RPZ-31/2002

PREZES URZĄDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W POZNANIU 61-851 Poznań, ul. Zielona 8 Tel. (0-61) 852-15-17, 852-77-50, Fax. (0-61) 851-86-44 E-mail: poznan@uokik.gov.pl Poznań, dnia 31.12.2002 r. RPZ – 500-W/26/02/JK DECYZJA Nr RPZ - 31/2002 Na podstawie art. 85 ust.1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie interesów konkurencji i konsumentów (Dz.U. nr 122 z 2000 r. poz. 1319 z późn.zm.), w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, odmawia się wszczęcia postępowania antymonopolowego , na wniosek Krotoszyńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w Krotoszynie w sprawie naduŜywania przez Spółdzielnię Mieszkaniowo – Administracyjną w Rusku pozycji dominującej na rynku dostaw energii cieplnej we Wronowie, poprzez narzucanie uciąŜliwych warunków umowy o dostawę energii cieplnej. Uzasadnienie Krotoszyńska Spółdzielnia Mieszkaniowa w Krotoszynie (zwana dalej Zarządcą) złoŜyła wniosek o wszczęcie przed Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Poznaniu postępowania antymonopolowego przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowo – Administracyjnej w Rusku (zwanej dalej Spółdzielnią). Wnioskodawca, ustanowiony z dniem 1.10.2002 r. zarządcą dwóch wspólnot mieszkaniowych (nr 14 i 15) w miejscowości Wronowo, zarzucili Spółdzielni stosowanie praktyk ograniczających konkurencję polegających na narzucaniu uciąŜliwych warunków umowy sprzedaŜy energii cieplnej na potrzeby tych wspólnot. We wniosku wskazano, iŜ Spółdzielnia administruje kotłownią oraz kilkoma mieszkaniami po byłym państwowym Gospodarstwie Rolnym, a obecnie stanowiącymi własność Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Przed 1.10.2002r. Spółdzielnia była równieŜ zarządcą wspólnot mieszkaniowych nr 14 i 15. W dniu 8.10.2002r. Spółdzielnia przesłała Zarządcy umowę o dostarczanie ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania. Umowa ta nie zawierała jednakŜe załączników określających ogrzewaną powierzchnię, nie określała teŜ ceny za dostarczane ciepło. Ponadto projekt przewidywał, Ŝe granicą dostarczania ciepła i rozgraniczenia kosztów eksploatacji urządzeń będzie wyjście z kotłowni. Zarządca odmówił podpisania tak sformułowanej umowy, którą odesłał Spółdzielni wraz z propozycją zmian oraz prośbą o ustosunkowanie się do nich. W tym czasie Spółdzielnia zagroziła jednak zaprzestaniem dostaw ciepła. 2 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu moŜe, w drodze decyzji, odmówić wszczęcia postępowania antymonopolowego, jeŜeli w sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urzędu informacji wynika, Ŝe nie naruszono zakazu określonego w art. 5, w zakresie niewyłączonym na podstawie art. 6 i 7, lub zakazu określonego w art. 8 (ust. 1). Przed wydaniem postanowienia o wszczęciu lub decyzji o odmowie wszczęcia postępowania antymonopolowego Prezes Urzędu moŜe przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 43, mające na celu uzyskanie dodatkowych informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia o wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania antymonopolowego (ust. 2). W związku z tym, Ŝe wniosek Zarządcy nie zawierał wszystkich istotnych informacji niezbędnych do oceny zasadności wszczęcia postępowania antymonopolowego, Urząd postanowił wszcząć postępowanie wyjaśniające. W toku tego postępowania ustalono, iŜ Spółdzielnia jest administratorem nieruchomości AWR SP, w tym mieszkań i kotłowni we Wronowie, na podstawie umowy z dnia 1.01.2001 r. W świetle tej umowy Spółdzielnia obowiązana