierdzeniu, że własnej inicjatyw y podjął działania w celu zaprzestania naruszenia i usunięcia jego skutków. Prezes Urzędu nie uznał również, by Przedsiębiorca przyczynił się do szybkiego i sprawnego prowadzenia postępowania, terminowo, niezwłocznie i wyczerpująco odpowiadając na wezwania oraz niezwłocznie udostępniając konieczne dokumenty. Udzielanie odpowiedzi w terminie wskazanym przez Prezesa Urzędu nie uznaje się za współpracę w toku postępowania, ale za ustawowy obowiązek. Co więcej, Przedsiębiorca nie zawsze odbierał korespondencję Prezesa Urzędu ( dowód: karty 482, 482a, 495, 495a , 531 ), albo odbierał ją dopiero po awizowaniu lub powtórnym awizowaniu ( dowód: karty 442a, 483a, 505a ), co niewątpliwie przyczyniło się do wydłużenia postępowania administracyjnego. 24 P rzy ustaleniu wysokości kar Prezes Urzędu wziął pod uwagę: okoliczności naruszenia przez Przedsiębiorcę przepisów ustawy oraz okres, stopień i skutki rynkowe naruszenia. Prezes Urzędu rozważy ponadto, czy wysokość kary powinna podlegać modyfikacjom z uwagi na okoliczn ości łagodz ące lub obciążające. Kara za stosowanie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, określona w pkt II I. 1 rozstrzygnięcia decyzji Co do pierwszej z zarzuconych Przedsiębiorcy praktyk, Prezes Urzędu przy nakładaniu kary uwzględnił okoliczność, że ujawnia się ona na etapie przedkontraktowym. Mając na względzie, że Przedsiębiorca organizuje nawet [ tajemnica przedsiębiorstwa ] spotkań miesięcznie, telefoniczne zaproszenia na każde ze spotkań są kierowane do nawet [ tajemnica przedsiębiorstwa ] osób, a za proszenia pisemne – do około [ tajemnica przedsiębiorstwa ] , uznać należy że praktyka potencjalnie mogła dotyczyć szerokiego kręgu konsumentów. Zważyć należy, że oświadczając konsumentowi, iż może odebrać on upominek bez informowania o faktycznych warunkach jego otrzymania, Przedsiębiorca ogranicza konsumentom w wysokim stopniu możliwość uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych, dlatego też praktykę uznać należy za szkodliwą. Podkreślić należy, że konsumenci wpr owadzeni przez Przedsiębiorcę w błąd nie są w związku z tym w stanie podjąć obiektywnej decyzji co do odbioru upominku, a tym uczestnictwa w spotkaniu handlowym. Niezależnie od powyższego Prezes Urzędu wziął w tym przypadku pod uwagę, że praktyka ma chara kter długotrwały, gdyż jest stosowana przez Przedsiębiorcę od czerwca 2016 r. , a Przedsiębiorca nie przedstawił dowodów na jej zaniechanie . Prezes Urzędu, w przypadku pierwszej z zarzuconych praktyk za okoliczność obciążającą uznał umyślność działania oraz znaczny zasięg terytorialny naruszenia. Prezes Urzędu nie widzi w przypadku pierwszej z zarzucanych praktyk żadnych okoliczności łagodzących. W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kw oty bazowej kary na poziomie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2017 r., tj. [ tajemnica przedsiębiorstwa ] zł po zaokrągleniu. W dalszym etapie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące bądź obciążające. Prezesa Urzędu, w przypadku zarzuconej praktyk, nie dopatrzył się okoliczności łagodzących. Natomiast, za okoliczności obciążające Prezes Urzędu uznał umyś lność stwierdzonego naruszenia oraz jego znaczny zasięg terytorialny. Okoliczności te uzasadniają podwyższenie kwoty bazowej kary o [ tajemnica przedsiębiorstwa ] ( [ tajemnica przedsiębiorstwa ] za umyślność oraz [ tajemnica przedsiębiorstwa ] za zasięg terytori alny), do kwoty 49 248 ,00 zł po zaokrągleniu. Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt I sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 49 248 ,00 zł (słownie: czterdzieści dziewięć tysięcy dwieście czterdzieści osiem złotych) , co stanowi [ tajemnica przedsiębiorstwa ] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2017 r. oraz [ tajemnica przedsiębiorstwa ] % maksymalnego wymiaru kary. 25 Mając na względzie ww. okoliczności należało orzec jak w punkcie III.1 sentencji decyzji . Kar y za stosowanie praktyk naruszając ych zbiorowe interesy konsumentów, określon a w pkt II I.2 rozstrzygnięcia decyzji W zakresie praktyk Przedsiębiorcy wskazanych w punkcie II sentencji niniejszej decyzji , Prezes Urzędu przy nakładaniu kary uwzględnił o koliczność, że ujawni ą się on e na etapie przedkontraktowym. Mając na względzie, że Przedsiębiorca organizuje nawet [ tajemnica przedsiębiorstwa ] spotkań miesięcznie, telefoniczne zaproszenia na każde ze spotkań są kierowane do nawet [ tajemnica przedsiębiors twa ] osób, a zaproszenia pisemne – do około [ tajemnica przedsiębiorstwa ] , uznać należy że praktyka potencjalnie mogła dotyczyć szerokiego kręgu konsumentów. Zważyć należy, że brak informacji o handlowych celu spotkania ogranicza konsumentom w wysokim stopn iu możliwość uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych. W konsekwencji, działania Przedsiębiorcy mogły potencjalnie mieć wpływ na podjęcie przez konsumentów decyzji dotyczącej zawieranej ze nim umowy i narusza ć tym samym interesy ekonomiczne nabywców. Praktyk i t e uznać zatem należy za wysoce szkodliw e . Niezależnie od powyższego Prezes Urzędu wziął w tym przypadku pod uwagę, że prakt yk i opisan e w punkcie II. sentencji niniejszego pisma tr w ał y ponad rok, a zatem miał y charakter długotrwały . Kierowanie do konsumentów telefonicznych zaproszeń po „ odbiór upominków” oraz na „Premierową Prezentację najnowszych urządzeń masujących” w celu przetestowania ww. urządzeń i wyrażenia opinii trwało bowiem od czerwca 2016 r. d o stycznia 2018 r. Z kolei przekazywanie konsumentom pisemnych zaproszeń na „prelekcję poświęconą najnowszym trendom związanym z budową swojego zdrowia za pomocą masażu relaksacyjnego i zdrowotnego” miało miejsce co najmniej od grudnia 2016 r. do stycznia 2018 r. Prezes Urzędu nałożył karę pieniężną odrębnie dla praktyki wskazanej w pkt II.1 oraz praktyki wskazanej w pkt II.2 sentencji decyzji. W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisan ych praktyk, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary za na poziomie [ tajemnica przedsiębiorstwa ] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2017 r., tj. [ tajemnica przedsiębiorstwa ] zł dla każdej z nich . W dalszym etapie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące bądź obciążające. Prezes Urzędu, w przypadku zarzucanych praktyk za okoliczność łagodzącą uznał zaniechanie praktyk , co skutkuje obniżeniem kary o [ tajemnica przedsię biorstwa ] % , natomiast za okoliczność obciążającą – umyślność działania oraz znaczny zasięg terytorialny naruszenia , co skutkuje podwyższeniem kary o odpowiednio [ tajemnica przedsiębiorstwa ] % i [ tajemnica przedsiębiorstwa ] %. Uwzględniając wszystkie wyżej wymienione okoliczności łagodzące i obciążające zasadne jest podwyższenie kwoty bazowej o [ tajemnica przedsiębiorstwa ] %, do kwoty 23 085, 00 zł po zaokrągleniu. Biorąc pod uwagę powyższe Prezes UOKiK ustalił wysokość kary : 1. za praktykę opisaną w pkt II .1 s entencji decyzji na kwotę 23 085,00 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące osiemdziesiąt pięć złotych) , co stanowi [ tajemnica 26 przedsiębiorstwa ] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 201 7 r. oraz [ tajemnica przedsiębiorstwa ] % maksymalnego wymiaru kary , 2. za praktykę opisaną w pkt II.2 sentencji decyzji na kwotę 23 085,00 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące osiemdziesiąt pięć złotych) , co stanowi [ tajemnica przedsiębiorstwa ] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2017 r. oraz [ tajemnica przedsiębior stwa ] % maksymalnego wymiaru kary. Mając na względzie ww. okoliczności należało orzec jak w punktach III.2.a i III.2.b sentencji decyzji. Zdaniem Prezesa Urzędu, orzeczone w pkt III.1 oraz III. 2 niniejszej decyzji kary są adekwatne do okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przez Przedsiębiorcę przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kary te pełnią przede wszystkim funkcję represyjną, stanowiąc sankcję i dolegliwość za naruszenie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz prewency jną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest ponadto ich walor wychowawczy, odstraszający dla innych przedsiębiorców przed stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami. Koszty postępowania (pkt IV rozstrzygni ęcia decyzji) Zgodnie z art. 80 uokik, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Zgodnie z art. 77 ust. 1 uokik, jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszeni e przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 263 § 1 kpa, do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadk ach przewidzianych w art. 56 uokik, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Zgodnie z art. 264 § 1 kpa jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanow ienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. W wyniku przeprowadzonego postępowania w sprawie stosowania przez przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, Prezes Urzę du w pkt I oraz II rozstrzygnięcia niniejszej decyzji stwierdził naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zakresie naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa Urzędu ze stroną postępowania. W związku z powyższym, postanowiono obciążyć stronę postępowania kosztami postępowania w wysokości 70,80 zł (słownie: siedemdziesiąt złotych osiemdziesiąt groszy) . Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od uprawomocnienie się decyzji. Wobec powyższeg o, orzeczono jak w pkt IV sentencji decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 uokik karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000. 27 Stosownie do treści art. 81 ust. 1 uokik w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego ( t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1360 ze zm. , dalej: kpc) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi, ul. Traugutta 25, 90 - 113 Łódź. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 300), odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłaci e stałej w kwocie 1000 zł. Zgodnie z art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, j eżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie. Zgodnie z art. 105 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgłosić na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w k tórym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Stosownie do treści art. 117 § 1, § 3 i § 4 kpc, strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Osoba prawna lub inna jednostk a organizacyjna, której ustawa przyznaje zdolność sądową, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów wynagrodzenia adwokata lu b radcy prawnego. Wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego strona zgłasza wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych lub osobno, na piśmie lub ustnie do protokołu, w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt. III niniejszej decyzji, stosownie do treści art. 264 § 1 kpa w zw. z art. 80 uokik oraz stosownie do art. 81 ust. 5 uokik w związku z 479 32 § 1 i § 2 kpc, przedsiębiorcy przysługuje prawo w niesienia zażalenia do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencj i i Konsumentów w Łodzi, ul. Traugutta 25, 90 - 113 Łódź.