DIH-7/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH - 709 - 1 22 ( 4 )/1 6 /GS Warszawa, 26 stycznia 20 1 7 r. DECYZJA DIH - 1/ 7 /20 1 7 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 201 6 r. poz. 1 059 , z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 201 6 r. poz. 1604 , z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Bea ty Prabuckiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Pizzeria Avanti Beata Prabucka w Bydgoszczy od decyzji nr BŻ - 140/2016 Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy z 28 listopada 2016 r. (Nr akt.: BŻ.8361.178.2016) na podstawie, której ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jed en tysiąc złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu 58 partii zafałszowanych artykułów rolno – spożywczych, tj. pizz, z uwagi na stosowanie do ich wyrobu produktu seropodobnego zamiast deklarowanego w składzie sera oraz stosowanie sera „Favita ” zamiast deklarowanego w składzie sera „Feta” w przypadku jednej z pizz , utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 11 - 13 październik a 201 6 r. przez inspektorów reprezentujących Kujawsko - Pomors kiego Wo jewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy , zwanego dalej „ Kujawsko - Pomorskim WIIH” , w pizzerii Avanti zlokalizowanej w Bydgoszczy przy ul. Marii Curie - Skłodowskiej 66A , należącej do przedsiębiorcy Beaty Prabuckiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Pizzeria Avanti Beata Prabucka w Bydgoszczy , zwane j dalej również „stroną” , dokonano oceny rzetelności obsługi poprzez zakup kontrolny pizzy o nazwie „Serowa” – zwanej dalej „pizzą serową”. W s kład zie tej pizzy w edług menu znajdujące go się w lokalu zadeklarowano następując e składniki : ser, ser mozzarella, ser pleśniowy, ser feta, oregano . Sprawdzenie zgodności rzeczywistego składu surowcowego pizzy serowej z deklaracją w menu wykazało, że do jej przygotowania użyto inn ych surowc ów niż deklarowan e , tj. zamiast Strona 2 z 11 sera użyto produktu seropodobnego o nazwie „ Pasłęk d o pizzy” oraz zamiast sera „Feta” użyto sera sałatkowo - kanapkowego pół tłustego „Favita” . Ustalenia tego dokonano w związku z brakiem w dniu kontroli na miejscu wyrobu przedmiotowej pizzy sera i sera „ F eta ” , a znajdującym i się tam ww. produktem seropodobnym i serem „Favita” . Z przedstawionych faktur również wynikał zakup między innymi tychże pr oduktów: 1 sztuk i „ Sera Favita 270 g 1 2 % ” w cenie 2, 8 9 zł/sztukę ( faktur a VAT nr 455445 z 30.09. 201 6 r.), 43,475 kg produktu „ P asłęk do pizzy 3 kg” w cenie 9,80 zł/kg (faktura VAT nr F/015061/16/J z 01 .09.2016 r.) , 21 , 319 kg produktu „Pasłęk do pizzy 3 kg” w cenie 10,80 zł/kg (faktura VAT nr F/016574/16/J z 22 .09.2016 r.) , 21,571 kg produktu „Pasłęk do pizzy 3 kg” w cenie 10,80 zł/kg (faktura VAT nr F/017029/16/J z 29.09.2016 r.) . Na powyższych fakturach nie widniał żaden wpis o zakupie sera i sera „Fe ta”. W toku dalszych czynności kontrolnych oceniono oznakowanie deklarowanych w karcie menu potraw kulinarnych w zakresie składu surowcowego i stwierdzono, że oprócz pizzy serowej oferowano jeszcze 57 innych rodzajów pizzy, w których składzie zadeklarowano ser, a w rzeczywistości stosowano produkt seropodobny „Pasłęk do pizzy”. Stw ierdzone nieprawidłowości w zakresie oznakowania oferowanych 58 rodzajów pizzy , polegające na podaniu niezgodnie z prawdą danych w zakresie składu surowcowego, świadczyły o zafałszowaniu tego produktu w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. c ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych ( Dz. U. z 2016 r. poz. 1604 z późn. zm. ), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 1 1 października 201 6 r. (nr akt sprawy: BŻ.8361.178.2016 ) i jego załącznikach. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pism em z 2 7 października 201 6 r. Kujawsko - Pomorski WIIH poinformował przedsiębiorcę Beatę Prabucką prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Pizzeria Avanti Beata Prabucka w Bydgoszczy o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia n a podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej , kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu 58 zafałszowanych artykułów rolno - spożywczych, tj . 