DIH-13/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DIH - 709 - 6 (3 ) / 17 / JK Warszawa , 13 lutego 20 1 7 r. DECYZJA DIH - 1/13 /2017 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 u stawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 23 , z późn. zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1059 , z późn. zm. ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpa t rzeniu odwołania prze dsiębiorcy Radosława Machandera od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora In spekcji H andlowej we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2 016 r. (nr akt s prawy: KBP - ŻG.8361.47 .2016 ), którą przedsiębiorcom Arturowi Kazimierowiczowi , prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Artur Kazimierowicz P.P.H.U we Wrocławiu, i Radosławowi Machand erowi , prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Radosław Machander we Wrocławiu, wspólnikom spółki cywilnej Gas trobaza Artur Kazi mierowicz, Radosław Machander s.c. we Wrocławiu , wymi erzono solidarnie, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (D z. U. z 2016 r. poz. 1604, z późn. zm.) , karę pieniężną w wysokości 2.554,37 zł (słownie: dwa tysiące pięćset pięćdziesiąt cztery złote 37/100 ), z t ytułu wprowadzenia do obrotu 2 partii z afałszowanych artykułów rolno - spożywczych, u trzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontr oli przeprowadzonej w dnia ch 22 – 30 marca 2016 r. przez inspek torów reprezentujących Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ha ndlowej we Wrocławiu , zwanego dalej również „Dolnośląskim WIIH” , w zakładzie gastronomicznym Gastrobaza, mieszczącym się we Wrocławiu p rzy ul. Adama Mickiewicza 62, należącym do prze dsiębiorc ów Artura Kazimierowicza i Radosława Machandera , prowadzących dzi ał alność gospodarczą w formie spół ki cywilnej po d nazwą Gastrobaza Artur Kazi mierowicz, Radosław Machander s.c. we Wrocławiu , zwanych dalej również „stronami ” , w celu sprawdzenia rzetel ności obsługi, w oparciu o cennik awizo inspektorzy zamówili: Strona 2 z 11  1 porcję wyrobu „Pizza Sycylia” o zadeklarowanym składzie: sos, feta, kurczak, pomidory, rucola;  1 zestaw obiadowy „Kebab menu” o zadeklarowanym składzie: wołowina, frytki, surówka, sos. Weryfikując zgodność składników zamówionych potraw ze stanem faktycznym, stwi erdzono, że na stanie zakładu nie było sera Feta , a znajdował się produkt pod nazwą „Sütüm Beyaz Combi”, będący mieszanką odtłuszczonego mleka i oleju palmowego – na opakowaniu jednostkowym w angielskiej wersji językowej określony jako: „food preparation m ade of skim milk and palm oil, in brine ” o składzie: „pasteruized cow`s milk (75%), palm oil (20%), salt, lactic acid culture, microbial rennt”, produkcji WBZ Nord GmbH, Banksstr. 1 - 28, D – 20097 Hamburg . Produkt ten, zgodnie z oświadczeniem pracownika kon trolowanego przedsiębiorcy, został wykorzystany do produkcji Pizzy Sycylia jako ser Feta . U stalono również , że na stanie zakładu nie było kebabu z mięsa wołowego. Pracownik kontrolowanego przedsiębiorcy oświadczył, że do produkcji potrawy Keba b menu , który miał zawierać wołowinę, użył surowca zadeklarowanego na etykiecie jako „kebab z mięsa rozdrobnionego”, skład: 66% mięso cielęce, 24 % mięso indycze, mieszanka przypraw, sól, gluten, cukier, wzmacniacz smaku E621, substancje wiążące: so ja, skr obia, emulgator: E471, E 471c, zakwaszacz: E262, zagęstnik E412, panierka, produkcji Auropa Türk, ul. Kobierska 48, 63 - 714 Kobierno. Używanie do produkcji ww. potraw składników innych niż deklarowane w jadłospisie stanowiło o ich zafałszowaniu w rozumieniu art. 10 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1604, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” . Ponadto, z a protokołami pobrania próbki, do badań laboratoryjnych pobrano:  1 porcję a` 164 g mięsa deklarowanego jako wo łowina – pochodzącego z zestawu obiadowego z zakupu kontrolnego , oraz pr óbkę kontrolną, tj. 1 porcję a` 161 g mięsa deklarowanego jako wołowina – pochodzącego z opiekacza w bufecie (Protokół pobrania prób ki nr 099315 z 22 marca 2016 r.) ;  1 Pizzę Sycylia o zadeklarowanym skaldzie: sos, feta, kurczak, pomidory, rucola (Protokół pobrania próbki nr 099316 z 22 marca 2016 r.) . Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 30 marca 2016 r. (nr akt kon troli: K BP - ŻG.8361. 47 .2016 ) . Badania przeprowadzone przez Laboratorium Kontrolno - Analityczne z siedzibą we Wrocławiu wykazały, że:  Pizza Sycylia nie odpowiadała deklaracji w cenniku awizo z uwagi na stwierdzenie stosowania innego składnika niż deklarowano, tj. sera z mleka krowiego a nie owczego i koziego – stwierdzono obecność DNA krowy, nie stwierdzono natomiast Strona 3 z 11 obecności DNA owcy i kozy. Powyższe udokumentowano w sprawozdaniu z badań nr 228/2016 z 18 kwietnia 2016 r. ;  kebab wołowy nie odpowiadał deklarac ji z uwagi na stwierdzenie obecności niedek larowanej wieprzowiny i drobiu – DNA świni, kury i indyka . Powyższe udokumentowano w sprawozdaniu z badań nr 229/2016 z 18 kwietnia 2016 r. Wobec stwierdzonych nieprawidłowości , p i smem z 28 września 20 16 r., Dolnośląski WIIH zawia domił p rzedsiębiorc ów Artura Kazimierowicza i Radosława Machandera , prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywi lnej pod nazwą Gastrobaza Artur Kazimierowicz, Radosław Machander s.c. we Wrocławiu , o wszczęciu postę powania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej , kar y pieniężnej z tyt ułu wprowadzenia do obrotu dwóch partii zafałszowanych artykułów rolno - spożywczych oraz o przysługującym stronom prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów . Strony nie skorzystały z przysługującego im prawa. Po przeprowadzeniu postępowania adm i ni stracy jn ego, decyzją z dnia 30 listopada 2 016 r. , Dolnośląski WIIH wymierzył prz edsiębiorc om Art urowi Kazimierowiczowi i Radosławowi Machanderowi , prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej p od nazwą Gastrobaza Artur Kazimierowicz, Radosław Machander s.c. we Wrocławiu , w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, karę pieniężną w w y sokości 2.554,37 zł z tytuł u wprowadzenia do obrotu dwóch partii zafałszowanych artykułów rolno - spożywczych . P i smem z 2 stycznia 2017 r., przedsiębiorca Radosław Machander złożył do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zwanego dalej również „Prezesem UOKiK ”, odwołanie od ww. decyzji , wnosząc o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub znaczne jej zmniejszenie . W uzasadnieniu ww. strona poinformowała , że na podstawie faktury VAT była pewna, że dysponuje serem Feta, dlatego nie poczuwa się do winy. Pismem z 13 stycznia 2017 r. , Prezes UOKiK poinformował p rze dsiębiorc ów Artura Kazimierowicza i Radosława Machandera , prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej po d nazwą Gastrobaza Artur Kazimierowicz, Radosław Machander s.c. we Wrocławiu , iż przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronom biorącym udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – K odeks postępowania a dministracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 23 , z późn. zm. ), zwanej dalej „k.p.a.” , prawo do zapoznania się z aktami sprawy , a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strony nie skorzystały z przysługującego im prawa. Strona 4 z 11 Prezes Urzędu Ochr ony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmi any rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i R ady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1169/2011” , podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. W myśl art. 8 ust. 5 ww. rozporządzenia, p odmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewnia ją się, że wymogi te są spełnione . Art. 8 rozporządzenia 1169/2011 stanowi wyjaśnienie zakresów odpowiedzialności podmiotów za informacje przekazywane konsumentom na temat żywności, o której to odpowiedzialności mowa w art. 17 rozporządzenia (W E) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywn ości (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r. , s. 1 , z późn. zm.) , zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” . Zgodnie z art. 17 us t. 1 , podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji , w przeds iębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowan ie przestrzegania tych wymogów. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno - s pożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące artykułów rolno - spożywczych, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez pr oducenta. Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 5 ww. ustawy, jakość handlowa to cechy artykułu rolno - spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymaga nia wynikające ze sposobu produkcji, Strona 5 z 11 opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Rozporządzenie 1169/2011 , w art. 6 stanowi, że każdemu środkowi spożywczemu przeznaczonemu do dostarczenia k onsumentowi finalnemu lub do zakładów żywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat żywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szcze gólności:  co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji,  przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, że chodzi o określony środek spożywczy l ub składnik, mimo, że w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spożywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem, o czym mówi art. 7 ust. 1 odpowiednio lit. a i d rozporządzenia 1169/2 011. W myśl zaś art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, informacje na temat żywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta. Artykuł