0115-KDIT1-3.4012.727.2017.1.PR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2017 r. (data wpływu 18 października 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z projektem pn. „D.” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z projektem pn. „D.”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej utworzonym przez jednostkę samorządu terytorialnego. Podstawowym celem statutowym zakładu jest zapewnienie mieszkańcom gminy oraz innym pacjentom wpisanym na listę pacjentów wszechstronnej i dostępnej opieki zdrowotnej w zakresie lecznictwa podstawowego, specjalistycznego, zapobieganie powstawaniu chorób i urazów, szerzenie oświaty zdrowotnej. W zakładzie w 99,89% przychodów pochodzi ze świadczenia usług w zakresie ochrony zdrowia na podstawie umów z Narodowym Funduszem Zdrowia. Pozostałe 0,11% przychodów osiąga głównie z tytułu odsetek uzyskanych od środków na rachunku bieżącym zakładu.

W związku z powyższym zakład nie jest „podatnikiem VAT czynnym” korzystając ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18-20 ustawy o podatku od towarów i usług. Zakład nie prowadzi czynności opodatkowanych, wykonuje działalność wyłącznie zwolnioną z podatku, więc nie może odzyskać zapłaconego przy towarach i usługach podatku VAT.

W dniu 20 września 2017 r. Wnioskodawca podpisał umowę o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO Województwa na lata 2014-2020 Oś priorytetowa 9 – „Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych”, Działanie 9.1 – „Infrastruktura ochrony zdrowia”, Poddziałanie 9.1.1 – „Rozwój specjalistycznych usług medycznych”: „D,”. Wartość projektu – 267.460,00zł, w tym koszty niekwalifikowalne-0,00zł; dofinansowanie w wysokości 84,90% wartości projektu tj. 227 073,54 zł.

W ramach projektu został zakupiony nowoczesny aparat USG z 4 głowicami na potrzeby świadczenia usług w zakresie badań diagnostycznych prowadzonych w POZ oraz AOS w Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej. Głównym celem projektu jest zapewnienie wysokiej jakości świadczonych usług medycznych. Realizacja projektu spowoduje wzrost ilości przebadanych pacjentów, nastąpi skrócenie czasu oczekiwania na te usługi i znaczący wzrost jakości wykonywanych świadczeń. Poprawa jakości i dostępności diagnostyki USG będzie miała bezpośredni wpływ na poprawę stanu zdrowia naszych pacjentów.

W związku z tym, iż zakład nie ma możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT Wnioskodawca uznał, że w w/w projekcie podatek VAT jako koszt kwalifikowalny projektu.

W związku z powyższym opisem, we wniosku oraz jego uzupełnieniu zadano pytanie sprowadzające się do następującej kwestii.

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej nie ma możliwości odliczenia podatku VAT i w ten sposób koszty podatku VAT od zakupionego sprzętu i wykonanych usług są wydatkiem kwalifikowalnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej utworzonym przez jednostkę samorządu terytorialnego. Ze względu na świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia zwolnionych z podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18-20 ustawy. Nie będąc podatnikiem VAT czynnym nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, a tym samym wydatki w ramach realizacji projektu dofinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego są kosztami kwalifikowanymi w wartości brutto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że skoro jak wskazano we wniosku, zakupy dotyczące przedmiotowego projektu nie służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, to w świetle brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawcy – jako niezarejestrowanemu podatnikowi podatku od towarów i usług – nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki. Wnioskodawcy nie przysługuje również zwrot podatku, gdyż środki, z których realizowany będzie projekt wymieniony we wniosku, nie są środkami wskazanymi w powołanym rozporządzeniu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Jednocześnie zauważyć należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, gdyż kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;
2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.