Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 listopada 2025 r. oraz pismem z 30 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W 2025 roku powróciła Pani na stałe do Polski po ponad czteroletnim pobycie i pracy w Niemczech. W okresie od 2022 do 2025 roku była Pani rezydentką podatkową Niemiec, gdzie wykonywała Pani pracę na podstawie umowy o pracę. W 2025 roku przeniosła Pani miejsce zamieszkania oraz ośrodek interesów życiowych do Polski i od tego momentu podlega Pani w Polsce obowiązkowi podatkowemu. Za lata 2022 i 2023 nie składała Pani zeznań podatkowych w Niemczech, ponieważ nie osiągnęła Pani w tych latach dochodów przekraczających kwotę wolną od podatku. Złożyła Pani rozliczenie podatkowe za rok 2024. Planuje Pani rozpocząć korzystanie z tzw. ulgi na powrót (na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT) od roku 2026 i zamierza ją Pani kontynuować przez kolejne 4 lata podatkowe. Posiada Pani dokumenty potwierdzające pobyt i pracę w Niemczech, takie jak:

• umowy o pracę,
• przetłumaczone na język polski świadectwa pracy,
• rozliczenia miesięczne,
• potwierdzenia zameldowania,
• informacje roczne o dochodach.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Wyjechała Pani do Niemiec 1 października 2021 r., a wróciła Pani na stałe do Polski 1 sierpnia 2025 r. Nie posiada Pani na ten moment niemieckiego certyfikatu rezydencji podatkowej za okres, w którym przebywała Pani w Niemczech, tj. nie wnioskowała Pani o wydanie tego dokumentu.

Posiada Pani obywatelstwo: polskie. Po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia 15 października 2025 r. Zawarła Pani wówczas umowę o pracę z pracodawcą w Polsce, tj. (…). W latach 2026-2029 Pani dochody będą opodatkowane na zasadach ogólnych (według skali podatkowej) z tytułu umowy o pracę.

Wyjazd do Niemiec nastąpił w celu: podjęcia stałego zatrudnienia oraz zmiany stałego miejsca zamieszkania. W okresie od listopada 2021 r. do lutego 2024 r. była Pani zatrudniona w (…) oraz w okresie od marca 2024 r. do kwietnia 2025 r. była Pani zatrudniona w (…). Posiada Pani miesięczne rozliczenia wynagrodzenia, jak i roczne informacje o dochodach od pracodawcy. W latach 2022-2023 nie składała Pani zeznań podatkowych w Niemczech, ponieważ Pani dochody w tych okresach nie przekroczyły kwoty wolnej od podatku, a tym samym nie powstał obowiązek złożenia deklaracji podatkowej zgodnie z obowiązującymi przepisami niemieckimi.

Do Niemiec wyjechała Pani samodzielnie. W okresie pobytu w Niemczech nie łączyły Pani z Polską stosunki gospodarcze, tj. nie posiadała Pani inwestycji oraz nie była Pani zatrudniona. Pozostawała Pani zatrudniona wyłącznie na podstawie niemieckiej umowy o pracę w Niemczech. Posiada Pani umowy o pracę, świadectwa pracy, miesięczne rozliczenia wynagrodzeń oraz roczne rozliczenia podatkowe otrzymane od niemieckiego pracodawcy.

Stosunki osobiste z Polską podczas pobytu w Niemczech ograniczały się do:

• rodziny mieszkającej w Polsce,
• sporadycznych wizyt (bez przekroczenia 183 dni rocznie).

Po powrocie do Polski nie utrzymuje Pani żadnych stosunków gospodarczych z Niemcami, tj. nie jest tam Pani zatrudniona i nie posiada tam Pani inwestycji.

Po powrocie do Polski nie łączą Pani z Niemcami stosunki osobiste, ponieważ Pani centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce.

W okresie pobytu w Niemczech nie przebywała Pani w Polsce powyżej 183 dni w żadnym roku podatkowym.

Powróciła Pani do Polski w celu:

• przeniesienia centrum interesów życiowych i zawodowych,
• podjęcia pracy w Polsce oraz stałego osiedlenia się.

W latach korzystania z ulgi na powrót przewiduje Pani przekroczenie limitu 85 528 zł.

Nie korzystała Pani wcześniej, w całości ani w części, z tzw. „ulgi na powrót”.

W okresie stałego pobytu i pracy w Niemczech Pani stosunki osobiste z Polską ograniczały się wyłącznie do utrzymywania kontaktów z najbliższą rodziną mieszkającą w Polsce, tj. z rodzicami oraz dalszymi krewnymi.

Nie posiadała Pani w Polsce własnego gospodarstwa domowego, nie prowadziła Pani wspólnego gospodarstwa domowego z małżonkiem ani dziećmi (nie posiada Pani dzieci), nie wykonywała Pani pracy ani działalności gospodarczej w Polsce, ani nie osiągała Pani w tym okresie bieżących dochodów w Polsce.

W okresie stałego pobytu w Niemczech przyjeżdżała Pani do Polski sporadycznie, wyłącznie w celach prywatnych i rodzinnych, zazwyczaj kilka razy w roku, na krótkie wizyty o charakterze czasowym (święta).

Pobyty te miały charakter incydentalny i nie skutkowały przeniesieniem ośrodka interesów życiowych do Polski.

Centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych zostało przeniesione do Niemiec w momencie rozpoczęcia stałego pobytu i podjęcia tam pracy, tj. w 2021 roku.

Od tego momentu:

• wykonywała Pani pracę na podstawie umowy o pracę w Niemczech,
• osiągała Pani tam dochody i podlegała Pani niemieckiemu systemowi podatkowemu,
• posiadała Pani wyłączne miejsce zamieszkania w Niemczech,
• tam znajdował się Pani główny ośrodek interesów życiowych i gospodarczych.

Do momentu powrotu do Polski w 2025 r. Niemcy były Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji spełnia Pani warunki do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku 2026?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, spełnia Pani warunki do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., przez co najmniej trzy lata przed powrotem (2021-2024) nie miała Pani miejsca zamieszkania w Polsce, posiada Pani obywatelstwo polskie, nie korzystała Pani wcześniej z tego zwolnienia. W związku z powyższym uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2026-2029.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:

Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1. w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2. podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3. podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4. posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5. nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że 1 sierpnia 2025 r. powróciła Pani do Polski, przenosząc swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych i w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz jak Pani wskazała od momentu podjęcia pracy. tj. od października 2025 r. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.

Ponadto wyjaśniła Pani, że od 1 października 2022 r. do 1 sierpnia 2025 r. przebywała Pani na stałe w Niemczech, tam posiadała Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych.

Zatem uznać należy, że spełniła Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy. Przez trzy lata kalendarzowe (2022 r., 2023 r. i 2024 r.), poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania oraz okres od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania, nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w Polsce.

Wyjaśniła Pani również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że nie posiada certyfikatu rezydencji, jednak posiada Pani dokumenty potwierdzające pobyt i pracę w Niemczech, takie jak: umowy o pracę, przetłumaczone na język polski świadectwa pracy, rozliczenia miesięczne, potwierdzenia zameldowania, informacje roczne o dochodach.

W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z ulgi na powrót chciałaby Pani skorzystać od dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę uzyskiwanych od 2026 r.

Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

W świetle przedstawionych przez Panią okoliczności, spełnia Pani warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym - zgodnie z Pani zapytaniem - przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2026 - 2029 do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a,

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.