I GSK 735/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Województwa Lubelskiego o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt I GSK 735/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Województwa Lubelskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 514/24 w sprawie ze skargi Województwa Lubelskiego na akt Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 9 lutego 2024 r., nr DPI.SPT.550.1.1.2024.ADM(11) w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia: 1. uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt I GSK 735/24, poprzez dodanie do jego sentencji punktu 3. o treści: "zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz Województwa Lubelskiego 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego"; 2. oddalić wniosek Województwa Lubelskiego o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt I GSK 735/24, w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt I GSK 735/24 – w sprawie ze skargi kasacyjnej Województwa Lubelskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 514/24, którym stwierdzono, że ocena projektu (dokonana przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości) została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz zasądzono od PARP na rzecz Województwa Lubelskiego 680 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania – uchylił zaskarżony wyrok (pkt 1) oraz stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję (pkt 2). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia NSA wskazał art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 77 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach prowadzenia programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2021 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa). W przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego NSA nie orzekał, albowiem przepis art. 203 p.p.s.a. wiąże zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony jedynie z wyrokiem sądu I instancji oddalającym skargę, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Skarżące kasacyjnie Województwo Lubelskie na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. wniosło o uzupełnienie ww. wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, obejmującego zarówno koszty postępowania przed Sądem I instancji, jak również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W odpowiedzi Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o odrzucenie ww. wniosku jako złożonego przedwcześnie, tj. przed doręczeniem skarżącemu wyroku wraz z uzasadnieniem, ewentualnie o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek Województwa Lubelskiego zasługiwał na uwzględnienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach przed Sądem I instancji, natomiast okazał się niezasadny w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie art. 193 p.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni, co pociąga za sobą w świetle art. 142 § 1 p.p.s.a. obowiązek doręczenia stronom takiego rozstrzygnięcia z urzędu. Z powyższych unormowań wynika, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dla strony postępowania rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia jej wyroku wraz z uzasadnieniem. W realiach rozpatrywanej sprawy wniosek o uzupełnienie wyroku NSA został złożony w dniu 15 lipca 2024 r., gdy wyrok ten wraz z uzasadnieniem nie był jeszcze przez stronie doręczony. Jak stwierdził organ w piśmie z 24 lipca 2024 r., wniosek Województwa został zatem złożony z uchybieniem wskazanego terminu (przedwcześnie) i jako taki powinien podlegać odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności faktyczne i prawne sprawy nie pozwalały na odrzucenie wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku NSA. Przede wszystkim należy zauważyć, że doręczenie pełnomocnikowi skarżącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nastąpiło w dniu 22 sierpnia 2024 r. (k. 106 akt sądowych), czyli przed przyjęciem do rozpoznania niniejszego wniosku. Oznacza to, zdaniem NSA, że pomimo złożenia przedmiotowego wniosku przed doręczeniem stronie wyroku z uzasadnieniem, to z momentem doręczenia wniosek ten utracił cechę przedwczesności, a zyskał walor aktualności. Brak jest zatem podstaw faktycznych i prawnych do odrzucenia tego wniosku. Przechodząc zatem do merytorycznej jego oceny, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek ten jest zasadny w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania przed Sądem I instancji, natomiast nie zasługiwał na uwzględnienie w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wyrok NSA, brak rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, stronie, która wniosła skargę kasacyjną należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Na grudnie niniejszej sprawy taka sytuacja jednak nie miała miejsca, bowiem w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej uchylono wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Ustawodawca zaś nie przewidział, by w takiej sytuacji miał nastąpić wyjątek od przewidzianej w art. 199 p.p.s.a. zasady, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast w związku z tym, że wyrok NSA z 5 lipca 2024 r. wydany został w oparciu o art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 77 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej (a mianowicie w punkcie 1. uchylono zaskarżony wyrok, a w punkcie 2. stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję), to zastosowanie powinien znaleźć przepis art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak wynika z akt sprawy, skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł oraz był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocniku w postępowaniu przed WSA. Skoro zatem w wyroku z 5 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania przed Sądem I instancji, pomimo uwzględnienia skargi, to wniosek skarżącego w tym zakresie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 200 p.p.s.a i w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).