Numer decyzji
DIH-10/2020
Decyzja UOKiK DIH-10/2020
- Data decyzji
- 3 lutego 2020
Treść rozstrzygnięcia
1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 3 lutego 2020 r. DIH-2.709.1.2020.CS DECYZJA DIH-2 NR 10/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 154 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, z późn. zm.) w związku z art. 5 ust. 2 oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1668) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z 16 grudnia 2019 r. przedsiębiorcy AMIC POLSKA SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w Warszawie – od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 28 listopada 2019 r., odmawiającej uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r., zarządzającej wycofanie z obrotu paliwa ciekłego tj. oleju napędowego, w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiorniku oznaczonym nr 2 o pojemności 30000 litrów, na stacji paliw w (...), przy (...), niespełniającego wymagań jakościowych, ze względu na zaniżoną stabilność oksydacyjną, utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z 16 grudnia 2019 r., przedsiębiorca AMIC POLSKA SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w Warszawie, wniósł odwołanie od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 28 listopada 2019 r., odmawiającej uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r., zarządzającej wycofanie z obrotu paliwa ciekłego tj. oleju napędowego, w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiorniku oznaczonym nr 2 2 o pojemności 30000 litrów, na stacji paliw w (...), przy (...) , niespełniającego wymagań jakościowych, ze względu na zaniżoną stabilność oksydacyjną. Pismem z 24 grudnia 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odwołanie wraz z materiałami kontroli przeprowadzonej na stacji paliw nr 17 w (...), przy (...) , należącej do przedsiębiorcy AMIC POLSKA SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w Warszawie (dalej także: „Przedsiębiorca” lub „Strona”). W trakcie kontroli przeprowadzonej 21 maja 2019 r. na ww. stacji paliw, inspektorzy reprezentu jący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań z partii liczącej 26972,22 litrów próbki oleju napędowego, tj. próbkę numer 0646/19/4750 i próbkę kontrolną numer 6416/19/4750 w ilości 4 i 0,85 litra każda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr 000005. Następnie inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali 23 maja 2019 r. próbkę oleju napędowego nr 0646/19/4750 i próbkę kontrolną nr 6416/19/4750 do akredytowanego, niezależnego Laboratorium UOKiK w Bydgoszczy, według protokołu przyjęcia próbki do badania numer 138/PP/2019. Z uwagi na nieobecność osoby upoważnionej w toku kontroli przeprowadzonej 21 maja 2019 r., pismem z 23 maja 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Przedsiębiorcy dokumenty kontroli, tj. upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr D/LE.NR.8361.102.2019 z 21 maja 2019 r., protokół kontroli z 21 maja 2019 r. oraz protokół pobrania próbek paliw nr 000005 z 21 maja 2019 r. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne Laboratorium UOKiK w Bydgoszczy (protokół z badań nr 491/PP/2019) wykazały, że oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 0646/19/4750), nie spełnia wymagań jakości owych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 października 2015 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1680), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem”, z uwagi na parametr stabilność oksydacyjna, którego wynik badania wyniósł poniżej 4,0 h, przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. W trakcie kontroli przeprowadzonej 6 czerwca 2019 r. na ww. stacji paliw, inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektor a Inspekcji Handlowej, poinformowali operatora kontrolowanej stacji paliw o wynikach badań próbki oleju napędowego pobranego 21 maja 2019 r. o numerze 0646/19/4750 oraz 3 o możliwości złożenia wniosku o badanie próbki kontrolnej, nr 6416/19/4750, pobranej w toku kontroli 21 maja 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 6 czerwca 2019 r. wydał postanowienie o zabezpieczeniu oleju napędowego w ilości 23263,65 litrów, do czasu podjęcia decyzji o badaniu próbki kontrolnej. Z uwagi na nie obecność w toku kontroli 6 czerwca 2019 r. Przedsiębiorcy bądź upoważnionego pracownika, pismem z 7 czerwca 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, poinformował Stronę o wynikach badań próbki oleju napędowego pobranego 21 maja 2019 r. o numerze 0646/19/4750, przekazał egzemplarz protokołu z badań o numerze 491/PP/2019 oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o badanie próbki kontrolnej i konieczności uiszczenia zaliczki na poczet badania próbki kontrolnej nr 6416/19/4750, pobranej w toku kontroli 21 maja 2019 r. Pismem z 12 czerwca 2019 r., Przedsiębiorca wniósł o umożliwienie ponownego zbadania próbek zabezpieczonego paliwa. Pismem z 18 czerwca 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej udzielił Stronie od powiedzi na wniosek z 18 czerwca 2019 r. Pismem z 18 czerwca 2019 r., Przedsiębiorca wniósł o zbadanie próbki kontrolnej nr 6416/19/4750, pobranej w toku kontroli 21 maja 2019 r. Pismem z 19 czerwca 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej poinformował Stronę o wysokości zaliczki na poczet badania próbki kontrolnej nr 6416/19/4750, pobranej w toku kontroli 21 maja 2019 r. