RPZ-7/2022

tel. 61 852 15 17, 61 852 77 50 < faks 61 851 86 44 poznan@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Poznaniu ul. Zielona 8, 61 - 851 Poznań P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSU MENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Poznań, dnia 25 lipca 2022 r. RPZ.610. 3 .202 2 .PG DECYZJA Nr RPZ 7 / 202 2 I. Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z dnia 16 lutego 2007 r. ( Dz. U. z 2021 r. poz. 275) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznaje za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów działania Farma Mleka spółki akcyjnej z siedzibą w Poznaniu (dalej również: „Spółka” lub „Przedsiębiorca”) polegające na wprowadz aniu konsumentów w błąd - w trakcie organizowanych webinarów, w treści kolportowanych materiałów marketingowych oraz na stronach internetowych Spółki – w zakresie sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się Spółka, poprzez przekazywanie nieprawdziwych inf ormacji dotyczących: - bieżących planów inwestycyjnych Spółki oraz - skali prowadzonej przez nią działalności, w tym liczby posiadanych sztuk bydła mlecznego, współpracy ze spółdzielniami mleczarskimi oraz gospodarstwami rolnymi, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 6 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2070), a tym samym narusza art. 24 ust . 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje zaniechanie jej stosowania, II. Na podstawie art. 103 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r. poz. 275), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nadaje decyzji w zakresie pkt I sentencji rygor natychmiastowej wykonalności, III. na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów ( Dz. U. z 2021 r. poz. 275) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nak łada na Farma Mleka spółkę akcyjną z siedzibą w Poznaniu środek usunięcia trwających skutków praktyk i stwierdzon ej w pkt I niniejszej decyzji , w postaci obowiązku opublikowania na oficjalnej stronie internetowej Spółki (w dacie wydania niniejszej decyzji j est to strona internetowa znajdująca się pod adresem www .farmamleka.pl ) , w terminie 7 (siedmiu) dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji , oświadczenia o treści: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w decyzji nr RPZ 7 / 2022 , uznał 2 za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów działania Farma Mleka spółki akcyjnej z siedzibą w Poznaniu polegające na wprowadzaniu konsumentów w błąd - w trakcie organizowanych webinarów, w treści kolportowanych materiałów marketingowych oraz na st ronach internetowych Spółki – w zakresie sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się Spółka, poprzez przekazywanie nieprawdziwych informacji dotyczących: - bieżących planów inwestycyjnych Spółki oraz - skali prowadzonej przez nią działalności, w tym licz by posiadanych sztuk bydła mlecznego, współpracy ze spółdzielniami mleczarskimi oraz gospodarstwami rolnymi, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 6 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2070). Treść decyzji nr RPZ 8/2021 dostępna jest na stronie www.uokik.gov.pl; w ten sposób, że ww. oświadczenie powinno zostać umieszczone na stronie głównej i być utrzymywane przez okres 3 (trzech) miesięcy od daty opublikowania na stronie internetowej oraz powinno być: a) napisane z zastosowaniem czarnej czcionki (kod szesnastkowy RGB - #000000) ARIAL na białym tle (kod szesnastkowy RGB - #ffffff), b) zamieszczone w ramce o rozmiarze nie mniejszym niż 1150 px x 350 px, tak aby wielkość czcionki była dostosowana do wielkości ramki, tj. ramka była w całości wypełniona oświadczeniem, o którym mowa w niniejszym punkcie, z zachowaniem marginesu co najmniej 10 px pomiędzy tekste m a ramką, c) zamieszczone w górnej części strony głównej domeny www.farmamleka.pl z możliwością zamknięcia informacji przez użytkownika, d) widoczne przez cały czas, gdy użytkownik jest na stronie , e) zamieszczone na każdej innej stronie internetowej zastępującej adres www .farmamleka.pl , w przypadku zmiany adresu strony internetowej Spółki, f) opublikowane przez lub za pośrednictwem Spółki lub następcy prawnego, ze wskazaniem nazw dawnej i nowej, w przyp adku zmiany nazwy Spółki, jej przekształcenia lub przejścia praw i obowiązków na inny podmiot pod jakimkolwiek tytułem. IV. Na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów ( Dz. U. z 2021 r. poz. 275) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada na Farma Mleka spółkę akcyjną z siedzibą w Poznaniu środek usunięcia trwających skutków praktyk i stwierdzon ej w pkt I niniejszej decyzji , w postaci obowiązku zamieszczenia w serwisie Facebook, w terminie 7 ( siedmiu) dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji, komunikatu o treści (dalej: „komunikat”): Konsumencie, w związku z decyzją Prezesa #UOKiK wydaną w dniu 25 lipca 2022 r. , nr RPZ 7 / 2022 # Farma Mleka informuje, że stosowała praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. #decyzjaUOKiK #FarmaMleka otrzymała karę pieniężną za stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej polegające na wprowadzaniu konsumentów w błąd - w trakcie organizowanych webinarów, w treści kolportowanych materiałów marketingowych oraz na stronach 3 internetowych #FarmaMleka - w zakresie sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się #Farma Mleka , poprzez przekazywanie nieprawdziwych informacji dotyczących:  bieżących planów inwestycyjnyc h #Farma Mleka oraz  skali prowadzonej przez #FarmaMleka działalności, w tym liczby posiadanych sztuk bydła mlecznego, współpracy ze spółdzielniami mleczarsk imi oraz gospodarstwami rolnymi. #wprowadzeniewbłąd #nieuczciwepraktykirynkowe Szczegółowe informacje na temat praktyk i #FarmaMleka dostępne są w decyzji Prezesa #UOKiK nr RPZ 7 / 2022 z dnia 25 lipca 2022 r. opublikowanej na stronie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pod adresem [tutaj zostanie dodane hiperłącze (link) odsyłające do wersji jawnej decyzji w bazie decyzji dostępnej pod adr esem www.uokik.gov.pl ] ; w ten sposób, że ww. Komunikat Spółka opublikuje na swój koszt, na publicznie dostępnym profilu Spółki w serwisie Facebook (na dzień wydania decyzji serwis ten jest dostępny pod adres em www.facebook.pl ) w ten sposób, że: a) komunikat będzie dostępny i utrzymywany na publicznie dostępnym profilu Spółki prowadzonym w języku polskim (na dzień wydania decyzji profil ten jest dostępny pod adresem www.facebook.com/FarmaMleka ) przez okres 3 (trzech) miesięcy od dnia zamieszczenia przedmiotowej informacji na ww. profilu, b) komunikat zostanie zamieszczony w serwisie Facebook w sposób umożliwiający stałe zapoznanie się użytkownika z jego treścią, tj. tak by tekst komunikatu został umieszczony w Ak tualnościach jako najbardziej aktualna informacja wyświetlona przez użytkownika ww. serwisu (komunikat powinien zostać przypięty), c) komunikat zostanie zamieszczony tak by był dostępny dla wszystkich użytkowników serwisu Facebook, tj. by w ustawieniach pryw atności miał status „publiczny”, d) wielkość i rodzaj czcionki powinna odpowiadać wielkości i rodzajowi czcionki zwyczajowo używanej w serwisie Facebook, e) w przypadku zmiany profilu Spółki do czasu zakończenia realizacji obowiązku, komunikat zostanie opubliko wany na innym polskojęzycznym profilu w serwisie Facebook prowadzonym przez Spółkę , f) w przypadku zmiany nazwy Spółki , jej przekształcenia lub przejścia praw i obowiązków na inny podmiot pod jakimkolwiek tytułem, publikacja zostanie zrealizowana odpowiednio przez lub za pośrednictwem Spółki lub następcy prawnego, ze wskazaniem nazw dawnej i nowej. V. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 106 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r. poz. 275), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada na Farma Mleka spółkę akcyjną z siedzibą w Poznaniu w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt I sentencji niniejszej decyzji, karę p ieniężną w wysokości 45.994 ,00 zł (słownie: czterdzieści pięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt cztery złote ) , płatną do budżetu państwa, VI. Na podstawie art. 106b ust. 1 i 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2 021 r. poz. 275), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada na Michała Mierzejewskiego – Prezesa jednoosobowego Zarządu Farma Mleka spółki akcyjn ej z siedzibą w Poznaniu w związku z umyślnym 4 dopuszczeniem do naruszenia przez ww. S półkę zakazu określonego w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie wskazanym w pkt I sentencji niniejszej decyzji karę pieniężną w wysokości 6 0 .000,00 zł (słownie: sześćdziesiąt tysięcy złotych) , płatną do budżetu państwa, VII. