I FZ 111/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2026. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 959/25 odrzucające skargę kasacyjną J.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 959/25 w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 29 kwietnia 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 959/25, będącym przedmiotem zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną J.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 lutego 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r., z powodu nieuzupełnienia w terminie wskazanych braków. Z motywów rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji wynika, że w treści skargi kasacyjnej nie zawarto wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenia o jej zrzeczeniu. Pismem z 23 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego (w formie elektronicznej) 23 lutego 2026 r., jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upływał 2 marca 2026 r. W ustawowym terminie brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. W zażaleniu na powyższe postanowienie wskazano, że 23 lutego 2026 r. doręczono stronie dokument (plik PDF), którego pismo przewodnie nosi tytuł: "DORĘCZENIE ODPISU ZARZĄDZENIA O WEZWANIU DO UISZCZENIA WPISU OD SKARGI KASACYJNEJ". Treść pisma przewodniego wyraźnie wskazuje, że doręczany jest wyłącznie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Wezwanie do usunięcia braków formalnych nie zostało w ogóle wymienione w piśmie przewodnim. Co prawda plik PDF był zatytułowany "iii sa.wa 959.25 wezwanie do wpisu od skargi kasacyjnej + wezwanie do brakow.pdf", jednakże nie można wywieść z powyższego, że pełnomocnik został prawidłowo wezwany do usunięcia braków innych niż uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej. Brak uiszczenia wpisu jest bowiem również brakiem, ponadto tytuł pliku nie może zastępować jego treści. Pełnomocnik skarżącego zaprzeczył również, aby doręczono mu wezwanie do uzupełnienia braków, i wskazuje, że doręczono mu jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu, zgodnie z pismem przewodnim. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Jednocześnie w niniejszym zażaleniu wniesiono o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (art. 86 § 1 i art. 87 w zw. z art. 194 P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 kwietnia 2026 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z 16 grudnia 2025 r. Powodem odrzucenia było nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie wskazanych braków skargi kasacyjnej. Mając na uwadze tak zakreślone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest jedynie zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Przewodniczący Wydziału III WSA w Warszawie wydał w przedmiotowej sprawie 16 lutego 2026 r. zarządzenie (k. 296 akt sądowych), o wezwaniu strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (pkt 3) oraz o wezwaniu pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej [...] poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu (pkt 4). Zgodnie z informacją zawartą w piśmie Sądu - karta 319 - do pełnomocnika skarżącego 23 lutego 2026 r. zostało wysłane drogą elektroniczną "wezwanie do wpisu od skargi kasacyjnej + wezwanie do uzupełnienia braków". Taka też adnotacja widnieje we wskazanych załącznikach. Ponadto z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 320) z ostatnich dwóch wersów tego dokumentu wynika, że doręczone zostały dwa zarządzenia - wzywające do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że pełnomocnikowi doręczono oba dokumenty tj. zarządzenie wzywające do uiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej oraz do uzupełnienia braków - złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu. Uiszczając jedynie wpis, z pominięciem uzupełnienia drugiego z braków, skarżący nie dopełnił nałożonego na niego obowiązku, zatem w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że niniejsze postępowanie zażaleniowe dotyczy postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz prawidłowości działania WSA tylko i wyłącznie w tej kwestii. Argumentacja zawarta w zażaleniu odnosząca się do możliwości przywrócenia terminu na dokonanie omawianej czynności, będąca przedmiotem wniosku strony o przywrócenie terminu zostanie rozpoznana przez Sąd pierwszej instancji i rozstrzygnięta odrębnym postanowieniem, od którego stronie będzie przysługiwało zażalenie. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.