I FSK 1366/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy w przedmiocie sprostowania z urzędu błędu rachunkowego w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 1366/23 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Op 54/23 w sprawie ze skargi W. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 7 grudnia 2022 r. nr 1601-IOA.4103.4.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu odsetek od dokonanej wpłaty VAT w okresie od września 2019 r. do września 2021 r. postanawia: w punkcie 2) sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 1366/23 sprostować błąd rachunkowy przez zastąpienie kwoty 8.100 (słownie: osiem tysięcy sto) złotych kwotą 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 1366/23, oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Op 54/23 w sprawie ze skargi W. S.A. w W. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 7 grudnia 2022 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu odsetek od dokonanej wpłaty VAT w okresie od września 2019 r. do września 2021 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu na rzecz W. S.A. w W. kwotę 8.100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W piśmie z dnia 20 sierpnia 2026 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o sprostowanie błędu pisarskiego w sentencji wyroku poprzez zastąpienie kwoty 8.100 zł kwotą 360 zł. Organ zauważył, że w sprawie, która była przedmiotem rozpoznania przez NSA nie można określić wartości przedmiotu sporu. Sprawa dotyczyła bowiem umorzenia postępowania w sprawie zwrotu odsetek od dokonanej wpłaty podatku od towarów i usług w okresie od września 2019 r. do września 2021 r. związanej z wewnątrzwspólnotowymi nabyciami towarów, w których VAT pobierany był od spółki i wpłacany na rachunek właściwego urzędu skarbowego przez płatnika. Spółka była reprezentowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym w obu instancjach przez tego samego doradcę podatkowego – M. C. Naczelny Sąd Administracyjny powinien zasądzić od organu na rzecz spółki kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Kwota ta stanowi 75% kwoty 480 zł, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wadliwość taka wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu, są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W pkt 2) sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 1366/23 wystąpił błąd rachunkowy, polegający na nieprawidłowym określeniu kwoty zasądzonych od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu na rzecz spółki kosztów postępowania kasacyjnego. Do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania z pkt 2) sentencji należy wziąć pod uwagę, że zaskarżonym wyrokiem WSA w Opolu uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 7 grudnia 2022 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu odsetek od dokonanej wpłaty VAT w okresie od września 2019 r. do września 2021 r. związanej z wewnątrzwspólnotowymi nabyciami towarów, w których VAT pobierany był od spółki i wpłacany na rachunek urzędu skarbowego przez płatnika oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. z dnia 16 sierpnia 2022 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu na rzecz spółki kwotę 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd powołał jako podstawę zasądzenia kosztów art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł organ, zaskarżając go w całości i uiszczając wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł, stosownie do § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021 r., poz. 535). W odpowiedzi spółka - reprezentowana przez tego samego co w I instancji doradcę podatkowego – wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej organu i zasądzenie na rzecz spółki zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Podczas rozprawy przed NSA spółkę nadal reprezentowała dor. pod. M. C.. Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną organu oddalił. Wobec takiego stanu faktycznego wskazać należy, że zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu I instancji uwzględniający skargę. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w I instancji "w pozostałych sprawach" 480 zł (czyli w sprawach inne niż te, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna). Natomiast wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w II instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł (§ 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia). Zatem, 75% (bowiem ten sam doradca podatkowy prowadził sprawę przed WSA i NSA) z 480 zł to 360 zł. Doszło zatem do błędu rachunkowego, w konsekwencji którego w sentencji została wpisana błędna kwota 8.100 złotych, stanowiąca 75% stawki minimalnej, jednakże błędnie wyliczonej od kwoty 10.800 zł, tj. tak jak w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 2 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia). Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny sprostował pkt 2) wyroku, zasądzając od organu na rzecz skarżącej spółki kwotę 360 zł. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA