Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

I FZ 266/25

I FZ 266/25 - Postanowienie NSA z 2026-01-29

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
29 stycznia 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 października 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2156/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 5 sierpnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie uchybienie terminu do wniesienia zażalenia postanawia oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 10 października 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2156/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B.S. na postanowienie tego Sądu z 7 marca 2025 r. z uwagi na brak uiszczenia wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 23 stycznia 2025 r., odrzucił skargę B.S. (dalej: "skarżący"). Skarżący pismem z 25 lutego 2025 r. złożył zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 7 marca 2025 r., odrzucił powyższe zażalenie. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 7 marca 2025 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 17 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłkę zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia uznano za doręczoną z dniem 7 sierpnia 2025 r. WSA wskazał, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do 26 września 2025 r. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Wskazał, że nie otrzymał przesyłki zawierającej wezwanie do dokonania opłaty. Podniósł również, że problemy z doręczaniem przesyłek pocztowych poleconych zdarzają się dość często. Ponadto powtórzył zarzuty z zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 7 marca 2025 r., a także wniósł o uwzględnienie wniesionej przez niego skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie została uiszczona należna opłata w zakreślonym w zarządzeniu terminie. Natomiast stosownie do § 3 tego artykułu zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie w przedmiocie uzupełnienia braków zażalenia została uznana za doręczaną w trybie zastępczym 7 sierpnia 2025 r. (k. 62 akt sądowych). Oznacza to, że 7-dniowy termin przewidziany na uzupełnienie wskazanych braków upływał z dniem 14 sierpnia 2025 r. (czwartek). W zakreślonym terminie nie odnotowano wpłaty wymaganego wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty zawarte w zażaleniu, że "nie otrzymał przesyłki" nie znajdowały oparcia w aktach sprawy. Z koperty jak również ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdujących się w aktach sprawy (karta 62) wynika, że pierwszą próbę doręczenia przesyłki listonosz podjął 24 lipca 2025 r., a następnie przesyłkę pozostawił w urzędzie pocztowym. Zawiadomienie o tym fakcie pozostawił w skrzynce listowej. Świadczy o tym zarówno druk zwrotnego potwierdzenia odbioru opatrzony datą, podpisem listonosza oraz urzędową pieczęcią z datownikiem Urzędu Pocztowego. Powtórne awizowanie nastąpiło 1 sierpnia 2025 r., o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć zawierająca datę oraz podpis doręczyciela. Zwrot do nadawcy nastąpił 11 sierpnia 2025 r., co również zostało potwierdzone stosowną pieczęcią i podpisem. Tym samym nie została w żaden sposób podważona skuteczność zastosowanego trybu doręczenia zastępczego. W tych okolicznościach trafnie Sąd pierwszej instancji uznał, że ostatni dzień 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu przypadał na 14 sierpnia 2025 r. Argumenty podnoszone w zażaleniu nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej w oddawczej skrzynce pocztowej (skrzynce listowej) są dokumentem urzędowym i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Strona, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinna przedstawić na to dowód, np. w postaci podjętych działań reklamacyjnych. Podsumowując należy przyjąć, że skarżącemu skutecznie i prawidłowo zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia. Z uwagi, iż nie dokonał on w wyznaczonym terminie tej czynności, Sąd pierwszej instancji, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. odrzucił wniesione zażalenie. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
11 grudnia 2025
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Danuta Oleś /przewodniczący sprawozdawca/

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny