RPZ-20/2001

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W POZNANIU 61-851 Poznań, ul. Zielona 8 Tel. (0-61) 852-15-17, Tel/Fax (0-61) 852-77-50, Tel. (0-61) 851-86-41 E-mail: poznan@uokik.gov.pl Poznań, dnia 26 września 2001r. RPZ-54 -S/1/01/ES,AN,MK DECYZJA nr RPZ – 20/2001 1.Na podstawie art.104 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 1 i 2 i art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz. 1319), po przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego, wszczętego z urzędu, w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, uznaje się za praktykę ograniczającą konkurencję, -działania następujących członków sieci komputerowej, zorganizowanej przez Poznańskie Konsorcjum Agencji Nieruchomości “RealNet” Sp. z o.o.: 1. Piotr Nowakowski, Paweł Kołodziejczak – przedsiębiorców działających w ramach spółki cywilnej “Aktiv” z siedzibą przy ulicy Wrocławskiej 5/5 w Poznaniu, 2. GraŜyna Czachor, Barbara Giera – współwłaścicieli biura obrotu nieruchomościami “Asma” – z siedzibą przy ulicy Szyperskiej 22 w Poznaniu, 3. Aleksander Błaszczyk – właściciela biura obrotu nieruchomościami “Błaszczyk” – z siedzibą przy ulicy Młyńskiej 19 w Poznaniu, 4. Krzysztof KrzyŜaniak – właściciela biura obrotu nieruchomościami “Bik” – z siedzibą przy ulicy 27 Grudnia 21 w Poznaniu, 5. Bogumił Matusiak – właściciela biura obrotu nieruchomościami “Domlex” - z siedzibą przy ulicy Kramarskiej 11 w Poznaniu, 6. Ewa Pietras - właściciela biura obrotu nieruchomościami “E.K. Pietras” - z siedzibą przy ulicy Świebodzińskiej 8 w Poznaniu, 7. Danuta Korcz - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Eraka2” - z siedzibą przy ulicy Wawrzyniaka 13/1 w Poznaniu, 8. Robert Bilski, Maciej Kuk, Jacek Król – przedsiębiorców działających w ramach spółki cywilnej “Everest – Nieruchomości” - z siedzibą przy ulicy Pszennej 5b w Poznaniu, 9. Janusz Grygier – właściciela biura obrotu nieruchomościami “Grygier” - z siedzibą przy ulicy Kościuszki 57 w Poznaniu, 10. Adam Henclewski i Lidia Henclewska – współwłaścicieli biura obrotu nieruchomościami “Henclewski” - z siedzibą przy ulicy Taczaka 4a/1 w Poznaniu, 11. Mirosław Laskowski – właściciela biura obrotu nieruchomościami “Laskowski” – z siedzibą przy ulicy Libelta 26 w Poznaniu, 12. Mariusza Oboda - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Loco” – z siedzibą przy ulicy Libelta 22-24 w Poznaniu, 13. Jerzy Sielicki - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Polmax” – z siedzibą przy ulicy Dąbrowskiego 75/34 w Poznaniu, 14. Małgorzata Ptak – Adamczewska - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Ptak” – z siedzibą przy ulicy Wielkiej 19/8 w Poznaniu, 15. Lidia Dybiona - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Quaranta” – z siedzibą przy ulicy Gwarnej 13 w Poznaniu, 16. Danuta Talarczyk – Scheller, Aleksander Scheller – przedsiębiorców działających w ramach spółki cywilnej “Talarczyk i Scheller” z siedzibą przy ulicy Grochowe Łąki 7 w Poznaniu, 17. Ewa Górniok – Tracz - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Ewa Tracz” – z siedzibą przy ulicy Chełmońskiego 22 w Poznaniu, 18. Jolanta Urban - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Urban” – z siedzibą przy ulicy Zielonej 8 w Poznaniu, 19. GraŜyna Grajewska - właściciela biura obrotu nieruchomościami “Vademecum” – z siedzibą na osiedlu Jagiellońskim 32/25 w Poznaniu, polegające na przyjęciu w zawieranych “ Umowach Dostępu do Komputerowej Sieci Konsorcjum”, zobowiązania