0114-KDIP3-3.4011.434.2017.1.JK2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2017 r. (data wpływu 10 października 2017 r.) uzupełniony pismem z dnia 7 listopada 2017 r. (data wpływu 13 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dopuszczalności uzyskania przez płatnika certyfikatu rezydencji w formie elektronicznej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dopuszczalności uzyskania przez płatnika certyfikatu rezydencji w formie elektronicznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Bank S.A. (dalej jako Wnioskodawca lub Spółka) jest spółką z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca wypłaca na rzecz osób fizycznych oraz osób prawnych należności w postaci m.in. odsetek, dyskonta, dywidendy. W przypadku takich wypłat realizowanych na rzecz podmiotów zagranicznych Spółka jest zobowiązana potrącać podatek u źródła. Jednakże na gruncie regulacji poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, Spółka może zastosować niższą stawkę podatku przewidzianą taką umową bądź zaniechać pobierania podatku, pod warunkiem uzyskania certyfikatu rezydencji zagranicznego beneficjenta takiej wypłaty.

Dotychczas Wnioskodawca uzyskiwał certyfikaty rezydencji w formie papierowej. Wnioskodawca zamierza zmienić podejście we wskazanym zakresie. Zmiana polegałaby na uznaniu za wystarczający do zastosowania postanowień danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i poboru podatku wedle stawki przewidzianej taką umową bądź zaniechania poboru podatku u źródła także na podstawie certyfikatu rezydencji w wersji elektronicznej, nawet w sytuacji, gdy w kraju rezydencji podatnika możliwe jest alternatywnie uzyskanie certyfikatu rezydencji bądź w postaci elektronicznej, bądź w postaci dokumentu papierowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może zastosować regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechać poboru podatku bądź zastosować niższą stawkę podatku zgodnie z taką umową na podstawie elektronicznej wersji certyfikatu rezydencji zgodnie z przedstawionym powyżej zdarzeniem przyszłym?

Przedmiotem niniejszej interpretacji są przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, może on zaniechać poboru podatku u źródła bądź zastosować niższą stawkę podatku zgodnie ze stosowną umową o unikaniu podwójnego opodatkowania na podstawie elektronicznej wersji certyfikatu rezydencji pozyskanego w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, późn. zm., dalej „updof’) od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:

1. z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej;
2. z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych
3. z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5;
4. z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych;
5. od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych (…).

Zgodnie z ust. 2, przepisy ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Stosownie do art. 5a pkt 21 updof, przez certyfikat rezydencji rozumie się zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby/ zamieszkania podatnika.

Przepisy updof oraz Ordynacji podatkowej nie zawierają dodatkowych postanowień odnoszących się do formy, którą powinien posiadać certyfikat rezydencji. Oznacza to, że za certyfikat rezydencji należy uznać każdy dokument, który spełnia kryteria określone w art. 5a pkt 21 updof a zatem:

• zawiera dane identyfikacyjne podmiotu (m.in. imię, nazwisko, nazwę, adres), datę wydania oraz ew. okres, w którym obwiązuje certyfikat,
• zaświadcza o miejscu siedziby/zamieszkania dla celów podatkowych podmiotu w danym państwie,
• wydany jest przez właściwy organ administracji podatkowej w danym państwie.

Zgodnie z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dokumentem urzędowym będzie zatem taki certyfikat rezydencji, który został sporządzony w formie przewidzianej przepisami prawa danego państwa przez powołany do tego organ. Jeżeli zatem zgodnie z prawem danego państwa, istnieje możliwość uzyskania zaświadczenia o miejscu siedziby/zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej, obie formy są wydawane przez właściwy organ podatkowy danego państwa i mają status równorzędny w świetle prawa tego państwa, to nie ma powodu dla którego dokument w wersji elektronicznej miałby nie być uznawany przez polskie organy podatkowe. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy będzie on upoważniony do uznania certyfikatu rezydencji wydanego przez właściwy organ podatkowy takiego państwa w którejkolwiek z tych form.

Zdaniem Wnioskodawcy certyfikat rezydencji w formie elektronicznej będzie zatem podstawą dla niego do zastosowania postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Fakt, że w danym państwie jednocześnie można uzyskać certyfikat w wersji papierowej nie powoduje nieważności certyfikatu rezydencji wydanego przez właściwy organ w wersji elektronicznej. Powyższe jest w pełni zgodne ze stanowiskiem wyrażonym w Interpretacji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 26 czerwca 2017 r. (sygn. DPP7.8221.33.2017.GFQV).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;
2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.