I GSK 1385/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1991/25 w zakresie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia i zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. K. na rozstrzygnięcie Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca z dnia 4 czerwca 2025 r. nr OPW.61.5.1801.2024 w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1991/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozostawił bez rozpatrzenia skargę P. K. (skarżący, skarżący kasacyjnie) na rozstrzygnięcie Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca (organ) z dnia 4 czerwca 2025 r., nr OPW.61.5.1801.2024 w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia. Ponadto zwrócił skarżącemu kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji przyjął, że wniesioną skargę jako niekompletną należało pozostawić bez rozpatrzenia, gdyż w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Wynika to z treści art. 30c ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 14 lzf ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 198, dalej: u.z.p.p.r.; ustawa wdrożeniowa). Ocena powyższa wynika z tego, że zarządzeniem z dnia 10 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi przez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii obejmującej: a) wniosek o dofinansowanie, b) informację o wyniku oceny przedsięwzięcia, c) wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia, d) informację o wyniku oceny przedsięwzięcia wraz z ewentualnymi załącznikami - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Powyższe wezwanie (z pouczeniem o treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zamieszczono w piśmie z dnia 11 lipca 2025 r., doręczonym skarżącemu w dniu 16 lipca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 52 akt sądowych). WSA w Warszawie stwierdził, że w zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał żądanej dokumentacji. Wyjaśnił, że przesłane przy piśmie z dnia 21 lipca 2025 r. dokumenty nie zostały bowiem prawidłowo uwierzytelnione, zgodnie z treścią art. 48 § 3 p.p.s.a. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie z dnia 4 września 2025 r., złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1) prawa materialnego, tj. art. 30c ust. 2, art. 30c ust. 5 pkt 2 i art. 37 u.z.p.p.r. oraz art. 49 p.p.s.a., przy czym naruszenie tych przepisów sprowadza się do bezpodstawnego uznania skargi za niekompletną i pozostawienia jej bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy strona dołączyła do skargi kompletną dokumentację; 2) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. normy art. 7 w zw. z art. 75 § 1 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.) w związku z art. 30 c u.z.p.p.r. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego z dokumentów zgromadzonych w sprawie, co doprowadziło do nierozpoznania istoty sprawy; 3) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. zasad ogólnych postępowania administracyjnego sformułowanych w art. 7, art. 8, oraz art. 9 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie dowodów wniesionych przez stronę skarżącą w formie, w jakiej dowody te były wystarczające w postępowaniu pierwotnym tj. w sprawie V SA/Wa 858/25. W oparciu o powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Ponadto wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że skarżący nie dopełnił obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. W terminie 7 dni skarżący na piśmie wskazał sądowi, iż powyższe dokumenty znajdują się w aktach sprawy o sygn. V SA/Wa 858/25 i wnosi o przeprowadzenie z nich dowodu a także załączył do pisma te dokumenty wskazując, iż są to oryginały. Skarżący obowiązków w tym zakresie dopełnił poprzez złożenie koniecznej dokumentacji i jak poprzez wskazanie, iż znajduje się ona w aktach innego postępowania, czego Sąd rozpoznający sprawę nie wziął pod uwagę. W ocenie skarżącego pozostawienia skargi bez rozpatrzenia nie uzasadnia wadliwość złożonych dokumentów polegająca na ich nieuwierzytelnieniu. Skarga mogłaby zostać pozostawiona bez rozpatrzenia jako niekompletna, gdyby skarżący w ogóle nie dołączył dokumentów wskazanych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., a nie w sytuacji, gdy dokumenty takie dołączył, lecz Sąd ma wątpliwości co do ich wiarygodności, których nie miał inny skład tego samego Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 14lzf ust. 2 u.z.p.p.r. w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Z art. 14 lzf ust. 3 u.z.p.p.r. wynika, że taka skarga jest wnoszona przez podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14 lze ust. 4 lub 7, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, przy czym skarga podlega wpisowi stałemu, a do procedury tej stosuje się odpowiednio przepisy art. 30c ust. 2a-6 oraz art. 30d-30i wspomnianej ustawy. Z art. 30c ust. 2a w zw. z art. 14 lzf ust. 3 u.z.p.p.r. wynika, z jakich elementów składa się kompletna dokumentacja jaką wnioskodawca jest zobowiązany dostarczyć wraz ze skargą. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 30c ust. 2b ww. ustawy, składana wraz ze skargą dokumentacja winna stanowić oryginały, bądź też kopie, jednakże kopie uwierzytelnione. W myśl art. 30c ust. 6 u.z.p.p.r. w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, Sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W sytuacji złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2a i 2b ustawy), ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy). Odnosząc się do zarzutów podniesionych w petitum skargi kasacyjnej należy zauważyć, że Sąd I instancji nie naruszył przepisów art. 30 c ust. 2, art. 30c ust. 5 pkt 2, art. 37 u.z.p.p.r. oraz art. 49 p.p.s.a. i prawidłowo zastosował art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy, pozostawiając skargę bez rozpatrzenia. Nie doszło także do naruszenia przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w tym zarzucanego naruszenia art. 7 w zw. z art. 75 § 1, art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 8 i art. 9 k.p.a. Na gruncie niniejszej sprawy, zarządzeniem z dnia 10 lipca 2025 r. Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi przez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Powyższe wezwanie (z pouczeniem o treści art. 48 § 3 p.p.s.a.) zamieszczono w piśmie z dnia 11 lipca 2025 r., doręczonym skarżącemu w dniu 16 lipca 2025 r. Jak wyjaśnił Sąd I instancji, w zakreślonym terminie skarżący nie złożył dokumentów składających się na kompletną dokumentację w rozumieniu art. 14 lzf ust. 3 w zw. z art. 30c ust. 2a u.z.p.p.r. Przesłane przy piśmie z dnia 21 lipca 2025 r. dokumenty nie zostały bowiem prawidłowo uwierzytelnione, zgodnie z treścią art. 48 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji trafnie zatem zastosował art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy, pozostawiając skargę bez rozpatrzenia, co czyni niezasadnym podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia ww. przepisów. Skarżący nie uzupełnił w sposób prawidłowy braków formalnych skargi w terminie, co spowodowało trafną ocenę złożenia skargi niekompletnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30c ust. 2a i 2b tej ustawy i odnosić do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany do niej dołączyć. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, oddalił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.