I GZ 422/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A SP. j. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2421/24 w przedmiocie sprostowania postanowienia w sprawie ze skargi A SP. j. w K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2024 r., znak 450500.71.2024.RED.EGZ.131 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2421/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował wyrok ze skargi A spółka jawna z siedzibą w K. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2024 r. w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę strony skarżącej na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej z uwagi na brak złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji spółki, tj. np. nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Pismami nadanymi w dniu 3 stycznia 2025 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz zażalenie na postanowienie z dnia 29 listopada 2024 r. W zażaleniu na postanowienie z dnia 29 listopada 2024 r. strona skarżąca argumentowała, że zaskarżone postanowienie wobec poważnych nieścisłości dotyczących stron postępowania, a co za tym idzie możliwych nieścisłości dotyczące samego przedmiotu sprawy rozstrzyganej postanowieniem, nie może zostać sprostowane, lecz powinno być wyeliminowane z obrotu prawnego poprzez jego uchylenie. Postanowieniem z dnia 7 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, ponieważ wniosek ten został złożony po terminie (który upływał 31 grudnia 2025 r.), liczonym od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od doręczenia postanowienia z dnia 29 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi, a to wobec nieuczynienia zadość wezwaniu sądu z dnia 13 marca 2025 r. o wskazanie innej daty przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Postanowienie z dnia 7 maja 2025 r. nie zostało zaskarżone zażaleniem i stało się prawomocne. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie od postanowienia z dnia 29 listopada 2024 r., bowiem zostało ono wniesione z przekroczeniem ustawowego terminu. Postanowienie jest nieprawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że po pierwsze, w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 listopada 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 2421/24 omyłkowo wskazano oznaczenie organu administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi, tj. w wersie 11 wpisano błędnie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, zamiast prawidłowo Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co stanowi oczywistą omyłkę. Podkreślił, że prawidłowe było oznaczenie w wersie 12 daty i znaku zaskarżonego skargą postanowienia. Ponadto w wersie 13 i 14 komparycji ww. postanowienia prawidłowo oznaczony był przedmiot rozstrzygnięcia. Po drugie, w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 listopada 2024 r. omyłkowo wskazano oznaczenie strony skarżącej. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że okoliczności faktyczne i prawne opisane w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 listopada 2025 r. dotyczą niewątpliwie sytuacji strony skarżącej. Na zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Z natury oczywistego błędu, niedokładności lub omyłki pisarskiej wynika, że nie było intencją sądu umieszczenie w rozstrzygnięciu elementu w kształcie oczywiście błędnym. W przeciwieństwie do błędów o oczywistym charakterze, dążenie do sprostowania ustaleń stanu faktycznego w sprawie jest w rzeczywistości żądaniem ponownego rozpoznania sprawy i zmiany orzeczenia (por. postanowienia NSA: z 13 października 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1082/98; z 15 września 2016 r., sygn. akt II FSK 3573/13; z 19 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 767/04; z 26 października 2011 r., sygn. akt I OZ 804/11; dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Przedmiotem rozpoznawanego zażalenia jest postanowienie z dnia 22 lipca 2025 r. o sprostowaniu postanowienia i jego uzasadnienie. Sprostowanie zgodnie z art. 156 p.p.s.a. ma na celu naprawienie wadliwości wyroku, poprzez nadanie prawidłowego brzmienia, które jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Niedokładność lub omyłka sądu może dotyczyć oznaczenia stron, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, oznaczenia zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu. Sprostowaniu podlegają również błędy pisarskie i błędy rachunkowe. Postanowienie o sprostowaniu zgodnie z art. 156 § 2 p.p.s.a. zapada na posiedzeniu niejawnym. Sąd pierwszej instancji w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 2421/24 omyłkowo wskazał oznaczenie organu administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi, tj. błędnie wpisano Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, zamiast prawidłowo Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co stanowi oczywistą omyłkę. Podkreślenia bowiem wymaga, że prawidłowe było oznaczenie w wersie 12 daty i znaku zaskarżonego skargą postanowienia. Ponadto w wersie 13 i 14 komparycji postanowienia prawidłowo oznaczony był przedmiot rozstrzygnięcia. Oczywistość tej omyłki nie budzi wątpliwości w świetle akt sprawy. Natomiast w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 listopada 2024 r. omyłkowo oznaczono stronę skarżącą, tj. wpisano błędnie B sp. z o.o., zamiast prawidłowo A spółka jawna z siedzibą w K.. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonanie sprostowania postanowienia i jego uzasadnienia w opisanym wyżej zakresie, w okolicznościach niniejszej sprawy, było dopuszczalne i nie stanowiło naruszenia art. 156 p.p.s.a. Sąd zaskarżonym postanowieniem prawidłowo dokonał sprostowania oczywistych omyłek polegających na błędnym oznaczeniu stron. Z powyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji