0111-KDIB2-3.4010.182.2018.1.AZE

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy przychody z dzierżawy ziemi rolnej na cele produkcji rolnej podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2018 r wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy przychody z dzierżawy ziemi rolnej na cele produkcji rolnej podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący zaistniały stan faktyczny:

Spółka X z. o. o. w 2016 r. nabyła ziemię rolną (ok.380 ha), którą dzierżawi na cele produkcji rolnej dla innej spółki z.o.o.. W latach 2016, 2017 jedyne przychody osiągane przez X pochodziły z dzierżawy ww. gruntów rolnych. W roku 2015 i poprzednich spółka osiągała przychody z działalności handlowej. Nabyte grunty rolne obciążone były długiem hipotecznym i całość przychodów z dzierżawy otrzymuje wierzyciel hipoteczny – (…).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przychody z dzierżawy ziemi rolnej na cele produkcji rolnej podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka posiadając grunty rolne zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. 2017 poz. 1892), powinna być traktowana jako gospodarstwo rolne, a uzyskane przychody z dzierżawy gruntów rolnych jako przychody z działalności rolniczej wyłączone z podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1036; dalej: updop ze zm., dalej: „ustawa”, „ustawa o pdop” lub „ustawa o CIT”) przepisów ww. ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy działalnością rolnicza w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1. miesiąc - w przypadku roślin,
2. 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3. 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4. 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

-licząc od dnia nabycia.

Z kolei z treści art. 2 ust. 3 ustawy o pdop wynika, że działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Ponieważ ustawodawca zdefiniował pojęcie działalności rolniczej, to tylko w granicach wyznaczonych zakresem owej definicji można mówić o przychodzie z tego tytułu.

Zakresu wyłączenia przedmiotowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie stosuje się natomiast do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ww. ustawy. Wyłączenie nie ma więc zastosowania do przychodów pochodzących, np. z działalności przetwórczej płodów rolnych czy świadczenia usług związanych z działalnością rolniczą (np. dzierżawa gruntów rolnych na cele prowadzenia działalności rolniczej przez inny podmiot). Przychody z takich rodzajów działalności, jako przychody pochodzące z innej niż rolnicza działalności, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, Wnioskodawca nabył w 2016 r. ziemię rolną którą dzierżawi na cele produkcji rolnej dla innej spółki. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia czy osiągane przychody z dzierżawy gruntów rolnych na cele produkcji rolnej, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Dokonując analizy przedstawionego stanu faktycznego w kontekście przywołanych powyżej przepisów prawa podatkowego, w szczególności definicji działalności rolniczej, należy stwierdzić, iż przychody osiągnięte przez Wnioskodawcę z dzierżawy gruntów rolnych nie zaliczają się do przychodów z działalności rolniczej i w konsekwencji, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Należy w tym miejscu wskazać, iż bez znaczenia jest tutaj cel tej dzierżawy.

Należy bowiem zauważyć, że wyłączenia określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop, nie stosuje się do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą a za taką, zdaniem tut. Organu należy uznać dzierżawę opisaną we wniosku, gdyż to dzierżawca a nie Wnioskodawca, jak wynika z opisu sprawy, będzie prowadził na przedmiotowych gruntach działalność rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się jedynie przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ustawy o pdop. Zatem dochód uzyskiwany tytułem czynszu dzierżawnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;
2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.