RWA-5/2016

1 Warszawa, 18 listopada 201 6 r. DECYZJA nr RWA - 5 /201 6 I. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 184 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 10 czerw ca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 945) i art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1634) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsume n tów przeciwko InPost Paczkomaty Spółce z ograniczon ą odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Och rony Konkurencji i Konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochron ie konkurencji i konsumentów, działanie polegające na naruszaniu przez przedsiębiorcę obowiązku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji poprzez nieokreślenie, wbrew dyspozycji art. 21 ust. 2 pkt 9, 10 i 11 ustawy z dnia 23 listopad a 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529 ze zm. ), w stosowanym w obrocie konsumenckim wzorcu umownym „Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z o.o.” warunków wykonywania i korzystania z usług pocztowych w zakresie: a) uprawnień nadawcy lu b adresata w przypadku utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej, b) zasad przyznawania odszkodowań, PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW D ELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w W arszawie RWA - 61 - 18/14 / DJ/WJ 2 c) wysokości odszkodowań z tytułu utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej bądź wykonania usługi z naruszeniem gwarant owanego terminu doręczenia, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i k onsumentów – i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 25 grudnia 201 4 r. II. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustaw y z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 184 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cyw ilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 945) i art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1634) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsume n tów przeciwko InPost Paczkomaty Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, działanie przedsiębiorcy polegające na stosowaniu w umowach o świadczenie usłu g pocztowych zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umownego pod nazwą „Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z o.o.” postanowienia o treści: : „Przyjęcie przesyłki przez Operatora nie oznacza, iż Operator uznaje opakowanie przesyłki za właś ciwe” (§ 10 ust. 1 b), co – jako działanie niezgodne z art. 781 § 2 w zw. z art. 775 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 20 16 r., poz. 380 ze zm.) – może stanowić naruszenie art. 24 ust. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochron ie konkurencji i konsumentów – i stwierdza się zaniechanie jej stosowania z dniem 25 grudnia 201 4 r. III. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 184 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 945) i art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkuren cji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1634) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez InPost Pac zkomaty Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 3 po uprawdopodobnieniu stosowania przez InPost Paczkomaty Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krak owie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na stosowaniu w umowach o świadczenie usług pocztowych zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umownego pod nazwą „Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z o.o.” postanowien ia o treści: „ W przypadku nadania paczki bez zadeklarowania jej wartości przyjmuje się, że paczka zawiera rzeczy o wartości nieprzekraczającej 200 zł, o ile Nadawca wykaże taką wartość zawartości paczki wiarygodnymi: dokumentami lub innymi dowodami ” (§ 25 pkt. 3), co – jako działanie niezgodne z art. 88 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529) – może stanowić naruszenie art. 24 ust. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i po zobowiązaniu się przez InPost Paczkomaty Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie do zaniechania tych działań poprzez zastąpienie treści kwestionowanego postanowienia zapisem: „ W przypadku nadawania rzeczy i jakichkolwiek materiałów o wartości przekraczającej kwo tę 200 (dwustu) złotych, lub których utrata czy uszkodzenie mogłyby powodować powstanie roszczenia przewyższającego tę kwotę, Operator zaleca wykupienie ubezpieczenia Przesyłki, wskazanego w § 28 niniejszego Regulaminu. Powyższe nie wyłącza, ani nie ograni cza odpowiedzialności Operatora za utratę lub uszkodzenie przesyłki ” nakłada się na InPost Paczkomaty Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie o bowiązek wykonania zobowiązania, przy czym określa się termin miesiąca od dnia uprawomocnienia się ninie jszej decyzji na wykonanie zobowiązania. IV. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 184 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie ko nkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 945) i art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1634) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy – działając w imieniu Prezesa Urzędu Och rony Konkurencji i Konsumentów nakłada się na InPost Paczkomaty Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie obowiązek przedłożenia Prezesowi U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów spr awozdania z wykonania nałożonego zobowiązania w postaci nowego regulaminu świadczenia usług pocztowych zawierającego zmienione postanowienie, oświadczenia o jego wprowadzeniu do obrotu i daci e tego wprowadzenia oraz dowodu zamieszczenia regulaminu na stron ie internetowej Spółki, w terminie 2 ( dwóch ) miesi ęcy od dnia uprawom ocnienia się niniejszej decyzji . V. Na podstawie art. 77 ust. 1 w zw. z art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 184 ze zm. ) i art. 264 § 1 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 2 3 ze zm.) w zw. z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz w związku z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmian ie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 945) i art. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2 015 r., poz. 1634) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów obciąża InPost Paczkomaty Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie , kosztami niniejszego postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz zobowiązuje tego przedsiębiorcę do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w kwocie 33,50 zł (słownie: trzydzieści trzy złote i pięćdziesiąt groszy w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. UZASADNIENIE Pr ezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie przeprowadził postępowanie wyjaśniające (znak: RWA - 401 - 1/14/JKa) mające na celu zbadanie postanowień zawartych we wzorcach umów stosowanych przez operatorów pocztowych, o których mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm. ; dalej jako: Prawo pocztowe), w zakresie ich zgodności z przepisami powyżej przytoczonej ustawy oraz aktów wykonawczych. W toku prowadzonego postępowania w yjaśniającego Prezes Urzędu zwrócił się z wezwaniem m.in. do InPost Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie ( obecnie: InPost Paczkomaty Sp. z o.o.; dalej także: Spółka lub Przedsiębiorca ) o nadesłanie stosowanego przez Spółkę w obrocie konsumenckim regulaminu św iadczenia usług pocztowych, o którym mowa w art. 21 Prawa pocztowego. W odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu Spółka przedstawiła m.in. wzorzec umowny o nazwie: „ Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z o.o. ” (dalej także jako: Regulamin ). Analiza t reści Regulaminu dała podstawy do postawienia Spółce zarzutów stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W związku z powyższym Prezes UOKiK p ostanowieniem z dnia 1 7 października 2014 r. wszczął postępowanie w sprawie stosowania przez I nPost Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, polegających na: 1. naruszeniu obowiązku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji poprzez nieokreślenie, wbrew dyspozycji art. 21 ust. 2 pkt 9, 10 i 11 Prawa pocztowe go , w stosowanym w obrocie konsumenckim wzorcu umownym „Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z o.o.” warunków wykonywania i korzystania z usług pocztowych w zakresie: 5 a) uprawnień nadawcy lub adresata w przypadku utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej, b) zasad przyznawania odszkodowań, c) wysokości odszkodowań z tytułu utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej bądź wykonania usługi z naruszeniem gwarantowanego terminu doręczenia, co może s tanowić naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 184 ze zm. ; dalej także jako ustawa okik ); 2. stosowaniu w umowach o świadczenie usług po cztowych zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umownego pod nazwą „Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z o.o.” postanowienia o treści: „W przypadku nadania paczki bez zadeklarowania jej wartości przyjmuje się, że paczka zawiera rzeczy o wartości nieprzekraczającej 200 zł, o ile Nadawca wykaże taką wartość zawartości paczki wiarygodnymi: dokumentami lub innymi dowodami” (§ 25 pkt. 3), co – jako działanie niezgodne z art. 88 ust. 4 pkt 1 Prawa Pocztowego – może stanowić naruszenie art. 24 u st. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy okik; 3. stosowaniu w umowach o świadczenie usług pocztowych zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umownego pod nazwą „Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z o.o.” postanowienia o treści: „ Przyjęcie przesy łki przez Operatora nie oznacza, iż Operator uznaje opakowanie przesyłki za właściwe” (§ 10 ust. 1 b), co – jako działanie niezgodne z art. 781 § 2 w zw. z art. 775 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 201 6 r., poz. 380 ze zm.) – może stanowić naruszenie art. 24 ust. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy okik; W odpo wiedzi na przedstawione zarzuty Spółka złożył a zobowiązanie do zaniechania stosowania zarzucanych jej praktyk poprzez:  wprowadzenie zmian do regulaminu usług pocztowych pop rzez określenie uprawnień nadawcy lub adresata w przypadku utraty, ubytku, zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej, zasad przyznawania odszkodowań oraz wysokości odszkodowań z tytułu utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej bądź wykonania usługi z naruszeniem gwarantowanego terminu doręczenia,  zastąpienie treści postanowienia, o którym mowa w pkt 3 powyżej, zapisem: „ […] opakowanie przesyłki powinno być odpowiednie do zawartości przesyłki, w szczególności powinno uwzględniać wła ściwości zawartości przesyłki, warunki atmosferyczne oraz inne okoliczności mogące wpłynąć na stan opakowania przesyłki, także po jej przyjęciu przez Operatora, w tym okoliczności związane z przemieszczaniem przesyłki przez Operatora ” ,  zastąpienie treści p ostanowienia, o którym mowa w pkt 2 powyżej, zapisem: „ Rzeczy i jakiekolwiek materiały o wartości przekraczającej kwotę 20 zł lub których utrata czy 6 uszkodzenie mogłyby powodować powstanie roszczenia przewyższającego tę kwotę nie mogą być wysyłane w Przesy łkach innych niż Przesyłka ubezpieczona” . Pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. Przedsiębiorca przekazał Prezesowi Urzędu treść nowego regulaminu, wskazując, iż został on wprowadzony do obrotu 25 grudnia 2014 r.. Jednocześnie Spółka wniosła o zaaprobowanie dok onanych przez nią zmian lub wyrażenie ewentualnych uwag do swoich pos tulatów i w konsekwencji wydanie decyzji zobowiązaniowej. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. Prezes UOKiK, mając na uwadze dane pozyskane w toku postępowania, sprostował postanowi enie z dnia 14 października 2014 r. o wszczęciu postępowania w ten sposób, że w miejsce firmy „InPost” Sp. z o.o. wpisano „InPost Paczkomaty” Sp. z o.o. Prezes Urzędu poinformował Spółkę, iż z uwagi na fakt, iż praktyki wskazane w pkt I i II sentencji decy zji zostały już przez nią zaniechane, brak jest podstaw do przyjęcia zobowiązania, które miałoby polegać na zaprzestaniu dalszego stosowania tych praktyk. Przedsiębiorcę poinformowano również o tym, iż pomimo dokonania zmiany brzmienia postanowienia wskaza n ego w pkt III sentencji decyzji w sposób wskazany w piśmie z dnia 15 stycznia 2015 r., praktyka wciąż nie została zaniechana. W związku z powyższym, Spółka może dokonać zmiany złożonego zobowiązania. Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. Przedsiębiorca zmodyfi kował swoje zobowiązanie. Spółka wskazał a , że postanowienie wskazane w pkt III sentencji decyzji zostanie zastąpione postanowieniem o treści: „ W przypadku nadawania rzeczy i jakichkolwiek materiałów o wartości przekraczającej kwotę 200 (dwustu) złotych lub których utrata czy uszkodzenie mogłyby powodować powstanie roszczenia przewyższającego tę kwotę, Operator zaleca wykupienie ubezpieczenia Przesyłki, wskazanego w § 28 niniejszego Regulaminu. Powyższe nie wyłącza, ani nie ogranicza odpowiedzialności Operat ora za utratę lub uszkodzenie przesyłki ”. Pismem z dnia 4 listopada 2016 r. Spółka poinformowała, iż nie zamierza korzystać z uprawnienia do zapoznania się z aktami sprawy i wniosła o zamknięcie postępowania dowodowego. Prezes UOKiK ustalił następujący stan faktyczny: Na podstawie zebranego materiału dowodowego Prezes UOKiK ustalił, iż InPost Paczkomaty Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie jest przedsiębiorcą wpisanym do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000255841, prowadzoneg o przez Sąd Rejonowy dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie, XI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. Przedmiotem działalności prowadzonej przez Spółkę jest m.in. świadczenie usług pocztowych na rzecz przedsiębiorców oraz konsumentów. W obroc ie z k onsumentami Spółka stosowała wzorzec umowny o nazwie: „Regulamin świadczenia usług przez InPost Sp. z. o.o. ” , który został przesłany Prezesowi Urzędu w toku prowadzonego postę powania. 7 Prezes UOKiK ustalił, iż we wzor cu Spółka nie określiła w sposób wycze rpujący uprawnień nadawcy lub adresata w przypadku utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej oraz niewykonania usługi pocztowej z zachowaniem gwarantowanej jakości, zasad przyznawania odszkodowań i wysokości odszkodowań z tytułu utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej bądź wykonania usługi z naruszeniem gwarantowanego terminu doręczenia. Ponadto Prezes Urzędu ustalił, że Spółka zawarła w § 25 ust. 3 Regulaminu p ostanowienie, zgodnie z którym „ W przypadku nadania pa czki bez zadeklarowania jej wartości przyjmuje się, że paczka zawiera rzeczy o wartości nieprzekraczającej 200 zł, o ile Nadawca wykaże taką wartość zawartości paczki wiarygodnymi: dokumentami lub innymi dowodami”, zaś w § 10 ust. 1 b Regulaminu postanowie nie o treści: „ P rzyjęcie przesyłki przez Operatora nie oznacza, iż Operator uznaje opakowanie przesyłki za właściwe”. Od dnia 25 grudnia 2014 r. Spółka posługiwała się nowym regulaminem świadczenia usług pocztowych , w którym to wzorcu Spółka dokonała zmian , w sposób wskazany w piśmie z dnia 15 stycznia 2015 r., za wyjątkiem postanowienia zawartego w § 25 ust. 3 Regulaminu ( różnica polegała jedynie na tym, że w zobowiązaniu postanowienie odnosiło się do kwoty 20 zł , natomiast w regulaminie zamieszczonym na s tronie internetowej postanowienie dotyczyło kwoty 200 zł). Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje: W toku postępowania, w dniu 18 stycznia 2015 r., weszła w życie ustawa z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie k onkur encji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 945). Z art. 3 tej ustawy wynika, że do spraw, w których postępowanie wszczęto przed dniem wejścia w życie tej ustawy (to jest przed dniem 18 stycznia 2015 r.), st osuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy art. 4, art. 7, art. 10 i art. 11 nie stanowią inaczej. Następnie, w dniu 17 kwietnia 2016 r. w eszła w życie kolejna nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r . o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1634). Art. 7 tej ustawy stanowi, iż do spraw, w których postępowanie przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczęto pr zed dniem jej wejścia w życie , stosuje się przepisy dotychczasowe. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte 17 października 2014 r., podstawę rozstrzygnięcia Prezesa Urzędu stanowią przepisy ustawy o ochronie konkur encji i konsumentów w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją. 8 A. Rozstrzygnięcie z pkt I i II sentencji decyzji Zagrożenie interesu publicznoprawnego Podstawą do rozstrzygania sprawy w oparciu o przepisy ustawy okik jest uprzednie zbadanie przez Prezesa Urzędu, czy w danej sprawie zagrożony został interes publicznoprawny. Stwierdzenie, że to nastąpiło, pozwala na realizację celu tej ustawy, wskazanego w art. 1 ust. 1, którym jest określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Zdaniem Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy byli lub są klientami Przedsiębiorcy . Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów. Innymi słowy naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. Zatem uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa Urzędu działań przewidzianych w ustawie okik . Przesłanki stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy okik, zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, przez które stosownie do definicji zawartej w art. 24 ust. 2 rozumie się godzące w zbiorowe interesy konsumentów bezprawne działanie przedsiębiorcy . Jednocześnie przepis ten zawiera przykładowe wyliczenie zachowań przedsiębiorców uważanych za naruszające zbioro we interesy konsumentów. W otwartym katalogu zakazanych praktyk ustawodawca umieścił stosowanie postanowień wzorów umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone (pkt 1), naruszenie przez przedsiębiorcę obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji (pkt 2), nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji (pkt 3). Aby określone zachowanie mogło zostać uznane za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, konieczn e jest łączne spełnienie następujących przesłanek: A. kwestionowane działanie jest działaniem przedsiębiorcy; B. działanie to jest bezprawne; C. działanie to godzi w zbiorowy interes konsumentów. A. Przedsiębiorca Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów zawier a legalną definicję przedsiębiorcy. Zgodnie z jej art. 4 pkt 1, pod pojęciem tym należy rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.) oraz : a) osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność 9 prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w roz umieniu przepisów o działalności gospodarczej, b) osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego zawodu, d) związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2 – na potrzeby przepisów dotyczących (…) praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów 1 . Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odr ębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Właściwą dla przedsiębiorcy działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydo bywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (art. 2 ww. ustawy). InPost Paczkomaty Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie , będąc spółką prawa handlowego wpisaną do Rejestru P rzedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wykonuje działalność w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy. Wobec powyższego należy uznać, iż Spółka jest w świetle cytowanych przepisów przedsiębiorcą. W konsekwencji, działania skarżonej Spółki mogą być oceniane w aspekcie stosowania prak tyk nar uszających zbiorowe interesy konsumentów . B. Bezprawność Bezprawność w rozumieniu przepisów z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów jest taką cechą działania, która polega na jego sprzeczności z normami prawa, ale także z zasadami współżycia s połecznego bądź dobrymi obyczajami bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Dla ustalenia bezprawności działania wystarczy zatem ustalenie, że określone zachowanie koliduje z przepisami prawa, zasadami współżycia społecznego czy dobrymi obyczajami . B.1. Naruszenie obowiązku udzielania rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji. Stosownie do art. 21 ust. 2 Prawa pocztowego, operator pocztowy w regulaminie świadczenia usług pocztowych określa warunki wykonywania i korzystania z usług pocztowych , w sz czególności: 1) katalog świadczonych usług pocztowych; 2) ogólne warunki świadczenia usług pocztowych; 3) zasady wykonywania usług pocztowych, w tym warunki przyjmowania i doręczania przesyłek pocztowych; 4) wykaz przedmiotów i substancji, które nie mogą stanowić zawa rtości przesyłki pocztowej; 1 Trzec i człon definicji przedsiębiorcy zawartej w art. 4 pkt 1 [lit. c)] ustawy okik znajduje zastosowanie wyłącznie w postępowaniach w sprawach koncentracji. 10 5) informacje dotyczące gwarantowanej jakości usług pocztowych, w tym terminów ich realizacji, jeżeli operator pocztowy świadczy usługę z gwarantowanym terminem doręczenia; 6) okoliczności uznania usługi pocztowej za niewykonaną lub n ienależycie wykonaną; 7) sposób postępowania w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej; 8) terminy, po upływie których uważa się niedoręczoną przesyłkę pocztową za utraconą; 9) uprawnienia nadawcy lub adresata w przypadku utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej oraz niewykonania usługi pocztowej z zachowaniem gwarantowanej jakości; 10) zasady, tryb i terminy składania oraz rozpatrywania reklamacji, w tym zasady przyznawania odszkodowań; 11) wysokość odszkodowań z tytułu utr aty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej bądź wykonania usługi z naruszeniem gwarantowanego terminu doręczenia, jeżeli taki termin był przewidziany w regulaminie; 12) tryb i sposób wypłaty odszkodowań. Z analizy treści Regulaminu wynika, iż Spółka nie uczyniła zadość wszystkim wymogom wynikającym z treści tego przepisu. Regulamin nie określa w sposób wyczerpujący, wymienionych w art. 21 ust. 2 pkt 9, 10 i 11 Prawa pocztowego, uprawnień nadawcy lub adresata w przypadku utraty, ubytku zawart ości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej oraz niewykonania usługi pocztowej z zachowaniem gwarantowanej jakości, zasad przyznawania odszkodowań i wysokości odszkodowań z tytułu utraty, ubytku zawartości lub uszkodzenia przesyłki pocztowej bądź wykonania usługi z naruszeniem gwarantowanego terminu doręczenia. Należy zauważyć, że stosowany przez Spółkę Regulamin zawiera postanowienia, które odnoszą się do informacji wymaganych przez art. 21 ust. 2 pkt 9, 10 i 11 Prawa pocztowego. Przykładowo:  § 16 ust. 1 wskazuje, że „Operator odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie nastąpiło: a) wskutek siły wyższej; b) z przyczyn występujących po st ronie Nadawcy lub adresata, niewywołanych winą Operatora; c) wyłącznie z powodu naruszenia przez Nadawcę lub Adresata przepisów ustawy Prawo Pocztowe albo Regulaminu świadczenia usług pocztowych; d)wyłącznie z powodu właściwości przesyłanej rzeczy, w szcze gólności wysokiej podatności przesyłanej rzeczy na uszkodzenia wynikające z jej wad lub naturalnych właściwości” ; 11  § 25 ust. 1 przytacza treść art. 88 ust. 4 Prawa pocztowego, określającego wysokość odszkodowań za utratę, ubytek lub uszkodzenie poszczególny ch rodzajów przesyłek bądź wykonanie usługi z naruszeniem gwarantowanego terminu doręczenia. Spółka w treści Regulaminu wskazała zatem zasady odpowiedzialności odszkodowawczej ponoszonej na podstawie Prawa pocztowego oraz przewidziane w tej ustawie wysoko ści odszkodowań za utratę, ubytek lub uszkodzenie poszczególnych rodzajów przesyłek bądź wykonanie usługi z naruszeniem gwarantowanego terminu doręczenia. Spółka nie wskazała jednak, że w pewnych sytuacjach wymienione wysokości odszkodowań nie znajdują za stosowania, nie określiła tych sytuacji i nie podała wysokości odszkodowań należnych w tych sytuacjach. Innymi słowy, Spółka pominęła w treści Regulaminu informację, że w przypadku, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej jest następstw em czynu niedozwolonego, nastąpiło z winy umyślnej operatora lub jest wynikiem jego rażącego niedbalstwa, ponosi on odpowiedzialność nie według reguł Prawa pocztowego, ale według przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz . U. z 201 6 r. poz. 380 ze zm. ; dalej: k.c.), tj. na zasadzie winy i do pełnej wysokości szkody. Powyższe wynika z treści art. 87 ust. 5 Prawa pocztowego, stosownie do którego operator pocztowy odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi p ocztowej w zakresie określonym ustawą, chyba że niewykonanie lub nienależyte jej wykonanie jest następstwem czynu niedozwolonego, nastąpiło z winy umyślnej operatora lub jest wynikiem rażącego niedbalstwa operatora. We wskazanych przypadkach operator poczt owy ponosi odpowiedzialność według przepisów k.c. Przepis art. 87 ust. 1 Prawa pocztowego stanowi bowiem, że do odpowiedzialności operatorów pocztowych za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej stosuje się k.c., jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Zatem dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 2 pkt 9, 10 i 11 Prawa pocztowego wymaga określenia w regulaminie świadczenia usług pocztowych nie tylko granic odpowiedzialności wynikających z art. 88 ust. 4 Prawa pocztowego, ale także wymienionych w art. 87 ust. 5 Prawa pocztowego sytuacji, w których operator ponosi pełną odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej (tj. niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej będące następstwem czyn u niedozwolonego, winy umyślnej operatora lub jego rażącego niedbalstwa). Przepis art. 21 ust. 2 Prawa pocztowego ma zagwarantować odbiorcom usług pocztowych łatwy dostęp do wszystkich niezbędnych informacji o ich prawach i obowiązkach związanych z zawart ą umową. Dlatego zamieszczenie takich informacji w regulaminie świadczenia usług pocztowych nie może odbywać się przez odesłanie do norm Prawa pocztowego. Ustawodawca wskazał pewne elementy regulaminu jako obligatoryjne w tym celu, aby były one w nim zapis ane wprost, bez konieczności ich poszukiwania w przepisach. Przeciwne założenie niweczyłoby sens obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 2 Prawa pocztowego. 12 Powyższe uzasadnia podejrzenie, iż Spółka może naruszać obowiązek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. B.2. Stosowanie postanowienia sprzecznego z art. 781 § 2 k.c. W § 10 ust. 1 b Regulaminu Spółka zamieściła postanowienie o treści: „ przyjęcie przesyłki przez Operatora nie oznacza, iż Operator uznaje opakowanie przesyłki za właściwe”. W ocenie Prezesa Urzędu, przytoczone powyżej postanowienie jest sprzeczne z normą prawną wynikającą z art. 781 § 2 k.c. Operato r pocztowy zobowiązany jest do uważnego zbadania stanu przesyłki, którą przejmuje do przemieszczenia. Obowiązek ten wynika z przepisów kodeksu cywilnego, tj. art. 354 i 355 k.c., nakazujących wykonanie zobowiązania z należytą dla danego stosunku prawnego starannością. Normy te, jako ogólne zasady dotyczące zobowiązań, mają zastosowanie do każdego rodzaju stosunku zobowiązaniowego. W przypadku świadczeń wykonywanych przez profesjonalistów zajmujących się zawodowo wykonywaniem określonych usług miernik należ ytej staranności określa się z uwzględnieniem zawodowego charakteru tej działalności. Bez wątpienia do takich podmiotów należy zaliczyć operatorów pocztowych. Poza ogólnymi normami odnoszącymi się do wszystkich kategorii zobowiązań kodeks cywilny zawiera także przepisy odnoszące się wyłącznie do umowy przewozu. Zgodnie z art. 775 k.c. przepisy te stosuje się także do przewozu w zakresie poszczególnych rodzajów transportu, jeżeli akty prawne regulujące dany rodzaj przewozu nie zawierają postanowień odmienn ych. Usługa pocztowa jest szczególnym rodzajem usługi przewozu, w związku z tym postanowienia kodeksu cywilnego dotyczące umowy przewozu, nieuregulowane odmiennie w Prawie pocztowym, znajdują do niej zastosowanie. Art. 781 §1 k.c. stanowi, iż w razie stw ierdzenia, iż stan zewnętrzny lub opakowanie przesyłki nie są odpowiednie dla danego rodzaju przewozu, operator pocztowy może żądać aby wysyłający złożył pisemne oświadczenie co do stanu przesyłki. Konsekwencje niedochowania powyższego wymogu określa § 2 t ego przepisu, zgodnie z którym przyjęcie przez przewoźnika przesyłki bez zastrzeżeń co do jej stanu powoduje domniemanie, że znajdowała się ona w należytym stanie. Wprowadzając kwestionowane postanowienie do Regulaminu , operator pocztowy zmierza do wyłącz enia domniemania wynikającego z bezwzględnie wiążącej normy prawnej, co może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów określoną w art. 24 ust. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Naruszenie zbiorowego in teresu konsumentów Dla stwierdzenia przez Prezesa UOKiK stosowania praktyki określonej w art. 24 ust. 2 ustawy okik niezbędne jest wykazanie, że kwestionowane działania przedsiębiorcy godzą w zbiorowy interes konsumentów. 13 Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie objaśnia znaczenia pojęć „godzenia w interesy konsumentów” oraz „zbiorowego interesu konsumentów”, wskazując jedynie w art. 24 ust. 3, iż nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Nie ulega jednak w ątpliwości, że działanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów wtedy, gdy wywołuje negatywne skutki w sferze ich praw i obowiązków. Natomiast przez interes zbiorowy należy rozumieć interes dotyczący konsumentów jako określonej zbiorowości. Stąd konkl uzja, iż naruszenie zbiorowego interesu konsumentów ma miejsce wówczas, gdy negatywnymi skutkami działań przedsiębiorcy dotknięty jest szerszy krąg uczestników rynku, mających status konsumentów. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów oznacza zatem nar ażenie na uszczerbek interesów znacznej grupy lub wszystkich konsumentów, poprzez stosowaną przez przedsiębiorcę praktykę, obejmującą tak działania, jak i zaniechania. Ponadto, godzenie w zbiorowe interesy konsumentów może polegać zarówno na dokonaniu ich naruszenia, jak i na jedynie stworzeniu dla nich zagrożenia. Kwestionowane w niniejszym postępowaniu działania Przedsiębiorcy dotyczyły konsumentów, co znajduje potwierdzenie między innymi w złożonym przez niego oświadczeniu. Strona świadczyła usługi zarów no na rzecz profesjonalistów, jak i konsumentów. Na skutek zamieszczenia przez Przedsiębiorcę w Regulaminie postanowień wskazanych w sentencji decyzji doszło do naruszenia uprawnień konsumentów poprzez ukształtowanie odpowiedzialności z tytułu niewykonania i nienależytego wykonania zobowiązania operatora pocztowego oraz procedury reklamacyjnej w sposób mniej korzystny, niż przewidują to przepisy prawa . Z kolei stosując praktykę wskazaną w pkt I sentencji decyzji Przedsiębiorca naruszył prawo konsumentów do rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji. W świetle przedstawionych powyżej okoliczności nie ulega wątpliwości, iż działania podejmowane przez Przedsiębiorcę były dla konsumentów niekorzystne i godziły w ich interesy, w szczególności te o charakterze eko nomicznym. W ocenie Prezesa UOKiK, nie ulega również wątpliwości, iż interesy konsumentów, w które – jak zostało wykazane powyżej – godziły kwestionowane działania Przedsiębiorcy, miały charakter zbiorowy. Praktyki stosowane przez Przedsiębiorcę skierowan e były bowiem do nieokreślonego kręgu konsumentów, których nie sposób jednoznacznie zidentyfikować. Działanie Przedsiębiorcy wymierzone było bowiem we wszystkich konsumentów, z którymi Przedsiębiorca zawarł umowy na podstawie Regulaminu zawierającego wskaz ane w pkt. I - II sentencji decyzji naruszenia, jak również w jego potencjalnych klientów, będących konsumentami. Wykazanie, iż działania Przedsiębiorcy mają charakter bezprawny i naruszają zbiorowy interes konsumentów, przesądza, iż działania te mają char akter praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Zaniechanie stosowania praktyk W toku prowadzonego postępowania administracyjnego, w dniu 25 grudnia 2014 r. Przedsiębiorca dokonał zmiany treści Regulaminu, o czym poinformował Prezesa Urzędu 14 pism em z dnia 15 stycznia 2015 r. Nowy Regulamin został opublikowany na stronie internetowej Spółki. Analiza jego treści wskazuje, iż naruszenia, o których mowa w pkt I i II sentencji decyzji , zostały zaniechane. Uwzględniając tę okoliczność, Prezes UOKiK przy jął, że zarzucane Przedsiębiorcy w pkt I i II sentencji decyzji praktyki zostały zaniechane z dniem 25 grudnia 201 4 r. Wobec powyższego z asadnym było zastosowanie rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 27 ustawy okik. Stosownie do uregulowań zawartych w a rt. 27 ww. ustawy, nie wydaje się decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującej zaniechanie jej stosowania, jeżeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki. W takim przypadku Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznan iu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzeniu zaniechania jej stosowania. Decyzja, o której mowa w art. 27 ustawy okik, wydawana jest w przypadku, gdy zachowanie przedsiębiorcy nie narusza już w dacie orzekania przepisu art. 24 w w. ustawy. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy okik należało uznać, że działania Przedsiębiorcy stanowią praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, oraz stwierdzić zanie chanie ich stosowania z dniem 25 grudnia 2014 r. Wob ec złożonego przez Przedsiębiorcę wniosku o wydanie decyzji w oparciu o art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zwrócić należy uwagę na treść tego przepisu, zgodnie z którym, gdy przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie przepisu art. 24 ww. ustawy, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia naruszeni om , Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę do wykonania tego zobowiązania. Zaznaczyć należy, iż zgodnie z brz mieniem art. 28 ust. 1 ustawy złożenie przez przedsiębiorcę zobowiązania stwarza po stronie Prezesa UOKiK jedynie możliwość, a nie obowiązek przyjęcia takiego zobowiązania i wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 1 ww. ustawy. Przedsiębiorca od 25 gru dnia 201 4 r. zaprzestał stosowania praktyk , o których mowa w pkt I i II decyzji, z tego względu Prezes Urzędu uznał, iż w przyjęcie zobowiązania, zmierzającego do zaprzestania stosowania praktyk , byłoby bezcelowe. Mając na uwadze, że zostały spełnione wszy stkie przesłanki pozwalające uznać zachowanie Przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, orzeczono jak w punktach I i II sentencji decyzji. II. Rozstrzygnięcie z pkt III sentencji decyzji. Uprawdopodobnienie stosowania praktyk n aruszających zbiorowe interesy konsumentów Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy okik 2 , jeżeli w toku postępowania przed Prezesem UOKiK w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie 2 W brzmieniu sprzed wejścia w życie nowelizacji z dnia 10 czerwca 2014 r. oraz 5 sierpnia 2015 r. 15 uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, i nformacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1, lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania – że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy okik , i zobowiąże się on do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes UOKiK może w drodze decyzji nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. Analiza przepisu art. 28 ust. 1 ustawy okik pozwala jednoznacznie stwierdzić, że Prezes UOKiK może wydać po wyższą decyzję w sytuacji łącznego spełnienia dwóch przesłanek: A. uprawdopodobnienia w trakcie postępowania w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, iż przedsiębiorca stosuje niedozwoloną praktykę, o której mowa w art. 24 ww. ustawy, B. z obowiązania się przedsiębiorcy do podjęcia lub zaniechania działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom. Uprawdopodobnienie oznacza, że na korzyść strony postępowania odstąpiono od udowodnienia określonych faktów na rzecz uprawdopodobnienia, że st osuje on praktykę określoną w art. 24 ustawy okik. A. Uprawdopodobnienie bezprawności działania przedsiębiorcy Bezprawność, do której odwołał się ustawodawca, wprowadzając do ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów definicję praktyki naruszającej zbio rowe interesy konsumentów, należy rozumieć jako sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami. Odnosząc się do praktyk sformułowanych w sentencji niniejszej decyzji, należy stwierdzić, iż bezprawność działań Spółki polega na ich sprzeczności z przepisami Pra wa pocztowego. Takie działania Spółki mogą, w ocenie Prezesa UOKiK, stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosowanie postanowienia sprzecznego z art. 88 ust 4. pkt 1 Prawa pocztowego Zgodnie z art. 88 ust. 4 pkt 1 Prawa pocztowego, z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej nie będącej usługą powszechną przysługuje odszkodowanie za utratę, ubytek lub uszkodzenie przesyłki pocztowej n ie będącej przesyłką z korespondencją – w wysokości nie wyższej niż zwykła wartość utraconych lub uszkodzonych rzeczy. Postanowienie § 25 ust. 3 Regulaminu stanowi natomiast, że „ W przypadku nadania paczki bez zadeklarowania jej wartości przyjmuje się, że paczka zawiera rzeczy o wartości nieprzekraczającej 200 zł, o ile Nadawca wykaże taką wartość zawartości paczki wiarygodnymi: dokumentami lub innymi dowodami”. Spółka zastrzegła zatem w Regulaminie, że w przypadku paczek bez zadeklarowanej wartości prz yjmuje się, że nie mają one wartości wyższej niż 200 zł. Tym samym odpowiedzialność Spółki za utratę, ubytek 16 lub uszkodzenie przesyłki pocztowej nie będącej przesyłką z korespondencją ogranicza się zawsze maksymalnie do kwoty 200 zł, niezależnie od rzeczyw istej (wykazanej przez nadawcę) wartości przesyłki. Tym samym stosowane przez Spółkę postanowienie narusza dyspozycję art. 88 ust. 4 pkt 1 Prawa pocztowego, stosownie do którego w ww. przypadkach odszkodowanie powinno odpowiadać wartości utraconych lub usz kodzonych rzeczy. Uprawdopodobnienie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów Poprzez zamieszczenie w Regulaminie postanowienia , o którym mowa w pkt III sentencji decyzji , Przedsiębiorca naruszył uprawnienia konsumentów do dochodzenia odszkodowania z t ytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Kwestionowane postanowienie kształtowało bowiem jego odpowiedzialność z powyższych tytułów w sposób mniej korzystny wobec konsumentów , niż przewidują to przepisy prawa. Nie ulega zatem wątpliwośc i, iż jego działanie powoduje niekorzystne dla konsumentów skutki i godzi w ich interesy, w szczególności te o charakterze ekonomicznym. W ocenie Prezesa UOKiK, praktyka , o której mowa w pkt III sentencji , może dotyczyć wszystkich konsumentów chcących sko rzystać z oferty Spółki. Oznacza to de facto , że przedmiotowe praktyki mogą dotyczyć nieokreślonego z góry kręgu adresatów, a zatem mogą naruszać zbiorowy interes konsumentów. W świetle powyższego, za uprawdopodobnione należy uznać naruszenie przez Spółkę zbiorowych interesów konsumentów. B. Zobowiązanie InPost Paczkomaty Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie Oprócz uprawdopodobnie nia wyżej omówionych przesłanek warunkiem pozwalającym na wydanie decyzji zobowiązującej przez Prezesa UOKiK jest zobowiązanie się przedsiębiorcy do podjęcia lub zaniechania określonych działań. Zobowiązanie przedsiębiorcy stanowi jednostronny akt woli, który w sytuacji wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy okik staje się obowiązkiem prawnym 3 . Zobowiązanie może polegać n a podjęciu działania bądź zaniechania, w zależności od tego, jaka postać zachowania