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r. poz. 275) w zw. z art. 83 tej ustawy w zw. z art. 263 § 1 i 2 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021r. poz. 735 ze zm. ) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów obciąża Farma Mleka spółkę akcyjną z siedzibą w Poznaniu kosztami postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w kwocie 79,30 zł (słownie: siedemdziesiąt dziewięć złotych 3 0/100) oraz zobowiązuje tego Przedsiębiorcę do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Uzasadnienie W związku z doniesieniami prasowymi o możliwych nieprawidłowościach w zakresie oferowa nej przez Spółkę inwestycji w produkcję mleka krowiego oraz informacjami uzyskanymi bezpośrednio od Spółki w ramach czynności podjętych w sprawie RPZ.641.2.2021.PG, postanowieniem z dnia 26 marca 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dal ej: Prezes Urzędu) wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające w celu wstępnego ustalenia, czy działania Spółki oraz podmiotów z nią powiązanych związane z ofertą inwestycji w produkcję mleka krowiego, uzasadniają wszczęcie postępowania w sprawie praktyk na ruszających zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r. poz. 275 – dalej: u.o.k.k.). W ramach wskazanego postępowania wyjaśniającego, w dniu 10 czerwca 20 21 r. wszczęto w Spółce kontrolę, w toku której pracownicy UOKiK podjęli czynności zmierzające do zawarcia umowy dotyczącej oferowanej przez Spółkę inwestycji w produkcję mleka krowiego, w tym w dniu 15 czerwca 2021 r. pracownik Urzędu wziął udział w jedn ym z webinarów organizowanych przez Spółkę. Analiza materiałów uzyskanych w toku postępowania dała podstawę do wszczęcia, postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2022 r., postępowania w sprawie stosowania przez Spółkę praktyk i naruszającej zbiorowe interesy konsumentów polegającej na wprowadzaniu konsumentów w błąd - w trakcie organizowanych webinarów, w treści kolportowanych materiałów marketingowych oraz na stronach internetowych Spółki – w zakresie sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się Spółka, poprzez przekazywanie nieprawdziwych informacji dotyczących: - bieżących planów inwestycyjnych Spółki oraz - skali prowadzonej przez nią działalności, w tym liczby posiadanych sztuk bydła mlecznego, współpracy ze spółdzielniami mleczarskimi o raz gospodarstwami rolnymi, co mogło stanowić nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 6 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2070), a tym samym mogło naruszać art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów a także przeciwko 5 Michałowi Mierzejewskiemu – Prezesowi jednoosobowego Zarządu Spółki (dalej: Prezes Zarządu) w sprawie nałożenia kary pieniężnej za umyślne dopuszczenie do naruszenia przez Spółkę zakazu określonego w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 u.o.k.k., w zakresie wskazanym w tym postanowieniu. Spółka i Prezes Zarządu zostali zawiadomieni o wszczęciu postępowania pismem z dnia 5 kwietnia 2022 r. Pis mem tym Spółka została również wezwana do udzielenia informacji o uzyskanym w latach 2020 - 2021 obrocie oraz do wskazania czy w latach 2020 - 2022 Prezes Zarządu był zatrudniony w Spółce . [usunięto] . Nadto, do pisma Spółka załączyła rachunek zysków i strat za 2020 r. Do kolejnego pisma z dnia 20 maja 2022 r. Spółka załączyła rachunek zysków i strat za 2021 r. Spółka w kierowanej do urzędu korespondencji w żaden sposób nie ustosunkowała się do postawionego jej zarzutu. Do zarzutu nie ustosunkował się również Prezes Zarządu Spółki. Pismem z dnia 13 lipca 2022 r. Spółka oraz Prezes Zarządu zostali zawiadomieni o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w niniejszym postępowaniu. W piśmie tym został im wyznaczony siedmio dniowy termin na zapoznanie się z aktami sprawy oraz na złożenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie. Do dnia wydania decyzji w niniejszej sprawie Prezes Zarządu oraz Spółka nie ustosunkowali się jednak w żaden sposób do postawionego zarzutu. Prezes Urzędu us talił, co następuje: Ze zgromadzonych informacji wynika, że Spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS pod nr 0000388931 jeszcze w 2011 r. i do września 2020 r. funkcjonowała pod firmą Belwo S.A. Spółka faktycznie nie prowadziła działalności od 2013 r., co wynika z dokumentów finansowych opublikowanych na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości . Spółka formalnie wznowiła działa lność 3 września 2019 r., lecz faktycznie podjęła ją dopiero we wrześniu 2020 r . Do września 2020 r. głównym przedmiotem pr owadzonej działalności gospodarczej Spółki wskazanym w KRS była realizacja projektów budowlanych. (Dowód: informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców Spółki, k . 207 - 210 akt adm. ; wydruki dokumentów finansowych spółki opublikowanych na stronach Ministerstwa Sprawiedliwości, k. 199 - 206 akt adm. ). Opisany stan uległ zmianie we wrześniu 2020 r., kiedy to w KRS pojawiła się wzmianka o nabyciu wszystkich akcji spółki przez Michała Mierzejewskiego, który został również Preze sem jednoosobowego Zarządu Spółki (dalej: Prezes Zarządu). Równocześnie, Spółka wyemitowała dodatkowe 440 akcji po 1000 zł każda, przy tym akcje pierwszej emisji zostały uprzywilejowane (na każdą ze 100 akcji pierwszej emisji przypadają dwa głosy). We wrze śniu 2020 r. w KRS odnotowano również zmianę przedmiotu wykonywanej przez Spółkę działalności gospodarczej na chów i hodowlę bydła mlecznego. (Dowód: informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców Spółki, k. 207 - 210 akt adm.) Po prze branżowieniu, Spółka rozpoczęła akcję marketingową dotyczącą inwestycji w produkcję mleka krowiego z gwarantowanym zyskiem sięgającym 16 % rocznie. Z doniesień prasowych oraz informacji pozyskanych przez Prezesa Urzędu w toku czynności poprzedzających wszc zęcie postępowania wyjaśniającego wynikało, że potencjalna inwestycja polegała na zawarciu przez konsumenta - inwestora ze Spółką celowej umowy 6 pożyczki (na zakup bydła mlecznego), a suma odsetek oraz prowizji sięgała aż 16 %. Spółka pierwotnie oznaczyła prz y tym próg wejścia (minimalną kwotę inwestycji) na kwotę 7.500 zł, co miało być związane z ceną jednej sztuki bydła. Zyski inwestora miały jednocześnie wynikać z osiąganych przez Spółkę przychodów ze sprzedaży mleka. Wspomniane przychody miały przy tym nie tylko wystarczyć na utrzymanie krów, ale również generować zysk i to zarówno po stronie rolnika, któremu Spółka miała powierzyć chów krowy, Spółki, jak i konsumenta. (Dowód: wydruki ze stron internetowych Spółki, k. 221 - 240 akt adm.; wydruki artykułów p rasowych, k. 28 - 36 akt adm.) Oferta kierowana do inwestorów na dalszym etapie prowadzenia przez Spółkę działalności ulegała zmianie. Z informacji zamieszczonych na stronach internetowych Spółki www.farmamleka.pl oraz www.krowka.madrerozwiązania.eu wynika, że w kwietniu 2021 r. oferta przewidywała minimalną kwotę inwestycji w wysokości 8.500 zł oraz zyski na maksymalnym poziomie 12%. Z kolei, w toku webinaru w dniu 15 czerwca 2021 r. Prezes Zarządu Spółki oferował inwestycję przy zyskach na poziomie od 9 % d o 16 % (minimalna kwota inwestycji pozostała bez zmian, natomiast wysokość oprocentowania pożyczki była uzależniana od zainwestowanej kwoty – wraz ze wzrostem kwoty inwestycji, miało rosnąć oprocentowanie). (Dowód: wydruki ze stron internetowych Spółki, k. 11 - 27, 37 - 47 akt adm.; nagranie webinaru, k. 97 akt adm.; wydruki korespondencji elektronicznej z Prezesem Zarządu wraz z załącznikami, k. 74 - 95 akt adm.) Spółka w folderach informacyjnych oraz na stronach internetowych informuje potencjalnych inwestorów o swojej sytuacji gospodarczej oraz planach inwestycyjnych. Na stronie internetowej www.farmamleka.pl w styczniu 2021 r. można było odnaleźć informację, że Spółka do końca 2025 r. planowała mieć portfel 50 gospodarstw rolno - handlowych specjalizujących się w hodowli bydła, którym łącznie powierzy do hodowli 7.500 sztuk bydła mlecznego oraz 5.000 sztuk bydła opasowego. Powoływała się wówczas na współpracę z 5 gospodarstwami rolnymi. Na tej samej stronie internetowej w kwietniu 2021 r. zamieszczono informację , że do końca 2025 r. Spółka w ramach planowanego portfela 50 gospodarstw rolnych planuje powierzyć do hodowli aż 10.000 sztuk bydła mlecznego (brak informacji o bydle opasowym). W kwietniu 2021 r. Spółka nie zamieszczała już danych dotyczących współpracuj ących ze Spółką gospodarstw rolnych. (Dowód: wydruki ze stron internetowych Spółki, k. 11 - 27, 37 - 47, 221 - 240 akt adm. ; wydruki korespondencji elektronicznej z Prezesem Zarządu wraz z załącznikami, k. 74 - 95 akt adm.) Analizując treści zawarte na profilu F acebookowym Spółki zauważyć