I OSK 1096/23

Dnia 18 stycznia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Miasta Stołecznego Warszawa o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2023r., sygn. akt I OSK 1096/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 2357/21 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2020 r. nr KOX/820/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt I OSK 1096/23, Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1. umorzył postępowanie przed tym Sądem w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 2357/21 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2020 r., nr KOX/820/Po/19, w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego; w pkt 2. zwrócił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. W w/w postanowieniu Sąd wskazał, że cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, zatem postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej "p.p.s.a."). O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej NSA orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a Pismem z dnia 12 grudnia 2023 r. pełnomocnik Miasta Stołecznego Warszawa złożył wniosek o uzupełnienie w/w postanowienia w zakresie orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego według norm przewidzianych – zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. Wskazał, że wniosek taki został zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika Miasta Stołecznego Warszawy o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2023 r., w zakresie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym należało oddalić. Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz skarżącego Miasta zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie, w sytuacji umorzenia postępowania kasacyjnego wskutek cofnięcia skargi kasacyjnej przez organ. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie niejednokrotnie wskazywał, że uzupełnienie orzeczenia ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy podkreślić, że art. 203 p.p.s.a. reguluje rozliczenie kosztów na zasadzie rezultatu pomiędzy stroną, która wniosła skargę kasacyjną a organem albo skarżącym w sytuacji, w której Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnia skargę kasacyjną. Natomiast art. 204 p.p.s.a. reguluje zasady rozliczenia kosztów postępowania pomiędzy wskazanymi stronami w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej. W obu przypadkach orzeczenie o kosztach postępowania powinno zostać zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym w sposób merytoryczny orzeczono o zasadności skargi kasacyjnej. Takiej merytorycznej oceny zasadności skargi nie zawiera natomiast postanowienie o umorzeniu postępowania kasacyjnego w związku z cofnięciem skargi kasacyjnej, wydane na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. W postanowieniu tym Naczelny Sąd Administracyjny może jedynie orzec o zwrocie wpisu od cofniętej skargi kasacyjnej na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co w w/w postanowieniu z dnia 27 listopada 2023 r. NSA uczynił. Nie orzekł natomiast o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz skarżącego w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie także zwrócić uwagę, że skorzystanie przez stronę z ustawowo przewidzianych uprawnień do uruchomienia środków odwoławczych, jak również rezygnowanie z kontynuowania wszczętego postępowania przed sądem administracyjnym, nie może być utożsamiane z niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem, o którym mowa w art. 208 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.