58 rodzajów pizzy w których składzie zadeklarowano ser, w tym w jednej dodatkowo ser „Feta”, po dczas gdy podczaj wytwarzania tych pizz, zastosowano zamiast sera ww. wyrób seroodobny oraz zamiast sera „Fet a ”, ser „Favita”. Jednocześnie Kujawsko - Pomorski WIIH poinformował stronę o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, wypowiedzen ia się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, a także wezwał do przekazania informacji o wielkości osiągniętego przychodu i obrotu za ostatni zamknięty rok rozliczeniowy . W odpowiedzi na powyższe, strona pismem 4 listopada 201 6 r., dostarczyła Kujawsko - Pomorskiemu WIIH informację o przychodach i wygenerowanych kosztach za rok 201 5 . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr BŻ – 140/2016 z 28 listopada 201 6 r. (nr akt sprawy: BŻ.8361.178.2016 ), Kujawsko - Pomorski WIIH wymierzył ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) w oparciu o przepis art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej z tytułu wprowadzenia d o obrotu do obrotu 58 zafałszowanych artykułów rolno - spożywczych, tj. 58 rodzajów pizzy w Strona 3 z 11 których składzie zadeklarowano ser, w tym w jednej dodatkowo ser „Feta”, podczas gdy przy wytwarzani u tych pizz, stosowano zamiast sera wyrób seroodobny „Pasłęk do pizzy” oraz zamiast sera „Fet a” - ser „Favita”. Pismem z 12 grudnia 201 6 r., strona złożyła do Preze sa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK” , odwołanie od ww. decyzji, której zarzuciła: a) niewłaściwe zastosowanie art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, poprzez nieuwzględnienie niskiego stopnia szkodliwości czynu, nieuwzględnienia przy ustalaniu wysokości kary pieniężn ej dotychczasowej działalności o raz wielkości obrotów i przychodu, b) niezastosowanie art. 40a ust. 5 c ustawy o jakości handlowej, zgodnie z którym w przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można odstąpić o wymierzenia kary oraz wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu o dwołania strona wskazała, ze użycie błędnych nazw produktów nie było działaniem intencjonalnym, podyktowanym chęcią zysku, a jedynie „ niefortunnym zaniedbaniem ” , którego skutki są wyolbrzymione na skutek dużej pozycji w menu, uznając jednocześnie, ż e „ iloś ć pozycji niejako sztucznie powiększa zakres naruszenia ” . Odwołanie zostało złożone z zachowaniem terminu. Pismem z 29 grudnia 201 6 r., Prezes UOKiK poinformował stronę, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1169/2011” , podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mając ym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Strona 4 z 11 Jak stanowi art. 8 ust. 5 rozporządzenia 1169/2011 , bez uszczerbku dla ust. 2 - 4 podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione . Art. 8 ww. rozporządzenia sta nowi wyjaśnienie zakresów odpowiedzialności podmiotów za informacje przekazywane konsumentom na temat żywności, o której to odpowiedzialności mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawi ającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 , z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” . Zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodn ość tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno - spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresi e jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące artykułów rolno - spożywczych, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Rozporządzenie 1169/2011 w art. 6 stanowi, że każdemu środkowi spożywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów żywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat żywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Informacje na temat żywności nie mogą wprowadza ć w błąd, w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności:  co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji,  przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, że chodzi o określony środek spożywczy lub składnik, mimo, że w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spożywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikie m, o czym mówi art. 7 ust. 1 odpowiednio lit. a i d rozporządzenia 1169/2011. W myśl zaś art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, informacje na temat żywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta. Artykuł rolno - spożywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeżeli: Strona 5 z 11 a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego r zeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznako waniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. W myśl art. 40a ust. 1 pkt 4 tej ustawy, każdy, kto wprowadza do obrotu artyk uły rolno - spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 4 0a ust. 5 tej ustawy, w brzmieniu na dzień wydania niniejszej decyzji, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. Normy handlowe dla mleka i przetworów mlecznych określa załącznik VII część III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE L 347 z 20.12.2013) . Nazwa „ser” z ostała zarezerwowana w tych przepisach wyłącznie dla przetworów mlecznych, uzyskanych wyłącznie z mleka, do których nie dodano żadnych substancji w celu zastąpienia jakichkolwiek naturalnych składników mleka. Nazwa „ F eta” została zarejestrowana jako chroni ona nazwa pochodzenia na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1829/2002 z dnia 14 października 2002 r. zmieniającego Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w odniesieniu do nazwy „ F eta” (Dz. U. L 277 15.10.2002 s. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem 1829/2002” . Zgodnie z art. 12 ust.1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U. L 343 z 14.12.2012 r. s. 1) – zwany m dalej „rozporządzeniem 1151/2012”, chronione nazwy pochodzenia oraz chronione oznaczenia geograficzne mogą być wykorzystywane przez dowolny podmiot wprowadzający na rynek produkt zgodny z odpowiednią specyfikacją, zaś art. 13 ust. 1 lit. a wskazuje, że z arejestrowane nazwy są chronione przed wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystywaniem w celach komercyjnych w odniesieniu do produktów nieobjętych rejestracją, jeśli produkty te są porównywalne do produktów zarejestrowanych pod tą nazwą lub jeśli jej stosowanie stanowi wykorzystywanie renomy chronionej nazwy, w tym również w sytuacji, gdy produkty te są wykorzystywane jako składnik. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w pizzerii Avanti zlokalizowanej w Bydgoszczy przy ul. Marii Curie - Skłodowskiej 66A, należącej do Strona 6 z 11 przedsiębiorcy Beaty Prabuckiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Pizzeria Avanti Beata Prabucka w Bydgoszczy , stwierdzono, że do sporządzenia wprowadzonej do obrotu pizzy serowej , zamiast deklarowanego w karcie menu sera użyto wyrobu seropodobnego „Pasłęk do pizzy” oraz zamiast sera „F eta ” , użyto sera „Favita”. Ponadto stwierdzono, że oprócz pizzy serowej oferowano jeszcze 57 rodzajów pizzy, w których składzie zadeklarowano ser, a w rzeczywistości stosowano produ kt seropodobny „Pasłęk do pizzy”. Powyższe ustalenie poczyniono w związku z brakiem w placówce sera oraz sera „Feta” , potwierdzone zakupem kontrolnym . W związku ze stwi erdzonymi nieprawidłowościami, Kujawsko - Pomorski WIIH , w drodze decyzji administracyjnej, wymierzył karę pieniężną ww. przedsiębiorcy, to jest podmiotowi, który zdaniem ww. organu wprowadził do obrotu zafałszowan e artykuł y rolno - spoż ywcz e . W ocenie Prezesa UOKiK, ustalenia poczynione przez organ pierwszej inst ancji wskazywały na popełnienie czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, a więc skutkowały wymierzeniem stronie kary określonej w tym przepisie. Ze zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego wynikało, że produkt y użyt e d o przygotowania przedmiotowej pizzy serowej jak i pozostałych rodzajów pizzy oznakowan e był y przez producenta w sposób prawidłowy, a mimo to strona w karcie menu podała składnik i inn e niż faktycznie użyt e . Wobec tego stwierdzone nieprawidłowości świadczyły o podmianie asortymentowej nadającej produkto m wyższe walory jakościowe niż w rzeczywistości. Dodatkowo, p osługiwanie się w karcie menu nazwą „ F eta” tj. produktu o ustalonej renomie, w opinii Prezesa UOKiK , podkreślało lepszą jakość oferowanej p izzy serow ej , a przez to wpływało na atrakcyjność oferty i stanowiło zachętę do jej zakupu . Odwołując się od wydanej decyzji, strona zarzuciła organowi pierwszej instancji, niewłaściwą ocenę stopnia szkodliwości zarzucanego czynu, który zdaniem strony był niski , oraz nieuwzględnienie dotychczasowej działalności i wielkości obrotów i przychodu . Odnosząc się do powyższego , zdaniem Prezes a UOKiK, treść