I FZ 213/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 793/24 o odrzuceniu skargi W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2024 r., nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji 1.1. Postanowieniem z 11 lipca 2025 r. w sprawie VIII SA/Wa 793/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. (dalej: Skarżąca lub Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 12 sierpnia 2024 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc styczeń 2012 r. 1.2. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że: - w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie wniosku Spółki o przyznanie prawa pomocy (postanowieniem WSA w Warszawie z 30 maja 2025 r., VIII SPP/Wa 54/25), pismem sądowym z 10 czerwca 2025 r. wezwano Spółkę do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z 28 stycznia 2025 r. o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia; - wezwanie doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 13 czerwca 2025 r.; - Spółka nie opłaciła skargi, wobec czego podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). 2. Zażalenie W zażaleniu Spółka, reprezentowana przez adwokata, zaskarżając powyższe postanowienie w całości, wniosła o jego uchylenie. Sądowi pierwszej instancji zarzuciła naruszenie "art. 220 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. przez bezpodstawne odrzucenie skargi oraz bezpodstawne oddalenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, mimo, że Skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ich ponieść a w konsekwencji - niesłuszne odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu". 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zażalenie podlegało oddaleniu. 3.2. W sprawie Spółka nie była zwolniona z kosztów sądowych. Zainicjowane jej wnioskiem postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się prawomocną odmową. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 54/25 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 10 kwietnia 2025 r., o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z 12 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 184/24 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie sądowe z 30 maja 2025 r. skutecznie doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 13 czerwca 2025 r. Motywy zażalenia o "błędnej ocenie sytuacji majątkowej Spółki i bezpodstawnym oddaleniu jej wniosku o przyznanie prawa pomocy" nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Brak podstaw do przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym został bowiem przesądzony rzeczonym postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r. Orzeczenie to nie mogło zaś ulec wzruszeniu, wobec obecnie krytycznych uwag Spółki wyrażonych w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi. 3.3. Wezwanie sądowe z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 793/24 do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 stycznia 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutecznie doręczono w dniu 13 czerwca 2025 r. pełnomocnikowi Spółki. W wezwaniu poinformowano o rygorze nieopłacenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 20 czerwca 2025 r., a Skarżąca pomimo doręczenia wezwania jej pełnomocnikowi nie uiściła żądanej od niej opłaty. W konsekwencji skoro Spółka wezwana do uiszczenia opłaty sądowej, od której nie została zwolniona, skargi nie opłaciła, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako nieopłaconą. Wskazany przez Sąd pierwszej instancji przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że skarga, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wbrew przy tym twierdzeniu Spółki, tego rodzaju rozstrzygnięcie sądowe, w okolicznościach sprawy, nie naruszało zasady prawa do sądu. Ostateczne wezwanie o wpis od skargi nastąpiło bowiem po rozpatrzeniu wniosków Skarżącej w postępowaniu właściwym dla możliwości odstąpienia od reguły ustanowionej w art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Odrzucenie środka zaskarżenia było zaś wynikiem braku uiszczenia przez Spółkę wymaganej prawnie opłaty. 3.4. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zatem brak podstaw do uwzględnienia zażalenia i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.