rolno - spożywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej , to produkt, które go skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególn ych artykułów rolno - spożywczych albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych , w szczególności jeżeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyc zącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, termi nu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Ustawa o jakości handlowej w art. 40a ust. 1 pkt 4 wskazuje, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze zafałszowane, podlega karze pie niężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1.000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na podstawie art. 40a ust . 5 ustawy o jakości handlowej , uwzględnia stopień szkodl iwości czynu , zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów Strona 6 z 11 rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych . W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji stwierdził , że do przygotowania Pizzy Sycylia i kebabu menu, w skład którego miała wchodzić wołowina, uż ywano innych składników niż deklarowane , tj. odpowiednio produktu „Sütüm Beyaz Combi” będącego mieszaniną odtłuszczonego mleka krowiego i oleju palmowego zamiast sera Feta oraz kebabu mieszanego z mięsa cielęcego i drobiowego zamiast wołowiny . Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Prezes a UOKiK, Dolnośląski WIIH zasadnie uznał, że strony dopu ściły się naruszenia wymagań prawa żywnościowego w stopni u uzasadniającym wymierzenie im kar y pieniężnej na pod stawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Odwołując się od decy zji, przedsiębiorca Radosław Machander podniósł, że nie wprowadzał celowo konsumentów w błąd co do składu oferowanych potraw, gdyż używając nazwy ser Fata, na podstawie faktur zakupu oraz etykiety w języku polskim , był przekonany , że takim właśnie produktem dysponuje . Stąd też nie poczuwa się do winy w tym zakresie. Jedy nie w przypadku podania w menu informacji o oferowaniu mięsa wołowego zamiast faktycznie posiadanego wołowo - wieprzowego strona czuje się odpowiedzialna za stwierdzone nieprawidłowości. Odnosząc się do powyższego , Prezes UOKiK w pierwszej kolejności w skazu je, że z godnie z art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U. UE L 343 z 14.12.2012 r., s. 1) , zwanego dalej „rozporządzeniem 1151/2011” , oraz z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1829/2002 z dnia 14 października 2002 r. zmieniającym Załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 w odniesieniu do nazwy „Feta” (Dz. U. UE L 277 z 15.10.2002 r., s. 10), nazwa „Fet a” została zarejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia i zarezerwowana jest dla serów spełniających określone w specyfikacji produktu wymagania (m.in. mleko służące do produkcji sera Feta musi pochodzić od tradycyjnie hodowanych owiec i kóz z określony ch regionów Grecji, a podczas procesu produkcyjnego należy stosować tradycyjną recepturę i metody). Wobec powyższego, nazwa chroniona nie może stać się nazwą rodzajową, tj. stosowaną ogólnie w odniesieniu do produktów podobnych lub kojarząc ych się z produk tem chronionym. W związku z powyższym producenci z innych krajów członkowskich Unii Europejskiej lub producenci, którzy nie respektują receptury zawartej w specyfikacji, po upływie pięcioletniego okresu przejściowego (upłynął on 14 października 2007 r.), w którym dozwolone było powszechne używanie nazwy „Feta” dla produktów wytworzonych poza wskazanym obszarem Grecji, nie mają prawa używać nazwy „Feta” w stosunku do swoich produktów. Strona 7 z 11 Wskazać też należy, że zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U rz . UE L 343 z 14.12.2012 , s.1), produkty, które są wprowadzane na rynek m.in. pod chronioną nazwą pochodzenia, na etykietach obligatoryjnie muszą zostać oznaczone odpowiednim symbolem. Wzór symbolu określa załącznik do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 z dnia 18 grudnia 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1 151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców , niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych (Dz. Urz. UE L 179 z 19.6.2014, s. 17). Nie znajduje zatem uzasadnienia tłumaczenie strony, iż na podstawie faktury zakupu była przekonana, że dysponuje serem Feta. Z ww. wskazanych przepisów wynika, że produkty z nazwą zarejestrowaną jako chroniona nazwa pochodzenia obligatoryjnie muszą zostać oznakowane na etykiecie również odpowiednim symbolem. Stosowany przez stronę produkt pod nazwą „Sütüm Beyaz Combi”, jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy fotografii , takiego symbolu w oznakowaniu nie miał. Ponadto zauważyć należy , że nalepka dystrybutora z informacjami w języku polskim znajdowała się