0111-KDIB1-3.4010.253.2017.1.AL

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 lipca 2017 r. (data wpływu 17 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia obowiązku zastosowania ograniczenia wynikającego z art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z objęciem udziałów w nowo powstałej Spółce, a następnie ich sprzedaży – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2017 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia obowiązku zastosowania ograniczenia wynikającego z art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z objęciem udziałów w nowo powstałej Spółce, a następnie ich sprzedaży.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) w lutym 2017 r. objęła udziały w kapitale zakładowym nowo powstałej Spółki o łącznej wartości 100.000 zł., za które zapłaciła gotówką. W chwili podpisywania aktu notarialnego nowo powstała Spółka nie posiadała rachunku bankowego, w związku z tym zapłata za objęte udziały nastąpiła w formie gotówki. W czerwcu roku 2017 Spółka zbyła przedmiotowe udziały.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy Spółka obejmuje udziały w nowo powstałej Spółce, za które płaci gotówką w kwocie ponad 15.000 zł. przy późniejszej ich odsprzedaży, może ich wartość zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów bez ograniczenia zawartego w art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, objęcie udziałów w Spółce nie stanowi działalności gospodarczej samej w sobie, w konsekwencji do takiego nabycia przepisy ograniczające prawo do rozpoznania kosztów podatkowych, jeśli zapłata nie nastąpiła za pośrednictwem rachunku płatniczego, w ogóle nie powinny być stosowane. Pomimo opłacenia obejmowanych udziałów gotówką, w ocenie Spółki, przy sprzedaży Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania wartość nabytych udziałów .

Zgodnie z art. 15d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm. dalej: „updop”), podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1829 z późn. zm., dalej: „ustawa o swobodzie działalności gospodarczej”), została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego. Z kolei art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, określa obowiązek dokonywania lub przyjmowania płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, jeżeli stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 zł.

Żadna z ustaw nie reguluje pojęcia „transakcji” związanej z wykonywaną działalnością gospodarczą. Jedynie w odpowiedzi na interpelację poselską nr 9279 z 8 lutego 2017 r. czytamy w niej, że przez transakcję należy rozumieć „taką czynność prawną (umowę) zawieraną w związku z prowadzoną przez strony działalnością gospodarczą, w wykonaniu której dokonywana jest co najmniej jedna płatność”. Także sam przepis art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej mówiąc o płatności, wiąże ją z wykonywaną działalnością gospodarczą. W ocenie Wnioskodawcy, objęcie udziałów w Spółce nie stanowi działalności gospodarczej samej w sobie. Poniesienie tego wydatku niewątpliwie ma cel gospodarczy polegający na tym, że poprzez nowo utworzoną Spółkę będzie prowadzona działalność gospodarcza, niemniej samo objęcie udziałów takiej działalności nie stanowi. Jest to wydatek o charakterze kapitałowym. W związku z powyższym, w przypadku sprzedaży udziałów można ich wartość zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów bez zastosowania ograniczenia zawartego w art. 15d updop.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;
2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.