0115-KDIT1-3.4012.197.2018.1.JC

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2018 r. (data wpływu 20 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym w dniu 5 czerwca 2018 r. (data wpływu 6 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na tym gruncie budynkami – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 6 czerwca 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na tym gruncie budynkami.

We wniosku oraz uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

I. jest podatnikiem podatku od towarów i usług. I. zamierza sprzedać łącznie prawa własności nieruchomości lokalowych oraz związane z tym prawem udziały w prawie użytkowania wieczystego. Nieruchomości lokalowe stanowią odrębnie lokal biurowy, dwa garaże murowane oraz budynek magazynowy. Z każdą z tych nieruchomości związany jest udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowiono budynek, w którym nieruchomości te są zlokalizowane. Aktualnie, w nieruchomościach tych, znajduje się siedziba I.

Zakup, a następnie przystosowanie nieruchomości lokalowych, o której mowa powyżej, na siedzibę I. sfinansowany był w latach 2001-2002 z dotacji KBN oraz ze środków własnych.

Prawa własności nieruchomości lokalowych oraz związane z tym udziały w prawie użytkowania wieczystego zostały przyjęte na stan środków trwałych w 2002 roku.

Z dokumentów archiwalnych wynika, że I. w latach 2001-2002 prowadził działalność opodatkowaną i zwolnioną.

Od zakupu praw własności dwóch garaży murowanych, oraz budynku magazynowego i związanych z tymi prawami udziałami w prawie użytkowania wieczystego I. nie odliczył podatku VAT, natomiast w przypadku lokalu biurowego podatek VAT został odliczony tylko od faktur za nadzór prac budowlanych.

I. nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości lokalowych przekraczających 30% wartości początkowej tych nieruchomości. Wydatki na nieruchomości lokalowe były niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Obecnie I. prowadzi działalność gospodarczą oraz wykonuje inne zadania niż prowadzenie działalności gospodarczej i zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r. poz. 2193) ustala zakres prawa do odliczenia podatku od towarów i usług przy pomocy prewspółczynnika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy I. dokonując sprzedaży łącznie praw własności nieruchomości lokalowych oraz związanych z tymi prawami udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowiono budynek, w którym nieruchomości te są zlokalizowane może zastosować zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 a ust. 8 ustawy o podatku o towarów i usług i czy wobec tej regulacji sprzedaż udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu będzie również zwolniona od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, łączna sprzedaż praw własności nieruchomości lokalowych oraz związanych z tymi prawami udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowiono budynek, w którym nieruchomości te są zlokalizowane będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku o towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.). Zgodnie bowiem z tą regulacją zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku o towarów i usług poprzez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Poprzez towar rozumie się zaś rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Skutkiem tego, pod pojęciem rzecz w rozumieniu ww. ustawy, mieści się m.in. prawo użytkowania wieczystego oraz prawo własności nieruchomości lokalowej.

Mając na uwadze powyższe, uznajemy, że sprzedaż nieruchomości lokalowych będzie korzystała ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy

Wobec zaś regulacji art. 29a ust. 8 ustawy oraz zamiaru łącznej sprzedaży praw własności nieruchomości lokalowych oraz związanych z tymi prawami udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowiono budynek, w którym nieruchomości te są zlokalizowane zwolnieniu podlegać będzie cała sprzedaż, także udziałów w prawie użytkowania wieczystego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;
2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.