do stosowania prowizji w wysokości wyznaczonej przez Poznańskie Konsorcjum Agencji Nieruchomości “RealNet” Sp. z o.o., co jest równoznaczne z zawarciem przez ww. podmioty porozumienia ustalającego cenowe warunki świadczenia usług przy czym jednocześnie, stwierdza się zaniechanie jej stosowania. Uzasadnienie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Poznaniu zbadał zasady funkcjonowania, istniejącego od 1996r., Poznańskiego Konsorcjum Agencji Nieruchomości “RealNet” Sp. z o.o.. Komputerowa sieć Konsorcjum powstała w celu utworzenia wspólnej bazy danych o nieruchomościach, będących przedmiotem obrotu. Za wzór twórcom sieci posłuŜył, funkcjonujący w Stanach Zjednoczonych Ameryki, system wielokrotnego przetwarzania ofert (Multiple Listing Service - MLS). Polega on na udostępnianiu kaŜdemu pośrednikowi ofert złoŜonych innym uczestnikom systemu, moŜliwości realizacji transakcji w odniesieniu do wszystkich ofert, przy zagwarantowaniu zapłaty prowizji temu z biur pośrednictwa, które ofertę wprowadziło do systemu. System MLS stworzony przez Poznańskie Konsorcjum Agencji Nieruchomości “RealNet” Sp. z o.o. jest jedynym działającym na terenie Wielkopolski, jest teŜ (jak przyznaje spółka) pionierem w skali kraju a podmioty uŜytkujące sieć naleŜą do elity poznańskich pośredników. Metodą działania Konsorcjum jest dystrybucja ofert za pomocą skomputeryzowanej bazy danych. Jednym z warunków przyłączenia do Sieci jest podpisanie ze spółką Umowy Dostępu do Komputerowej Sieci Konsorcjum (zwanej dalej Umową Dostępu) . Treść tej umowy a w szczególności załączone do niej Zasady korzystania z Komputerowej Sieci Konsorcjum (dalej zwane “ Zasadami ”) stanowiła przedmiot oceny Urzędu. Wyniki wstępnych ustaleń Urzędu wskazywały na stosowanie przez uŜytkowników ujednoliconych warunków umów oraz, co istotniejsze, na ustalaniu ceny umowy pośrednictwa. Obowiązek uŜytkownika do przedkładania klientom umowy o pośrednictwo opartej o konkretny, ustalony przez spółkę, wzór wynikał wprost z § 5 ust.1 “ Umowy Dostępu”. Natomiast wysokość prowizji, w tym minimalna kwota pobierana z tytułu wykonywania usługi pośrednictwa, ujęta została w § 4 “ Zasad”. Zgodnie z tym postanowieniem zalecono pobieranie następujących prowizji: od sprzedającego nieruchomość lub spółdzielcze prawo własnościowe – 3% ceny transakcji – nie mniej niŜ 1000zł., od kupującego równieŜ 3 %transakcji – nie mniej niŜ 1000zł. Od wynajmującego lokal lub nieruchomość – połowę czynszu nie mniej niŜ 500zł, a od najemcy – jednomiesięczny czynsz najmu (k.28-29 akt adm.). Na tym etapie postępowania, w celu rozeznania moŜliwości wpływania uŜytkowników sieci Konsorcjum, na zachowania rynkowe konkurentów, ustalono takŜe ilość umów sfinalizowanych przez poszczególne biura w 2000r. oraz wysokość osiągniętych z tego tytułu przychodów. Kwalifikacja działania uŜytkowników sieci “Realnet”, na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 24 lutego 1990r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym (tekst jednolity - Dz. U. z 1999r., Nr 52, poz. 547 ze zm.), budziła wątpliwości Urzędu. Poza art. 4 pkt 1, w którym za praktykę monopolistyczną uznano porozumienie polegające na ustalaniu, bezpośrednio lub pośrednio, cen oraz zasad ich kształtowania między konkurentami w stosunkach z osobami trzecim i, pod uwagę brany był takŜe art. 9 ww. ustawy. Przewidziano w nim uprawnienie Urzędu do wydania decyzji zakazującej wykonywania porozumienia, które przewiduje wspólną sprzedaŜ lub wspólne