bezpośrednio pod nadrukowanymi na opakowaniu informacjami w języku angie lskim i niemieckim , z których jasno wynikało, że jest on mieszaniną odtłuszczonego mleka i oleju palmowego. Dysponując takimi i nformacjami, strona mogła z łatwością zweryfikować rzeczywisty charakter produktu „Sütüm Beyaz Combi”. Z ajmując się profesjonaln ie produkcją artykułów spożywczych, strona powinna zdawać sobie spraw ę, że jedynym źródłem wiedzy o produkcie jest jego oryginalne oznakowanie i nie kierować się jedynie informacjami zawartymi w fakturach. Tym samym należy uznać, że wpływ na powstanie stwi erdzonych nieprawidłowości miała wyłącznie strona i ponosi za to pełną odpowiedzialność. Okoliczności, na które strona po wołuje się w od wołaniu, obciążają właśnie ją, gdyż nie podejmowała żadnych kroków, aby zapobiec stwierdzonym nieprawidłowościom , co moż e świadczyć o naruszeniu reguł ostrożności, tym bardziej, że przepisy prawa nakładają na nią obowiązek kontrolowania wprowadzanej do obrotu żywności. Strona nie dołożyła należytej staranności z racji tej, że prowadziła działalność gastronomiczną i serwował a swoje produkty bezpośrednio konsumentom, którzy nie mają żadnej możliwości weryfikacji prawdziwości składu potrawy oprócz opisu znajdującego się w karcie dań. Odnośnie argumentu braku celowości w działaniach strony, Prezes UOKiK informuje, że nie jest t o ustawowe kryterium, od którego uzależnia się możliwość wymierzenia kary na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej . Przepis te n statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie Strona 8 z 11 wymagań prawa żyw nościowego. Wskazuje się, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej jest założenie stosowania jej automatycznie względem podmiotu ponoszącego odpowiedzialność obiektywną za naruszenie przepisów. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracy jnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony po dmiot nałożonych prawem obowiązków. Odpowiedzialność obiektywna jest więc niezależna o d jakichkolwiek okoliczności . Podsumo wując, wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno - spożywczych w każdym przypadku skutkuje wydaniem przez organ decyzji adm inistracyjnej. W przypadku stwierdzenia naruszenia interesów konsumentów – decyzji wymierzającej karę pieniężną w przewidzianej w ustawie o jakości handlowej wys okości (art. 40a ust. 1 pkt 4) albo, w przypadku niewielkiego stopnia szkodliwości czynu, niewi elkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu – decyzję o odstąpieniu od wymierzenia kary (art. 40a ust. 5c), nie oznacza to jednak, iż stronę uznaje się za nieponoszącą odpowiedzialności za stw ierdzone nieprawidłowości. Mając więc na uwadz e powyższe, brak celowości w popełnieniu czynu zabronionego nie jest przesłanką do odstąpienia od wymierzenia k ary pieniężnej . W przedmiotowej sprawie, z uwagi na istotne naruszenie interesów konsumentów, organ y nie mogły zastosować ww. art. 40a ust. 5c ustawy o jakości handlowej. Organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości wymierzanej kary pieniężnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, biorą pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zak res naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. W przedmiotowej sprawie, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Prezes UOK iK stw ierdził, że Dolnośląski WIIH, wymierzając karę pieniężną w sposób prawidłowy ocenił poszczególne przesłanki zawarte w ww. art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, co w płynęło na wysokość w ymierzonej kar y pieniężnej , tj. zastosował sankcję , która j est proporcjonalna do wielkości kontrolowanego podmiotu oraz stwierdzonych nieprawidłowości. Miarkując stopień szkodliwości czynu, organ pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno - spożywczych w sposób istotny naruszało interesy konsumentów, gdyż wprowadzało w błąd co do ich właściwości. Konsumenci nie byli informowani, iż potrawy zostały przygoto wane z innego składnika niż strona deklarowała – produktu „Sütüm Beyaz Combi” będącego mieszaniną odtłuszczon ego mleka i oleju palmowego zamiast sera Feta oraz kebabu mieszanego cielęco - drobiowego zamiast kebabu wołowego (wskazać należy, że w wyniku badań labo ratoryjnych stwierdzono, że skład kebabu cielęco - drobiowego był inny od deklarowanego przez producenta, b owiem wykryto w nim dodatkowo wieprzowinę i drób – DNA kury ) . Oznakowanie oferowanych Strona 9 z 11 przez stronę produktów powinno zawierać rzetelne informacje, aby konsumenci mogli dokonać świadomego wyboru. Brak takiego wyboru przekłada się na naruszenie zarówno ekono micznych, jak i zdrowotnych interesów konsumenta. Nie ulega wątpliwości, że podane w oznakowaniu skład niki , zwłaszcza ser Feta, nadawały produktom wyższe walory jakościowe i stanowił y zachętę do dokonania zakupu. W tym miejscu należy wskazać też , że faktem powsze chnie znanym jest, że produkty tradycyjne , których nazwa została zarejestrowana jako Chroniona Nazwa Pochodzenia (C hNP), a takim jest m.in. „ Feta”, są produkowane z określonych składników według ustalonej procedury, wobec czego ich cena jest znaczni e wyższa niż produktów zwykłych. W związku z tym, wobec nieuzasadnionego użycia nazwy chronionej, doszło do naruszenia powszechnie obowiązujących przepisów, do stosowania których obowiązani są przedsiębiorcy w całej Unii Europejskiej. Prezes UOKiK wskazuje w tym miejscu także , że między cielęciną a wołowiną istnieją nie tylko różnice w cechach orga noleptycznych. Rodzaje tych mięs zostały bowiem zdefiniowane na poziomie prawa unijnego . Z godnie z Załącznikiem VI I Część I pkt III rozporządzenia Parlamentu Euro pejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20. 12.2013, s. 671, z późn. zm.) , cielęciną jest mięso z bydła w wieku poniżej ośmiu miesięcy, natomiast mięso z bydła między ósmym a dwunastym miesią cem określane jest jako młoda wołowina. Mając na uwadze zak res naru szenia Dolnośląski WIIH trafnie wskazał , iż informacja o składzie potraw stanowi jeden z elementów jakości handlowej, a nieuzasadnione w t ym przypadku wskazanie używania wołowiny i sera Feta naruszało interesy konsumentów. Świadczy o tym fakt, że zostały naruszone przepisy mające na celu ochronę konsumentów i zapewnienie im rzetelnych i praw dziwych informacji o składzie produktów. Naruszone zostały krajowe i unijne przepisy w zakresie podawania konsumentom informacji na temat żywności. Uwzględniając przesłankę dotychczasowej działalności kontrolow anego przedsiębiorcy na rynku spożywczym, organ pierwszej instancji wziął po uwagę, że dotychczas nie nakładano na strony kar pieniężnych za naruszenie przepisów prawa żywnościowego. Wielkość obrotów i prz ychod u – organ pierwszej instancji uwzględnił przek azaną przez stronę informację w tym zakresie (podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za okres 01/01/2015 – 31/12/2015) . Wartość kontrolowanych artykułów rolno - sp ożywczych – wartość zakwestionowanych artykułó w rol no - spożywczych nabytych w ramach zakupu kontrolnego wynosiła 39,89 zł. Strona 10 z 11 Wobec powyższego, z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów regulujących jakość handlową artykułów rolno - spożywczych skutkujące znacznym naruszeni em interesów konsumentów , Prezes UOKiK nie znalazł argumentów pr zemaw iających za zmianą decyzji organu pierwszej instancji , uznając, że w tym przypadku kara będzie skutecznym środkiem do skłonienia strony do przes trzegania obowiązującego prawa . Podkreślić należy, że z godnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2 002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa żywnościowego powinny być skuteczne , proporcjonalne i odstraszające. Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Zgodnie z art. 40a ust. 1pkt 4 ustawy o jakości hand lowej , najniższa kara, jaką można było wymierzyć w niniejszej sprawie to 1.000 zł, natomiast najwyższa – 51.087,37 zł (10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary) . S tronom wymierzono karę w wysokości 2554,37 zł , któ ra stanowi 5% możliwej do nałożenia . Zdaniem Prezesa UOKiK , spełni ona funkcję prewencyjną i repre syjną, skłaniając kontrolowanych przedsiębiorców do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, zwłaszcza z uwagi na wykazane powyżej niedopełnie nie należyt ej staranności w zakresie zapewnien ia prawidłowego oznakowania ww. artykułów rolno - spożywczych. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Ins pektoratu Inspekcji Handlowej we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspek cji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej . Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. , organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Biorąc powyższe pod uwagę , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w s entencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o post ępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 , z późn. zm. ) od Strona 11 z 11 niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Ur zędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do należności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – O rdynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 , z późn. zm.). Otrzymują: 1. Artur Kazimierowicz Artur Kazimierowicz P.P.H.U. ul. Chłopska 10A 51 - 426 Wrocław 2. Radosław Machand er Radosław Machander ul. Cyprysowa 18c 55 - 093 Kiełczów 3. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej we Wrocławiu 4. a/a Z up. Prezesa Urzę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów DYREKTOR Departamentu Inspekcji Handlowej Anna Janiszewska