0111-KDIB2-2.4011.210.2017.2.MZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 14 lipca 2017 r. (data wpływu 26 lipca 2017 r.), uzupełnionym 30 sierpnia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości w drodze darowizny – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości w drodze darowizny.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 18 sierpnia 2017 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4011.210.2017.1.MZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 30 sierpnia 2017 r.

We wniosku, po jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności z 7 marca 2014 r., Wnioskodawczyni nabyła prawo własności nieruchomości składającej się m.in. z działek o nr 2730/2, 1160/6, 2682, 1153/1, 1152/14, 2731/1, 1160/3, 1153/4. Działki te objęte są księgą wieczystą.

Gmina X wystąpiła do Wnioskodawczyni jako właściciela przedmiotowych działek z wnioskiem o przekazanie w formie darowizny (nieodpłatnie) części (fragmentów) ww. działek w celu realizacji inwestycji celu publicznego – budowa, utrzymanie oraz wykonanie robót budowlanych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego – droga gminna. Przekazanie nastąpi po wcześniejszym geodezyjnym wydzieleniu przedmiotowych działek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przekazując wydzielone fragmenty działek nr 2730/2, 1160/6, 2682, 1153/1, 1152/14, 2731/1, 1160/3, 1153/4 w formie darowizny (nieodpłatnie) Gminie X Wnioskodawczyni zostanie obciążona podatkiem od zbycia nieruchomości, jeśli zbycie nastąpi przed upływem 5 lat (liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiła darowizna)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przekazanie wąskiego pasa gruntów na poszerzenie drogi gminnej, w formie darowizny (nieodpłatnie) w tej sytuacji nie powinno być opodatkowane, gdyż jest przeznaczone na cel publiczny i w interesie społecznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy – źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4. innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)
– przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z powołanych powyżej uregulowań prawnych wynika, że do powstania przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodzi wskutek zbycia w określonym czasie nieruchomości, jednakże zbycie to musi mieć charakter odpłatny.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 459 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny – przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

W przypadku dokonania darowizny mamy zatem do czynienia ze zbyciem pod tytułem darmym. Darowizna należy bowiem do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Przy czym nieodpłatność świadczenia darczyńcy stwierdzona musi być zarówno subiektywnie jak i obiektywnie, tj. niezależnie od uzyskania jakiejkolwiek korzyści lub ekwiwalentu od obdarowanego. Czyniąc darowiznę darczyńca realizuje zamiar przysporzenia obdarowanemu korzyści kosztem własnego majątku.

Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie obdarowanego – do zwiększenia jego majątku (zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów).

Ponieważ do przysporzenia majątkowego w ramach umowy darowizny nie dochodzi po stronie darczyńcy, uznać zatem należy, iż brak jest podstaw do twierdzenia, że omawiana umowa może skutkować powstaniem u niego przychodu.

W związku z tym, iż darowizna – jako świadczenie nieekwiwalentne nie powoduje powstania żadnego przysporzenia majątkowego po stronie zbywcy – brak jest możliwości rozpoznania u zbywcy przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Z treści wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności z 7 marca 2014 r., Wnioskodawczyni nabyła prawo własności nieruchomości składającej się m.in. z działek o nr 2730/2, 1160/6, 2682, 1153/1, 1152/14, 2731/1, 1160/3, 1153/4. Gmina X wystąpiła do Wnioskodawczyni z wnioskiem o przekazanie w formie darowizny (nieodpłatnie) części (fragmentów) ww. działek w celu realizacji inwestycji celu publicznego – budowa, utrzymanie oraz wykonanie robót budowlanych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego – droga gminna. Przekazanie przedmiotowych działek w formie darowizny nastąpi po ich wcześniejszym geodezyjnym wydzieleniu. Zdaniem Wnioskodawczyni, przekazanie wąskiego pasa gruntów na poszerzenie drogi gminnej, w formie darowizny (nieodpłatnie) w tej sytuacji nie powinno być opodatkowane, gdyż jest przeznaczone na cel publiczny i w interesie społecznym.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz sytuację przedstawioną przez Wnioskodawczynię stwierdzić należy, że z tytułu planowanego przez Wnioskodawczynię przekazania w drodze darowizny na rzecz Gminy X wydzielonych fragmentów działek nr 2730/2, 1160/6, 2682, 1153/1, 1152/14, 2731/1, 1160/3, 1153/4, po stronie Wnioskodawczyni jako darczyńcy nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Okoliczność, że zbycie wydzielonych fragmentów przedmiotowych działek w drodze darowizny nastąpi przed upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tych działek, pozostanie w przedmiotowej sprawie bez znaczenia. W przedmiotowej sprawie na brak powstania u Wnioskodawczyni obowiązku podatkowego z ww. tytułu decydujący wpływ będzie mieć nieodpłatna forma zbycia nieruchomości. Bez znaczenia pozostaje również to, w jakim celu Gmina nabędzie od Wnioskodawczyni ww. nieruchomości.

Stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym przekazanie ww. nieruchomości na poszerzenie drogi gminnej w formie darowizny (nieodpłatnie) nie będzie opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należało uznać za prawidłowe, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazała Wnioskodawczyni, tj. nie jest istotne to, w jakim celu Gmina nabędzie ww. nieruchomości tylko to, że dyspozycją przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęte jest zbycie nieruchomości ale tylko o charakterze odpłatnym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawczyni dołączyła dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny (weryfikacji) dołączanych dokumentów; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.