jest m.in. do dostarczania energii cieplnej na potrzeby centralnego ogrzewania. Uzyskiwany przychód z tytułu opłat za ogrzewanie oraz czynszu najmu i innych opłat eksploatacyjnych winien być, zgodnie z umową, po potrąceniu wynagrodzenia za wykonywane czynności (w wysokości 0,50 zł za 1 m2 administrowanej powierzchni lokali), przeznaczony na utrzymanie, obsługę techniczną i finansową administrowanego mienia. W stosunkach z Zarządcą Spółdzielnia występuje jako dostawca energii cieplnej wystawiając faktury w imieniu własnym. To Spółdzielnia zatem, a nie AWR SP jest przedsiębiorstwem energetycznym w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10.04.1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. Nr 158 z 1997 r., poz. 1042 z późn. zm.). Uznać teŜ trzeba, iŜ Spółdzielnia posiada wobec odbiorców przyłączonych do administrowanej przez nią kotłowni pozycję dominującą w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Po analizie przedstawionych przez Spółdzielnię: nowego projektu umowy na dostawę ciepła oraz kalkulacji zawartych tam stawek, Urząd doszedł do wniosku, iŜ wszczęcie postępowania antymonopolowego nie jest zasadne. Nie doszło bowiem, co zarzucał zarządca, do naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z tym przepisem, zakazane jest naduŜywanie pozycji dominującej na rynku poprzez narzucanie przez przedsiębiorcę uciąŜliwych warunków umów, przynoszących mu nieuzasadnione korzyści. Wprawdzie zastrzeŜenia Zarządcy odnośnie pierwotnego projektu umowy uznać naleŜy za trafne, tym niemniej istotny jest fakt, Ŝe nie był to projekt ostateczny. NiezaleŜnie bowiem od zaistniałego pomiędzy podmiotami konfliktu, Spółdzielnia nie pozbawiła Zarządcy prawa do negocjacji treści tej umowy, sporządziła nowy projekt, który uwzględnia juŜ postulaty zgłoszone przez Zarządcę. Brak jest zatem juŜ pierwszej przesłanki stwierdzenia ww. praktyki – narzucenia warunków umowy. Wątpliwe jest teŜ istnienie pozostałych przesłanek orzeczenia praktyki z art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy albowiem, zdaniem Urzędu, w chwili obecnej Zarządca nie ma słusznych podstaw by nowe warunki dostawy energii cieplnej kwestionować. W szczególności umowa zawiera ostateczną, a nie jak to było poprzednio zaliczkową, cenę energii cieplnej. Kalkulację tej ceny oparto na rzeczywistych kosztach poniesionych w 3 roku 2001, które były księgowane na oddzielnym koncie. Warto dodać, iŜ w kosztach tych nie przewidziano jakiegokolwiek zysku dla dostawcy ciepła. Zgodnie z § 4 pkt 2 projektu, cena moŜe ulec zmianie tylko jeden raz w roku. Nie sposób równieŜ uznać ustalonej ceny w kwocie 2,86 zł za m2 (z podatkiem VAT 3,49 zł) za nadmiernie wygórowaną, nawet jeśli pominiemy fakt, Ŝe cena ta odpowiada ponoszonym kosztom. Stawka ta jest zdecydowanie niŜsza aniŜeli obowiązująca w zasobach mieszkaniowych Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej w Poznaniu, na które to przedsiębiorstwo skargi urząd rozpatrywał w bieŜącym roku. Stawki te, za 2001 rok wahały się w przedziale 3,89 zł do 4,53 zł za 1 m 2 . Biorąc powyŜsze pod uwagę, w toku postępowania wyjaśniającego nie stwierdzono naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Dlatego teŜ, na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy, naleŜało odmówić wszczęcia postępowania antymonopolowego. Od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Poznaniu. Otrzymują: Krotoszyńska Spółdzielnia Mieszkaniowa ul. Benicka 28 63-700 Krotoszyn Z upowaŜnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Poznaniu Edward Stawicki