przedsiębiorcy będzie niezbędna do zabezpieczenia interesów konsumentów. Spółka zobowiązała się zastąpi ć treś ć kwestionowanego postanowienia zapisem : „ W przypadku nadawan ia rzeczy i jakichkolwiek materiałów o wartości przekraczającej kwotę 200 (dwustu) złotych, lub których utrata czy uszkodzenie mogłyby powodować powstanie roszczenia przewyższającego tę kwotę, Operator zaleca wykupienie ubezpieczenia Przesyłki, wskazanego w § 28 niniejszego Regulaminu. Powyższe nie wyłącza, ani nie ogranicza odpowiedzialności Operatora za utratę lub uszkodzenie przesyłki” . W przedmiotowej sprawie, wobec faktu złożenia przez Spółkę zobowiązania do dokonania powyżej wskazanych działań Preze s UOKiK uznał, iż zasadnym będzie przyjęcie zobowiązania Spółki i wydanie decyzji na podstawie art. 28 ustawy okik. 3 M. Sieradzka [w:] K. Kohutek, M. Sieradzka, U stawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz. Warszawa 2008, s. 681 - 682; 17 W ocenie Prezesa UOKiK realizacja zobowiązania zmierza do zapobieżenia naruszeniom zbiorowych interesów konsumentów i w sposób pozytywny wp łynie na sy tuację prawną konsumentów, gdyż zobowiązanie do zmiany Regulaminu wyeliminuje z obrotu stosowaną praktykę, naruszającą zbiorowe interesy konsumentów (ekonomiczne i pozaekonomiczne) . Z powyższych względów wniosek Spółki o wydanie decyzji zobowi ązującej należało uwzględnić. W pkt. I II sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył zatem na Spółkę obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania , zakreślając Spółce , w zakresie obowiązku dokonania zmiany regulaminu świadczenia usług pocztowych oraz zamieszczen ia na stronie internetowej informacji o możliwości ponownego złożenia reklamacji – stosownie do treści art. 28 ust. 2 ustawy okik – termin jego wykonania. Zdaniem Prezesa Urzędu, termin miesiąca j est termin em wystarczają cy m do wykonania powyższych czynnośc i. Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie I II sentencji decyzji. III. Obowiązek składania informacji o stopniu realizacji zobowiązania Stosownie do art. 28 ust. 3 ustawy okik elementem obligatoryjnym decyzji zobowiązującej jest nałożenie przez Prezesa U OKiK na przedsiębiorcę obowiązku składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiąza nia , m.in. w formie sprawozdania z wykonania nałożonego zobowiązania. Nałożenie obowiązku sprawozdawczego zwalnia Prezesa UOKiK z konieczności monito rowania zachowań przedsiębiorcy 4 , a pozwala skoncentrować się na efekcie końcowym realizacji zobowiązań, jakim jest sprawozdanie. Spółka powinna zatem dokonać zmiany Regulaminu w sposób określony w pkt I II sentencji decyzji , wprowadzić go do obrotu oraz o publikować na swojej stronie internetowej informację o możliwości ponownego złożenia reklamacji, a p o wykonaniu tych czynności Spółka powinna przedłożyć Prezesowi UOKiK dokumenty poświadczające wyk onanie zobowiązania w postaci nowego regulaminu świadczenia usług pocztowych zawierającego zmienione postanowienie, oświadczenia o jego wprowadzeniu do obrotu i dacie tego wprowadzenia oraz dowodu zamieszczenia regulaminu na stronie internetowej Spółki, w terminie 2 (dwóch) miesięcy od dnia uprawom ocnienia się nin iejszej decyzji. Termin ten jest , w ocenie Prezesa UOKiK , wystarczając y d o wykonania nałożoneg o obowiązku sprawozdawczego . Mając powyższe na uw adze, orzeczono jak w punkcie IV sentencji decyzji. 4 D. Miąsik, [w:] T. Skoczny (red.), Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz . Warszawa 2009, s.1055. 18 IV. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 ww. ustawy, jeżeli w wyniku postępowania Prezes UOKiK stwierdził narus zenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes UOKiK w pkt I - II sentencji decyzji stwierdził naruszenie pr zepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powyższego zaistniały przesłanki do nałożenia na Przedsiębiorcę obowiązku zwrotu kosztów postępowania. Art. 263 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 201 6 r., poz. 23 ze zm.; dalej: k.p.a.) stanowi, że do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędow ych. Stosownie do art. 264 § 1 k.p.a. jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Kosztami niniejsze go postępowania są wydatki związane z wysyłką korespondencji, które wynoszą 33, 50 zł (słownie: trzydzieści trzy złote i pięćdziesiąt groszy). Mając powyższe uwadze, orzeczono jak w punkcie V sentencji decyzji. Pouczenia Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 11 ustawy o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego i art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t ekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.; dalej: k.p.c.) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie. Na postanowienie rozstrzygające o kosztach, zawarte w punkcie V sentencji niniejszej decyzji, na podstawie art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z art. 479 32 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 264 § 2 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz w związku z art. 11 ustawy o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy – Kodeks postępo wania cywilnego , przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, 19 za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji, w przypadku zaskarżenia jedynie rozstrzygnięcia o kosztach. Koszty niniejszego postępowania określone w pkt V sentencji niniejszej decyzji Przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić w terminie 14 dni od uprawomo cnienia się niniejszej decyzji, na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie nr: NBP O/O Warszawa 51101010100078782231000000. Zastępca Dyrektora Delegatury UOKiK w Warszawie Justyna Radziewska /podpis/