zgromadzonych w sprawie dokumentów, a także dokonany przez inspektorów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy z dni a 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej ( Dz.U. z 2016 r. poz. 1059 , z późn. zm. ), zakup produktu w celu sprawdzenia rzetelności obsługi ( zakup kontrolny ) jednoznacznie wskazują, że strona wprowadziła do obrotu produkt, który zgodnie z jej deklaracją pow inien zawierać w składzie ser i ser „F eta ” , zaś w rzeczywistości był y to wyrób seropodobny „Pasłęk do pizzy” i ser „Favita”. Ponadto , o czym świadczą ustalenia kontroli, jak i przeprowadzone postępowanie wyjaśniające o tym świadczą istniało uzasadnione prz ekonanie, że w związku z brakiem w kontrolowanej palcówce sera, do wyrobu pozostałych rodzajów pizzy stosowano również wyrób seropodobny „Pasł ę k do pizzy”. Przedstawione przez stronę dowody zak up u wyrobów służących do przygotowania pizzy, potwierdzają takż e, że stwierdzona nieprawidłowość, nie była incydentalna, ale miała charakter ciągły . W okresie od 1 do 29 września 2016 r. , zakupionych zostało 86,36 kg wyrobu sero p odobnego „ Pasłęk do pizzy” Strona 7 z 11 (faktury VAT nr: F/015061/16/J z 01.09.2016 r., F/016574/16/J z 22.09.2016 r., F/017029/16/J z 29.09.2016 r .). Zgodnie z art. 8 rozporządzenia 1151/2012 oraz z rozporządzeniem 1829/2002, nazwa „ F eta” została zarejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia (ChNP) i zarezerwowana jest dla serów spełniających określone w specyfikacji produktu wymagania (m.in. mleko służące do produkcji sera „F eta ” musi pochodzić od tradycyjnie hodowanych owiec i kóz z określonych regionów Grecji, a podczas procesu produkcyjnego należy stosować tradycyjną recepturę i metody). Wobec powyżs zego, nazwa chroniona nie może stać się nazwą rodzajową, tj. stosowaną ogólnie w odniesieniu do produktów podobnych lub kojarzących się z produktem chronionym. W niniejszej uwidoczniono wprost informację, że do wyprodukowania pizzy serowej stosuje się ser „Feta”. W rzeczywistości użyto natomiast sera z mleka krowiego o nazwie „Favita” . Dodać też należy, że jak stanowi art. 13 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1151/2012, zarejestrowane nazwy są chronione przed wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystaniem w celach komercyjnych nazwy zarejestrowanej w odniesieniu do produktów nieobjętych rejestracją jeśli produkty te są porównywalne do produktów zarejestrowanych pod tą nazwą lub jeśli jej stosowanie stanowi wykorzystywanie renomy chronionej nazwy, w tym równie ż w sytuacji gdy produkty te są wykorzystywane jako składniki. Z oznakowania produktu użytego do wytworzenia pizzy serowej jednoznacznie wynikało, że nie jest to deklarowany przez stronę surowiec, a strona, jako profesjonalista działający w branży spożywcz ej, powinna wiedzieć, że podawanie nieprawdziwych, informacji w karcie menu jest niezgodne z powszechnie obowiązującym prawem, a nieznajomość prawa nie zwalnia z jego przestrzegania. Ponadto pod uwagę należy wziąć fakt, że nazwa „ F eta” jest nazwą zastrzeżo ną od ponad 13 lat. Tym samym argumentowanie przez stronę, że określanie sera „Favita” od zawsze przez rodzinę i znajomych jako ser „Feta”, nie znajduje uzasadnienia . Podkreślenia wymaga fakt, że informacja o składzie potraw stanowi jeden z elementów jakości handlowej, a nieuzasadnione w tym przypadku użycie nazwy „ser” i „F eta ” , któr ych strona w rzeczywistości nie miała w swojej ofercie, naruszało interesy ekonomiczne konsumentów. Tym samym w niniejszej sprawie zostały naruszone przepisy mające na celu ochronę konsumentów i zapewnienie im rzetelnych i prawdziwych informacji o pochodzeniu produktów. Ponadto dodać należy, że w rozpatrywanej sprawie, wobec nieuzasadnionego użycia nazwy chronionej, doszło do naruszenia powszechnie obowiązujących przepisów, do stosowania których obowiązani są przedsiębiorcy w całej Unii Europejskiej. Odnosząc się do zarzutu strony , że organ pierwszej instancji nie zastosowa ł art. 40a ust . 