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Przemysłowego Instytutu Motoryzacji w Warszawie (sprawozdanie z badań Nr BLN.208.19B/Z1) wykazały, że oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki kontrolnej 6416/19/4750), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na parametr stabilność oksydacyjna, którego wynik badania wyniósł poniżej 8,7 h, przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Pismem z 12 lipca 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej poinformował Stronę o wyniku badania prób ki kontrolnej nr 6416/19/4750, pobranej w toku kontroli 21 maja 2019 r., przekazał sprawozdanie z badań Nr BLN.208.19B/Z1 oraz przekazał informację o zamiarze przeprowadzenia ponownej kontroli i wydaniu postanowienia o uchyleniu zabezpieczenia wraz z decy zją o wycofaniu partii oleju napędowego znajdującego się w zbiorniku oznaczonym nr 2. 4 W trakcie kontroli przeprowadzonej 16 lipca 2019 r. na ww. stacji paliw, inspektor reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej wydał post anowienie o uchyleniu zabezpieczenia z 6 czerwca 2019 r. oleju napędowego w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiorniku nr 2 o pojemności 30000 litrów na stacji paliw w (...), przy (...) , należącej do przedsiębiorcy. W trakcie kontroli przeprowadzonej 16 lipca 2019 r. na ww. stacji paliw, inspektor reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej wydał decyzję w sprawie wycofania z obrotu paliwa tj., oleju napędowego - w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiorniku nr 2 o pojemności 30000 litrów na stacji paliw w (...), przy (...) , należącej do przedsiębiorcy – niespełniającego wymagań jakościowych z uwagi na zaniżoną stabilność oksydacyjną. W treści niniejszej decyzji Stronę pouczono możliwości złożenia odwołania od niej do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Pismem z 16 września 2019 r., Przedsiębiorca złożył wniosek o uchylenie decyzji Wielkopolskiego Woje wódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r. sprawie wycofania z obrotu paliwa tj., oleju napędowego - w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiorniku nr 2 o pojemności 30000 litrów na stacji paliw w (...), przy (…), należącej do prze dsiębiorcy – niespełniającego wymagań jakościowych z uwagi na zaniżoną stabilność oksydacyjną. Zdaniem Strony, zaniżenie parametru stabilność oksydacyjna było wynikiem kontaktu paliwa z miedzianymi elementami instalacji paliwowej, który to kontakt odbywał się na odcinku pomiędzy zbiornikiem paliwa, a nalewakiem. Dlatego też, Przedsiębiorca dokonał pod koniec lipca wymiany dystrybutorów na nowe, rezygnując z miedzianych elementów instalacji. Po dokonaniu wymiany zlecono ponowne badania paliwa zgromadzonego w zbiorniku nr 2, które to badania wykazały, że spełnia ono wymagania jakościowe w zakresie parametru stabilność oksydacyjna. W ocenie Przedsiębiorcy, ponieważ wyeliminowano źródło zaniżenia stabilności oksydacyjnej, a prawidłowa jakość kwestionowanego oleju napędowego została potwierdzona badaniami, zasadne jest uchylenie ww. decyzji. Pismem z 2 października 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wszczął postępowania administracyjne w sprawie uchylenia swojej decyzji z 16 lipca 2019 r. oraz poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania. 5 Decyzją z 28 listopada 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej odmówił uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r. sprawie wycofania z obrotu paliwa tj., oleju napędowego - w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiorniku nr 2 o pojemności 30000 litrów na stacji paliw w (...), przy (...), należącej do przedsiębiorcy – niespełniającego wymagań jakościowych z uwagi na zaniżoną stabilność oksydacyjną. Pismem z 16 grudnia 2019 r., Przedsiębiorca, wniósł odwołanie od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 28 list opada 2019 r., odmawiającej uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r., zarządzającej wycofanie z obrotu paliwa ciekłego tj. oleju napędowego, w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiorniku ozn aczonym nr 2 o pojemności 30000 litrów, na stacji paliw w (...), przy (...) , niespełniającego wymagań jakościowych, ze względu na zaniżoną stabilność oksydacyjną. Pismem z 24 grudnia 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odwołanie wraz z materiałami kontroli przeprowadzonej na stacji paliw nr 17 w (...), przy (...) , należącej do Przedsiębiorcy. Pismem z 7 stycznia 2020 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgod nie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgrom adzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i 21 stycznia 2020 r. stawiła się w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na przegląd akt sprawy. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził, co następuje. Mając na względzie całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, na wstępie należy podkreślić, iż stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2 006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2019 r., poz. 660), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” – paliwa transportowane, 6 magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach zakła dowych powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego paliwa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po d rogach, a także w rekreacyjnych jednostkach pływających. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne Laboratorium UOKiK w Bydgoszczy (protokół z badań nr 491/PP/2019) wykazały, że oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 0646/19/4750), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 października 2015 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1680), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem”, z uwagi na parametr stabilność oksydacyjna, którego wynik badania wyniósł poniżej 4,0 h, przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Niespełnienie wymagań jakościowych potwierdziły również badania laboratoryjne przeprowadzo ne przez akredytowane, niezależne laboratorium Przemysłowego Instytutu Motoryzacji w Warszawie (sprawozdanie z badań Nr BLN.208.19B/Z1) wykazały, że oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki kontrolnej 6416/19/4750), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na parametr stabilność oksydacyjna, którego wynik badania wyniósł poniżej 8,7 h, przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, iż badania laboratoryjne w sposób jednoznaczny wykazały, iż paliwo pobrane 21 maja 2019 r., nie spełniało wymagań jakościowych w zakresie parametru stabilność oksydacyjna. Na marginesie należy także dodać, że zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw - wyniki badań pobranych próbek stosuje się do jakości całej partii paliwa znajdującego się w zbiorniku, z którego pobrano próbki. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości p aliw zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych paliw ciekłych, jeżeli nie spełniają wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż wprowadzenie do obrotu oleju napędowego, niespełniającego wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, 7 stanowi naruszenie dyspozycji powołanych powyżej przepisów art. 3 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Z kolei, przepis art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1668) - dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej” - stanowi, iż wojewódzki inspektor może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji, m. i n. wycofanie z obrotu produktów, jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa. Przepis ten stanowił podstawę prawną wydania decyzji z 16 lipca 2019 r. Po stwierdzeniu w toku kontroli niepraw idłowości w zakresie jakości paliwa, w tym przypadku negatywnych wyników analizy laboratoryjnej pobranych próbek oleju napędowego, Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zarządził wycofanie produkt z obrotu. W treści niniejszej decyzji Strona została prawidłowo pouczona o prawie do wniesienia odwołania do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za pośrednictwem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Z prawa tego Przedsiębiorca nie skorzystał, a w konsekwencji ww. decyzja stała się ostateczna. Pismem z 16 września 2019 r., Przedsiębiorca złożył wniosek o uchylenie decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r. Decyzją z 28 listopa da 2019 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej odmówił uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r. Pismem z 16 grudnia 2019 r., Przedsiębiorca, wniósł odwołanie od decyzji Wielkopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 28 listopada 2019 r., odmawiającej uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r. Mając na względzie powyższy stan faktyczny, jak również treść odwołania, należy na wstępie zauważyć, iż Przedsiębiorca domaga się wzruszenia decyzji ostatecznej. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje - wyrażona w art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego zasada trwałości decyzji - jednakże od zasady tej przewidziano także wyjątki. Zastosowanie w takiej sytuacji będą mieć przepisy art. 154 lub art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego. ostateczna decyzja, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Także ostateczną decyzję, na mocy której strona nabyła prawo, można w każdym czasie uchylić lub zmienić, jeżeli nie sprzeciwiają się temu przepisy szczególne 8 i gdy przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony, o czym stanowi art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zważywszy na fakt, iż na skutek wydania zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora I nspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r., Strona