zakupy, jeŜeli porozumienie takie godzi w interes innych podmiotów gospodarczych lub konsumentów. Według wyjaśnień Komisji Europejskiej (por. “Reguły konkurencji a porozumienia kooperacyjne” M. Kępiński, A . Nowicka, Warszawa 1995, str. 69) wspólna sprzedaŜ lub wspólny zakup nie są szkodliwe, gdy: -pozycja rynkowa uczestników jest zbyt słaba, -uczestnicy porozumienia mają moŜliwość sprzedaŜy poza wspólną organizacją, -zakres produktów objętych wspólną sprzedaŜą nie jest tak duŜy by do chodziło do koordynacji polityki sprzedaŜy, -nie jest ograniczona swoboda prowadzenia własnej polityki cenowej. Podczas prowadzonego postępowania wyjaśniającego zaszły zmiany zarówno w stanie faktycznym jak i prawnym. Zmienił się skład listy uŜytkowników sieci. Liczba uczestników porozumienia wzrosła do dziewiętnastu (dwóch uŜytkowników zaprzestało współpracy, nowe umowy dostępu podpisało pięć biur obrotu nieruchomościami). Ponadto dnia 1 kwietnia 2001 r. weszła w Ŝycie nowa ustawa z dnia 15 grudnia 2001r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz. 1319). Zgodnie z art. 113, postępowania wszczęte na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy kontynuowane są na podstawie przepisów nowej ustawy. Ustawa z dnia 15 grudnia 2000r. nie zawiera w swej treści odpowiednika art 9. Aktualnie więc, przepisem znajdującym zastosowanie przy kwalifikacji działania uczestników systemu jest art. 5ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zakazujący porozumień ustalających ceny bądź inne warunki zakupu lub sprzedaŜy towarów. Nie dopatrując się przeszkód, w dniu 18 czerwca 2001r., Urząd wszczął postępowanie antymonopolowe w sprawie zarzutu stosowania przez uŜytkowników sieci “RealNet” praktyk ograniczających konkurencję. Urząd ustalił, co następuje: Poznańskie Konsorcjum Agencji Nieruchomości “RealNet” jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu. Przedmiotem działalności spółki jest zorganizowanie i eksploatacja sieci komputerowej nieruchomości a ponadto prowadzenie szkoleń i działalność wydawnicza. Stworzona przez Konsorcjum sieć umoŜliwia uruchomienie wspólnej bazy danych dla podmiotów podpisujących Umowy Dostępu do sieci. Integralną częścią tej umowy były wzór umowy o pośrednictwo przedkładany klientom Biura oraz “ Zasady Korzystania z Komputerowej Sieci Konsorcjum ”. W §4 “ Zasad ” Urząd dopatrzył się naduŜycia prawa polegającego na ustalaniu minimalnych prowizji od zawieranych transakcji. W przypadku umowy sprzedaŜy prowizja wynosiła 3% od sprzedającego i 3% od kupującego, jednak nie mniej niŜ po 1000,00 zł od kaŜdego z nich. Natomiast cena pośredniczenia przy umowie najmu wynosiła dla wynajmującego połowę miesięcznego czynszu nie mniej niŜ 500,00zł a dla najemcy równowartość jednomiesięcznego czynszu. TakŜe ustalone przez spółkę wzorce umów pośrednictwa stosowane przez uŜytkowników sieci zawierały postanowienia ustalające wysokość prowizji (§2 wzoru umowy). Aktualnie 19, następujących Biur Obrotu Nieruchomościami korzysta z dostępu do sieci Komputerowej “ Konsorcjum”: “Activ”s.c., “Asma”, “Bik”, “Błaszczyk”, “Domlex”, “Ekp Pietras”, “Erka 2”, “Everst – Nieruchomości”, “Grygier”, “Henclewski”, “Laskowski”, “Loco”, Polmax” s.c., “Ptak”, “Quaranta”, “Talarczyk i Scheller”, “Tracz”, “Urba”, “Vademecum”. Większość tych biur prowadzonych jest przez osoby fizyczne, na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W odpowiedzi na postawione przez Urząd zarzuty Poznańskie Konsorcjum Agencji Nieruchomości RealNet