można, że Spółka jeszcze w październiku 2020 r. chwaliła się zakupem na potrzeby realizowanej inwestycji łącznie aż 100 sztuk krów mlecznych. (Dowód: wydruki ze stron internetowych Spółki, k. 37 - 40 akt adm.) Na stronie internet owej krowkamodernizowana.eu (stan na kwiecień 2021 r.) Spółka zapewniała o bezpieczeństwie promowanej inwestycji. Wskazywała m.in., że posiada umowy z mleczarniami oraz umowy zbytu krów, a gospodarstwa, w które inwestuje są ubezpieczone. Szczegółowych inf ormacji można było przy tym zasięgnąć pobierając folder informacyjny o następującej treści: 7 (Dowód: wydruki ze stron internetowych Spółki, k. 41 - 47 akt adm.) Prezes Urzędu ustalił, że za pośrednictwem stron internetowych Spółki, potencjalni inwestorzy mogą zapisywać się na webinary prowadzone przez Prezesa Zarządu. W toku tych spotkań przedstawiane są plany inwestycyjne Spółki oraz jej aktualna sytuacja gospodarcza. (Dowód: wydruki ze stron internetowych Spółki, k. 41 - 47 akt adm.) W toku webinaru prow adzonego w dniu 15 czerwca 2021 r. Prezes Zarządu wskazał, że Spółka współpracuje z siedmioma gospodarstwami rolnymi z województwa wielkopolskiego, łódzkiego, mazowieckiego i lubelskiego i jest w trakcie rozmów z kolejnymi gospodarstwami rolnymi, z którymi ma zamiar podjąć współpracę. Wskazywał, że Spółka posiada niecałe 8 300 sztuk bydła mlecznego, przy czym w krótkim okresie jest w stanie znacząco zwiększyć liczebność swoich stad (w krótkim okresie może zwiększyć je o 1.600 sztuk). Prezes Zarządu zarysowuj ąc plany biznesowe Spółki wyjaśnił, że do końca IV kwartału 2021 r. Spółka zamierza podjąć współpracę z 12 gospodarstwami na 2400 - 3000 krów. Zaznaczył, że w terminie maksymalnie 3 do 4 lat Spółka planuje współpracować z 50 gospodarstwami i posiadać łącznie 10.000 sztuk bydła. Wspomniał także, że Spółka rozważa docelowo zakup własnej mleczarni. W toku webinaru Prezes Zarządu podkreślał bezpieczny charakter proponowanej inwestycji. Wskazywał przy tym, że gospodarstwa, z którymi Spółka współpracuje, są ubezpi eczone. Spółka posiada umowy z mleczarniami na zbyt mleka (tutaj doprecyzował, że dopiero w lipcu Spółka podpisze tego rodzaju umowy bezpośrednio, tj. z pominięciem gospodarstw rolnych) oraz umowy zbytu krów. (Dowód: nagranie webinaru, k. 97 akt adm.) W związku z udziałem w webinarze z dnia 15 czerwca 2021 r. jego uczestnicy otrzymali drogą elektroniczną folder informacyjny o następującej treści: 9 (Dowód: wydruki korespondencji elektronicznej z Prezesem Zarządu wraz z załącznikami, k. 74 - 95 akt adm.) W toku czynności poprzedzających wszczęcie postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie Prezes Urzędu ustalił na podstawie informacji uzyskanych bezpośrednio od Spółki w piśmie z dnia 25 lutego 2021 r., że Spółka do dnia sporządzenia tego pisma nabyła łącznie 46 krów, przy czym oświadczyła, że współpracuje z dwoma gospodarstwami rolnymi z terenu Wielkopolski. (Dowód: pismo Spółki z dnia 25 lutego 2021 r., k. 244 akt adm.) Mając na względzie rozbieżności pomiędzy publicznymi komunikatami Spółki, a jej oświadczeniem z dnia 25 lutego 2021 r., Prezes Urzędu podjął próbę weryfikacji aktualnej sytuacji gospodarczej Spółki. W tym celu, pismem z dnia 13 września 2021 r. wezwano Spółkę do przekazania niezbędnych w sprawie informacji oraz dokumentów. Spółka do dnia wydania niniejszej decyzji nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie uzasadniając to [usunięto] . Wobec braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji bezpośrednio od Spółki, Prezes Urzędu wystąpił do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz rolników, którzy mieli rzekomo ze Spółką współpracować w zakresie chowu bydła. (Dowód: korespondencja ze Spółką, k. 51 - 53, 98 - 126 akt adm.; wezwania do rolników oraz Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, k. 127 - 131, 141 - 151 akt adm.) Zaz naczyć należy, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prowadzi m.in. rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych (tj. bydła, owiec, kóz i świń) w oparciu o zgłoszenia składane przez posiadaczy zwierząt. System Identyfikacji i Rejestracji Zwie rząt (IRZ) jest wykorzystywany do ustalenia miejsc pobytu i przemieszczeń zwierząt. 10 Z informacji uzyskanej z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wynika, że Spółka nabyła w toku swojej działalności zaledwie 11 sztuk bydła i miało to miejsce w listopadzie 2020 r. Spółka ma zarejestrowane stado w miejscowości [usunięto] , przy czym wg stanu na dzień 24 lutego 2022 r. liczebność stada wynosi zaledwie 5 sztuk (zmniejszenie stada było wynikiem padnięcia 6 sztuk bydła). (Dowód: pismo Agencji Restruktu ryzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 lutego 2022 r., k. 196 akt adm.) Z informacji uzyskanych od [usunięto] wynika natomiast, że w ramach prowadzonego z jego wniosku postępowania restrukturyzacyjnego, zarządca masy sanacyjnej zawarł umowę ze Spółką, na mocy której Spółka zobowiązała się do wstawienia do jego gospodarstwa do 400 sztuk bydła (w 2021 r. liczbę tę obniżono do 100 sztuk). Umowa ta została jednak rozwiązana jednostronnie z winy Spółki. [usunięto] potwierdził, że do jego gospodarstwa Spółk a wstawiła łącznie 11 sztuk bydła, przy czym na dzień 2 lutego 2022 r. pozostało zaledwie 5 sztuk. (Dowód: pismo [usunięto] , k. 152 - 153 akt adm.) Wskazane wyżej informacje potwierdził w piśmie z dnia 7 lutego 2022 r. zarządca masy sanacyjnej [usunięto] . W yjaśnił, że umowę ze Spółką zawarł 6 sierpnia 2020 r., przy czym umowa była aneksowana w dniu 27 stycznia 2021 r. Zarządca podkreślił, że umowa ta została przez niego jednostronnie rozwiązana bez wypowiedzenia ze skutkiem natychmiastowym w dniu 26 kwietnia 2021 r. w związku z niedokonaniem przez Spółkę planowanych wstawień bydła mlecznego w sposób zgodny z umową i załączonymi do niej harmonogramami. Spółka miała również nie ubezpieczyć stada, do czego była zobowiązana zgodnie z umową oraz nie zamówić kolczy ków dla nowonarodzonych cielaków. Z treści pisma rozwiązującego umowę wynika ponadto, że Spółka nie realizowała ciążących na niej obowiązków kontrolnych oraz nadzorczych. (Dowód: pismo [usunięto] z dnia 7 lutego 2022 r., k. 158 - 161 akt adm.; umowa o współp racy z dnia 6 sierpnia 2020 r. wraz z aneksem z dnia 27 stycznia 2021 r., k. 162 - 189 akt adm.; pismo z dnia 26 kwietnia 2021 r. – rozwiązanie umowy o współpracę, k. 190 - 191 akt adm.) Z godnie z treścią umowy o współpracy Spółka była zobowiązana do powierze nia hodowcy ( [usunięto] ) do chowu bydła mlecznego stanowiącego jej własność w celu produkcji i sprzedaży przez hodowcę mleka surowego, przy wykorzystaniu infrastruktury hodowlanej, paszy, leków, usług weterynaryjnych będących w posiadaniu hodowcy lub zakup ionych przez niego na jego koszt (§ 1 ust. 2 umowy). Z umowy tej wynika, że to hodowca odpowiedzialny był za produkcję i sprzedaż mleka, spółka jednocześnie w żaden sposób nie pośredniczyła w sprzedaży mleka. Sprzedaży mleka hodowca miał bowiem dokonywać we własnym imieniu. W umowie wskazano jedynie, że Spółka powinna być poinformowana o ewentualnej zmianie mleczarni, do której hodowca będzie sprzedawał mleko. (Dowód: umowa o współpracy z dnia 6 sierpnia 2020 r. wraz z aneksem z dnia 27 stycznia 2021 r., k . 162 - 189 akt adm.) Na podstawie informacji otrzymanych od Spółki ustalono, że Prezes Zarządu [usunięto] (Dowód: pismo Spółki, k. 292 akt adm.). 11 Z informacji uzyskanych od Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Podgórze wynika, że Prezes Zarządu [usunięto] . (Dowód: pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Podgórze z dnia 28 kwietnia 2022 r., k. 299 akt adm.) Z rachunku zysków i strat Spółki wynika, że w latach 2020 - 2021 r. [usunięto] . (Dowód: rachunek zysków i strat Spółki za 2021 r. – k. 317 akt adm.) Na podstawie zgromadzonych w aktach wzorów umów pożyczek oraz egzemplarzy umów ustalono, że Spółka posiadała rachunki w co najmniej [usunięto] . Z pozyskanych w toku postępowania historii tych rachunków bankowych wynika , że łączne wpływy na te rachunki w ok resie od 01 stycznia 2020 r. do dnia 15 kwietnia 2022 r. stanowił kwotę [usunięto] zł. (Dowód: historie rachunków bankowych, k. 275, 278 - 279, 281, 285 - 291, 295, 297 - 298, 304 - 307,309 akt adm.; wzory umów pożyczek oraz egzemplarze umów, k. 80 - 85, 91 - 92, 2 47 - 255 akt adm.) Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że za wszelkie działania Spółki związane z proponowaną konsumentom inwestycją w produkcję mleka krowiego odpowiada Michał Mierzejewski – Prezes jednoosobowego Zarządu Spółki. Jego pod pisy widnieją pod umowami zawartymi z zarządcą masy sanacyjnej [usunięto] . Prezes Zarządu osobiście prowadził webinary i osobiście również spotykał się z potencjalnymi inwestorami. [usunięto] (Dowód: informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z Rejestru Pr zedsiębiorców Spółki, k. 207 - 210 akt adm.; wydruki ze stron internetowych Spółki, k. 11 - 27, 37 - 47, 221 - 240 akt adm.; wydruki korespondencji elektronicznej z Prezesem Zarządu wraz z załącznikami, k. 74 - 95 akt adm.; umowa o współpracy z dnia 6 sierpnia 2020 r. wraz z aneksem z dnia 27 stycznia 2021 r., k. 162 - 189 akt adm.; nagranie webinaru, k. 97 akt adm., nagrania rozmów telefonicznych z Prezesem Zarządu, k. 97 akt adm.; wydruki artykułów prasowych, k. 28 - 36 akt adm. ) Prezes Urzędu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 u.o.k.k. , ochrona interesów przedsiębiorców i konsumentów podejmowana jest w ramach działań Prezesa Urzędu w interesie publicznym. Ingerencja Prezesa Urzędu ma na celu ochronę interesów zbiorowości, a nie wprost poszczególnych, i ndywidualnych uczestników rynku. Naruszenie interesu publicznego stanowi bezwzględny warunek uznania kompetencji Prezesa Urzędu do rozstrzygnięcia określonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy działania przedsiębiorcy godzą w interesy ogólnospołeczne i dotykają szerokiego kręgu uczestników rynku, zaburzając jego prawidłowe funkcjonowanie. W ocenie Prezesa Urzędu, rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny. Wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, do których Spółka sk ierowała bądź skieruje swoją ofertę . Działania Spółki nie dotyczą więc interesów poszczególnych osób, których sprawy miałyby charakter jednostkowy, indywidualny i nie dający się porównać z innymi, ale szerszego kręgu konsumentów, kontrahentów Spółki , który ch sytuacja jest identyczna. Naruszenie interesu publicznoprawnego przejawia się tym samym w naruszeniu zbiorowego interesu konsumentów. W niniejszej sprawie istnieje więc możliwość poddania zachowania 12 Spółki dalszej ocenie pod kątem stosowania praktyk na ruszających zbiorowe interesy konsumentów. Ocenę tę poprzedzić należy stwierdzeniem, że Spółka jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jest bowiem spółką prawa handlowego wpisaną do Rejestru Przedsiębiorcó w Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzącą we własnym imieniu działalność gospodarczą, polegającą na chowie i hodowli bydła mlecznego . W konsekwencji powyższego, zachowania Przedsiębiorcy podlegają kontroli z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie konk urencji i konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 u.o.k.k. , zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z dyspozycją art. 24 ust. 2 ww. ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się god zące w nie bezprawne działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy, w szczególności: naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji (pkt 2), nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieucz ciwej konkurencji (pkt 3), proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają potrzebom tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem dostępnych przedsiębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru (pkt 4). Dla stwierdzenia, iż zachowanie przedsiębiorcy spełnia przesłanki ww. praktyk niezbędne jest, aby zachowanie przedsiębiorcy było bezprawne i naruszało zbiorowy interes konsumentów. Jako bezprawne nale ży kwalifikować zachowania sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub dobrymi obyczajami, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Dla ustalenia bezprawności działania wystarczy, że określone zachowanie koliduje z przepisami prawa. Zbi orowe interesy konsumentów to prawa nieograniczonej liczby konsumentów. 1. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r. (sygn. akt III SK 27/07) wyjaśnił, że gramatyczna wykładnia pojęcia zbioro wy interes konsumentów prowadzi do wniosku, że chodzi o zachowanie przedsiębiorcy, które godzi w interesy grupy osób stanowiących określony zbiór. Rezultaty tej wykładni modyfikuje zastrzeżenie, że nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma interesów in dywidualnych. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że przy konstruowaniu pojęcia „zbiorowy interes konsumentów” nie można opierać się tylko i wyłącznie na tym, czy oceniana praktyka skierowana jest do nieoznaczonego z góry kręgu podmiotów. Zdaniem Sądu, wys tarczające powinno być ustalenie, że zachowanie przedsiębiorcy nie jest podejmowane w stosunku do zindywidualizowanych konsumentów, lecz względem członków danej grupy (określonego kręgu podmiotów), wyodrębnionych spośród ogółu konsumentów za pomocą wspólne go dla nich kryterium. Sąd Najwyższy uznał, że praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest (...) takie zachowanie przedsiębiorcy, które podejmowane jest w warunkach wskazujących na powtarzalność zachowania w stosunku do indywidualnych konsument ów wchodzących w skład grupy, do której adresowane są zachowania 13 przedsiębiorcy, w taki sposób, że potencjalnie ofiarą takiego zachowania może być każdy konsument będący klientem lub potencjalnym klientem przedsiębiorcy . Interes konsumentów należy rozumie ć jako interes prawny (a nie faktyczny), a więc uznany przez ustawodawcę jako zasługujący na ochronę i zabezpieczenie. Pojęcie to obejmuje swym zakresem prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach ryn kowych, zapewniających konsumentom możliwość dokonywania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest ich rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny na etapie przedkontraktowym i w czasie wykonywania umowy. Efektem naruszenia interesu prawnego może być nar uszenie również stricte ekonomicznych interesów konsumentów (o wymiarze majątkowym). Godzenie w zbiorowe interesy konsumentów może polegać zarówno na ich naruszeniu, jak i na zagrożeniu ich naruszenia. Nie jest zatem konieczne ustalenie, że którykolwiek z konsumentów został rzeczywiście poszkodowany wskutek stosowanej przez przedsiębiorcę praktyki. W niniejszej sprawie skutkami działań Spółki dotknięty mógł zostać nieoznaczony z góry krąg konsumentów – wszyscy konsumenci, do których Spółka skierowała bądź skieruje swoją ofertę. Stosowane przez Spółkę praktyki nie dotyczą zindywidualizowanego kręgu osób. Potencjalnie z oferty Spółki skorzystać może każda osoba posiadająca środki umożliwiające jej udzielenie Spółce pożyczki. Nie mamy tutaj również do czynieni a z sytuacją, w której Spółka występuje ze swoją ofertą do poszczególnych, zindywidualizowanych konsumentów z osobna. W konsekwencji, zdaniem Prezesa Urzędu, w niniejszym przypadku, to potencjalnie nieoznaczona z góry grupa konsumentów może skorzystać z of erty Spółki i tym samym działania Spółki mogą naruszać zbiorowe interesy konsumentów. Zaznaczyć należy, że zarzucona Spółce praktyka wprowadzająca w błąd, naruszała bezpośrednio prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Stosowana przez Przedsiębiorcę praktyka ograniczała bowiem konsumentom możliwość dokonania proponowanej im inwestycji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest jej rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny. Nie ma zatem wątpliwości, że działania Spółki naruszały zbiorowe interesy konsumentów. 2. Bezprawność Bezprawność tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Jest kategorią obiektywną. Rozważenia przy ocenie bezprawności wymaga kwestia, czy zachowanie przedsi ębiorcy było zgodne, czy też niezgodne z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. Źródłem tych zasad są normy prawa powszechnie obowiązującego, a także nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów (wyrok Sąd u Okręgow ego w Warszawie – Sąd u Ochrony Konkurencji i Konsumentów - dalej: SOKiK – z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. XVII AmA 45/07). O bezprawności działania decyduje w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego (wyrok SN z dnia 8 maja 2002 r., sygn. I PKN 267/2001). 2.1. Niedozwolone praktyki rynkowe 14 Zarzucona Spółce praktyka stanowi nieuczciwą praktyk ę rynkową . Zgodnie z art. 3 u.p.n.p.r., stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych jest zakazane. Definicję praktyki rynkowej zawiera art. 2 pkt 4 przedmiotowej ustawy wskazując, iż za taką uznaje się działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, sposób postępowania, oświadczenie lub inf ormację handlową, w szczególności reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta. Pojęcie produktu ma znaczenie szerokie i obejmuje również pojęcie usługi. W zakresie p ojęcia praktyki rynkowej mieści się zatem każdy czyn przedsiębiorcy (działanie jak i zaniechanie), oraz każda forma działania przedsiębiorcy (sposób postępowania, oświadczenie lub komunikat handlowy, w tym reklama i marketing). Istotnym jest, iż wskazane formy mogą być kwalifikowane jako praktyk i rynkowe, wtedy tylko, gdy są bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta, tj. gdy mogą oddziaływać na decyzje ekonomiczne konsumentów. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, że zakwestionowan a n iniejszą decyzją praktyk a wprowadzając a konsumentów w błąd jest związan a bezpośrednio z promocją oferowanej przez Spółkę inwestycji w produkcję mleka krowiego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.n.p.r., praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w tr akcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym dokonuje równocześnie podziału nieuczciwych praktyk rynkowych na te stypizowane w ustawie, niepodlegające ocenie w świetle przesłanek określonych w art. 4 us t. 1 u.p.n.p.r. oraz te w ustawie niewskazane, zakazane po spełnieniu przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Artykuł 4 ust. 2 u.p.n.p.r. stanowi równocześnie, że nie podlegają ocenie w świetle art. 4 ust. 1 ustawy praktyki rynkowe wprowadzając e konsumentów w błąd. Zaznaczyć należy, że dokonanie oceny, czy dana praktyka ma charakter działania bądź zaniechania wprowadzającego w błąd, wymaga odniesienia do adresata, którym jest przeciętny konsument. Jednocześnie ustawa definiując pojęcie przeciętn ego konsumenta nakazuje przez nie rozumieć konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny, przy czym oceny powyższych cech dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego kon sumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie praktyki rynkowej lub na produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy, ze względu na szczególne c echy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa. Należy jednocześnie podkreślić, że wskazanie na takie cechy jak dostateczne poinformowanie, uwaga i ostrożność określa pewien zespół cech mentalnych konsumenta (jego przeciętność) znajdujących wyraz w tym, że z jednej strony możemy wymagać od niego pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rzeczywistości, a z drugiej – nie możemy uznać, że jego wiedza jest kompletna i profesjonalna i że konsument nie ma prawa pewnych rzeczy nie wiedzieć. Przeciętny konsument nie posiada bowiem wiedzy specjalistycznej w danej dziedzinie. Rozumie kierowane do niego informacje i potrafi je wykorzystać do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej produktu. Nie jest naiwny, ale nie potrafi też ocenić sytuacji tak jak profesjo nalista. 15 Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, że z okoliczności sprawy nie wynika, aby Przedsiębiorca kierował opisaną w pkt I decyzji praktykę w stosunku do określonego kręgu konsumentów. W konsekwencji , w analizowanym przy padku za przeciętnego konsumenta uznano osobę dorosłą, dostatecznie dobrze poinformowaną, uważną i ostrożną. Mając na względzie wyżej poczynione ustalenia, postawiono Spółce zarzuty stosowania nieuczciwej praktyki rynkowej polegającej na wprowadzaniu ko nsumentów w błąd - w trakcie organizowanych webinarów, w treści kolportowanych materiałów marketingowych oraz na stronach internetowych Spółki – w zakresie sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się Spółka, poprzez przekazywanie nieprawdziwych informacj i dotyczących: - bieżących planów inwestycyjnych Spółki oraz - skali prowadzonej przez nią działalności, w tym liczby posiadanych sztuk bydła mlecznego, współpracy ze spółdzielniami mleczarskimi oraz gospodarstwami rolnymi. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.n.p.r., praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. J ednocześnie, zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 6 u.p.n.p.r. wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji dotyczących sytuacji gospodarczej przedsiębiorcy. Co istotne, z dotychczasowych us taleń wynika, że Spółka w związku z proponowaną konsumentom inwestycją nabyła jedynie 11 sztuk bydła. Faktycznie podjęła współpracę tylko z jednym gospodarstwem rolnym, przy czym gospodarstwo to wypowiedziało Spółce umowę o współpracy jeszcze w kwietniu 20 21 r. Spółka nie miała zatem wskazywanych niespełna 300 krów, o których zapewniała na spotkaniu w czerwcu 2021 r. Nigdy nie posiadała nawet 100 krów, o czym zapewniała na swoim profilu facebookowym już w 2020 r. Z poczynionych przez Prezesa Urzędu w spraw ie ustaleń wynika, że nieprawdziwe były także zapewnienia Spółki, jakoby na dzień 15 czerwca 2021 podjęła ona współpracę, aż z siedmioma gospodarstwami rolnymi i za ich pośrednictwem kooperowała z mleczarniami. Nieprawdziwe były również informacje o rzeko mych planach inwestycyjnych Spółki, w tym w zakresie chęci stałego poszerzania portfela gospodarstw rolnych a docelowo zawarcia umowy dostawy mleka bezpośrednio z mleczarnią. Zaznaczyć ponownie należy, że w dniu składania tych deklaracji Spóła miała już wypowiedzianą umowę o współpracy przez jedyne gospodarstwo rolne, któremu Spółka faktycznie powierzyła bydło mleczne do chowu i od wielu miesięcy nie zwiększała liczebności swojego stada (nie nabywała kolejnych sztuk krów mlecznych). Z dokumentów finansow ych Spółki wynika także, że Spółka po wznowieniu działalności w 2020 r. w ogóle nie uzyskiwała przychodów. Ponosiła tylko straty, przy czym koszty generowane były przez zobowiązania odsetkowe z licznych umów pożyczek, jakie S półka zawarła z inwestorami. Po zyskane w toku postępowania dane wskazują, że Spółka zaciągnęła pożyczki na kw o tę co najmniej kilku milionów złotych, przy czym bieżące zobowiązania odsetkowe wynikające z poszczególnych umów spłacane są ze środków pozyskiwanych od kolejnych inwestorów. Ok oliczności te pozwalają twierdzić, że Spółka celowo udziela konsumentom wprowadzających w błąd informacji w celu zachęcenia jak największej grupy 16 inwestorów do skorzystania z oferty Spółki , przy czym w ocenie Prezesa Urzędu określone przez Spółkę cele inwe stycyjne były fikcyjne . Zwrócić bowiem należy uwagę, że Spółka nie zaniechała promocji inwestycji , pomimo wypowiedzenia jej umowy o współprac ę przez jedyne gospodarstwo rolne, z którym ową współpracę podjęła. Nadto, pomimo zaciągania kolejnych zobowiązań w obec inwestorów, Spółka faktycznie zaniechała inwestycji (nabywania krów mlecznych) już w listopadzie 2020 r. W ocenie Prezesa Urzędu , opisana praktyka mogła mieć wpływ na podejmowane przez konsumentów decyzje dotyczące umowy (udzielenia Spółce umowy pożyczki celowej). Nie ulega bowiem wątpliwości, że przekazanie potencjalnym inwestorom nieprawdziwych informacji w zakresie sytuacji gospodarczej Spółki, w tym w zakresie bieżących planów inwestycyjnych oraz skali prowadzonej inwestycji, mogło wpłynąć na decyzję konsumenta dotyczącą ewentualnego udzielania Spółce pożyczki i tym samym partycypacji w oferowanym przez Spółkę przedsięwzięciu. Konsument prawidłowo poinformowany o rzeczywistej sytuacji gospodarczej Spółki niewątpliwie mógłby zrezygnować z zainwe stowania swoich środków w ten projekt, z uwagi na istotne ryzyko inwestycyjne z tym związane . W związku z powyższym, praktykę Przedsiębiorcy opisaną w pkt I sentencji decyzji należy uznać za nieuczciwą praktykę rynkową wprowadzającą konsumentów w błąd art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 6 w zw. z art. 4 ust. 2 u.p.n.p.r., a jej stosowanie w obrocie konsumenckim za bezprawne. Mając na względzie poczynione wyżej uwagi, Prezes Urzędu przyjął, że w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki n iezbędne do przypisania Przedsiębiorcy stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów opisanej w sentencji: wykazana została bezprawność działań oraz naruszenie zbiorowego interesu konsumentów. Uwzględniając wskazane okoliczności, na podst awie art. 26 ust. 1 u.o.k.k. orzeczono jak w pkt I.1 sentencji. 3. Rygor natychmiastowej wykonalności Zgodnie z art. 103 u.o.k.k. , Prezes Urzędu może nadać decyzji w części lub w całości rygor natychmiastowej wykonalności. Okolicznością warunkującą zasto sowanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest wystąpienie ważnego interesu konsumentów. Oznacza to, że nie w każdej sprawie, w której naruszony został interes konsumentów, zasadnym jest zastosowanie omawianej instytucji. Należy ją uwzględnić tylko wtedy , gdy mamy do czynienia z ważnym interesem konsumentów, a więc istotnym i doniosłym. Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności musi zatem poprzedzać dokonanie ustalenia, jaki interes konsumentów doznał w danym przypadku naruszenia oraz czy jest o n na tyle ważny , by wydanej decyzji nadać rygor natychmiastowej wykonalności. W przypadku zakwestionowanej niniejszą decyzją praktyk i naruszany jest interes konsumentów polegający na prawie konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Stosowana przez Spółkę praktyka ograniczaja bowiem konsumentom możliwość dokonania inwestycji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest jej rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny. 17 W tym miejscu należy zwrócić uwagę na pogląd Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 21 kwietnia 2004 r. (sygn. akt: K 33/03) podkreślił, że ochrona konsumenta nie jest działaniem o charakterze protekcjonistyczno - paternalistycznym, lec z zmierza do zabezpieczenia interesów słabszego uczestnika rynku, którego wiedza i orientacja są – w porównaniu do profesjonalnego partnera (sprzedawcy, usługodawcy) – ograniczone. Konsument ma słabszą pozycję przetargową, a jego swoiste upośledzenie wyni ka z przyczyn systemowych, determinowanych pozycją rynkową. Z tej też przyczyny działania na rzecz ochrony konsumenta, które mają umocnić jego pozycję wobec profesjonalnego partnera służą wyrównaniu ich szans i zapewnieniu – także na rynku detalicznym, swo body dokonania wyboru i podjęcia nieskrępowanej decyzji. Istotą ochrony konsumenta nie jest więc nadawanie mu dodatkowych nadzwyczajnych przywilejów, lecz poddanie całości obrotu praktykom „rynkowo - kompensatoryjnym”, które mają przywrócić utraconą zdolność decydowania o konsumpcji. […] Udział konsumenta w procesach rynkowych powinien być kształtowany w taki sposób, aby mógł on swobodnie i w zgodzie z własnym interesem zaspakajać – poprzez konkretne transakcje – swe uświadomione potrzeby, na podstawie dostar czonej wiedzy i informacji. Z tego powodu strategicznym założeniem nowoczesnej ochrony konsumenta jest zasada przejrzystości, jawności, rzeczywistej dostępności jasnej, pełnej i zrozumiałej informacji handlowej. Podkreślić należy, że zakwestionowan a ninie jszą decyzją praktyka stanowi nieuczciwą praktyk ę rynkową , której stosowanie wobec konsumentów w myśl art. 3 u.p.n.p.r. jest bezwzględnie zakazane. Uregulowanie wskazanego zakazu wiązało się z koniecznością zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku gospo darczego i uzyskania odpowiedniego poziomu ochrony konsumentów. Osiągnięcie takiego rezultatu, w ocenie Prezesa Urzędu, jest możliwe wyłącznie w przypadku skutecznego i niezwłocznego eliminowania tego typu praktyk z obrotu. Przyjęty przez Spółkę schemat działania uznać należy za rażąco niewłaściwy. Prawidłowe informowanie konsumentów o ryzyku inwestycyjnym uznać bowiem należy, za jeden z podstawowych obowiązków informacyjnych . W okolicznościach niniejszej sprawy za nałożeniem rygoru natychmiastowej wykonalności przemawia jednocześnie, fakt że Spółka nie zaniechała proponowania konsumentom inwestycji, pomimo faktycznego zaniechania realizacji finansowanego ze środków konsumentów przedsięwzięcia. W tym miejscu zwrócić należy uwagę na kwotę progu wejścia w oferowane konsumentom przedsięwzięcie, który został przez Spółkę ostatecznie określony na poziomie 8.500 zł . Kwota ta implikuje możliwość ponoszenia znacznych strat po stronie konsumentów i tym samym Spółka może w sp osób rażący godzić w interesy ekonomiczne konsumentów. Ze względu na rażące naruszanie przez Spółkę opisan ych wyżej interes ów konsumentów, Prezes Urzędu zdecydował się nadać obowiązkowi zaniechania zakwestionowanej niniejszą decyzją praktyk i rygor natychm iastowej wykonalności. W ocenie Prezesa Urzędu, tylko bowiem w ten sposób zostanie w pełni zrealizowana funkcja prewencyjna wydanej decyzji. Podnieść jednocześnie należy, iż brak nałożenia rygoru natychmiastowej wykonalności może oznaczać skuteczną, z punk tu widzenia Spółki , kontynuację jej stosowania. Wobec powyższego, natychmiastowe zaprzestanie opisanej praktyki ma decydujące znaczenie dla zapobieżenia dalszym naruszeniom interesów konsumentów. Z uwagi na powyższe oraz na konieczność szybkiego reagowania na określon e w pkt I sentencji naruszeni a , Prezes Urzędu orzekł jak w pkt II sentencji niniejszej decyzji. 18 4 . Obowiąz ki usunięcia trwających skutków naruszeń określone w punkcie III i IV sentencji decyzji Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.o.k.k., Prezes Urzęd u może określić środki usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, w szczególności może zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji. Z uwagi na zawarcie i przez Spółkę licznych umów pożyczek z wprowadzonymi w błąd inwestorami, Prezes Urzędu zdecydował o nałożeniu na Przedsiębiorcę obowiązku opublikowania na oficjalnej stronie internetowej Spółki (w dacie wydania niniejszej decyzji jest to strona internetowa znajdująca się pod adresem www .farmamleka.pl ), w terminie 7 (siedmiu) dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji, oświadczenia o treści: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w decyzji nr RPZ 7 / 2022, uznał za prakty kę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów działania Farma Mleka spółki akcyjnej z siedzibą w Poznaniu polegające na wprowadzaniu konsumentów w błąd - w trakcie organizowanych webinarów, w treści kolportowanych materiałów marketingowych oraz na stronach internetowych Spółki – w zakresie sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się Spółka, poprzez przekazywanie nieprawdziwych informacji dotyczących: - bieżących planów inwestycyjnych Spółki oraz - skali prowadzonej przez nią działalności, w tym liczby pos iadanych sztuk bydła mlecznego, współpracy ze spółdzielniami mleczarskimi oraz gospodarstwami rolnymi, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 6 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r . o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2070). Treść decyzji nr RPZ 8/2021 dostępna jest na stronie www.uokik.gov.pl. Nadto, nałożył na Spółkę obowiązek zamieszczenia w serwisie Facebook, w terminie 7 (siedmiu) dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji, komunikatu o treści: Konsumencie, w związku z decyzją Prezesa #UOKiK wydaną w dniu 25 lipca 2022 r., nr RPZ 7 / 2022 #FarmaMleka informuje, że stosowała praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. #decyzj aUOKiK #FarmaMleka otrzymała karę pieniężną za stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej polegające na wprowadzaniu konsumentów w błąd - w trakcie organizowanych webinarów, w treści kolportowanych materiałów marketingowych oraz na stronach internetowych #Fa rmaMleka - w zakresie sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się #Farma Mleka, poprzez przekazywanie nieprawdziwych informacji dotyczących:  bieżących planów inwestycyjnych #FarmaMleka oraz  skali prowadzonej przez #FarmaMleka działalności, w tym liczby p osiadanych sztuk bydła mlecznego, współpracy ze spółdzielniami mleczarskimi oraz gospodarstwami rolnymi. #wprowadzeniewbłąd #nieuczciwepraktykirynkowe Szczegółowe informacje na temat praktyki #Farma Mleka dostępne są w decyzji Prezesa #UOKiK nr RPZ 7/ 2022 z dnia 25 lipca 2022 r. opublikowanej na stronie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pod adresem [tutaj zostanie dodane hiperłącze (link) 19 odsyłające do wersji jawnej decyzji w bazie decyzji dostępnej pod adresem www.uokik.gov.pl ]. Nałożone środki , w ocenie Prezesa Urzędu, pozwolą zrealizować przede wszystkim cele informacyjne decyzji. Informacja o wydaniu decyzji zostanie przekazana konsumentom, którzy mogli być poszkodowani w wyniku działań Spółki . Posiadając taką wiedzę, będą oni mogli podjąć decyz ję, co do ewentualnego dochodzenia swoich indywidualnych roszczeń. Ponadto, w przypadku uprawomocnienia się decyzji, może ona stanowić prejudykat dla dochodzenia roszczeń przez indywidualnych konsumentów. W związku z powyższym, Prezes Urzędu orzekł jak w pkt III i IV sentencji decyzji. 5 . Kar a nakładan a na Spółkę Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 u.o.k.k. , Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie, dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24 ustawy. Art. 106 ust. 3 ww. ustawy, wskazujący sposób obliczania obrotu, przewiduje m.in. w pkt 1 , że obró t oblicza się jako sumę przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat - w przypadku przedsiębiorcy sporządzającego taki rachunek na podstawie przepisów o rachunkowości . Art. 106 ust. 5 u.o.k.k. stanowi przy tym, że w przypadku gdy przedsiębiorca w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości nieprzekraczającej równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu nakładając karę pieniężną na podstawie ust. 1 uwzględnia średni obrót osiągnięty przez przedsiębiorc ę w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających rok nałożenia kary. Z kolei art. 106 ust. 6 ustawy przewiduje, że w przypadku, gdy przedsiębiorca nie osiągnął obrotu w okresie trzyletnim, o którym mowa w ust. 5, lub gdy obrót przedsiębiorcy obliczo ny na podstawie tego przepisu nie przekracza równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej równowartości 10.000 euro. Z materiałów zgormadzonych w toku postępowani a wynika, że Spółka po długiej przerwie formalnie wznowiła działalność w 2019 r. [usunięto] Kara pieniężna za naruszenie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o którym mowa w art. 24 u.o.k.k. , ma charakter fakultatywny. O tym, czy w konkretnej sprawie w odniesieniu do wskazanego przedsiębiorcy zasadne jest nałożenie kary pieniężnej decyduje, w ramach uznania administracyjnego, Prezes Urzędu. