I GPP 14/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Henrych Wach po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. B. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I GSK 1107/21 ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

[...] (dalej: skarżący) pismem z 24 listopada 2025 r. złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym (przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie ze skargi strony na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 21 maja 2020 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlegała odrzuceniu. Wprowadzając instytucję skargi, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2023 r. poz. 1725 ze zm., dalej: u.s.p.p.), prawodawca sformułował wymogi, jakie winna ona spełniać. Skarga ta powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 u.s.p.p.). W dalszej kolejności określone zostały kolejne wymogi, tj. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p.), a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p.). Jeżeli skarga nie spełnienia ustawowo określonych wymogów wskazanych w art. 6 ust. 2 u.s.p.p., Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia braków, o czym stanowi art. 9 ust. 1 u.s.p.p. Analizując skargę sformułowaną w piśmie z 24 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga spełnia jedynie wymóg wyrażony w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p., tj. odnoszący się do żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Skarga ta nie spełnia jednakże warunku określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p., tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Należy zauważyć, że stwierdzenie odnoszące się do naruszenia prawa i postępowania NSA w sprawie o podanej sygnaturze, nie może być uznane za spełniające wymóg określony w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. W uzasadnieniu skargi należało dokładnie wskazać, w czym skarżący upatruje nieuzasadnioną zwłokę w rozpoznaniu swojej sprawy. Skarga powinna zawierać precyzyjnie opisane konkretne działania lub zaniechania sądu, które spowodowały opóźnienie. Należało również wyraźnie wskazać okresy, w których Sąd pozostawał w zwłoce i nie podejmował żadnych czynności, które były możliwe na określonym etapie. Skarżący nie spełnił ustawowo określonego wymogu, formułując jedynie bardzo ogólne określenie okoliczności uzasadniających swoje żądanie. Lektura całego uzasadnienia wniesionego pisma ostatecznie nie pozwoliła na ustalenie, którego konkretnie czasookresu dotyczy stan rzekomej przewlekłości w sprawie o sygn. akt I GSK 1107/21. Mając na względzie przytoczone powyżej okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p.