Sp. z o.o. poinformowało o zaprzestaniu stosowania załącznika do umowy w postaci wzoru umowy o pośrednictwo oraz wyeliminowaniu zapisu dotyczącego prowizji. Dla udokumentowania powyŜszego twierdzenia spółka nadesłała wyciąg z protokołu z Walnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 28 maja 2001r., na którym podjęto uchwałę zmieniającą pierwotną wersję “ Zasad ” w kwestii ustalanych prowizji. Urząd zwaŜył, co następuje: Rynkiem relewantnym (właściwym) w sprawie jest, w ujęciu produktowym, rynek usług polegających na podejmowaniu czynności zamierzających do zawarcia umów przenoszących własność nieruchomości lub umów najmu nieruchomości albo lokalu. Wyodrębniając obszar rynku geograficznego Urząd brał pod uwagę połoŜenie nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy, oraz miejsce zamieszkania klienta, z którym zawierano umowę. Ostatecznie rynek właściwy w aspekcie terytorialnym wyznaczony został na obszar Poznania i powiatu poznańskiego. Za lokalizacją nieruchomości, jako kryterium pozwalającym na terytorialne wyznaczenie rynku, przemawiał fakt, Ŝe od 60% do 85% nieruchomości będących przedmiotem umów o pośrednictwo zawieranych przez poszczególnych uŜytkowników sieci połoŜonych jest właśnie na obszarze Poznania i powiatu poznańskiego. Ustawa zakazuje porozumień, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym. W szczególności zabronione jest ustalanie bezpośrednio lub pośrednio, cen i innych warunków zakupu lub sprzedaŜy. W sytuacji gdy kaŜdy z kaŜdy przedsiębiorców znajduje się w innej sytuacji ekonomiczno – finansowej, ponosi inne koszty, ceny usług winny być odpowiednio róŜne. Ustalenie jednakowych cen, tym bardziej minimalnych jest przejawem zachowań ograniczających konkurencję, najsurowiej ściganych przez prawo antymonopolowe. “W sposób bezpośredni godzi to bowiem nie tylko w interesy partnerów rynkowych, ale takŜe kolejnych uczestników obrotu towarowego. w niektórych państwach, np. w USA, uzgadnianie cen przez konkurentów jest bezwzględnie zakazane, a nawet zagroŜone karą pozbawienia wolności”. (S. Gronowski, Ustawa antymonopolowa, Komentarz, wyd. C.H.Beck., Warszawa 1999, str. 172). Uzgadnianie cen miedzy konkurentami moŜe nastąpić w sposób bezpośredni, na przykład pisemnie w umowie, bądź w następstwie uzgodnionego zachowania. Zgodnie bowiem z definicją zawartą w art. 4 pkt 4 ww. ustawy, porozumieniem są : -umowy zawierane między przedsiębiorcami, między związkami przedsiębiorców oraz między przedsiębiorcami i ich związkami albo niektóre postanowienia tych umów, -uzgodnienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch lub więcej przedsiębiorców lub ich związki, -uchwały lub inne akty związków, przedsiębiorców lub ich organów statutowych. Jak wynika z powyŜszego, dla stwierdzenia zawarcia porozumienia najistotniejsze jest samo uzgodnienie przez przedsiębiorców określonego zachowania bez względu na formę tego uzgodnienia. Wprawdzie w niniejszym stanie faktycznym kaŜdy z uczestników sieci z osobna zawierał “ Umowy Dostępu”, a zatem nie dochodziło do bezpośrednich uzgodnień pomiędzy konkurentami, tym nie mniej nie ma wątpliwości, iŜ akceptacja zasad korzystania z sieci prowadziła do takiego samego rezultatu jak bezpośrednie uzgodnienie. Dlatego fakt zawarcia porozumienia między konkurentami Urząd uznaje za oczywisty. Wymaga nadto podkreślenia, iŜ dla stwierdzenia stosowania praktyki z art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie ma znaczenia, czy skutek w postaci ograniczenia konkurencji faktycznie wystąpił. Wystarczy uzgodniony zamiar podmiotów, mających moŜliwość wpływania na zachowania rynkowe pozostałych uczestników rynku relewantnego. Warto równieŜ zwrócić uwagę, iŜ zachowanie skarŜonych przedsiębiorców nie ograniczyło się do akceptacji zasad dostępu do sieci, lecz dodatkowo polegało na stosowaniu wzoru umowy pośrednictwa. We wzorcu oprócz podstawowych warunków umowy, procentowo określono wysokość, pobieranej za wykonane usługi, prowizji (k. 33 akt adm.). Podkreślić naleŜy, ze prawo antymonopolowe zakazuje nie tylko bezpośredniego lub pośredniego ustalania przez konkurentów cen, ale równieŜ wymiany informacji o cenach i karach, a takŜe naśladownictwa cenowego. W świetle orzecznictwa i poglądów doktryny “...za nielegalną naleŜy uznać wymianę przez przedsiębiorców lub jednego z nich informacji o ponoszonych kosztach i zamierzeniach podwyŜek cen, jeŜeli słuŜy to lub moŜe słuŜyć koordynowaniu cen przez konkurentów. Odnosi się to w równym stopniu do podmiotu, który wspomniane dane ujawnia, jak i konkurentów, wykorzystujących te informacje, o ile wywołuje to lub moŜe wywołać, z naruszeniem prawa antymonopolowego, m. in. ujednolicenie lub skoordynowanie zachowań ograniczających konkurencję na znacznej części rynku przez przedsiębiorców uczestniczących we wspomnianym przepływie informacji. Nielegalne jest teŜ poŜądanie konkurentów za cenami przedsiębiorstwa będącego liderem cenowym, jeŜeli ceny przez niego zaproponowane są wynikiem kompromisu między nim a pozostałymi konkurentami”. (S. Gronowski, Ustawa antymonopolowa. Komentarz, wyd. C.H.Beck, Warszawa 1999, str. 173). Zakaz, o którym mowa w art. 5 ustawy, nie ma jednak zastosowania do porozumień “bagatelnych” czyli takich, których uczestnicy nie dysponują wystarczającą siła rynkową, aby znacząco zniekształcić lub ograniczyć konkurencję na rynku właściwym. Z tego powodu wyłączone spod zakazu zostały porozumienia między konkurentami, których łączny udział w rynku w roku kalendarzowym poprzedzającym zawarcie umowy nie przekracza 5% (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy). Takie porozumienia nie naruszają interesu publicznoprawnego uzasadniającego ingerencję Urzędu. Urząd określił udział w rynku właściwym przedsiębiorców uczestniczących w porozumieniu szacując go na poziomie 19,93%. Udział ten prawie czterokrotnie przekracza poziom, który ustawodawca uznał za istotny dla wpływu porozumień między konkurentami na konkurencję na rynku. Wskazać jednak naleŜy, Ŝe określenie udziału w rynku tych przedsiębiorców standardowymi metodami okazało się niemoŜliwe. Przede wszystkim nie moŜna było ustalić pełnej listy przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w ustalonym geograficznie rynku właściwym. Bowiem nawet posłuŜenie się listami adresowymi członków dwóch stowarzyszeń pośredników w obrocie nieruchomościami funkcjonujących na rynku – Wielkopolskiego Stowarzyszenia Pośredników Obrotu Nieruchomościami (WSPON) i Poznańskiego Stowarzyszenia Pośredników (PSP) nie zapewniało uwzględnienia wszystkich uczestników rynku (nieznana pozostała liczba i adresy uczestników rynku działających poza strukturami tych stowarzyszeń). RóŜne źródła informacji wskazywały bowiem na fakt, Ŝe w obrębie Poznania i powiatu poznańskiego działa około 300 biur pośrednictwa, podczas gdy listy obu stowarzyszeń obejmowały około 150 przedsiębiorców. W konsekwencji, nie moŜna było zastosować miary określenia udziały w rynku polegającej na procentowym udziale