0111-KDIB3-3.4013.86.2018.1.WR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2018 r. (data wpływu 11 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie magazynowania, na terenie składu podatkowego, wyrobów nieakcyzowych -jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie magazynowania, na terenie składu podatkowego, wyrobów nieakcyzowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza rozpocząć usługową działalność gospodarczą. W tym celu będzie chciał w pierwszej kolejności uzyskać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego oraz koncesje wymagane przepisami Prawa energetycznego, w tym koncesję na magazynowanie paliw ciekłych, obejmującą swoim zakresem przeładunek tychże paliw.

Zakres planowanej przez Wnioskodawcę działalności obejmuje świadczenie usług przeładunku oraz magazynowania nie tylko paliw ciekłych w rozumieniu przepisów prawa energetycznego, ale generalnie wyrobów energetycznych, o których mowa w ustawie o podatku akcyzowym. Działalność usługowa w składzie podatkowym (przeładunek oraz magazynowanie) może również dotyczyć wyrobów nieakcyzowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę usług magazynowania wyrobów nieakcyzowych, czynność takiego magazynowania może mieć miejsce na terenie przyszłego składu podatkowego Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W opinii Wnioskodawcy, planowana, przez Wnioskodawcę, działalność usługowa w zakresie magazynowania, co do zasady, wyrobów akcyzowych, pozwala również na terenie przyszłego składu podatkowego magazynować wyroby nieakcyzowe.

Choć stosownie do definicji składu podatkowego ujętej w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym, jest to miejsce, w którym są produkowane, magazynowane oraz przeładowywane wyroby akcyzowe w reżimie procedury zawieszenia poboru akcyzy, warto pamiętać, że w składzie podatkowym mogą się znajdować również wyroby akcyzowe znajdujące się w innych reżimach, np. z zapłaconą akcyzą, co wynika, m in. z przepisów o ewidencji akcyzowej - art. 138a ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Co więcej, w składzie podatkowym mogą być również składowane/magazynowane wyroby nieakcyzowe. Zgodnie z art. 138a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym operator logistyczny prowadzący skład podatkowy oprócz ewidencji, o której mowa w ust. 1, prowadzi ewidencję wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego.

Zgodnie z art. 138a ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotowa ewidencja powinna umożliwiać ustalenie ilości oraz rodzajów magazynowanych w składzie podatkowym wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego.

W związku z ww. przepisami ustawy o podatku akcyzowym Wnioskodawca jest zdania, że planowana przez niego działalność usługowa w przyszłym składzie podatkowym polegająca na magazynowaniu oraz przeładowywania wyrobów akcyzowych, nie wyklucza również usługowego magazynowania w tym składzie podatkowym wyrobów nieakcyzowych. Oczywiście przy założeniu, że na tę okoliczność magazynowania prowadzona będzie ewidencja wymagana przepisami ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;
2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Równocześnie przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania zainteresowanego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.