5c ustawy o jakości handlowej, mówiącego o tym, że w przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można odstąpić od wymierzenia kar pieniężn ych, o których mowa w ust. 1 – 3a, Prezes UOKiK uważa, że jest on bezzasadny. Nie sposób się zgodzić z oceną strony stopnia szkodliwości czynu (jako niski) i zakresu naruszania ( jako sztucznie powiększony) . Zastępowanie deklarowany ch składników ich substytutami , wyłącza możliwość podjęcia przez konsumentów świadomego, zgodnego z oczekiwaniami Strona 8 z 11 wyrobu. Działanie to narusza bezpośrednio interes ekonomiczny konsumentów , ponieważ nabyl i produkt o innych cechach niż zamierzali na podstawie informacji zawartej w karcie menu. Zarzut , jak to ujmuje strona, „ sztucznego powiększenia zakresu naruszenia ” w kontekście stwierdzonego naruszenia przepisów i interesów konsumentów jest również bezzas adny. Naruszono przepisy krajowego i unijnego prawa żywnościowego, prawa konsumentów do rzetelnej informacji. W ocenie Prezesa UOKiK strona bagatelizuje stwierdzone naruszenie twierdząc, że wskazanie błędnych nazw było „ jedynie niefortunnym zaniedbaniem ” , w zestawieniu ze stwierdzonym w toku kontroli faktem, że we wszystkich pozycjach w karcie menu nie było wyrobu seropodobnego ani sera „Favita”, a które to strona wyroby zakupił a w znacznej ilości. Odnośnie braku stwierdzenia istotnych naruszeń w dotychczasowej działalności organ pierwszej instancji właściwie uznał, z czym zgadza się Prezes UOKIK, że przebieg dotychczasowej działalności nie stanowi okoliczności zaostrzających wymiar kary, gdyż jest t o pierwsze naruszenie przepisów w zakresie jakości handlowej. Oceniając stopień szkodliwości czynu i zakres naruszenia jako wysoki, brak było przesłanek do zastosowania art. 40a ust. 5c ustawy o jakości handlowej o odstąpieniu o wymierzeniu kary . Żeby orga n pierwszej instancji mógł zastosować przepis art. 40a ust. 5c ustawy o jakości handlowej , musiałaby być przede wszystkim spełniona przesłanka o niskiej szkodliwości czynu, co w przypadku artykułów rolno – spożywczych zafałszowanych, z definicji, nie będzi e miało miejsca. Prezes UOKiK wskazuje, że art. 40a ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, że każdy, w stosunku do kogo zostanie spełniona przesłanka wprowadzenia do obrotu artykułów rolno - spożywczych zafałszowanych, podlega karz e określonej w tym przepisie. Ustawodawca zakłada więc istnienie odpowiedzialności w każdej sytuacji naruszenia przepisów prawa żywnościowego. Oznacza to, że samo stwierdzenie – udowodnienie faktu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej produktów, powoduje konieczność nałożenia stosownej kary, co znajduje potwierdzenie na gruncie praktyki sądowo - administracyjnej, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 894/10. Odpowiedzialno ść określona w tym przepisie ma charakter obiektywny, natomiast przesłanką jej przyjęcia jest tylko fakt wprowadzenia do obrotu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2012 r., sygn. II GSK 1339/11). Należy zaznaczyć , że wymierzana na podstawie tego przepisu kara jest środkiem sankcjonującym naruszanie prawa żywnościowego, a celem regulacji jest ogólnie pojęty interes konsumentów, w szczególności zapewnienie, że nabywane przez nich artykuły rolno - spożywcze są właściwe j jakości handlowej. Podkreślić należy jeszcze raz , że brak wiedzy w żaden sposób nie wpływa na wy łączenie tej odpowiedzialności. Ponadto Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002 , podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Obo wiązek zapewnienia zgodności artykułów Strona 9 z 11 rolno - spożywczych z wymogami prawa żywnościowego w zakresie jakości handlowej spoczywa zatem na każdym podmiocie działającym na rynku spożywczym, także na etapie świadczenia usług gastronomicznych. Z obowiązku tego ni e zwalnia nieznajomość przepisów prawa żywnościowego. Strona, która decydując się na rozpoczęcie działania w zakresie obrotu artykułami rolno - spożywczymi powinna zapoznać się z przepisami związanymi z wyko nywaną przez nią działalnością. Zdaniem Prezesa UOK iK, strona ponosi całkowitą odpowiedzialność za stwierdzone nieprawidłowości. Podkreślić należy, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż używan e przez stronę do przygotowywania przedmiotowej pizzy serowej oraz pozostałych rodzajów piz zy produkt y , oznakowan e był y przez producent ów w sposób prawidłowy. Mimo to, strona deklarowała stosowanie składnika innego niż faktycznie używany. Stwierdzone nieprawidłowości świadczą zatem o podmianie asortymentowej nadającej gotowym produktom wyższe w alory j akościowe niż w rzeczywistości. Organ drugiej instancji stwierdził, że