obrotów biur pośrednictwa uczestniczących w porozumieniu w obrotach całego rynku właściwego. Danych takich nie posiadają takie instytucje jak Katedra Inwestycji i Nieruchomości Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, Wojewódzki Urząd Statystyczny w Poznaniu. W tej sytuacji rząd posłuŜył się miarą pośrednią – udziałem ogłoszeń i reklam uczestników porozumienia w ogólnej ilości ofert biur obrotu nieruchomościami zamieszczonych w mediach ukazujących się w obrębie rynku właściwego i dotyczących nieruchomości zlokalizowanych w obrębie tego rynku. Urząd wyszedł bowiem z załoŜenia, Ŝe aktywność reklamowa przedsiębiorców na rynku usług, na którym istnieje tak silna konkurencja, moŜe być miarą ich potencjału ekonomicznego i siły rynkowej. Badaniami objęto okres 6 – 12 września br. W przypadku prasy codziennej, do badań wybrano wydania z dni tygodnia, w których ukazuje się największa liczba ofert. Wyniki badań przedstawia poniŜsza tabela. źródło data wydania liczba ogłoszeń ogłoszenia Real Netu uwagi KUP DOM 6 września 2001 4218 534 bezpłatny tygodnik informacyjny GAZETA POZNAŃSKA 6 września 2001 823 78 dziennik GŁOS WIELKOPOLSKI 11 września 2001 847 25 dziennik ANONSE 5 września 2001 1000 0 miesięcznik GAZETA WYBORCZA 12 września 2001 3176 455 dziennik www.immobilia.com.pl 7 września 2001 5903 1927 strona zawiera obszerny zbiór ogłoszeń dot. lokalnego rynku obrotu nieruchom., działa od ponad roku, codziennie aktualizowana, oferty publikowane są równieŜ w Wielkopolskiej Ofercie Nieruchomości (Wydawca IVOX, ul. Potworowskiego 1, Poznań) GIEŁDA NIERUCHOMOŚCI 282 220 bezpłatny miesięcznik suma 16249 3239 udział w rynku w %: 19,93 Biorąc powyŜsze pod uwagę, Urząd uznał porozumienie za praktykę ograniczającą konkurencję. Decyzja nie zawiera jednak zakazu jej stosowania, z uwagi na to iŜ członkowie systemu zorganizowanego przez Poznańskie Konsorcjum Nieruchomości “RealNet” Sp. z o.o. dobrowolnie odstąpili od porozumienia. Porozumienie trwało do czasu podjęcia przez Walne Zgromadzenia Wspólników Spółki, w dniu 28 maja 2001r., uchwały zmieniającej treść “ Zasad” w kierunku zgodnym z obowiązującymi przepisami. w aktualnej wersji tego aktu nie zamieszczono zapisów kształtujących wysokość prowizji za usługi. Z uwagi na powyŜsze, zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy, orzeczono jak w sentencji. Jednocześnie, Urząd odstąpił od wymierzenia kary mimo, iŜ zawarcie przez konkurentów porozumienia polegającego na ustaleniu cen naleŜy do najcięŜszych naruszeń prawa antymonopolowego. Dobrowolne zaniechanie stosowania kwestionowanych postanowień umownych, wpłynęły na treść takiego rozstrzygnięcia Urzędu. NaleŜy zwrócić uwagę, Ŝe przy ewentualnym zawieraniu podobnych porozumień w przyszłości, uczestnikom moŜna by juŜ przypisać winę, polegającą na rozeznaniu bezprawności takiego działania. Przeciwdziałając tworzeniu porozumień ograniczających konkurencję, Urządza szczególnym zainteresowaniem obserwować będzie, przez pryzmat ustawy antymonopolowej, funkcjonowanie systemu stworzonego przez Poznańskie Konsorcjum Agencji Nieruchomości RealNet Sp. z o.o. Od decyzji słuŜy stronom odwołanie do Sądu Okręgowego – Sądu Antymonopolowego w Warszawie, za pośrednictwem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – delegatura w Poznaniu, w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji. Otrzymują: -strony jak w sentencji - Departament Prawny Z upowaŜnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Poznaniu Edward Stawicki