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, przede wszys tkim charakter zarzuconej Przedsiębiorcy praktyk i naruszającej zbiorowe interesy konsumentów oraz skalę naruszeń, Prezes Urzędu uznał, że uzasadnione jest nałożenie na Spółkę kar y pieniężnej za jej stosowanie. Należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy o oc hronie konkurencji i konsumentów nie określają jakichkolwiek przesłanek, od których uzależnione byłoby podjęcie decyzji o nałożeniu kary. Ustawodawca wskazał jedynie w art. 111 u.o.k.k. te okoliczności, które Prezes Urzędu ma obowiązek uwzględnić decydując o wymiarze kary pieniężnej. Są to w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także: okres, stopień oraz skutki rynkowe naruszenia przepisów ustawy, 20 przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu oce nia biorąc pod uwagę okoliczności dotyczące natury naruszenia i działalności przedsiębiorcy, która stanowiła przedmiot naruszenia (art. 111 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k. ). Ustalając wysokość kar pieniężnych Prezes Urzędu bierze również pod uwagę okoliczności łagod zące oraz obciążające, które wystąpiły w sprawie. Zgodnie z art. 111 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, okolicznościami łagodzącymi są w szczególności: dobrowolne usunięcie skutków naruszenia, zaniechanie stosowania zakazanej praktyk i przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu, podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub usunięcia jego skutków oraz współpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania. Wśród zamkniętego katalogu okoliczności obciążających art. 111 ust. 4 pkt 2 ustawy wymienia: znaczny zasięg terytorialny naruszenia lub jego skutków, znaczne korzyści uzyskane przez przedsiębiorcę w związ ku z dokonanym naruszeniem, dokonanie uprzednio podobnego naruszenia oraz umyślność naruszenia. Przy nakładaniu kar y Prezes Urzędu uwzględnił , że zarzucon a Spółce praktyka miała charakter umyślny. W toku prowadzonego postępowania Prezes Urzędu ustalił, że Spółka kontynuowała oferowane inwestycji w produkcję mleka krowiego, pomimo faktycznego zaniechania realizacji przedsięwzięcia, na które inwestowane środki miały być rzekomo przeznaczane. Spółka musiała sobie przy tym zdawać sprawę, że konsument pod wpływem nieprawdziwych informacji dotyczących jej sytuacji gospodarczej, dużo chętniej powierzy jej posiadane środki. P odkreślić należy , że zakwestionowana praktyka Spółki jest przemyślana . Jest on a nakierowana na pozyskanie jak największej liczby potencjalnych inwestorów i uzyskania jak największego wolumenu pożyczek . Nie jest przy tym możliwe, aby Spółka, nie zdawała sobie sprawy z konsekwencji podejmowanych działań. Stwierdzona umyślność przemawia za zasadnością nałożenia kary pieniężnej na Spółkę. Równocześnie, stanowi ona okoliczność obciążającą, która zostanie uwzględniona na etapie miarkowania nakładanej na Spółkę kary . Przy ustaleniu wysokości kar y Prezes Urzędu wziął pod uwagę: okoliczności naruszenia przez Przedsiębiorcę przepisów u stawy oraz okres, stopień i skutki rynkowe naruszenia. Prezes Urzędu rozważył ponadto, czy wysokość kary powinna podlegać modyfikacjom z uwagi na okoliczności łagodzące lub obciążające. Przypisana Przedsiębiorcy praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsu mentów stanowi wprowadzające w błąd działanie, które polega na przekazywaniu konsumentom nieprawdziwych informacji co do sytuacji gospodarczej w jakiej znajduje się Spółka. Praktyka ta ujawnia się zatem na etapie przedkontraktowym, którego istotą jest zac howanie przedsiębiorcy ukierunkowane na skłonienie jak największej liczby potencjalnych inwestorów do udziału w oferowanym przez Przedsiębiorcę przedsięwzięciu . Zdaniem Prezesa Urzędu, zakwestionowaną praktykę uznać należy za wysoce szkodliwą. Oceniając s topień szkodliwości ww. praktyki Prezes Urzędu uwzględnił, że treść i forma przekazywanych informacji m ogła u konsumentów wywoływać mylne wyobrażenie co do sytuacji finansowej Spółki oraz ryzyka związanego z proponowaną im inwestycją. 21 Wskutek działań Spół ki konsumenci zostają pozbawieni rzetelnej informacji o rzeczywistym ryzyku udzielanej pożyczki , przy czym mylne wyobrażenie w tym zakresie mogło mieć wpływ na podjęcie przez nich decyzji dotyczącej umowy, której w przeciwnym razie by nie podjęli. Uznać bo wiem należy, że konsumenci rzetelnie poinformowani o rzeczywistej sytuacji gospodarczej Spółki, mogliby zrezygnować z inwestycji w oferowane im przez Spółkę przedsięwzięcie. Bez wątpienia zakwestionowana praktyka Spółki może wywierać wpływ także na konkretne decyzje konsumentów, którzy pozostając w błędzie co do sytuacji gospodarczej Spółki , mogą być bardziej podatni na stosowane wobec nich działania marketingowe. Pośrednio działania Spółk i mogą zatem godzić również w interesy ekonomiczne konsumentów . Za szczególną szkodliwością omawianej praktyki przemawia okoliczność, że Spółka nie zaniechała oferowania inwestycji, pomimo faktycznego zaniechania przedsięwzięcia związanego z chowem i hodowlą bydła mlecznego. Ważąc kwotę kary , Prezes Urzędu uwzględni ł także okres jej stosowania przez Spółkę . Na podstawie informacji zawartych na profilu Spółki w serwis i e F acebook, uznać należy, że zakwestionowana praktyka stosowana jest przez Spółkę co najmniej od 28 października 2020 r. (wówczas Spółka informowała o r zekomym zakupie 100 krów mlecznych) . Można zatem uznać, że m a ona charakter długotrwały. Prezes Urzędu nie dopatrzył się okoliczności łagodzących. Natomiast za okoliczność obciążającą Prezes Urzędu uznał umyślność stwierdzonego naruszenia . Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt I sentencji decyzji Prezes Urzędu, zdecydował się nałożyć na Spółkę karę w maksymalnej możliwej wysokości, tj. w kwocie 45.994,00 zł , odpowiadającej kwocie 10.000 euro (przy uwzględniając, stosownie do art. 5 u.o.k.k., średniego kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w dniu 31 grudnia 2021 r., tj. 4,5994 zł). Zdaniem Prezesa Urzędu, orzeczona kara jest adekwatna do okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przez Spółkę przepisów ustawy o ochro nie konkurencji i konsumentów. Kara ta pełni przede wszystkim funkcję represyjną, stanowiąc sankcję i dolegliwość za naruszenie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest pon adto jej walor wychowawczy, odstraszający dla innych przedsiębiorców przed stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami. Zgodnie z art. 112 ust. 3 u.o.k.k. karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 . 6 . Kara nakładana na osobę pełniącą funkcję kierowniczą Spółki Zgodnie z art. 106b ust. 1 u.o.k.k. Prezes Urzędu może nałożyć na osobę zarządzającą karę pieniężną w wysokości do 2 000 000 zł, jeżeli osoba ta, w ramach sprawowania swojej funkcji w czasie trwania stwierdzonego naruszenia, umyślnie dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów ok reślonych w art. 23a lub art. 24. Nałożenie na osobę zarządzającą kary pieniężnej może nastąpić wyłącznie 22 w decyzji nakładającej na przedsiębiorcę karę pieniężną, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 3a lub 4 u.o.k.i.k. Ustawodawca wymaga, żeby wymierzając osobie zarządzającej karę pieniężną Prezes Urzędu uwzględnił w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także stopień wpływu zachowania osoby zarządzającej na naruszenie, którego dokonał przedsię biorca, przychody uzyskane przez osobę zarządzającą u danego przedsiębiorcy, z uwzględnieniem okresu trwania naruszenia, oraz okres i skutki rynkowe naruszenia lub skutki naruszenia dla konsumentów (art. 111 ust. 1 pkt 2 u.o.k.k.) . Przy wymierzaniu kar p ieniężnych dla osób zarządzających Prezes Urzędu uwzględnia również okoliczności obciążające i łagodzące. W art. 111 ust. 3 pkt 2a u.o.k.k. jako okoliczności łagodzące wskazuje się w szczególności działanie pod przymusem, przyczynienie się do dobrowolnego usunięcia przez przedsiębiorcę skutków naruszenia, przyczynienie się do zaniechania przez przedsiębiorcę z własnej inicjatywy stosowania niedozwolonej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu, podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub usunięcia jego skutków oraz współpracę z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania. Natomiast, za okoliczności obciążające ustawa w art. 111 ust. 4 pkt 2a uznaje w szczególności znaczne korzyści uzyskane przez osobę zarządzającą w z wiązku z dokonanym naruszeniem oraz dokonanie uprzednio podobnego naruszenia . Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy podkreślenia wymaga, że Michał Mierzejewski w dniu 23 września 2020 r. został wpisany do Rejestru Przedsiębiorców KRS jako Prezes jednoosobowego Zarządu Spółki i to on odpowiada za wszelkie działania Spółki związane z proponowaną konsumentom inwestycją w produkcję mleka krowiego. Jego podpisy widnieją pod umowami zawartymi z zarządcą masy sanacyjnej [usunięto] . Prezes Zarządu osobiście prowadził webinary i osobiście również spotykał się z potencjalnymi inwestorami. Z oświadczenia Spółki wynika równocześnie, że [usunięto] , co za ty m idzie brak jest innych osób, którym można byłoby przypisać odpowiedzialność z tytułu dopuszczenia się przez Spółkę stosowania zarzuconej praktyki rynkowej. Z wyżej przytoczonych okoliczności wynika nie tylko , że Michał Mierzejewski (jako Prezes jednoosobowego Zarządu ) jest osobiście odpowiedzialny za prowadzenie wszelkich spraw Spółki, w tym za reprezentowanie jej wobec podmiotów trzecich, ale również że odgrywał on kluczową rolę w przygotowaniu i realizacji całości strategii marketingowej Spółk i . W ty ch okolicznościach nie może ulegać wątpliwości, że nie tylko miał on świadomość stosowania przez Spółkę zakwestionowanej praktyk i , ale był bezpośrednio odpowiedzialny za jej zaplanowanie i wdrożenie. Mając powyższe na względzie nie może ulegać wąt pliwości, że to Michał Mierzejewski ponosi osobistą odpowiedzialność za zakwestionowane w niniejsz ej decyzji działania Spółki . W ocenie Prezesa Urzędu, dopuścił on do naruszenia przez Spółkę art. 24 u.o.k.k. w sposób umyślny, dążąc w praktyce do pozyskania jak największej grupy inwestorów . Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, przede wszystkim charakter zarzuconej Spółce praktyk i naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, stopień wpływu osoby zarządzającej na naruszenia oraz umyślność podejmowanych przez t ę osobę działań, uzasadnione jest 23 nałożenie na Michała Mierzejewskiego kar y pieniężnej za dopuszczenie do naruszenia przez Spółkę art. 24 u.o.k.k . Nakładając na Prezesa Zarządu kar ę za umyślne dopuszczenie poprzez jego działania do naruszenia przez Spółkę art. 24 u.o.k.k. w zakresie praktyki opisanej w pkt. I sentencji , Prezes Urzędu miał na względzie wszystkie okoliczności rozpatrywane przy nakładaniu kary za tę praktykę na Spółkę, w tym jej szczególną szkodliwość, długotrwałość jej stosowania oraz opisane wyżej skutki tego naruszenia dla konsumentów. Ważąc kwotę kary Prezes Urzędu uwzględnił również okoliczność, że Michał Mierzejewski od momentu wznowienia działalności przez Spółkę w 2020 r. niezmiennie pozostaje Prezesem jednoosobowego Zarządu Spółki, a zatem jest osobą wyłącznie i w pełni odpowiedzialną za stosowanie zarzuconej praktyki. Ustalając kwotę nakładanej kary Prezes Urzędu miał także na względzie okoliczność, że Michał Mierzejewski [usunięto] . Równolegle, Prezes Urzędu miał na względzie, że Mi chał Mierzejewski jest jedynym akcjonariuszem Spółki, a co za tym idzie jest on w praktyce nie tylko jedynym dysponentem (jako Prezes Zarządu) ale i beneficjentem (jako jedyny akcjonariusz) inwestowanych w Spółce środków. Prezes Urzędu nakładając na Prezes a Zarządu karę pieniężną miał również na uwadze okoliczność, że w [usunięto] , w konsekwencji można domniemywać, że podjął on kroki w celu zatajenia swojej rzeczywistej sytuacji finansowej . Prezes Urzędu, określając karę za umyślne dopuszczenie przez Zarzą d Spółki poprzez jego działania do naruszenia przez Spółkę art. 24 u.o.k.k. w zakresie praktyki opisanej w pkt. I sentencji, nie dopatrzył się okoliczności łagodzących i obciążających. Biorąc pod uwagę powyższe, za umyślne dopuszczenie poprzez swoje dział ania do naruszenia przez Spółkę art. 24 u.o.k.k. w zakresie praktyki opisanej w pkt. I sentencji Prezes Urzędu nałożył na Michała Mierzejewskiego karę w wysokości 6 0 .000,00 zł, co stanowi 3 % maksymalnego wymiaru kary. Zdaniem Prezesa Urzędu, orzeczon a kara jest adekwatn a do stopnia wpływu zachowania osoby zarządzającej na naruszenie, którego dokonał Przedsiębiorca, przychodów uzyskanych przez osobę zarządzającą u Przedsiębiorcy, okresu trwania naruszenia oraz do okres u i skutków naruszenia dla konsument ów. Kara ta pełni przede wszystkim funkcję represyjną, stanowiąc sankcję i dolegliwość za naruszenie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest ponadto ich walor wychowawczy, odstraszający dla innych osób zarządzających przed wpływaniem na stosowanie przez zarządzane przez nie podmioty w przyszłości opisanej niniejszą decyzją praktyk i w obrocie z konsumentami. Zgodnie z art. 112 ust. 3 u.o.k.k. karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 . 7. Koszty postępowania Art. 77 ust. 1 u.o.k.k. przewiduje, że jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest 24 zobowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 80 ww. ustawy, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Należy zauważyć, że ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera wyczerpujących regulacji dotyczących rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Art. 83 tej ustawy stanowi jednak, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2021r., poz. 735 ze zm. – d alej: k.p.a. ). Stosownie do art. 264 § 1 k.p.a., jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Jednocześ nie, zgodnie z art. 263 § 1 i 2 k.p.a., do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 k.p.a., koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a także koszty mediacji. Organ administracji publicznej może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy. Do kosztów przeprowadzonego postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych inter esów konsumentów zaliczono poniesione koszty doręczenia pism Spółce oraz członkowi jej Zarządu, w wysokości 79,30 zł. Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od uprawomocnienie się decyzji. 8 . Pouczenie Stosownie do treści art. 81 ust. 1 u.o.k.k. w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U . z 2021 r., poz. 1805, ze zm. – dalej: Kpc) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurenc ji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności (pkt II sentencji decyzji), stosownie do treści art. 108 § 2 zd. 2 k.p.a ., w związku z art. 83 u.o.k.k., jak również stosownie do art. 81 ust. 5 u.o.k.k., w związku z art. 479 32 § 1 i § 2 Kpc, zażalenie na przedmiotowe postanowienie należy wnieść do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośr ednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu, w terminie tygodniowym od daty doręczenia decyzji. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt V II sentencji decyzji, na podstawie art. 264 § 2 k.p.a. w zw. z art. 83 i art. 81 ust. 5 u.o.k.k. w związku z 479 32 § 1 i § 2 Kpc, Przedsiębiorcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. 25 Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 202 2 r., poz. 1125 ), odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie stałej w kwocie 1.000 zł. Z kolei, zgodnie z art. 32 ust. 2 tej ustawy zażalenie na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie w kwocie 500 zł. Zgodnie z art. 102 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Sąd m oże przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie fizycznej, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny lub ich poniesienie narazi ją na taki uszczerbek. Do wnio sku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o kosztach sąd owych w sprawach cywilnych, Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie. Zgodnie z art. 105 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgłosić na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Stosownie do treś ci art. 117 § 1 Kpc strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Osoba fizyczna, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radc y prawnego, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 117 § 2 Kpc) . O soba prawna lub inna jednostka organizac yjna, której ustawa przyznaje zdolność sądową, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy pra wnego ( art. 117 § 3 Kpc) . Stosownie do treści art. 117 § 4 Kpc , w niosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego strona zgłasza wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych lub osobno, na piśmi e lub ustnie do protokołu, w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury UOKiK w Poznaniu Jarosław Krüger