wysokość wymierzonej stronie kary pieniężnej odpowiada warunkom określonym w art. 40a ust. 1 pkt 4 oraz przesłankom wynikającym z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej i w całości podziela ocenę jaką w tym zakresie zajął Kujawsko - Pomorski WIIH . Dodatkowo należy zauważyć, że kontrolowany przedsiębiorca nie przedstawił żadnych dowodów mogących świadczyć o tym że proceder był jednostkowy , np. w postaci faktur potwierdzających , że kiedykolwiek nabył ser a „F eta ” . Co więcej, p rzedstawione przez stronę faktury świadczą o stałej praktyce stosowania sera „Favita” i ww. wyrobu seropodobnego zamiast sera . I nie ma znaczenia, że strona prowadzi działalność od ośmiu miesięcy, ponieważ j est to wystarczająco dużo czasu, żeby zapoznać się z oznakowaniem używanych do wyrobu pizzy produktów . W przypadku zakupu wyrobu seropodobnego „Pasłęk do pizzy” czujność strony winna wzbudzić cena jednostkowa produktu, która jest dużo niższa od ceny innych serów. Podobnie, p odejrzenia strony co do sera „Favita”, czy jest on serem „Feta” , powinna wzbudzać niska cena w stosunku do sera „Feta”, którego jest dość duża oferta na polskim rynku z wyraźną nazwą „Feta” i z logo certyfikowanego produktu ChNP (Chronio na Nazwa Pochodzenia) . W ocenie Prezesa UOKiK przedsiębiorca nie wykazał się wystarczającą ostrożnością w tym zakresie i w konsekwencji dop uścił się wprowadzenia konsumentów w błąd. W przedmiotowej sprawie najniższy możliwy wymiar kary pieniężnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4 usta wy o jakości handlowej wynosi 1 000 zł, zaś najwyższy stanowi nie więcej niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nał ożenia kary. W niniejszej sprawie stronie wymierzono karę w wysokości 1 000 zł, tj. w najmniejszym wymiarze sankcji za naruszenie prawa tego rodzaju. Ponadto należy zauważyć , że , zgodnie z art. 40a ust. 5b ustawy o jakości handlowej, w sytuacji gdy przedsi ębiorca nie uzyskał przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary pieniężnej wymierza karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższą jednak niż 1000 zł (podkreśleni e Prezesa UOKiK) . Stąd też błędne jest argumentowanie strony, że Kujawsko - Strona 10 z 11 Pomorski WIIH, nie wziął pod uwagę wielkości obrotów oraz przychodu, ponieważ w sytuacji kiedy mógł zastosować dwudziestokrotność przeciętnego wynag rodzenia, ustalił karę w najniższym wymiarze. W związku z powyższym, wymierzenie kary, jak uczynił to organ pierwszej instancji, zdaniem Prezesa UOKiK, było prawidłowe. W ocenie organu drugiej instancji wymierzona kara jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaży dostępne były tylko artykuły rolno - spożywcze odpowiadające jakości handlowej, w tym bez znamion zafałszowania. Jednocześnie w ocenie Prezesa UOKiK wymie rzenie kary spełni funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając kontrolowanego do przestrzegania przepisów o jakości handlowej. Zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie, zostały podjęte wszelkie niezbędne kroki do pełnego wyjaśnienia stanu fakt ycznego oraz do jej prawidłowego załatwienia. Kujawsko - Pomorski WIIH, wydając zaskarżoną decyzję zebrał spójny materiał dowodowy, pozwalający na jednoznaczne przyjęcie, że ustalony stan faktyczny daje podstawy do wymierzenia stronie kary pieniężnej z tyt ułu wprowadzenia do obrotu artykuł ów rol no - spożywcz ych zafałszowan ych . Argumenty przedstawione przez stronę , jak i zawarty w odwołaniu wniosek o uchylenie decyzji, należy uznać za niezasadne, zarówno w świetle ustaleń kontroli wskazujących na naruszenie w istotny sposób interesów konsumentów , jak i obowiązujących przepisów prawa w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej na gruncie ustawy o jakości handlowej. Stąd też postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe a zaskarż oną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzk ich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Strona 11 z 11 Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do należności pieniężnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. ). Otrzymują: 1. Beata Prabucka prowadząc a działalność gospodarczą pod nazwą Pizzeria Avanti Be a ta Prabucka ul. Marii Curie - Skłodowskiej 66A 85 - 733 B ydgoszcz 2. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy 3. a/a