I GSK 1258/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 14 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 624/24 w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego dnia 15 maja 2024 r., nr 1733/RT/2024 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 12 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 624/24 oddalił skargę G. J. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z 15 maja 2024 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. W skardze kasacyjnej strona skarżąca zawarła wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości, ewentualnie w części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA: z dnia 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10, z dnia 26 września 2013 r., II FZ 718/13). W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z dnia 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z dnia 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z dnia 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Samo powołanie się przez stronę skarżącą na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. Wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu było już procedowane zarówno na etapie wniesienia skargi, gdzie odmówiono skarżącemu ochrony tymczasowej, jak i na etapie wniosku o zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przyczyną tej odmowy było w zasadzie brak wykazania przesłanek, które mogły by spowodować, że udzielenie tej ochrony można by było u skarżącego zastosować. Sąd pierwszej instancji wskazał na brak aktualności złożonych przez skarżącego dokumentów obrazujących jego sytuację finansową, jak też brak wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zawarty w złożonej skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w dalszym ciągu skarżący nie wykazał istnienia przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej. Należy nadmienić, że skarżący załączył dokumenty w postaci sprawozdań finansowych oraz bilansów oraz rachunków zysków i strat za rok 2023 oraz za rok 2024 r. Dokumenty za rok 2023 były już składane do akt sprawy przy wniosku o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Załączone dokumenty za 2024 r. są wprawdzie bardziej aktualne, jednak nie wskazują one na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u skarżącego szkodę bądź też trudne do odwrócenia skutki. Dokumentacja ma charakter wybiórczy i nie pozwala na potwierdzenie zasadności wniosku. Przedłożenie informacji finansowych za ostatnie lata oraz wysokości sald na rachunku bankowym nie jest wystarczające do oceny finansowej sytuacji skarżącego. To wciąż zbyt mało, aby można było ocenić sytuację skarżącego i dokonać zestawienia z wysokością kwoty, która została skarżącemu określona w zaskarżonej decyzji. Na stronie wnioskującej o zastosowanie ochrony tymczasowej spoczywa ciężar wykazania stosownych przesłanek do jej udzielenia. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku, w tym poparcia go stosownymi dokumentami, oznacza brak wykazania wspomnianych przesłanek do udzielenia tej ochrony. Końcowo należy wskazać, że postanowienie w sprawie ochrony tymczasowej sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.