nie nabyła prawa, organ I instancji słusznie zastosował w decyzji z 28 listopada 2019 r. przepis art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego. Istota stosowania przepisu art. 154 § 1 Kodeksu postępowania adm inistracyjnego sprowadza się do tego, że organ nie dokonuje ponownej merytorycznej kontroli wydanego rozstrzygnięcia, ale rozważa, czy za zmianą ostatecznej decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Zakwalifikowanie omawianego postępo wania do trybu nadzwyczajnego weryfikacji decyzji ostatecznej oznacza, że nie jest dopuszczalne rozszerzenie jego zakresu, a przesłanki stosowania powinny być interpretowane w sposób ścisły (por. I SA/Op 215/18 - wyrok WSA Opole z dnia 31-07-2018 ). Postępowanie prowadzone w trybie 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem nie jest merytoryczne rozpoznanie spr awy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już w sprawie decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia – czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Nie ma więc znaczenia dla dokonywania zmiany decyzji ostat ecznej w tym trybie, czy decyzja ta jest zgodna z prawem, czy też wydana została z naruszeniem prawa. Badanie interesu społecznego i słusznego interesu strony nie może bowiem polegać na ocenie prawidłowości decyzji ostatecznej. Przyjmując odmienny punkt widzenia za prawidłowy, postępowanie prowadzone w trybie art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stawałoby się konkurencyjne wobec zwykłego postępowania i byłoby w rzeczy samej niedopuszczalnym rozpoznaniem sprawy w III instancji (por. VI SA/Wa 1708/15 - wyrok WSA Warszawa z dnia 03-11-2015 ). Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej i ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy, należy stwierdzić, iż zarówno słuszny interes strony, jak i słuszny interes społeczny, ustalane są i oceniane na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego i analizowanego w dacie wydania decyzji ostatecznej tj. decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekc ji Handlowej z 16 lipca 2019 r. Tym samym przedłożone przez Przedsiębiorcę dowody w postaci faktury VAT nr A/1908020001 z 1 sierpnia 2019 r., raportu z wykonania prac i sprawozdania z badań nr F/92/2/04/2019 nie mogą być brane pod uwagę przy ocenie przesłanek zastosowania art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. badaniu interesu społecznego i słusznego interesu strony. 9 Dowody te nie istniały bowiem w dacie wydania zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji przeprowadzenie na ich podstawie oceny słusznego interesu strony, stanowiłoby niedopuszczalne rozpoznawanie sprawy w kolejnej – trzeciej instancji. Słuszny interes strony w rozumieniu art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, musi być interesem znajdującym oparcie w obowiązujących pr zepisach prawa. Rozpatrując kwestię przesłanek z art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego, należy przyjąć, że słuszny interes strony nie może być sprzeczny z jasno brzmiącym przepisem ustawy ani też go zastępować, bowiem zasada praworządności, wyraż ona w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, zobowiązuje organy administracji do działania na podstawie przepisów prawa. Jak z tego wynika, postępowanie administracyjne prowadzone w ramach przepisu art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zmierzać do wyjaśnienia, czy za uwzględnieniem wniosku o zmianę lub uchylenie decyzji przemawia wzgląd na interes społeczny lub słuszny interes strony (por. II SA/Go 993/17 - wyrok WSA Gorzów Wielkopolski z dnia 08 -11-2017 ). Odnosząc się do treści uzasadnienia odwołania, w zakresie dotyczącym twierdzenia Strony o właściwej jakości paliwa zgromadzonego w zbiorniku i przyczyn niewłaściwej jakości paliwa pobieranego z dystrybutora, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia co następuje. Inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali próbki paliw zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospo darki z dnia 1 września 2009 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1035), dalej: „rozporządzenie w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych” oraz postanowieniami normy PN-EN 14275 „Paliwa do pojazdów samochodowych. Ocena jakości benzyny silnikowej i oleju napędowego. Pobieranie próbek z dystrybutorów detalicznych i zakładowych”, w oparciu o którą określono przepisy ww. rozporządzenia w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych. Stosownie do postanowień art. 17 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw - w toku postępowania kontrolnego inspektor pobiera dwie próbki. Cytowany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości, iż do badań pobierane są dwie próbki, próbka i próbka kontrolna, co miało miejsce w niniejszej sprawie w trakcie kontroli 21 maja 2019 r. Zgodnie z art. 22 ust. 1 omawianej ustawy, inspektor niezwłocznie przekazuje pobrane próbki do akredytowanego laborat orium, w warunkach 10 uniemożliwiających zmianę jakości paliwa i jego cech charakterystycznych. Badaniu z urzędu podlega próbka, zaś próbka kontrolna badana jest jedynie na wniosek kontrolowanego przedsiębiorcy, z której to możliwości Strona skorzystała. Prze pisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie przewidują pobrania trzeciej próbki paliwa do badania, a tym samym brania pod uwagę wyników badań innych próbek niż próbka i próbka kontrolna, pobrane w toku kontroli. Ponadto zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw - kontrolę jakości paliw u przedsiębiorców oraz biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających je na własny użytek przeprowadza inspektor po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzania kontroli jakości paliw, wydanego przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej. Odnosząc się do przedstawionych w odwołaniu wyników badań, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie kwestionuje wyników badań próbki oleju napędowego pobranego przez Stronę 31 sierpnia 2019 r. bezpośrednio ze zbiornika, które zostały udokumentowane sprawozdaniem z badań nr F/92/2/04/2019, jednakże wyniki te nie mogą być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu. Podstawę oceny jakości paliwa stanowić bowiem mogą jedynie wyniki badań próbek pobranych przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego Inspektora Inspekcji Handlowej 21 maja 2019 r. z dystrybutora, czyli tak jak to czynią konsumenci tankujący swoje paliwo na kontrolowanej stacji. Odnosząc się do sugerowanej przez Stronę kwestii wpływu konstrukcji rurociągu na jakość paliwa pobieranego z dystrybutora (odmierzacza), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia co następuje. Na wstępie należy ponownie podkreślić, iż kontrola z 21 maja 2019 r. odbyła się na ogólnodostępnej stacji paliw w (...), przy (...) . Próbki oleju napędowego zostały przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrane z dystrybutora (odmierzacza), z którego tankują paliwo konsumenci na kontrolowanej stacji. Istota zaś regulacji zawartych w ustawach o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz o Inspekcji Handlowej, ma na celu m.in. ochronę interesu tychże konsumentów. Budowa instalacji przeznaczonej do dystrybucji i sprzedaży konsumentom paliw nie może mieć wpływu na jakość paliw. Konsument tankuje pojazd bezpośrednio z odmierzacza paliw i podnoszona przez Stronę miedziana konstrukcja rurociągu, nie może uzasadniać oferowania konsumentom paliwa 11 niewłaściwej jakości. Należy wyraźnie podkreślić, że to na Przedsiębiorcy spoczywa obowiązek przyjęcia takich rozwiązań konstrukcyjnych rurociągu, odmierzacza i zbiornika, aby paliwo pobierane przez konsumentów z odmierzacza paliw na stacjach paliw spełniało wymagania jakościowe. Sugestie Strony, iż niewłaściwa jakość paliwa nie wynika z jego składu, lecz jest uwarunkowana działaniem czynników zewnętrznych związanych z miedzianą budową rurociągu, nie ma wpływu na uznanie, iż paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązujących przepisach. Ponownie zatem należy podkreślić, iż zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw - wyniki badań pobranych próbek stosuje się do jakości całej partii paliwa znajdującego się w zbiorniku, z którego pobrano próbki. W opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, niedotrzymanie normy dotyczącej stabilności oksydacyjnej może powodować wzrost lepkości oraz powstanie żywic i osadów, które mogą bardzo poważnie zaszkodzić eksploatacji pojazdu, blokując zarówno filtry jak i pozostałe elementy układu paliwowego, a tym samym narazić użytkowników pojazdów na ponoszenie nieuzasadnionych kosztów ich napraw i remontów. Dlatego też, nakazanie wycofania zakwestionowanego paliwa z obrotu było zasadne ze względu na uzasadniony interes konsumenta. W kontekście powyższego, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 28 listopada 2019 r., odmawiającej uchylenia decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 2019 r., zarządzającej wycofanie z obrotu paliwa ciekłego tj. oleju napędowego, w ilości 23263,65 litrów, znajdującego się w zbiornik u oznaczonym nr 2 o pojemności 30000 litrów, na stacji paliw w (...), przy (...) , niespełniającego wymagań jakościowych, ze względu na zaniżoną stabilność oksydacyjną. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja n iniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 -950 Warszawa. 12 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stały w wysokości 200 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz u stanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadam i administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/
Analiza z kontekstem sprawy
Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Sygnatura
- DIH-2.709.1.2020.CS
- Rodzaj praktyki
- Jakość paliw
- Kara finansowa
- nie
- Branża
- 47.30 SPRZEDAŻ DETALICZNA PALIW DO POJAZDÓW SILNIKOWYCH NA STACJACH PALIW
- Region
- Mazowieckie
- Strony
- AMIC POLSKA SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w Warszawie,
- Odwołanie do sądu
- Nie
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów