I GZ 359/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 716/23 w zakresie oddalenie wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 11 września 2023 r., nr 0601-IEE.7192.164.2023.2 w przedmiocie umorzenie postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 716/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek B. B. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. K.-K., G. W. oraz A. N. od rozpoznania sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 11 września 2023 r., w przedmiocie umorzenie postępowania egzekucyjnego. Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. K.-K., G. W. oraz A. N. od rozpoznania sprawy. Objęci wnioskiem sędziowie w złożonych oświadczeniach stwierdzili, że nie występują żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w sprawie, jak również nie istnieją żadne przesłanki, uzasadniające wyłączenie wynikające z art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w jego ocenie brak jest podstaw do uznania, że pomiędzy sędziami, których wniosek dotyczy a skarżącą zachodzą relacje, mogące świadczyć o konieczności wyłączenia osób orzekających od rozpatrywania sprawy z mocy ustawy, bowiem nie pozostają oni w stosunku prawnym, który oddziaływałby na prawa lub obowiązki orzekających. Nie zaistniały również żadne inne przesłanki wyłączenia z mocy prawa, o których mowa w art. 18 p.p.s.a., jak też okoliczności wskazane w art. 19 p.p.s.a. Reasumując Sąd pierwszej instancji stwierdził, że sam fakt, że sędzia reprezentuje odmienny pogląd prawny od strony skarżącej nie przesądza o konieczności wyłączenia sędziego. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. We wniosku tym, stosownie do art. 20 § 1 p.p.s.a. należy uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Jako że z inicjatywą o wyłączenie wskazanego sędziego wystąpiła skarżąca, winna ona wskazać okoliczności, które poddawałyby pod wątpliwość bezstronność sędziego orzekającego w danej sprawie. Zarówno we wniosku, jak i zażaleniu takich okoliczności nie podano. Argumenty prezentowane w zażaleniu nie podważają zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Nie powołano się na żadne okoliczności, które w rozumieniu art. 18 § 1 p.p.s.a. ani art. 19 p.p.s.a. mogłyby być uznane za przesłanki wyłączenia wskazanych sędziów, czy to z mocy ustawy, czy na wniosek. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.