I GZ 288/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 9 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt I GZ 288/26 oddalającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 maja 2026 r. sygn. akt III SPP/Gl 204/25 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 października 2024r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 19 maja 2026 r., sygn. akt III SPP/Gl 204/25, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej "p.p.s.a." odrzucił zażalenie [...] (dalej: skarżący) na postanowienie tego Sądu z 3 lutego 2026 r. w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 7 października 2025 r. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt I GZ 288/26 oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 maja 2026 r. sygn. akt III SPP/Gl 204/25, uznając że jest ono niezasadne. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2026 r. Następnie skarżący pismem z dnia 17 sierpnia 2026r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo procesowe, w którym nie zgodził się z wydanym rozstrzygnięciem NSA z 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt I GZ 288/26. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt I GZ 288/26 nie jest dopuszczalne. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie (pkt 1-10). Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.) – por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Warszawa 2015, s. 725; a także: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt II GZ 488/21, postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1715/15, postanowienie NSA z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II OZ 705/15, postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt II FZ 705/17. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżalne w drodze środków odwoławczych, takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, było ono niedopuszczalne z uwagi na ostateczność i prawomocność tego orzeczenia z chwilą jego wydania. Pouczenie o braku możliwości zaskarżenia orzeczenia NSA skarżący otrzymał wraz z doręczeniem mu odpisu tego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na niedopuszczalność wniesienia zażalenia na orzeczenie wydane przez NSA, sąd kasacyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji i odrzucił zażalenie.